"Πολίτες κατά του λιθάνθρακα"
Πανελλαδικό Δίκτυο Κινήσεων Πολιτών κατά του Λιθάνθρακα
Δελτίο τύπου
Η νίκη κατά του λιθάνθρακα εδραιώνεται
Ο κύκλος των “Πολιτών κατά του λιθάνθρακα” κλείνει
Στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, αλλά και στις τοποθετήσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου περιβάλλοντος, ενέργειας και κλιματικής αλλαγής υπήρξε ρητή διαβεβαίωση για το ότι ο λιθάνθρακας (και η πυρηνική ενέργεια) δεν έχει θέση στο ενεργειακό μείγμα της χώρας. Με δεδομένη την αντίστοιχη πολιτική δέσμευση της προηγούμενης κυβέρνησης (Φεβρουάριος 2009) φαίνεται ότι ο κίνδυνος εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα σε μια σειρά περιοχές της χώρας έχει αποσοβηθεί για το ορατό, τουλάχιστον, μέλλον.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά μια τεράστια επιτυχία, η οποία υπερβαίνει τα όρια των περιοχών και των τοπικών κοινωνιών, που στοχοποιήθηκαν σαν υποδοχείς των νέων εγκαταστάσεων. Και αυτό γιατί: ανατρέπει το μόνιμο προσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας στα πιο ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα, συμβάλλει στην προοπτική μιας αξιοπρεπούς συμμετοχής της χώρας στην παγκόσμια προσπάθεια κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά και για ένα λόγο παραπάνω. Γιατί έδειξε ότι οι δράσεις και τα κινήματα των πολιτών μπορούν να φέρουν θετικά αποτελέσματα, ακόμη και όταν αντιμάχονται κεντρικές πολιτικές και οικονομικές επιλογές.
Η θετική έκβαση ήταν αποτέλεσμα του αγώνα ενός πανελλαδικού κινήματος, που είχε στο κέντρο του τις τοπικές κοινωνίας και που κατάφερε, ταυτόχρονα, να εκφράσει τη συμπαράσταση και την υποστήριξη ενός μεγάλου φάσματος περιβαλλοντικών, κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων. Είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι συμμετείχαμε ενεργά σε αυτή τη μάχη, λειτουργώντας σαν ο συνεκτικός ιστός των πρωτοβουλιών των πολιτών στις επίμαχες περιοχές και όχι μόνο. Για πρώτη φορά, σε τέτοια έκταση, τα κεντρικά προβλήματα του ενεργειακού σχεδιασμού και της ενεργειακής πολιτικής έγιναν αντικείμενο προβληματισμού και διεκδικήσεων στις τοπικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες των πολιτών.
Στην προσπάθεια της μεγαλύτερης δυνατής διεύρυνσης του μετώπου κατά του λιθάνθρακα ήρθαμε σε επαφή, και είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε την αμέριστη υποστήριξή τους, με πλήθος άλλων φορέων και κινήσεων πολιτών, που εμπλέκονται σε κάθε μορφής ενεργειακές δραστηριότητες σε όλη την Ελλάδα. Μαζί τους ανταλλάξαμε εμπειρίες και προβληματισμούς, με αποκορύφωμα το τριήμερο συζητήσεων για την ενέργεια (Νοέμβριος 2008). Αναπτύξαμε κοινές δράσεις, με σημαντικότερη την “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ, μαζί με τους λιγνιτόπληκτους κατοίκους του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης (Σεπτέμβρης 2008). Αναζητήσαμε και διατυπώσαμε ένα κοινό πλαίσιο αντιλήψεων για τα ζητήματα του ενεργειακού σχεδιασμού (Απρίλιος 2009). Αναπτύξαμε σχέσεις συναντίληψης και δεσμούς αλληλεγγύης με συλλογικότητες και πρόσωπα αφοσιωμένα στην προστασία του περιβάλλοντος, στην υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών και στη διεκδίκηση ουσιαστικού ρόλου για τις τοπικές κοινωνίες. Πρόκειται για έναν ανεκτίμητο πλούτο, που αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες της επόμενης μέρας. Μια από τις ευτυχείς συναντήσεις μας ήταν και αυτή με τους πολίτες του Ensdorf της Γερμανίας, που είχαν προηγηθεί στη δική τους σημαντική μάχη κατά της εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα.
Οι φορείς και οι κινήσεις πολιτών που συγκροτήσαμε το δίκτυο των “Πολιτών κατά του λιθάνθρακα” θεωρούμε ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να κλείσει ο κύκλος αυτής της πρωτοβουλίας. Μιας προσπάθειας, που πιστεύουμε ότι έδωσε αξιοπρόσεκτα δείγματα αυτοοργάνωσης, αμεσοδημοκρατικής λειτουργίας, ισότιμης και συλλογικής συνεργασίας, αποτελεσματικής πάλης και μιας σοβαρής προσπάθειας αναγωγής των επιμέρους προβλημάτων στα γενικότερα και πιο κεντρικά, ξεπερνώντας και τις πιο αισιόδοξες από τις αρχικές προσδοκίες μας.
Σε ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, όπου τα ζητήματα της ενέργειας θα εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο και μια σειρά προβλήματα θα εξακολουθήσουν να υφίστανται ή να δημιουργούνται, η κίνησή μας αυτή θέλουμε να σηματοδοτήσει την πρόθεσή μας να συνεχίσουμε τις δράσεις μας για τα ζητήματα της ενέργειας και τοπικά, αλλά και σε ένα πιο διευρυμένο επίπεδο πανελλαδικά. Ελπίζουμε ότι, σε συνεργασία με τους φορείς και τις κινήσεις των πολιτών που συναντηθήκαμε στη μάχη κατά του λιθάνθρακα, θα βρούμε σύντομα τον τρόπο και τον κατάλληλο χρόνο για τις νέες μας πρωτοβουλίες και τις δράσεις.
15/11/2009
18 Νοε 2009
25 Οκτ 2009
ΛΑΡΚΟ:
Το χρονικό τριών προπωληθέντων θανάτων
Το χρονικό τριών προπωληθέντων θανάτων
Ρεπορταζ του "Ε" της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ για τη ΛΑΡΚΟ (Κυριακή 25/10/2009).
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ: JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)
Ουσιαστικά περιγράφει εύγλωττα τη ζωή στη Λάρυμνα, και εστιάζεται στο πως συμπεριφέρεται η εταιρία στους εργαζόμενους. Για μισθούς πείνας κάποιες εκατοντάδες εργάτες κινδυνεύουν καθημερινά να ακρωτηριαστούν ή να πεθάνουν. Δυστυχώς το ρεπορτάζ δεν αναφέρεται στις επιπτώσεις της ΛΑΡΚΟ στο περιβάλλον, που τελικά έστω και έμμεσα αφορούν πολύ περισσότερες ζωές.
Στα καμίνια της Λάρυμνας, στους 1.600ο C, δεν λιώνει μόνο το μετάλλευμα που θα δώσει νικέλιο. Λιώνουν ανθρώπινες ζωές - τρεις μόνο μέσα στον Αύγουστο που μας πέρασε! Ο φάκελος της ΛΑΡΚΟ, όμως, μιας από τις 5 κορυφαίες βιομηχανίες μετάλλου στον κόσμο, δεν έχει μόνο εργατικά δυστυχήματα. Συμπυκνώνει την πορεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κεφαλαίου στη σύντομη περίοδο της εκβιομηχάνισης της χώρας. Παρακολουθεί την πορεία της εργατικής τάξης από τη στιγμή της γέννησης και ισχυροποίησής της ώς τη σημερινή φάση της διάσπασης και της ταπείνωσης. Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ μόνο μελό δεν είναι. Είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα. Σκληρή ιστορία, δύσκολο να λιώσει στους 1.600ο C.
Σαν τον πατέρα μου, όπως κι ο γιος μου. Πιθανότατα κι ο εγγονός μου». Κισμέτ; «Ταξική πάλη». Στον κολπίσκο της Μαλεσίνας, απέναντι από τον καφενέ του Πέτρου, το εργοστάσιο στέκει σχεδόν βουβό. Για κάποιον που έχει μάθει να ζει μαζί του. Για τον ξένο καπνίζει αφόρητα, βρομάει σαν δακρυγόνο, ουρλιάζει με όλες τις σειρήνες του κάθε τρεις και λίγο, σκεπάζει το χωριό με τέφρα. «Μα πώς σ' ενοχλεί; Αφού δουλεύει μόνο το ένα από τα πέντε καμίνια...»
Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο, σχεδόν πρωτόγνωρο για τους κατοίκους της Λάρυμνας. Κανονικά το εργοστάσιο λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Κατεβαίνοντας από το βουνό προς τη θάλασσα, το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι οι μεγάλες καμινάδες που δεσπόζουν στον βόρειο Ευβοϊκό. Ολόκληρη η πόλη, όλη η γύρω περιοχή -η Λάρυμνα, το Μαρτίνο, η Μαλεσίνα, το Νέο και το Παλιό Κόκκινο- ζει στη σκιά της ΛΑΡΚΟ.
«Αν ήρθες να γράψεις άλλη μια πονεμένη ιστορία για τη φτωχολογιά, καλύτερα να φύγεις. Το θέμα δεν είναι ο πόνος, είναι η οργή. Αυτήν την αντέχεις; Κι οι αναγνώστες σας θα την αντέξουν Κυριακή μεσημέρι, με το φρέντο στο χέρι;» Ο Γιάννης Φλούδας είναι 48 ετών και δουλεύει στην εταιρεία 33 χρόνια. Σαν τον πατέρα του. «Κι όταν σου λέω "όπως κι ο γιος μου", δεν είναι γιατί δεν ονειρεύομαι μια καλύτερη ζωή για κείνον. Αλλά πώς να τη βρει όταν το δημόσιο σχολείο είναι διαλυμένο; Πώς να την κατακτήσει όταν πρέπει να πληρώνω για φροντιστήρια 700 ευρώ το μήνα; Πώς να σπουδάσει όταν θα χρειάζεται 1.000 ευρώ για να ζήσει μακριά από δω; Δεν είναι κισμέτ· δεν γεννιέται κάποιος με προδιαγραμμένη μοίρα να γίνει εργάτης. Είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα, ώστε να μην μπορείς να αποδράσεις από την τάξη σου».
Νοικιασμένος εργαζόμενος, ετών 27. Οι δύο φωτογραφίες τραβήχτηκαν την ίδια μέρα: πριν ο κ. Πάνος Πολίτης πιάσει δουλειά και αφού σχόλασε. Παρότι διαφέρουν χρονικά μόνον όσο η διάρκεια μιας βάρδιας, φαίνονται σαν να απέχουν μια ζωή. Κάτι που για κάποιους συναδέλφους του αποδείχτηκε τραγικά το ίδιο. «Σεβασμός: προς τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους συνεργάτες, τους μετόχους, τις τοπικές κοινωνίες, το περιβάλλον. Ασφάλεια: στην υψηλότερη βαθμίδα. Εμπιστοσύνη: ανάμεσα στους εργαζομένους, τους συνεργάτες, τους πελάτες και τις τοπικές κοινωνίες». Αυτές είναι οι αρχές που διακηρύσσει πως έχει, μέσα από την ιστοσελίδα της, η ΛΑΡΚΟ.
Ακούγονται σαν τραγική ειρωνεία όλα αυτά καθώς περπατώ στην παραλία της Λάρυμνας. Παντού, σε κάθε κολόνα, σε κάθε τοίχο, υπάρχουν ακόμη τα κηδειόχαρτα των τριών νεκρών του Αυγούστου. Τότε που σταμάτησαν να δουλεύουν όλα τα καμίνια. Με μια μικρή χρονοκαθυστέρηση.
Το πρώτο θανατηφόρο δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ για φέτος (στα 46 χρόνια λειτουργίας της αριθμεί, σύμφωνα με τους εργάτες, 50 νεκρούς) έγινε στις 2 Αυγούστου. Τότε το καμίνι 3 πήρε φωτιά και απανθρακώθηκε ένας εργάτης. Χρειάστηκε να γίνει και δεύτερο δυστύχημα, στις 27 Αυγούστου, για να ανακοινώσει ο γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης πως δεν θα διεξαγάγει μόνο τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία έλεγχο, αλλά ότι έδωσε εντολή προσωρινής σφράγισης των πέντε ηλεκτροκαμίνων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, ώστε να διεξαχθεί πλήρης έλεγχος στις συγκεκριμένες εγκαταστά- σεις». (Σύμφωνα με το υπουργείο, τακτικός έλεγχος στη ΛΑΡΚΟ έγινε τον Μάρτιο του 2008.) Αλλος ένας νεκρός, δύο ελαφρά τραυματίες και ένας ακόμη που χαροπάλευε στο ΚΑΤ. Πέθανε 10 μέρες αργότερα.
Τώρα τα μνημόσυνα έγιναν, έχει λιακάδα και όλα μοιάζει να 'χουν ξεχαστεί. Το «εργασιακό Νταχάου», όπως το αποκαλούσαν ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ, ΠΑΜΕ, δεν απασχολεί κανέναν. Ούτε καν τους ίδιους τους εργαζομένους. Στα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού τους το μόνιμο θέμα συζήτησης είναι τι θα απογίνει η εταιρεία. Η απελθούσα κυβέρνηση είχε βγάλει στο σφυρί το 36% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ.
Η διαδικασία επιλογής θα ολοκληρωνόταν τον Νοέμβριο. Ο κ. Καραμανλής, στην αγωνία του να κλείσει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού, ετοιμαζόταν να χαρίσει μια εταιρεία αξίας άνω των 2 δισ. ευρώ στον στρατηγικό επενδυτή για 150 εκατ. ευρώ. Τώρα η διαδικασία έχει παγώσει.
Αν κανείς θέλει να μελετήσει την εργατική τάξη στην Ελλάδα, θα πρέπει να ερευνήσει και για τη ΛΑΡΚΟ. Μέχρι το 1901 η Λάρυμνα ήταν μια καθαρά αγροτική περιοχή. Τότε ξεκίνησε η εκμετάλλευση των μεταλλείων· τότε φτωχοί τσοπάνηδες και μικροκληρούχοι της Κωπαΐδας έγιναν σε μια νύχτα εργάτες. Το 1963 ο Πρόδρομος Αθανα- σιάδης - Μποδοσάκης ιδρύει τη ΛΑΡΚΟ και τρία χρόνια αργότερα το εργοστάσιο. Γύρω από αυτό κατασκευάζει δύο οικισμούς με σχολεία, νηπιαγωγεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εκκλησίες και πολιτιστικά κέντρα για τους εργαζομένους της εταιρείας.
Η χιλιοτραγουδισμένη τσιμινιέρα δεσπόζει στο τοπίο και στη ζωή ολόκληρης της περιοχής. Σε χαρά ή σε σχόλη, στην καθημερινότητα και στις αργίες, καπνίζει συνεχώς. Γι' αυτό και όταν η τσιμινιέρα «πάγωσε» για 110 μέρες, το 1977, το ομώνυμο τραγούδι έγινε ο ύμνος των απεργών εργατών. Στην Ελλάδα του Καζαντζίδη και των γκασταρμπάιτερ ήταν για κάποιον μεγάλη τύχη να δουλεύει στου Μποδοσάκη. Μέχρι τις αρχές του '80, οπότε -αφού ο ιδρυτής την ξεζούμισε και χρώσταγε παντού- μπαίνει στο νόμο για τις προβληματικές, εκκαθαρίζεται και περνά στον έλεγχο του Δημοσίου.
Η κυρία Αργυρούλα κρατάει στην αγκαλιά την εγγονή που έχει το όνομά της. Ζει στον εργατικό οικισμό της Λάρυμνας από 5 χρονών. «Ηρθαμε εδώ με τους γονείς μου για να δουλέψουν στο εργοστάσιο. Το '60 ήταν πολύ σπουδαίο να είσαι εργάτης στην Ελλάδα και να μην ξενιτευτείς. Ο Μποδοσάκης έφτιαξε το εργοστάσιο, τον οικισμό που μένουμε και το διπλανό χωριό. Ημασταν μια μικρή κοινωνία από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ηταν, βέβαια, πολύ βρόμικα από τη σκόνη. Φαντάσου: φαίνονταν οι πατημασιές σου και δεν μπορούσες ν' ανοίξεις τα παράθυρα. Ομως, δεν ξέραμε πόσο επικίνδυνα είναι αυτά. Ο οικισμός συνδεόταν με το χωριό με βάρκα. Ο δρόμος φτιάχτηκε από τα τοξικά απόβλητα, με τα οποία ο Μποδοσάκης μπάζωνε τη θάλασσα επί χούντας. Τότε χαιρόμασταν που είχαμε ψωμί να φάμε. Οι άνθρωποι τότε δεν ήξεραν τι πάει να πει εργάτης, τι πάει να πει μεροκάματο. Ηταν μια αποκομμένη περιοχή με καμιά πενηνταριά μαντριά. Σε πολλά σπίτια είχαν τη φωτογραφία του βασιλιά και δίπλα του Μποδοσάκη. Τον θεωρούσαν ευεργέτη. Μέχρι την απεργία του '77, βεβαίως».
Τριάντα οχτώ χρονών, 25, 34. Χρήστος Δόσκορης. Κώστας Ντελής. Γιάννης Παπακωνσταντίνου. Είναι οι τρεις τελευταίοι νεκροί στη μακρά ιστορία της πιο βαριάς βιομηχανίας της χώρας. «Στην ημερήσια διάταξη των κυβερνώντων είναι το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ και η ανατροπή των "βαρέων και ανθυγιεινών" των μεταλλεργατών. Η ανθρώπινη ζωή, η προστασία και η ασφάλεια των εργαζομένων είναι σε δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα. Καταγγέλλουμε την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Καταγγέλλουμε το κουκούλωμα, που κάθε φορά επι- χειρείται, των πραγματικών αιτίων και των ευθυνών. Κάθε φορά ενοχοποιούνται τα θύματα (Σωληνουργεία Κορίνθου, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη...)» υπογράμμιζε τον Αύγουστο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Μετάλλου.
Αυτήν τη φορά δεν ενοχοποιήθηκαν τα θύματα. Αυτήν τη φορά -λένε οι άνθρωποι της εταιρείας- έφταιγε η πάστα. Πάστα είναι το υλικό που χρησιμοποιείται για να λιώσει το μετάλλευμα. Για να κάνουν οικονομία, λένε, σταμάτησαν να αγοράζουν πάστα από τη Νορβηγία κι έπαιρναν την πολύ φτηνότερη ουκρανέζικη. «Στην πρώτη γραμμή της παραγωγής είναι φυσιολογικό να έχεις και απώλειες. Για να μην έχεις, πρέπει να τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας, πρέπει να τηρείται αυστηρά η διαδικασία και πρέπει ο εργάτης να είναι απολύτως συγκεντρωμένος σ' αυτό που κάνει. Αν δεν είναι ή αν έχει μια κακιά μέρα επειδή τσακώθηκε με τη γυναίκα του ή αν τον έχει πάρει από κάτω η ρουτίνα, τότε είναι πολύ εύκολο να συμβεί το δυστύχημα». Και τι έγινε, λοιπόν, στη ΛΑΡΚΟ τον Αύγουστο; Είχαν και οι τρεις μια κακή μέρα;
«Αν είχαν μια κακιά μέρα, δεν θα σας μιλούσαμε ανώνυμα». Ετούτα τα δύο στελέχη είναι οι πρώτοι άνθρωποι που συναντώ. Μακριά από τη Μαλεσίνα. Στον μικρόκοσμο της επιχείρησης οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στα στελέχη και στους εργάτες. Και όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον από αυτούς, σπεύδει να σου συστηθεί με αυτήν του την ιδιότητα - στέλεχος ή εργάτης. Αλλα ωράρια, άλλες αποδοχές, άλλα σπίτια, άλλη θέση, άλλη άποψη για ό,τι έχει συμβεί.
«Αυτό που συνέβη τον Αύγουστο δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα σπατάλης, κακοδιαχείρισης και ενός σκανδάλου που, αν διερευνηθεί στην ολότητά του, είναι μεγαλύτερο από το Βατοπέδι». Τα δύο στελέχη με βομβαρδίζουν με νούμερα και στοιχεία και μ' ένα σωρό άγνωστες έννοιες: κλειδωμένες τιμές, προπώληση, χέτζινγκ, χρηματιστήριο Λονδίνου. Γιατί να μη γράψω τα ονόματά σας; «Είμαστε και οι δύο λίγο πριν από τη σύνταξη. Αύριο-μεθαύριο μπορεί η εταιρεία να πουληθεί. Δεν ρισκάρεις να πάρεις πόδι σ' αυτήν την ηλικία».
Ο Κώστας Πολίτης δηλώνει «60 χρονών, ευτυχώς. Γιατί είναι καθαρά θέμα τύχης να βγεις ζωντανός». Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 - τη χρονιά της απεργίας που κράτησε 110 μέρες και συντάραξε την Ελλάδα. Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ έγιναν σύμβολα για την αντοχή, την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητά τους. Και ο Μποδοσάκης -ιδιοκτήτης 10 μεγάλων βιομηχανιών και προσωπικός φίλος του τότε πρωθυπουργού Καραμανλή, που έστελνε αύρες και κρανοφόρους στους απεργούς- αναγκάστηκε να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά τους.
Αυτή η απεργία έρχεται συνεχώς στις κουβέντες με τους εργάτες που συναντάμε σε σπίτια και σε καφενεία, σε ταβερνεία και σε μπαρ. «Το '66 οι εργάτες έκαναν την πρώτη τους μεγάλη απεργία που κράτησε 60 μέρες. Γύρισαν ηττημένοι και ταπεινωμένοι. Το '77 κέρδισαν πάνω απ' όλα δύναμη, αυτογνωσία, πίστη στην αλληλεγγύη τους. Τότε οι άνθρωποι ζούσαν εξαθλιωμένοι· δυο δυο οι οικογένειες στα σπίτια. Στο εστιατόριο της επιχείρησης, ακόμη και στους δρομίσκους του οικισμού, αλλού κάθονταν τα στελέχη και αλλού οι εργάτες· ήταν σαν απαρτχάιντ. Πώς από αυτήν τη μεγάλη νίκη φτάσαμε στον σημερινό εξευτελισμό, να πεθαίνουν τρεις συνάδελφοι και να μην ανοίγει ρουθούνι; Είναι όλοι φοβισμένοι. Γι' αυτό».
«Τον βλέπεις αυτόν; Απεργοσπάστης. Μόλις κάθεται, σταματάνε οι κουβέντες· το στίγμα το κουβαλάνε ακόμη και τα παιδιά του» μου λέει ο Πάνος Πολίτης, «εργάτης και κομμουνιστής», όπως συστήνεται. Ο Πάνος είναι 27 χρονών και δουλεύει ως νοικιασμένος εργαζόμενος στο εργοστάσιο. «Στη ΛΑΡΚΟ υπάρχουν εργαζόμενοι 4 ταχυτήτων: οι παλιοί που έχουν τις συμβάσεις που κέρδισαν με τη μεγάλη απεργία. Ενας τέτοιος εργάτης μπορεί να βγάζει 2.500 με 3.000 ευρώ. Υπάρχουν αυτοί που μπήκαν με τις καινούργιες συμβάσεις και που για την ίδια δουλειά παίρνουν 1.000 ευρώ. Υπάρχουν οι νοικιασμένοι, που κάνουν επίσης την ίδια δουλειά, αλλά δεν έχουν υπερωρίες, επιδόματα και αποζημίωση. Και, τέλος, υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν με δελτίο παροχής υπηρεσιών ως αυτοαπασχολούμενοι (!), με ασφάλιση στο ΤΕΒΕ, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Αρα, πώς να συντονιστούμε μεταξύ μας, αφού υποβλέπουμε ο ένας τον άλλον κι αφού μας κάνουν να παραμυθιαζόμαστε πως έχουμε διαφορετικά συμφέροντα;»
Απολυμένος λόγω συνδικαλισμού, ο κ. Γιώργος Νυδριώτης κατέφυγε στην Αθήνα όπου έφτιαξε, μαζί με άλλους εργάτες, το συνδικάτο μετάλλου. Αναγκαστική επιλογή, μας εξηγεί, καθώς το σωματείο των μόνιμων δεν δεχόταν ως μέλη τους νοικιασμένους. Από τους νεκρούς του καλοκαιριού, δύο ήταν μόνιμοι κι ο τρίτος δούλευε σε εργολάβο. Ισως γι' αυτό η οικογένειά του να μου έκλεισε ερμητικά την πόρτα όταν την επισκέφθηκα στο χωριό τους. «Ολοι που δουλεύουμε σε εργολαβίες έχουμε φιλήσει κατουρημένες ποδιές για 600 και 700 ευρώ».
Ο νεαρός που μου μιλάει δουλεύει στο εργοστάσιο από τα 18. Ολοι οι άντρες της περιοχής έχουν κάνει μεροκάματα εδώ, ακόμη και ως μαθητές για να βγάλουν το χαρτζιλίκι τους. Ομως, για τον (ας τον πούμε) «Δημήτρη» το εργοστάσιο κατέληξε η ζωή του:
«Το καθεστώς των εργολαβιών μειώνει το κόστος της εργατικής δύναμης. Οποιος από το μόνιμο προσωπικό συνταξιοδοτείται αντικαθίσταται από νοικιασμένο εργαζόμενο. Αντίθετα, κάποιοι απολύθηκαν την περασμένη χρονιά. Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες εργάζονται στη βαριά βιομηχανία ανειδίκευτοι, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, ενώ ανακυκλώνονται συνεχώς, άρα δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν εμπειρία και εξοικείωση με τη δουλειά. Ο ανώτερος μισθός φτάνει τα 1.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα είχαμε δύο μήνες απλήρωτοι.
Θα μπορούσε να είναι ένα ειδυλλιακό χωριό. Ομως, μερικές δεκαετίες κακοδιαχείρισης, απληστίας και κομματικών πελατειακών σχέσεων μετέτρεψαν τα χωριά της περιοχής σε χωριά κολίγων, δεσμευμένων από τα μεροκάματα, τα οποία όσο περνά ο καιρός γίνονται όλο και μικρότερα. »Οταν δεν υπάρχει δουλειά, όταν δεν έχεις καμία άλλη εναλλακτική, φοβάσαι να χάσεις και το λίγο που σου πετάνε. Και, φυσικά, δέχεσαι να δουλεύεις χωρίς εκπαίδευση και χωρίς καινούργια και καλοσυντηρημένα εργαλεία και στα χειρότερα πόστα. Και δεν υπάρχει χειρότερο απ' τα καμίνια, πίστεψέ με». Κάθε καμίνι είναι έξι μέτρα ψηλό και έχει διάμετρο 12 μέτρα. Το «5» είναι το μεγαλύτερο, με διάμετρο 18 μέτρα. Για να λιώσει το μετάλλευμα χρειάζεται το καμίνι να φτάσει στους 1.600° C. Ο «Δημήτρης» με κερνάει τον καφέ, πληρώνει την μπίρα του και φεύγει.
«Καμία σχέση με την παλιά εποχή. Παλιά οι εργάτες, μετά την απεργία, έβγαζαν χρήμα. Τώρα τα έρμα δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα». Η κυρούλα που κρατάει τον καφενέ δίπλα στα φουγάρα ξεκινάει να θυμάται «γλέντια και χαρές και γέλια. Ηταν κιμπάρηδες οι εργάτες τότε. Και περήφανοι. Αλλιώς η ζωή μας».
Ο πιτσιρικάς που συναντώ μετά ήταν αγέννητος όταν η ζωή ήταν «αλλιώς». «Εγώ μάζεψα τα πτώματα. Και καλά οι δύο που πέθαναν ακαριαία. Τον έναν τον πήρε η φλόγα, τον άλλον η λάβα. Ομως, ο τρίτος που φλεγόταν ακόμη και καιγόταν από τα τοξικά επί δύο εβδομάδες; Τι να κάνεις, όμως; Αυτή είναι η δουλειά, και γυρίσαμε. Δεν φοβάμαι, είναι μέσα στα ρίσκα που παίρνεις». Για 800 ευρώ; «Στην προηγούμενη δουλειά μου, που ήταν επίσης σε βιομηχανία, έπαιρνα 600 και δούλευα 12ωρο. Εδώ είναι καλύτερα. Πόσες φορές θα σε βρει το κακό;»
Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 ο κ. Κώστας Πολίτης, από τη χρονιά της θρυλικής απεργίας, δηλαδή, που κράτησε 110 μέρες. Με τα «κέρδη» εκείνου του αγώνα ζουν ακόμη οι παλιοί εργάτες. «Το κακό μπορεί να σε βρει κάθε στιγμή. Τα τελευταία εφτά χρόνια κλάψαμε οχτώ συναδέλφους. Τώρα για το πρώτο ατύχημα λένε πως φταίει το υλικό που χρησιμοποιούμε για να λιώσει το μέταλλο. Στο δεύτερο, το καμίνι εξερράγη και... ήταν κακιά στιγμή. Ομως, το καμίνι "μουγκράει", το ακούς όταν είναι να σκάσει. Ηταν όλοι σωστά εκπαιδευμένοι; Τηρήθηκαν σωστά οι διαδικασίες; Γιατί προσπάθησαν να το σβήσουν αφού είχε πυρώσει κι αφού κάθε νοήμων άνθρωπος ξέρει πως δεν σβήνεις με νερό των 20° C κάτι που καίει στους 1600° C; Αυτά είναι τα ενδιαφέροντα ερωτήματα».
Ο Γιώργος Νυδριώτης είναι φυσιογνωμία πολύ γνωστή. Γνωριζόμαστε από το υπόγειο όπου τραγουδάει η Καίτη Ντάλλη. Εγώ τον ήξερα ως μπουζουξή. Μου συστήνεται ως πρόεδρος του συνδικάτου μετάλλου. «Αναγκάστηκα να φύγω στην Αθήνα, αφού η εταιρεία δεν με ξαναπροσέλαβε λόγω της συνδικαλιστικής μου δραστηριότητας. Το σωματείο των μόνιμων, λόγω του καταστατικού του, δεν μας δεχόταν εμάς τους νοικιασμένους. Ετσι φτιάξαμε το συνδικάτο. Την πρώτη μέρα που γύρισα απ' το εργοστάσιο δεν με αναγνώρισε ούτε το σκυλί μου· τόσο μαύρος ήμουν. Η μάνα μου με παρακάλαγε να φύγω· οι μανάδες μας, οι γυναίκες μας, οι αδελφές μας ζουν πάντα με το φόβο αν θα γυρίσουμε πίσω. Ο κίνδυνος είναι πανταχού παρών. Με το που πατάει το πόδι εκεί ο εργάτης, η πρώτη ευχή που παίρνει είναι "σιδερένιος"».
Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με τις φωτιές να πετάγονται πάνω απ' τα κεφάλια τους, ενίοτε και μέσα στα ρούχα τους. Ενστικτωδώς μαθαίνουν να προστατεύονται. Προσέχουν ακόμη και το σκαλί που πατάνε για να αποφύγουν τις χυμένες λάβες. Τόσο πολύ δένονται με το εργοστάσιο και τη δουλειά τους, που έχουν προσωποποιήσει κάθε συμπεριφορά των καζανιών. Λένε ότι «μουλάρωσε», «γκρινιάζει», «πεισμώνει».
Mε ένα δραματικό έγγραφο-προειδοποίηση που έστειλε η Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδος (ΕΜΝΕ) προς το υπουργείο Ανάπτυξης, αμέσως μετά το πρώτο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στις αρχές Αυγούστου, καταγγέλλει πως 10 μηχανικοί καλούνται να επιθεωρήσουν πάνω από 1.200 επιχειρήσεις μεταλλείων!
Εγραφε τότε η «Ελευθεροτυπία»: «Οι επιθεωρητές αδυνατούν πλέον να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, δηλαδή να επιβλέψουν και να εγγυηθούν στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας στα περισσότερα μεταλλεία της χώρας! Το "έγκλημα" στη ΛΑΡΚΟ είχε, δυστυχώς, προαναγγελθεί. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι στο υπουργείο Ανάπτυξης (υπουργός, υφυπουργός, γεν. γραμματέας, προϊστ. διευθύνσεων) γνώριζαν πολύ καλά και από πρώτο χέρι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν κυριολεκτικά διαλυθεί».
Σ' αυτό το μικρό χωριό των 1.000 κατοίκων οι ξένοι κάνουν πάντα εντύπωση. Τραβάνε τα βλέμματα και προκαλούν απορίες. Ειδικά αν περπατάνε δίπλα στο εργοστάσιο και στον ιδιωτικό του οικισμό. Τότε τους σταματάνε και τους ρωτούν από πού είναι και τι γυρεύουν εδώ. Το βράδυ, όμως, τους κερνάνε μπίρες. «Κοιτάξτε, κυρία μου, σας σταματήσαμε γιατί περπατούσατε χωρίς άδεια της διεύθυνσης. Δεν ξέρουμε τι θέλετε να μάθετε, αλλά φωτογραφίες δεν θα βγάλετε· διαφορετικά, νομίμως (sic) θα σας σπάσουμε τη μηχανή». Κι αφού συζητάμε επί ώρα το νόμιμον του σπασίματος της μηχανής, έχουμε γίνει πια φίλοι. «Μην το ψάχνεις με τους νεκρούς. Ατυχήματα γίνονται κάθε μέρα. Μπορεί κι εσύ, εδώ που είσαι, να πάθεις ένα εργατικό ατύχημα. Φέρ' ειπείν, με το αμάξι σου».
«Οχι ατύχημα, ρε γαμώ το, δολοφονία έγινε!» επιμένει το βράδυ ο Πάνος Πολίτης. «Τρύπησε το καμίνι, έγινε το μπαμ. Εγώ ήμουν γύρω στα 150 μ. μακριά. Με το πρώτο μπαμ καταλάβαμε ότι η ζημιά ήταν εκεί. Τρέξαμε. Ρωτάω, "Βγήκατε όλοι έξω;". Μου λένε, "Ψάχνουμε τον Κώστα". Ο ένας συνάδελφος έψαχνε τον άλλο, αρπάζαμε φωτιά. Εβραζε κάτω ο τόπος, πατάγαμε, παίρναμε φωτιά, προσπαθήσαμε να σβήσουμε, να βρούμε φορτωτές να σπρώξουμε... Τους συναδέλφους ήδη τους είχαμε μαζέψει. Ψάχναμε να βρούμε κι άλλους που μες στον πανικό φύγανε και δεν τους βρίσκαμε. Μόλις σβήσαμε λίγο τη φωτιά και ήταν ανθρωπίνως δυνατό να ξαναπάμε στο σημείο, βρήκαμε τον έναν συνάδελφό μας νεκρό και τον άλλο να χαροπαλεύει. Σας εύχομαι πραγματικά ποτέ να μη ζήσετε στιγμή να ψάχνετε για έναν άνθρωπο νεκρό, έναν συνάδελφο που πριν από μια ώρα είπες καλημέρα, ήπιες καφέ μαζί του. Δώσαμε μάχη για να μη φτάσει η φωτιά στις δεξαμενές προπανίου - που, αν εκραγούν, θα εξαφανιστούν Λάρυμνα, Μαρτίνο, Μαλεσίνα κι όλα τα περίχωρα».
«Το εργοστάσιο ήταν για όλες τις κυβερνήσεις ένας τρόπος να βολεύουν την πελατεία τους. Μεγάλος πελάτης; Σε κάνουν διευθυντή. Μικρός πελάτης; Σε κάνουν εργάτη. Κι έχουν πολλούς τρόπους να σε κρατάνε, αφού, αν είσαι με μπλοκάκι, παρακαλάς να μπεις στον εργολάβο. Κι αν είσαι στον εργολάβο, παρακαλάς να γίνεις μόνιμος. Τρέμουν όλοι να μην κλείσει το εργοστάσιο και μείνουν χωρίς δουλειά. Εν τω μεταξύ, έχουμε μείνει χωρίς θάλασσα, χωρίς καθαρό αέρα, χωρίς δέντρα. Η ΛΑΡΚΟ αδειάζει τη σκουριά στη θάλασσα, μπαζώνει τα ρέματα, πετάει τα απόβλητα στα γύρω βουνά. Κι αν σε ρωτήσουν ποιος σ' τα 'πε όλα αυτά, να πεις "ο Πέτρος ο καφετζής, που είναι 31 κι έχει έναν γιο 2,5, και που δεν ψήφισε κανέναν τους στις εκλογές γιατί κανείς τους δεν ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκε"».
Τα δύο δυστυχήματα του Αυγούστου είναι στη φάση της δικαστικής διερεύνησης. Η Επιτροπή Μεταλλείων αναμένεται να βγάλει τα πορίσματά της και ο εισαγγελέας να σχηματίσει δικογραφία. Η διαδικασία πώλησης της ΛΑΡΚΟ πάγωσε λόγω εκλογών. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα αποζημιώσει τις οικογένειες των νεκρών και θα προσλάβει άλλα μέλη της οικογένειάς τους στο μόνιμο προσωπικό. Οι νεκροί δικαιώνονται;
Το προφίλ της εταιρείας
Η ΛΑΡΚΟ παράγει ετησίως 2.500.000 τόνους κοκκοποιημένο σιδηρονικέλιο. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα (κατασκευαστές όπλων, ηλεκτρονικών συσκευών, ειδών οικιακής χρήσης) εμπιστεύονται το προϊόν της, το οποίο θεωρείται μοναδικό λόγω της παντελούς απουσίας άνθρακα. Αυτό τοποθετεί την εταιρεία μεταξύ των πέντε κορυφαίων παραγωγών στον κόσμο, με μερίδιο 40% της ευρωπαϊκής αγοράς. Το προϊόν της είναι σχεδόν 100% εξαγώγιμο και συναλλαγματοφόρο. Η επιχείρηση απασχολεί 1.300 άτομα, γεγονός που την καθιστά έναν από τoυs εργοδότες με σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ τns Ελλάδας, με τέσσερα κύρια μεταλλευτικά κέντρα και δραστηριότητα σε πέντε νομούς. Ανήκει στο Δημόσιο (33,5%), στην Εθνική Τράπεζα (36,43%), στη ΔΕΗ (28,56%) και στην κρατική εταιρεία κινητών αξιών ΔΕΚΑ (1,51%).
Ακούστε
..............1..............
Μάνος Λοΐζος - Φώντας Λάδης
«Τα τραγούδια μας» (MINOS MSM 279)
Ο κλασικότερος δίσκος της εργατικής τάξης. Τα τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα σε πορείες και απεργίες. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976· ωστόσο, 8 από τα τραγούδια του δίσκου απαγορεύτηκε να παίζονται από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Ο Λοΐζος κατάγγειλε δημοσίως το γεγονός και τα παρουσίασε σε μια μεγάλη συναυλία τον Δεκέμβριο του 1976 στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τα 100.000 αντίτυπα. Το τραγούδι «Πάγωσε η τσιμινιέρα» υπήρξε προφητικό για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και νιώθουν σαν να γράφτηκε γι' αυτούς.
Διαβάστε
..............1.............
Claude Lefort, «Η προλεταριακή εμπειρία»,
εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες
Η εργατική τάξη δεν αντιδρά απλώς μέσα στην ιστορία απέναντι σε οικονομικά προσδιορισμένους εξωτερικούς παράγοντες (βαθμός εκμετάλλευσης, επίπεδο ζωής), αλλά δρα και πραγματικά, παρεμβαίνοντας επαναστατικά όχι με βάση κάποιο προδιαγεγραμμένο από την αντικειμενική συνθήκη σχέδιο, αλλά σε συνάρτηση με τη συσσωρευμένη ολική της εμπειρία. Ο Λεφόρ εξηγεί πως το να είσαι προλετάριος είναι κατ' αρχήν το βίωμα και η επίγνωσή του.
«Λάρκο '77»
Εκδοση του γραφείου Ανατ. Στερεάς
& Εύβοιας του ΚΚΕ
Αποσπάσματα ελληνικού και ξένου Τύπου, φωτογραφίες και μαρτυρίες από την απεργία που κράτησε 110 μέρες και έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη της χώρας.
..............2..............
Τσαρλς & Κρις Τίλι, «Η εργασία στον καπιταλισμό», εκδ. Καστανιώτη
Ο ιστορικός Τσαρλς Τίλι αναλύει, μαζί με το γιο του Κρις, το ερώτημα πώς και γιατί η κοινωνική οργάνωση της εργασίας αλλάζει ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής της και σε κάθε διαφορετική χρονική περίοδο. Το βιβλίο αποτελεί μια «γροθιά στο στομάχι» της νεοφιλελεύθερης θεωρίας που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Αποτελεί ένα αισιόδοξο εργαλείο για όλους όσοι ασχολούνται με τα προβλήματα της εργασίας, καθώς και για κάθε εργαζόμενο που θέλει να κατανοήσει τις προοπτικές της εργασίας.
Δείτε
Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σέιφερ,
«The Wobblies»
Οι wobblies, εκ του IWW, δηλαδή Industrial Workers of the World, ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ. Στους κόλπους του συγκέντρωσε τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης, δηλαδή ανειδίκευτους εργάτες, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.
..............2 ..............
Βίρνα Μολίνα, Ερνέστο Αρδίτο,
«Η καρδιά της φάμπρικας»
Οι εργάτες της κεραμοποιίας Ζανόν παίρνουν στα χέρια τους τη διαχείριση του εργοστασίου όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να το κλείσει. Αρχίζουν και πάλι να παράγουν πλακάκια, αλλά χωρίς αφεντικά. Είναι το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στον κόσμο.
..............3..............
Michael Glawogger, «Ο θάνατος του εργάτη»
Σπονδυλωτή ταινία για την αόρατη εργατική τάξη στις εσχατιές του κόσμου. Από τους αυτοαπασχολούμενους ανθρακωρύχους της Ουκρανίας μέχρι τους εργάτες στο ηφαίστειο Ijen στην Ινδονησία και από τους εκδοροσφαγείς της Νιγηρίας μέχρι τους Παστούν στο διαλυτήριο πλοίων του Gadani.
Το σκάνδαλο της κακοδιαχείρισης και της προπώλησης
«Οι εργάτες είναι κακομαθημένοι. Δεν εκτιμούν τίποτα από όλα όσα τους προσφέρει η εταιρεία. Δωρεάν σπίτια, δεν πληρώνουν λογαριασμούς, όσα παίρνουν τους μένουν στο χέρι. Κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μια λίστα με γκόλντεν μπόις και τάχα μου άχρηστους διευθυντές, που τάχα μου αυξήθηκαν από 12 σε 52 τα τελευταία χρόνια. Είναι και το δικό μου όνομα στη λίστα. Γιατί να γράψεις για τους εργάτες και τα ατυχήματα και όλα αυτά και να μη γράψεις για το τεράστιο έργο που προσφέρει η εταιρεία στην περιοχή και την Ελλάδα ολόκληρη;» Το γκόλντεν μπόι που κάθεται απέναντί μου μου μιλά «για τη φύση του εργάτη, που είναι απείθαρχη και τεμπέλικη κι όλο ζητάει, ζητάει, ζητάει».
«Ε, λοιπόν, τη λίστα με τα γκόλντεν μπόις τη βγάλαμε εμείς. Οπως κι εμείς δώσαμε στη Δικαιοσύνη τα στοιχεία για το σκάνδαλο. Κι αν τολμάνε, ας αμφισβητήσουν πόσο Νεοδημοκράτης είμαι. Είμαι δεξιός από άποψη, αλλά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια. Βούλιαξαν την εταιρεία και θα σας εξηγήσω πώς». Ο Αντρέας Κορέτζελος είναι ο πρόεδρος αυτού που μετά την απεργία του '77 αποκαλούν όλοι Μεγάλο Σωματείο. «Σήμερα, πάλι, παρέλαβαν καινούργια τζιπ για τα στελέχη. Από την ώρα που ανέλαβε η Ν.Δ., τους 14 διευθυντές τούς έκανε 52 - όλους με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με πολυτελή εταιρικά αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους. Τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας εκτινάχθηκαν κατά 252% έναντι του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι, όμως, έγινε με την προπώληση του νικελίου».
Ο Γιώργος Σουρούνης, παλιός συνδικαλιστής, ήταν ο πρώτος που μου μίλησε επωνύμως για το σκάνδαλο της ΛΑΡΚΟ. «Φαγώθηκαν πολλά λεφτά, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη Ομάδα του Λονδίνου, Αλογοσκούφης, Δούκας και ο διορισμένος από αυτούς διευθύνων σύμβουλος Θανάσουλας, έκλεισαν συμφωνίες με τράπεζες του Λονδίνου, οι οποίες ενεπλάκησαν και στα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων, όπως οι JP Morgan, Goldman Sachs, Barklays, Hypo. Προπώλησαν την παραγωγή για δύο χρόνια, από το 2005 έως το 2007, με τιμή 21.000 δολάρια τον τόνο, κάτω από την τρέχουσα τιμή του LME (Χρηματιστήριο Μετάλλων Λονδίνου) και κάτω από το κόστος παραγωγής της επιχείρησης. Από το 2004 και μετά, όταν οι τιμές του νικελίου διεθνώς εκτινάχθηκαν στα ύψη, η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα έσοδα που αντιστοιχούσαν, γιατί είχε προπωλήσει το 70-80% της ετήσιας παραγωγής της των επόμενων χρόνων σε τιμές σημαντικά κατώτερες από αυτές που διαμορφώθηκαν -όπως αναμενόταν- στις διεθνείς αγορές. Οταν οι τιμές νικελίου εκτινάχθηκαν, η ΛΑΡΚΟ συνέχιζε να πουλάει σε τιμές έως και 60% φθηνότερα!»
«Εχουμε δώσει όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε στον εισαγγελέα» λέει ο Αντρέας, δείχνοντάς μου τη μηνυτήρια αναφορά. Οντως, ο οικονομικός Τύπος αναφέρει πως «η ΛΑΡΚΟ σταμάτησε το hedging το 2008, όταν οι τιμές των μετάλλων κατέρρευσαν και εισέπραξε όλη τη ζημιά! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να καταγράψει ζημιά άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τον επίσημο ισολογισμό χρήσεως 2006 και 2007. Το 2008 η ζημιά ανήλθε στα 150 εκατομμύρια».
Λάθος ή πρόθεση; «Τα σωματεία μας έχουν καταγγείλει το σκάνδαλο από τότε, πήγαμε τα στοιχεία στον εισαγγελέα, έγιναν ερωτήσεις στη Βουλή... Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ». Και πώς να απαντήσει, όταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Σίμος Κεδίκογλου (και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στη μηνυτήρια αναφορά που έκαναν οι εργαζόμενοι) δήλωνε την επαύριο της ιστορικής ήττας του κόμματός του σε τηλεοπτικό σταθμό: «Προσπαθούσα να δω τον πρωθυπουργό επί δύο χρόνια για τη ΛΑΡΚΟ και δεν μου έκλεισε ποτέ ραντεβού»."
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ: JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)
Ουσιαστικά περιγράφει εύγλωττα τη ζωή στη Λάρυμνα, και εστιάζεται στο πως συμπεριφέρεται η εταιρία στους εργαζόμενους. Για μισθούς πείνας κάποιες εκατοντάδες εργάτες κινδυνεύουν καθημερινά να ακρωτηριαστούν ή να πεθάνουν. Δυστυχώς το ρεπορτάζ δεν αναφέρεται στις επιπτώσεις της ΛΑΡΚΟ στο περιβάλλον, που τελικά έστω και έμμεσα αφορούν πολύ περισσότερες ζωές.
Στα καμίνια της Λάρυμνας, στους 1.600ο C, δεν λιώνει μόνο το μετάλλευμα που θα δώσει νικέλιο. Λιώνουν ανθρώπινες ζωές - τρεις μόνο μέσα στον Αύγουστο που μας πέρασε! Ο φάκελος της ΛΑΡΚΟ, όμως, μιας από τις 5 κορυφαίες βιομηχανίες μετάλλου στον κόσμο, δεν έχει μόνο εργατικά δυστυχήματα. Συμπυκνώνει την πορεία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού κεφαλαίου στη σύντομη περίοδο της εκβιομηχάνισης της χώρας. Παρακολουθεί την πορεία της εργατικής τάξης από τη στιγμή της γέννησης και ισχυροποίησής της ώς τη σημερινή φάση της διάσπασης και της ταπείνωσης. Η ιστορία της ΛΑΡΚΟ μόνο μελό δεν είναι. Είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων στην Ελλάδα. Σκληρή ιστορία, δύσκολο να λιώσει στους 1.600ο C.
Σαν τον πατέρα μου, όπως κι ο γιος μου. Πιθανότατα κι ο εγγονός μου». Κισμέτ; «Ταξική πάλη». Στον κολπίσκο της Μαλεσίνας, απέναντι από τον καφενέ του Πέτρου, το εργοστάσιο στέκει σχεδόν βουβό. Για κάποιον που έχει μάθει να ζει μαζί του. Για τον ξένο καπνίζει αφόρητα, βρομάει σαν δακρυγόνο, ουρλιάζει με όλες τις σειρήνες του κάθε τρεις και λίγο, σκεπάζει το χωριό με τέφρα. «Μα πώς σ' ενοχλεί; Αφού δουλεύει μόνο το ένα από τα πέντε καμίνια...»
Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο, σχεδόν πρωτόγνωρο για τους κατοίκους της Λάρυμνας. Κανονικά το εργοστάσιο λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Κατεβαίνοντας από το βουνό προς τη θάλασσα, το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι οι μεγάλες καμινάδες που δεσπόζουν στον βόρειο Ευβοϊκό. Ολόκληρη η πόλη, όλη η γύρω περιοχή -η Λάρυμνα, το Μαρτίνο, η Μαλεσίνα, το Νέο και το Παλιό Κόκκινο- ζει στη σκιά της ΛΑΡΚΟ.
«Αν ήρθες να γράψεις άλλη μια πονεμένη ιστορία για τη φτωχολογιά, καλύτερα να φύγεις. Το θέμα δεν είναι ο πόνος, είναι η οργή. Αυτήν την αντέχεις; Κι οι αναγνώστες σας θα την αντέξουν Κυριακή μεσημέρι, με το φρέντο στο χέρι;» Ο Γιάννης Φλούδας είναι 48 ετών και δουλεύει στην εταιρεία 33 χρόνια. Σαν τον πατέρα του. «Κι όταν σου λέω "όπως κι ο γιος μου", δεν είναι γιατί δεν ονειρεύομαι μια καλύτερη ζωή για κείνον. Αλλά πώς να τη βρει όταν το δημόσιο σχολείο είναι διαλυμένο; Πώς να την κατακτήσει όταν πρέπει να πληρώνω για φροντιστήρια 700 ευρώ το μήνα; Πώς να σπουδάσει όταν θα χρειάζεται 1.000 ευρώ για να ζήσει μακριά από δω; Δεν είναι κισμέτ· δεν γεννιέται κάποιος με προδιαγραμμένη μοίρα να γίνει εργάτης. Είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα, ώστε να μην μπορείς να αποδράσεις από την τάξη σου».
Νοικιασμένος εργαζόμενος, ετών 27. Οι δύο φωτογραφίες τραβήχτηκαν την ίδια μέρα: πριν ο κ. Πάνος Πολίτης πιάσει δουλειά και αφού σχόλασε. Παρότι διαφέρουν χρονικά μόνον όσο η διάρκεια μιας βάρδιας, φαίνονται σαν να απέχουν μια ζωή. Κάτι που για κάποιους συναδέλφους του αποδείχτηκε τραγικά το ίδιο. «Σεβασμός: προς τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους συνεργάτες, τους μετόχους, τις τοπικές κοινωνίες, το περιβάλλον. Ασφάλεια: στην υψηλότερη βαθμίδα. Εμπιστοσύνη: ανάμεσα στους εργαζομένους, τους συνεργάτες, τους πελάτες και τις τοπικές κοινωνίες». Αυτές είναι οι αρχές που διακηρύσσει πως έχει, μέσα από την ιστοσελίδα της, η ΛΑΡΚΟ.
Ακούγονται σαν τραγική ειρωνεία όλα αυτά καθώς περπατώ στην παραλία της Λάρυμνας. Παντού, σε κάθε κολόνα, σε κάθε τοίχο, υπάρχουν ακόμη τα κηδειόχαρτα των τριών νεκρών του Αυγούστου. Τότε που σταμάτησαν να δουλεύουν όλα τα καμίνια. Με μια μικρή χρονοκαθυστέρηση.
Το πρώτο θανατηφόρο δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ για φέτος (στα 46 χρόνια λειτουργίας της αριθμεί, σύμφωνα με τους εργάτες, 50 νεκρούς) έγινε στις 2 Αυγούστου. Τότε το καμίνι 3 πήρε φωτιά και απανθρακώθηκε ένας εργάτης. Χρειάστηκε να γίνει και δεύτερο δυστύχημα, στις 27 Αυγούστου, για να ανακοινώσει ο γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης πως δεν θα διεξαγάγει μόνο τον προβλεπόμενο από τη νομοθεσία έλεγχο, αλλά ότι έδωσε εντολή προσωρινής σφράγισης των πέντε ηλεκτροκαμίνων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, ώστε να διεξαχθεί πλήρης έλεγχος στις συγκεκριμένες εγκαταστά- σεις». (Σύμφωνα με το υπουργείο, τακτικός έλεγχος στη ΛΑΡΚΟ έγινε τον Μάρτιο του 2008.) Αλλος ένας νεκρός, δύο ελαφρά τραυματίες και ένας ακόμη που χαροπάλευε στο ΚΑΤ. Πέθανε 10 μέρες αργότερα.
Τώρα τα μνημόσυνα έγιναν, έχει λιακάδα και όλα μοιάζει να 'χουν ξεχαστεί. Το «εργασιακό Νταχάου», όπως το αποκαλούσαν ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ, ΠΑΜΕ, δεν απασχολεί κανέναν. Ούτε καν τους ίδιους τους εργαζομένους. Στα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού τους το μόνιμο θέμα συζήτησης είναι τι θα απογίνει η εταιρεία. Η απελθούσα κυβέρνηση είχε βγάλει στο σφυρί το 36% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ.
Η διαδικασία επιλογής θα ολοκληρωνόταν τον Νοέμβριο. Ο κ. Καραμανλής, στην αγωνία του να κλείσει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού, ετοιμαζόταν να χαρίσει μια εταιρεία αξίας άνω των 2 δισ. ευρώ στον στρατηγικό επενδυτή για 150 εκατ. ευρώ. Τώρα η διαδικασία έχει παγώσει.
Αν κανείς θέλει να μελετήσει την εργατική τάξη στην Ελλάδα, θα πρέπει να ερευνήσει και για τη ΛΑΡΚΟ. Μέχρι το 1901 η Λάρυμνα ήταν μια καθαρά αγροτική περιοχή. Τότε ξεκίνησε η εκμετάλλευση των μεταλλείων· τότε φτωχοί τσοπάνηδες και μικροκληρούχοι της Κωπαΐδας έγιναν σε μια νύχτα εργάτες. Το 1963 ο Πρόδρομος Αθανα- σιάδης - Μποδοσάκης ιδρύει τη ΛΑΡΚΟ και τρία χρόνια αργότερα το εργοστάσιο. Γύρω από αυτό κατασκευάζει δύο οικισμούς με σχολεία, νηπιαγωγεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εκκλησίες και πολιτιστικά κέντρα για τους εργαζομένους της εταιρείας.
Η χιλιοτραγουδισμένη τσιμινιέρα δεσπόζει στο τοπίο και στη ζωή ολόκληρης της περιοχής. Σε χαρά ή σε σχόλη, στην καθημερινότητα και στις αργίες, καπνίζει συνεχώς. Γι' αυτό και όταν η τσιμινιέρα «πάγωσε» για 110 μέρες, το 1977, το ομώνυμο τραγούδι έγινε ο ύμνος των απεργών εργατών. Στην Ελλάδα του Καζαντζίδη και των γκασταρμπάιτερ ήταν για κάποιον μεγάλη τύχη να δουλεύει στου Μποδοσάκη. Μέχρι τις αρχές του '80, οπότε -αφού ο ιδρυτής την ξεζούμισε και χρώσταγε παντού- μπαίνει στο νόμο για τις προβληματικές, εκκαθαρίζεται και περνά στον έλεγχο του Δημοσίου.
Η κυρία Αργυρούλα κρατάει στην αγκαλιά την εγγονή που έχει το όνομά της. Ζει στον εργατικό οικισμό της Λάρυμνας από 5 χρονών. «Ηρθαμε εδώ με τους γονείς μου για να δουλέψουν στο εργοστάσιο. Το '60 ήταν πολύ σπουδαίο να είσαι εργάτης στην Ελλάδα και να μην ξενιτευτείς. Ο Μποδοσάκης έφτιαξε το εργοστάσιο, τον οικισμό που μένουμε και το διπλανό χωριό. Ημασταν μια μικρή κοινωνία από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ηταν, βέβαια, πολύ βρόμικα από τη σκόνη. Φαντάσου: φαίνονταν οι πατημασιές σου και δεν μπορούσες ν' ανοίξεις τα παράθυρα. Ομως, δεν ξέραμε πόσο επικίνδυνα είναι αυτά. Ο οικισμός συνδεόταν με το χωριό με βάρκα. Ο δρόμος φτιάχτηκε από τα τοξικά απόβλητα, με τα οποία ο Μποδοσάκης μπάζωνε τη θάλασσα επί χούντας. Τότε χαιρόμασταν που είχαμε ψωμί να φάμε. Οι άνθρωποι τότε δεν ήξεραν τι πάει να πει εργάτης, τι πάει να πει μεροκάματο. Ηταν μια αποκομμένη περιοχή με καμιά πενηνταριά μαντριά. Σε πολλά σπίτια είχαν τη φωτογραφία του βασιλιά και δίπλα του Μποδοσάκη. Τον θεωρούσαν ευεργέτη. Μέχρι την απεργία του '77, βεβαίως».
Τριάντα οχτώ χρονών, 25, 34. Χρήστος Δόσκορης. Κώστας Ντελής. Γιάννης Παπακωνσταντίνου. Είναι οι τρεις τελευταίοι νεκροί στη μακρά ιστορία της πιο βαριάς βιομηχανίας της χώρας. «Στην ημερήσια διάταξη των κυβερνώντων είναι το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ και η ανατροπή των "βαρέων και ανθυγιεινών" των μεταλλεργατών. Η ανθρώπινη ζωή, η προστασία και η ασφάλεια των εργαζομένων είναι σε δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα. Καταγγέλλουμε την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Καταγγέλλουμε το κουκούλωμα, που κάθε φορά επι- χειρείται, των πραγματικών αιτίων και των ευθυνών. Κάθε φορά ενοχοποιούνται τα θύματα (Σωληνουργεία Κορίνθου, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη...)» υπογράμμιζε τον Αύγουστο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Μετάλλου.
Αυτήν τη φορά δεν ενοχοποιήθηκαν τα θύματα. Αυτήν τη φορά -λένε οι άνθρωποι της εταιρείας- έφταιγε η πάστα. Πάστα είναι το υλικό που χρησιμοποιείται για να λιώσει το μετάλλευμα. Για να κάνουν οικονομία, λένε, σταμάτησαν να αγοράζουν πάστα από τη Νορβηγία κι έπαιρναν την πολύ φτηνότερη ουκρανέζικη. «Στην πρώτη γραμμή της παραγωγής είναι φυσιολογικό να έχεις και απώλειες. Για να μην έχεις, πρέπει να τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας, πρέπει να τηρείται αυστηρά η διαδικασία και πρέπει ο εργάτης να είναι απολύτως συγκεντρωμένος σ' αυτό που κάνει. Αν δεν είναι ή αν έχει μια κακιά μέρα επειδή τσακώθηκε με τη γυναίκα του ή αν τον έχει πάρει από κάτω η ρουτίνα, τότε είναι πολύ εύκολο να συμβεί το δυστύχημα». Και τι έγινε, λοιπόν, στη ΛΑΡΚΟ τον Αύγουστο; Είχαν και οι τρεις μια κακή μέρα;
«Αν είχαν μια κακιά μέρα, δεν θα σας μιλούσαμε ανώνυμα». Ετούτα τα δύο στελέχη είναι οι πρώτοι άνθρωποι που συναντώ. Μακριά από τη Μαλεσίνα. Στον μικρόκοσμο της επιχείρησης οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στα στελέχη και στους εργάτες. Και όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον από αυτούς, σπεύδει να σου συστηθεί με αυτήν του την ιδιότητα - στέλεχος ή εργάτης. Αλλα ωράρια, άλλες αποδοχές, άλλα σπίτια, άλλη θέση, άλλη άποψη για ό,τι έχει συμβεί.
«Αυτό που συνέβη τον Αύγουστο δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα σπατάλης, κακοδιαχείρισης και ενός σκανδάλου που, αν διερευνηθεί στην ολότητά του, είναι μεγαλύτερο από το Βατοπέδι». Τα δύο στελέχη με βομβαρδίζουν με νούμερα και στοιχεία και μ' ένα σωρό άγνωστες έννοιες: κλειδωμένες τιμές, προπώληση, χέτζινγκ, χρηματιστήριο Λονδίνου. Γιατί να μη γράψω τα ονόματά σας; «Είμαστε και οι δύο λίγο πριν από τη σύνταξη. Αύριο-μεθαύριο μπορεί η εταιρεία να πουληθεί. Δεν ρισκάρεις να πάρεις πόδι σ' αυτήν την ηλικία».
Ο Κώστας Πολίτης δηλώνει «60 χρονών, ευτυχώς. Γιατί είναι καθαρά θέμα τύχης να βγεις ζωντανός». Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 - τη χρονιά της απεργίας που κράτησε 110 μέρες και συντάραξε την Ελλάδα. Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ έγιναν σύμβολα για την αντοχή, την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητά τους. Και ο Μποδοσάκης -ιδιοκτήτης 10 μεγάλων βιομηχανιών και προσωπικός φίλος του τότε πρωθυπουργού Καραμανλή, που έστελνε αύρες και κρανοφόρους στους απεργούς- αναγκάστηκε να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά τους.
Αυτή η απεργία έρχεται συνεχώς στις κουβέντες με τους εργάτες που συναντάμε σε σπίτια και σε καφενεία, σε ταβερνεία και σε μπαρ. «Το '66 οι εργάτες έκαναν την πρώτη τους μεγάλη απεργία που κράτησε 60 μέρες. Γύρισαν ηττημένοι και ταπεινωμένοι. Το '77 κέρδισαν πάνω απ' όλα δύναμη, αυτογνωσία, πίστη στην αλληλεγγύη τους. Τότε οι άνθρωποι ζούσαν εξαθλιωμένοι· δυο δυο οι οικογένειες στα σπίτια. Στο εστιατόριο της επιχείρησης, ακόμη και στους δρομίσκους του οικισμού, αλλού κάθονταν τα στελέχη και αλλού οι εργάτες· ήταν σαν απαρτχάιντ. Πώς από αυτήν τη μεγάλη νίκη φτάσαμε στον σημερινό εξευτελισμό, να πεθαίνουν τρεις συνάδελφοι και να μην ανοίγει ρουθούνι; Είναι όλοι φοβισμένοι. Γι' αυτό».
«Τον βλέπεις αυτόν; Απεργοσπάστης. Μόλις κάθεται, σταματάνε οι κουβέντες· το στίγμα το κουβαλάνε ακόμη και τα παιδιά του» μου λέει ο Πάνος Πολίτης, «εργάτης και κομμουνιστής», όπως συστήνεται. Ο Πάνος είναι 27 χρονών και δουλεύει ως νοικιασμένος εργαζόμενος στο εργοστάσιο. «Στη ΛΑΡΚΟ υπάρχουν εργαζόμενοι 4 ταχυτήτων: οι παλιοί που έχουν τις συμβάσεις που κέρδισαν με τη μεγάλη απεργία. Ενας τέτοιος εργάτης μπορεί να βγάζει 2.500 με 3.000 ευρώ. Υπάρχουν αυτοί που μπήκαν με τις καινούργιες συμβάσεις και που για την ίδια δουλειά παίρνουν 1.000 ευρώ. Υπάρχουν οι νοικιασμένοι, που κάνουν επίσης την ίδια δουλειά, αλλά δεν έχουν υπερωρίες, επιδόματα και αποζημίωση. Και, τέλος, υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν με δελτίο παροχής υπηρεσιών ως αυτοαπασχολούμενοι (!), με ασφάλιση στο ΤΕΒΕ, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Αρα, πώς να συντονιστούμε μεταξύ μας, αφού υποβλέπουμε ο ένας τον άλλον κι αφού μας κάνουν να παραμυθιαζόμαστε πως έχουμε διαφορετικά συμφέροντα;»
Απολυμένος λόγω συνδικαλισμού, ο κ. Γιώργος Νυδριώτης κατέφυγε στην Αθήνα όπου έφτιαξε, μαζί με άλλους εργάτες, το συνδικάτο μετάλλου. Αναγκαστική επιλογή, μας εξηγεί, καθώς το σωματείο των μόνιμων δεν δεχόταν ως μέλη τους νοικιασμένους. Από τους νεκρούς του καλοκαιριού, δύο ήταν μόνιμοι κι ο τρίτος δούλευε σε εργολάβο. Ισως γι' αυτό η οικογένειά του να μου έκλεισε ερμητικά την πόρτα όταν την επισκέφθηκα στο χωριό τους. «Ολοι που δουλεύουμε σε εργολαβίες έχουμε φιλήσει κατουρημένες ποδιές για 600 και 700 ευρώ».
Ο νεαρός που μου μιλάει δουλεύει στο εργοστάσιο από τα 18. Ολοι οι άντρες της περιοχής έχουν κάνει μεροκάματα εδώ, ακόμη και ως μαθητές για να βγάλουν το χαρτζιλίκι τους. Ομως, για τον (ας τον πούμε) «Δημήτρη» το εργοστάσιο κατέληξε η ζωή του:
«Το καθεστώς των εργολαβιών μειώνει το κόστος της εργατικής δύναμης. Οποιος από το μόνιμο προσωπικό συνταξιοδοτείται αντικαθίσταται από νοικιασμένο εργαζόμενο. Αντίθετα, κάποιοι απολύθηκαν την περασμένη χρονιά. Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες εργάζονται στη βαριά βιομηχανία ανειδίκευτοι, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, ενώ ανακυκλώνονται συνεχώς, άρα δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν εμπειρία και εξοικείωση με τη δουλειά. Ο ανώτερος μισθός φτάνει τα 1.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα είχαμε δύο μήνες απλήρωτοι.
Θα μπορούσε να είναι ένα ειδυλλιακό χωριό. Ομως, μερικές δεκαετίες κακοδιαχείρισης, απληστίας και κομματικών πελατειακών σχέσεων μετέτρεψαν τα χωριά της περιοχής σε χωριά κολίγων, δεσμευμένων από τα μεροκάματα, τα οποία όσο περνά ο καιρός γίνονται όλο και μικρότερα. »Οταν δεν υπάρχει δουλειά, όταν δεν έχεις καμία άλλη εναλλακτική, φοβάσαι να χάσεις και το λίγο που σου πετάνε. Και, φυσικά, δέχεσαι να δουλεύεις χωρίς εκπαίδευση και χωρίς καινούργια και καλοσυντηρημένα εργαλεία και στα χειρότερα πόστα. Και δεν υπάρχει χειρότερο απ' τα καμίνια, πίστεψέ με». Κάθε καμίνι είναι έξι μέτρα ψηλό και έχει διάμετρο 12 μέτρα. Το «5» είναι το μεγαλύτερο, με διάμετρο 18 μέτρα. Για να λιώσει το μετάλλευμα χρειάζεται το καμίνι να φτάσει στους 1.600° C. Ο «Δημήτρης» με κερνάει τον καφέ, πληρώνει την μπίρα του και φεύγει.
«Καμία σχέση με την παλιά εποχή. Παλιά οι εργάτες, μετά την απεργία, έβγαζαν χρήμα. Τώρα τα έρμα δουλεύουν για φραγκοδίφραγκα». Η κυρούλα που κρατάει τον καφενέ δίπλα στα φουγάρα ξεκινάει να θυμάται «γλέντια και χαρές και γέλια. Ηταν κιμπάρηδες οι εργάτες τότε. Και περήφανοι. Αλλιώς η ζωή μας».
Ο πιτσιρικάς που συναντώ μετά ήταν αγέννητος όταν η ζωή ήταν «αλλιώς». «Εγώ μάζεψα τα πτώματα. Και καλά οι δύο που πέθαναν ακαριαία. Τον έναν τον πήρε η φλόγα, τον άλλον η λάβα. Ομως, ο τρίτος που φλεγόταν ακόμη και καιγόταν από τα τοξικά επί δύο εβδομάδες; Τι να κάνεις, όμως; Αυτή είναι η δουλειά, και γυρίσαμε. Δεν φοβάμαι, είναι μέσα στα ρίσκα που παίρνεις». Για 800 ευρώ; «Στην προηγούμενη δουλειά μου, που ήταν επίσης σε βιομηχανία, έπαιρνα 600 και δούλευα 12ωρο. Εδώ είναι καλύτερα. Πόσες φορές θα σε βρει το κακό;»
Εργάζεται στη ΛΑΡΚΟ από το 1977 ο κ. Κώστας Πολίτης, από τη χρονιά της θρυλικής απεργίας, δηλαδή, που κράτησε 110 μέρες. Με τα «κέρδη» εκείνου του αγώνα ζουν ακόμη οι παλιοί εργάτες. «Το κακό μπορεί να σε βρει κάθε στιγμή. Τα τελευταία εφτά χρόνια κλάψαμε οχτώ συναδέλφους. Τώρα για το πρώτο ατύχημα λένε πως φταίει το υλικό που χρησιμοποιούμε για να λιώσει το μέταλλο. Στο δεύτερο, το καμίνι εξερράγη και... ήταν κακιά στιγμή. Ομως, το καμίνι "μουγκράει", το ακούς όταν είναι να σκάσει. Ηταν όλοι σωστά εκπαιδευμένοι; Τηρήθηκαν σωστά οι διαδικασίες; Γιατί προσπάθησαν να το σβήσουν αφού είχε πυρώσει κι αφού κάθε νοήμων άνθρωπος ξέρει πως δεν σβήνεις με νερό των 20° C κάτι που καίει στους 1600° C; Αυτά είναι τα ενδιαφέροντα ερωτήματα».
Ο Γιώργος Νυδριώτης είναι φυσιογνωμία πολύ γνωστή. Γνωριζόμαστε από το υπόγειο όπου τραγουδάει η Καίτη Ντάλλη. Εγώ τον ήξερα ως μπουζουξή. Μου συστήνεται ως πρόεδρος του συνδικάτου μετάλλου. «Αναγκάστηκα να φύγω στην Αθήνα, αφού η εταιρεία δεν με ξαναπροσέλαβε λόγω της συνδικαλιστικής μου δραστηριότητας. Το σωματείο των μόνιμων, λόγω του καταστατικού του, δεν μας δεχόταν εμάς τους νοικιασμένους. Ετσι φτιάξαμε το συνδικάτο. Την πρώτη μέρα που γύρισα απ' το εργοστάσιο δεν με αναγνώρισε ούτε το σκυλί μου· τόσο μαύρος ήμουν. Η μάνα μου με παρακάλαγε να φύγω· οι μανάδες μας, οι γυναίκες μας, οι αδελφές μας ζουν πάντα με το φόβο αν θα γυρίσουμε πίσω. Ο κίνδυνος είναι πανταχού παρών. Με το που πατάει το πόδι εκεί ο εργάτης, η πρώτη ευχή που παίρνει είναι "σιδερένιος"».
Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με τις φωτιές να πετάγονται πάνω απ' τα κεφάλια τους, ενίοτε και μέσα στα ρούχα τους. Ενστικτωδώς μαθαίνουν να προστατεύονται. Προσέχουν ακόμη και το σκαλί που πατάνε για να αποφύγουν τις χυμένες λάβες. Τόσο πολύ δένονται με το εργοστάσιο και τη δουλειά τους, που έχουν προσωποποιήσει κάθε συμπεριφορά των καζανιών. Λένε ότι «μουλάρωσε», «γκρινιάζει», «πεισμώνει».
Mε ένα δραματικό έγγραφο-προειδοποίηση που έστειλε η Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδος (ΕΜΝΕ) προς το υπουργείο Ανάπτυξης, αμέσως μετά το πρώτο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στις αρχές Αυγούστου, καταγγέλλει πως 10 μηχανικοί καλούνται να επιθεωρήσουν πάνω από 1.200 επιχειρήσεις μεταλλείων!
Εγραφε τότε η «Ελευθεροτυπία»: «Οι επιθεωρητές αδυνατούν πλέον να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, δηλαδή να επιβλέψουν και να εγγυηθούν στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας στα περισσότερα μεταλλεία της χώρας! Το "έγκλημα" στη ΛΑΡΚΟ είχε, δυστυχώς, προαναγγελθεί. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι στο υπουργείο Ανάπτυξης (υπουργός, υφυπουργός, γεν. γραμματέας, προϊστ. διευθύνσεων) γνώριζαν πολύ καλά και από πρώτο χέρι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν κυριολεκτικά διαλυθεί».
Σ' αυτό το μικρό χωριό των 1.000 κατοίκων οι ξένοι κάνουν πάντα εντύπωση. Τραβάνε τα βλέμματα και προκαλούν απορίες. Ειδικά αν περπατάνε δίπλα στο εργοστάσιο και στον ιδιωτικό του οικισμό. Τότε τους σταματάνε και τους ρωτούν από πού είναι και τι γυρεύουν εδώ. Το βράδυ, όμως, τους κερνάνε μπίρες. «Κοιτάξτε, κυρία μου, σας σταματήσαμε γιατί περπατούσατε χωρίς άδεια της διεύθυνσης. Δεν ξέρουμε τι θέλετε να μάθετε, αλλά φωτογραφίες δεν θα βγάλετε· διαφορετικά, νομίμως (sic) θα σας σπάσουμε τη μηχανή». Κι αφού συζητάμε επί ώρα το νόμιμον του σπασίματος της μηχανής, έχουμε γίνει πια φίλοι. «Μην το ψάχνεις με τους νεκρούς. Ατυχήματα γίνονται κάθε μέρα. Μπορεί κι εσύ, εδώ που είσαι, να πάθεις ένα εργατικό ατύχημα. Φέρ' ειπείν, με το αμάξι σου».
«Οχι ατύχημα, ρε γαμώ το, δολοφονία έγινε!» επιμένει το βράδυ ο Πάνος Πολίτης. «Τρύπησε το καμίνι, έγινε το μπαμ. Εγώ ήμουν γύρω στα 150 μ. μακριά. Με το πρώτο μπαμ καταλάβαμε ότι η ζημιά ήταν εκεί. Τρέξαμε. Ρωτάω, "Βγήκατε όλοι έξω;". Μου λένε, "Ψάχνουμε τον Κώστα". Ο ένας συνάδελφος έψαχνε τον άλλο, αρπάζαμε φωτιά. Εβραζε κάτω ο τόπος, πατάγαμε, παίρναμε φωτιά, προσπαθήσαμε να σβήσουμε, να βρούμε φορτωτές να σπρώξουμε... Τους συναδέλφους ήδη τους είχαμε μαζέψει. Ψάχναμε να βρούμε κι άλλους που μες στον πανικό φύγανε και δεν τους βρίσκαμε. Μόλις σβήσαμε λίγο τη φωτιά και ήταν ανθρωπίνως δυνατό να ξαναπάμε στο σημείο, βρήκαμε τον έναν συνάδελφό μας νεκρό και τον άλλο να χαροπαλεύει. Σας εύχομαι πραγματικά ποτέ να μη ζήσετε στιγμή να ψάχνετε για έναν άνθρωπο νεκρό, έναν συνάδελφο που πριν από μια ώρα είπες καλημέρα, ήπιες καφέ μαζί του. Δώσαμε μάχη για να μη φτάσει η φωτιά στις δεξαμενές προπανίου - που, αν εκραγούν, θα εξαφανιστούν Λάρυμνα, Μαρτίνο, Μαλεσίνα κι όλα τα περίχωρα».
«Το εργοστάσιο ήταν για όλες τις κυβερνήσεις ένας τρόπος να βολεύουν την πελατεία τους. Μεγάλος πελάτης; Σε κάνουν διευθυντή. Μικρός πελάτης; Σε κάνουν εργάτη. Κι έχουν πολλούς τρόπους να σε κρατάνε, αφού, αν είσαι με μπλοκάκι, παρακαλάς να μπεις στον εργολάβο. Κι αν είσαι στον εργολάβο, παρακαλάς να γίνεις μόνιμος. Τρέμουν όλοι να μην κλείσει το εργοστάσιο και μείνουν χωρίς δουλειά. Εν τω μεταξύ, έχουμε μείνει χωρίς θάλασσα, χωρίς καθαρό αέρα, χωρίς δέντρα. Η ΛΑΡΚΟ αδειάζει τη σκουριά στη θάλασσα, μπαζώνει τα ρέματα, πετάει τα απόβλητα στα γύρω βουνά. Κι αν σε ρωτήσουν ποιος σ' τα 'πε όλα αυτά, να πεις "ο Πέτρος ο καφετζής, που είναι 31 κι έχει έναν γιο 2,5, και που δεν ψήφισε κανέναν τους στις εκλογές γιατί κανείς τους δεν ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκε"».
Τα δύο δυστυχήματα του Αυγούστου είναι στη φάση της δικαστικής διερεύνησης. Η Επιτροπή Μεταλλείων αναμένεται να βγάλει τα πορίσματά της και ο εισαγγελέας να σχηματίσει δικογραφία. Η διαδικασία πώλησης της ΛΑΡΚΟ πάγωσε λόγω εκλογών. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα αποζημιώσει τις οικογένειες των νεκρών και θα προσλάβει άλλα μέλη της οικογένειάς τους στο μόνιμο προσωπικό. Οι νεκροί δικαιώνονται;
Το προφίλ της εταιρείας
Η ΛΑΡΚΟ παράγει ετησίως 2.500.000 τόνους κοκκοποιημένο σιδηρονικέλιο. Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί προϊόντων ανοξείδωτου χάλυβα (κατασκευαστές όπλων, ηλεκτρονικών συσκευών, ειδών οικιακής χρήσης) εμπιστεύονται το προϊόν της, το οποίο θεωρείται μοναδικό λόγω της παντελούς απουσίας άνθρακα. Αυτό τοποθετεί την εταιρεία μεταξύ των πέντε κορυφαίων παραγωγών στον κόσμο, με μερίδιο 40% της ευρωπαϊκής αγοράς. Το προϊόν της είναι σχεδόν 100% εξαγώγιμο και συναλλαγματοφόρο. Η επιχείρηση απασχολεί 1.300 άτομα, γεγονός που την καθιστά έναν από τoυs εργοδότες με σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ τns Ελλάδας, με τέσσερα κύρια μεταλλευτικά κέντρα και δραστηριότητα σε πέντε νομούς. Ανήκει στο Δημόσιο (33,5%), στην Εθνική Τράπεζα (36,43%), στη ΔΕΗ (28,56%) και στην κρατική εταιρεία κινητών αξιών ΔΕΚΑ (1,51%).
Ακούστε
..............1..............
Μάνος Λοΐζος - Φώντας Λάδης
«Τα τραγούδια μας» (MINOS MSM 279)
Ο κλασικότερος δίσκος της εργατικής τάξης. Τα τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα σε πορείες και απεργίες. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976· ωστόσο, 8 από τα τραγούδια του δίσκου απαγορεύτηκε να παίζονται από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Ο Λοΐζος κατάγγειλε δημοσίως το γεγονός και τα παρουσίασε σε μια μεγάλη συναυλία τον Δεκέμβριο του 1976 στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τα 100.000 αντίτυπα. Το τραγούδι «Πάγωσε η τσιμινιέρα» υπήρξε προφητικό για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ και νιώθουν σαν να γράφτηκε γι' αυτούς.
Διαβάστε
..............1.............
Claude Lefort, «Η προλεταριακή εμπειρία»,
εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες
Η εργατική τάξη δεν αντιδρά απλώς μέσα στην ιστορία απέναντι σε οικονομικά προσδιορισμένους εξωτερικούς παράγοντες (βαθμός εκμετάλλευσης, επίπεδο ζωής), αλλά δρα και πραγματικά, παρεμβαίνοντας επαναστατικά όχι με βάση κάποιο προδιαγεγραμμένο από την αντικειμενική συνθήκη σχέδιο, αλλά σε συνάρτηση με τη συσσωρευμένη ολική της εμπειρία. Ο Λεφόρ εξηγεί πως το να είσαι προλετάριος είναι κατ' αρχήν το βίωμα και η επίγνωσή του.
«Λάρκο '77»
Εκδοση του γραφείου Ανατ. Στερεάς
& Εύβοιας του ΚΚΕ
Αποσπάσματα ελληνικού και ξένου Τύπου, φωτογραφίες και μαρτυρίες από την απεργία που κράτησε 110 μέρες και έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη της χώρας.
..............2..............
Τσαρλς & Κρις Τίλι, «Η εργασία στον καπιταλισμό», εκδ. Καστανιώτη
Ο ιστορικός Τσαρλς Τίλι αναλύει, μαζί με το γιο του Κρις, το ερώτημα πώς και γιατί η κοινωνική οργάνωση της εργασίας αλλάζει ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής της και σε κάθε διαφορετική χρονική περίοδο. Το βιβλίο αποτελεί μια «γροθιά στο στομάχι» της νεοφιλελεύθερης θεωρίας που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Αποτελεί ένα αισιόδοξο εργαλείο για όλους όσοι ασχολούνται με τα προβλήματα της εργασίας, καθώς και για κάθε εργαζόμενο που θέλει να κατανοήσει τις προοπτικές της εργασίας.
Δείτε
Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σέιφερ,
«The Wobblies»
Οι wobblies, εκ του IWW, δηλαδή Industrial Workers of the World, ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ. Στους κόλπους του συγκέντρωσε τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης, δηλαδή ανειδίκευτους εργάτες, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.
..............2 ..............
Βίρνα Μολίνα, Ερνέστο Αρδίτο,
«Η καρδιά της φάμπρικας»
Οι εργάτες της κεραμοποιίας Ζανόν παίρνουν στα χέρια τους τη διαχείριση του εργοστασίου όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίζει να το κλείσει. Αρχίζουν και πάλι να παράγουν πλακάκια, αλλά χωρίς αφεντικά. Είναι το πρώτο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στον κόσμο.
..............3..............
Michael Glawogger, «Ο θάνατος του εργάτη»
Σπονδυλωτή ταινία για την αόρατη εργατική τάξη στις εσχατιές του κόσμου. Από τους αυτοαπασχολούμενους ανθρακωρύχους της Ουκρανίας μέχρι τους εργάτες στο ηφαίστειο Ijen στην Ινδονησία και από τους εκδοροσφαγείς της Νιγηρίας μέχρι τους Παστούν στο διαλυτήριο πλοίων του Gadani.
Το σκάνδαλο της κακοδιαχείρισης και της προπώλησης
«Οι εργάτες είναι κακομαθημένοι. Δεν εκτιμούν τίποτα από όλα όσα τους προσφέρει η εταιρεία. Δωρεάν σπίτια, δεν πληρώνουν λογαριασμούς, όσα παίρνουν τους μένουν στο χέρι. Κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μια λίστα με γκόλντεν μπόις και τάχα μου άχρηστους διευθυντές, που τάχα μου αυξήθηκαν από 12 σε 52 τα τελευταία χρόνια. Είναι και το δικό μου όνομα στη λίστα. Γιατί να γράψεις για τους εργάτες και τα ατυχήματα και όλα αυτά και να μη γράψεις για το τεράστιο έργο που προσφέρει η εταιρεία στην περιοχή και την Ελλάδα ολόκληρη;» Το γκόλντεν μπόι που κάθεται απέναντί μου μου μιλά «για τη φύση του εργάτη, που είναι απείθαρχη και τεμπέλικη κι όλο ζητάει, ζητάει, ζητάει».
«Ε, λοιπόν, τη λίστα με τα γκόλντεν μπόις τη βγάλαμε εμείς. Οπως κι εμείς δώσαμε στη Δικαιοσύνη τα στοιχεία για το σκάνδαλο. Κι αν τολμάνε, ας αμφισβητήσουν πόσο Νεοδημοκράτης είμαι. Είμαι δεξιός από άποψη, αλλά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια. Βούλιαξαν την εταιρεία και θα σας εξηγήσω πώς». Ο Αντρέας Κορέτζελος είναι ο πρόεδρος αυτού που μετά την απεργία του '77 αποκαλούν όλοι Μεγάλο Σωματείο. «Σήμερα, πάλι, παρέλαβαν καινούργια τζιπ για τα στελέχη. Από την ώρα που ανέλαβε η Ν.Δ., τους 14 διευθυντές τούς έκανε 52 - όλους με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με πολυτελή εταιρικά αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους. Τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας εκτινάχθηκαν κατά 252% έναντι του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι, όμως, έγινε με την προπώληση του νικελίου».
Ο Γιώργος Σουρούνης, παλιός συνδικαλιστής, ήταν ο πρώτος που μου μίλησε επωνύμως για το σκάνδαλο της ΛΑΡΚΟ. «Φαγώθηκαν πολλά λεφτά, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη Ομάδα του Λονδίνου, Αλογοσκούφης, Δούκας και ο διορισμένος από αυτούς διευθύνων σύμβουλος Θανάσουλας, έκλεισαν συμφωνίες με τράπεζες του Λονδίνου, οι οποίες ενεπλάκησαν και στα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων, όπως οι JP Morgan, Goldman Sachs, Barklays, Hypo. Προπώλησαν την παραγωγή για δύο χρόνια, από το 2005 έως το 2007, με τιμή 21.000 δολάρια τον τόνο, κάτω από την τρέχουσα τιμή του LME (Χρηματιστήριο Μετάλλων Λονδίνου) και κάτω από το κόστος παραγωγής της επιχείρησης. Από το 2004 και μετά, όταν οι τιμές του νικελίου διεθνώς εκτινάχθηκαν στα ύψη, η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα έσοδα που αντιστοιχούσαν, γιατί είχε προπωλήσει το 70-80% της ετήσιας παραγωγής της των επόμενων χρόνων σε τιμές σημαντικά κατώτερες από αυτές που διαμορφώθηκαν -όπως αναμενόταν- στις διεθνείς αγορές. Οταν οι τιμές νικελίου εκτινάχθηκαν, η ΛΑΡΚΟ συνέχιζε να πουλάει σε τιμές έως και 60% φθηνότερα!»
«Εχουμε δώσει όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε στον εισαγγελέα» λέει ο Αντρέας, δείχνοντάς μου τη μηνυτήρια αναφορά. Οντως, ο οικονομικός Τύπος αναφέρει πως «η ΛΑΡΚΟ σταμάτησε το hedging το 2008, όταν οι τιμές των μετάλλων κατέρρευσαν και εισέπραξε όλη τη ζημιά! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να καταγράψει ζημιά άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τον επίσημο ισολογισμό χρήσεως 2006 και 2007. Το 2008 η ζημιά ανήλθε στα 150 εκατομμύρια».
Λάθος ή πρόθεση; «Τα σωματεία μας έχουν καταγγείλει το σκάνδαλο από τότε, πήγαμε τα στοιχεία στον εισαγγελέα, έγιναν ερωτήσεις στη Βουλή... Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ». Και πώς να απαντήσει, όταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Σίμος Κεδίκογλου (και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στη μηνυτήρια αναφορά που έκαναν οι εργαζόμενοι) δήλωνε την επαύριο της ιστορικής ήττας του κόμματός του σε τηλεοπτικό σταθμό: «Προσπαθούσα να δω τον πρωθυπουργό επί δύο χρόνια για τη ΛΑΡΚΟ και δεν μου έκλεισε ποτέ ραντεβού»."
15 Σεπ 2009
ΛΑΡΥΜΝΑ, ΜΕΣΣΑΠΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ Η ΛΑΡΚΟ
Ένα τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα
που παραμένει ατιμώρητο!
Ή πώς ο ρυπαίνων δεν πληρώνει …
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ
Από το “Δαίμονα της Οικολογίας”
13.09.2009
Το δεύτερο τραγικό εργατικό «ατύχημα» στην Λάρκο μέσα σε λίγους, μόνο, μήνες που στοίχισε τη ζωή ενός 26χρονου παλικαριού, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα την 6η πιο ρυπογόνο βιομηχανία της χώρας (με εκπομπές που φτάνουν τις 870 χιλ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως), που σπέρνει κυριολεκτικά θάνατο!
Όποιος δεν έχει επισκεφθεί τη Λάρυμνα, όπου για 40 χρόνια βρίσκεται εγκατεστημένη και λειτουργεί η Λάρκο, δεν μπορεί να διανοηθεί καν περί τίνος πρόκειται: ένα χωριό – φάντασμα κρυμμένο κάτω από μια μαύρη σκόνη – ένα ρυπογόνο νέφος – που σκεπάζει σε μόνιμη βάση το χωριό και πνίγει τους ανθρώπους και που επιβαρύνεται από χιλιάδες τόνους σκουριάς, κατάλοιπο των ηλεκτρικών καμίνων που σχηματίζουν κατάμαυρους λόφους, εκατοντάδες στρέμματα μπαζωμένους υγρότοπους και πιο δίπλα άλλα βουνά από λάσπη – κατάλοιπο των περιστροφικών καμίνων – δημιουργούν ένα αποτρόπαιο θέαμα και μια ανοικτή πληγή, καθώς οι χιλιάδες τόνοι απόβλητα της Λάρκο περιέχουν βαρέα μέταλλα.
Το εργοστάσιο αυτό, παραγωγής σιδηρονικελίου, κυριαρχεί χρόνια στο τοπίο και στην ευρύτερη περιοχή, κάποτε ευλογία για τους αγρότες που έγιναν βιομηχανικοί εργάτες, είναι πλέον συνώνυμο με την πιο βαρειά οικολογική καταστροφή της ευρύτερης περιοχής (χερσαίας και θαλάσσιας). Με την μαύρη «πούδρα» που καλύπτει τα πάντα, τη φύση, τα κτίρια, τους ανθρώπους, αλλά και τις ψυχές, με τόνους σκουριάς που εξακολουθούν να τοποθετούνται καθημερινά στην περιοχή ή να ρίχνονται στον Ευβοϊκό (το ελληνικό Δημόσιο επιτρέπει στην εταιρεία να πετάει στη θάλασσα περίπου 2 εκατομμύρια τόνους ετησίως πολύ κοντά σε ιχθυοτροφεία), με δηλητήριο που βγάζουν καθημερινά οι καμινάδες που το αναπνέουν οι κάτοικοι της περιοχής, με τα βαρέα μέταλλα που αφθονούν στο έδαφος, στα νερά, στα ψάρια και στα οστρακοειδή….
Το θέαμα και οι συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή είναι απίστευτα τριτοκοσμικές και παραμένουν ίδιες από το 1973, που κατασκευάστηκαν οι μονάδες και η ετήσια παραγωγή νικελίου ήταν 12.000 τόνοι, μέχρι σήμερα που ξεπερνά τους 25.000 τόνους χωρίς να έχουν γίνει σημαντικές βελτιώσεις ή οι αναγκαίες επισκευές σύμφωνα με τις απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
Η βιομηχανία λειτουργεί υπό καθεστώς προστασίας από το ελληνικό Δημόσιο 40 τώρα χρόνια, που επιθυμεί να το διατηρεί στο σκοτάδι, μεταφορικά και κυριολεκτικά και έτσι στο απυρόβλητο, αγνοώντας διεθνείς συνθήκες (όπως η Σύμβαση της Βαρκελώνης για την προστασία της Μεσογείου από τη ρύπανση και το πρωτόκολλό της που έχει επικυρώσει η χώρα), σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες και την εθνική νομοθεσία για τα βιομηχανικά απόβλητα, καθώς και το ελληνικό σύνταγμα.
Κανείς δεν γνωρίζει την ποσότητα και το είδος των αέριων ρύπων, που εκλύονται από τη Λάρκο, καθώς το εργοστάσιο δεν εντάσσεται στο δίκτυο μέτρησης του ΥΠΕΧΩΔΕ, ούτε έχουν γίνει σχετικές μετρήσεις, όπως δεν γνωρίζει και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον (έδαφος, επιφανειακά και υπόγεια νερά) από την παρουσία τεράστιων ποσοτήτων βαρέων μετάλλων στην στεριά και στην θάλασσα…
Μοναδική εξαίρεση η επίσκεψη που έγινε από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος τον Μάρτιο του 2004 στην περιοχή, όπου συζητήθηκαν τα κρίσιμα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής λόγω της δραστηριότητας της Λάρκο και ο έλεγχος που διενεργήθηκε στην εν λόγω βιομηχανία, όπου διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν διέθετε άδεια εναπόθεσης ή προσωρινής αποθήκευσης των αποβλήτων στην θέση «Κοκκίνη», σε έκταση που βρίσκεται κοντά στις εκβολές ποταμού από όπου υδρεύεται η περιοχή και δίπλα σε βυζαντινό ναό και επιβλήθηκε πρόστιμο 200.000,00 €. Η υπόθεση έφτασε στα ποινικά δικαστήρια και βγήκε καταδικαστική απόφαση για την Λάρκο. Οι εκπρόσωποί της προσέφυγαν στα διοικητικά δικαστήρια και το πρόστιμο δεν πληρώθηκε! Παράλληλα οι επιθεωρητές περιβάλλοντος έκαναν τις αναγκαίες ενέργειες για την επίλυση βασικών παραβάσεων και την εξεύρεση κατάλληλων χώρων εναπόθεσης των αποβλήτων, που δεν καρποφόρησαν. Το ΥΠΕΧΩΔΕ, τον Αύγουστο του 2005 χορήγησε στην εταιρεία περιβαλλοντική άδεια για την κατασκευή και λειτουργία χερσαίου χώρου υγειονομικής ταφής, με στόχο την διευθέτηση της σκουριάς, σε έκταση 800 στρεμμάτων δίπλα στο εργοστάσιο, η οποία όμως βρίσκεται σε αρχαιολογικό χώρο, είναι δημόσια δασική και καταφύγιο άγριας ζωής και όπως ήταν αναμενόμενο ο Δήμος και οι τοπικοί φορείς προσέφυγαν στο Συμβούλιο Επικρατείας που τάχθηκε υπέρ της προσφυγής. Τον Ιούλιο του 2007 η εταιρεία υπέβαλε στο ΥΠΕΧΩΔΕ αίτηση χορήγησης νέας άδειας για ΧΥΤΑ στη θέση Λιάβδα, πρόταση που επίσης συνάντησε την αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.
Σήμερα οι καμινάδες από τους κλιβάνους, τη χαλυβουργία και τις μονάδες επεξεργασίας αμμοβολής δεν διαθέτουν τα κατάλληλα φίλτρα και λειτουργούν πλημμελώς. Στην περίπτωση αυτή – κατά δήλωση του κ. Νίκου Κατσαρού, χημικού και επιστημονικού συνεργάτη στον «Δημόκριτο», εκπέμπονται οξείδια του θείου, του αζώτου, πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και βαρέα μέταλλα, όπως σίδηρος, νικέλιο, αρσενικό, κλπ., αλλά και επικίνδυνα μικροσωματίδια που απορροφούν τις τοξικές ουσίες και εισπνεόμενα δεν μένουν στα πνευμόνια, αλλά περνούν στο αίμα και είναι ύποπτα για καρκινογενέσεις, τερατογενέσεις και υπεύθυνα για καρδιακές παθήσεις, βλάβες στο συκώτι και τα νεφρά.
Παράλληλα, σύμφωνα με μελέτες που έκανε το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) διαπιστώθηκαν ότι οι οργανισμοί και τα ψάρια που ζουν στην περιοχή απόρριψης εμφανίζουν αυξημένες τιμές βαρέων μετάλλων που προκαλούν ανησυχία στους επιστήμονες. Δεν γνωρίζουμε αν αντίστοιχες μελέτες και αναλύσεις έγιναν για να διαπιστωθεί η κατάσταση και η ποιότητα των νερών (κολύμβησης, πόσιμου νερού, κλπ) και του εδάφους, καθώς και η περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα τροφίμων που παράγονται στην περιοχή.
Δικαίως, όταν μάθαμε ότι στην απέναντι μεριά, στην Μεσσαπία Ευβοίας, όπου γίνεται η εξόρυξη των μεταλλευμάτων και μερική επεξεργασία αυτών πριν μεταφερθουν στην Λάρκο, βρέθηκε εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό ανησυχήσαμε και για την Λάρυμνα….
Δεν θα έπρεπε να έχουν ήδη θορυβηθεί οι Αρχές, ώστε να προβούν σε δειγματοληψίες και αναλύσεις και στην απέναντι μεριά, κάπου κατά την Λάρκο;
που παραμένει ατιμώρητο!
Ή πώς ο ρυπαίνων δεν πληρώνει …
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ
Από το “Δαίμονα της Οικολογίας”
13.09.2009
Το δεύτερο τραγικό εργατικό «ατύχημα» στην Λάρκο μέσα σε λίγους, μόνο, μήνες που στοίχισε τη ζωή ενός 26χρονου παλικαριού, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα την 6η πιο ρυπογόνο βιομηχανία της χώρας (με εκπομπές που φτάνουν τις 870 χιλ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως), που σπέρνει κυριολεκτικά θάνατο!
Όποιος δεν έχει επισκεφθεί τη Λάρυμνα, όπου για 40 χρόνια βρίσκεται εγκατεστημένη και λειτουργεί η Λάρκο, δεν μπορεί να διανοηθεί καν περί τίνος πρόκειται: ένα χωριό – φάντασμα κρυμμένο κάτω από μια μαύρη σκόνη – ένα ρυπογόνο νέφος – που σκεπάζει σε μόνιμη βάση το χωριό και πνίγει τους ανθρώπους και που επιβαρύνεται από χιλιάδες τόνους σκουριάς, κατάλοιπο των ηλεκτρικών καμίνων που σχηματίζουν κατάμαυρους λόφους, εκατοντάδες στρέμματα μπαζωμένους υγρότοπους και πιο δίπλα άλλα βουνά από λάσπη – κατάλοιπο των περιστροφικών καμίνων – δημιουργούν ένα αποτρόπαιο θέαμα και μια ανοικτή πληγή, καθώς οι χιλιάδες τόνοι απόβλητα της Λάρκο περιέχουν βαρέα μέταλλα.
Το εργοστάσιο αυτό, παραγωγής σιδηρονικελίου, κυριαρχεί χρόνια στο τοπίο και στην ευρύτερη περιοχή, κάποτε ευλογία για τους αγρότες που έγιναν βιομηχανικοί εργάτες, είναι πλέον συνώνυμο με την πιο βαρειά οικολογική καταστροφή της ευρύτερης περιοχής (χερσαίας και θαλάσσιας). Με την μαύρη «πούδρα» που καλύπτει τα πάντα, τη φύση, τα κτίρια, τους ανθρώπους, αλλά και τις ψυχές, με τόνους σκουριάς που εξακολουθούν να τοποθετούνται καθημερινά στην περιοχή ή να ρίχνονται στον Ευβοϊκό (το ελληνικό Δημόσιο επιτρέπει στην εταιρεία να πετάει στη θάλασσα περίπου 2 εκατομμύρια τόνους ετησίως πολύ κοντά σε ιχθυοτροφεία), με δηλητήριο που βγάζουν καθημερινά οι καμινάδες που το αναπνέουν οι κάτοικοι της περιοχής, με τα βαρέα μέταλλα που αφθονούν στο έδαφος, στα νερά, στα ψάρια και στα οστρακοειδή….
Το θέαμα και οι συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή είναι απίστευτα τριτοκοσμικές και παραμένουν ίδιες από το 1973, που κατασκευάστηκαν οι μονάδες και η ετήσια παραγωγή νικελίου ήταν 12.000 τόνοι, μέχρι σήμερα που ξεπερνά τους 25.000 τόνους χωρίς να έχουν γίνει σημαντικές βελτιώσεις ή οι αναγκαίες επισκευές σύμφωνα με τις απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
Η βιομηχανία λειτουργεί υπό καθεστώς προστασίας από το ελληνικό Δημόσιο 40 τώρα χρόνια, που επιθυμεί να το διατηρεί στο σκοτάδι, μεταφορικά και κυριολεκτικά και έτσι στο απυρόβλητο, αγνοώντας διεθνείς συνθήκες (όπως η Σύμβαση της Βαρκελώνης για την προστασία της Μεσογείου από τη ρύπανση και το πρωτόκολλό της που έχει επικυρώσει η χώρα), σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες και την εθνική νομοθεσία για τα βιομηχανικά απόβλητα, καθώς και το ελληνικό σύνταγμα.
Κανείς δεν γνωρίζει την ποσότητα και το είδος των αέριων ρύπων, που εκλύονται από τη Λάρκο, καθώς το εργοστάσιο δεν εντάσσεται στο δίκτυο μέτρησης του ΥΠΕΧΩΔΕ, ούτε έχουν γίνει σχετικές μετρήσεις, όπως δεν γνωρίζει και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον (έδαφος, επιφανειακά και υπόγεια νερά) από την παρουσία τεράστιων ποσοτήτων βαρέων μετάλλων στην στεριά και στην θάλασσα…
Μοναδική εξαίρεση η επίσκεψη που έγινε από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος τον Μάρτιο του 2004 στην περιοχή, όπου συζητήθηκαν τα κρίσιμα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής λόγω της δραστηριότητας της Λάρκο και ο έλεγχος που διενεργήθηκε στην εν λόγω βιομηχανία, όπου διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν διέθετε άδεια εναπόθεσης ή προσωρινής αποθήκευσης των αποβλήτων στην θέση «Κοκκίνη», σε έκταση που βρίσκεται κοντά στις εκβολές ποταμού από όπου υδρεύεται η περιοχή και δίπλα σε βυζαντινό ναό και επιβλήθηκε πρόστιμο 200.000,00 €. Η υπόθεση έφτασε στα ποινικά δικαστήρια και βγήκε καταδικαστική απόφαση για την Λάρκο. Οι εκπρόσωποί της προσέφυγαν στα διοικητικά δικαστήρια και το πρόστιμο δεν πληρώθηκε! Παράλληλα οι επιθεωρητές περιβάλλοντος έκαναν τις αναγκαίες ενέργειες για την επίλυση βασικών παραβάσεων και την εξεύρεση κατάλληλων χώρων εναπόθεσης των αποβλήτων, που δεν καρποφόρησαν. Το ΥΠΕΧΩΔΕ, τον Αύγουστο του 2005 χορήγησε στην εταιρεία περιβαλλοντική άδεια για την κατασκευή και λειτουργία χερσαίου χώρου υγειονομικής ταφής, με στόχο την διευθέτηση της σκουριάς, σε έκταση 800 στρεμμάτων δίπλα στο εργοστάσιο, η οποία όμως βρίσκεται σε αρχαιολογικό χώρο, είναι δημόσια δασική και καταφύγιο άγριας ζωής και όπως ήταν αναμενόμενο ο Δήμος και οι τοπικοί φορείς προσέφυγαν στο Συμβούλιο Επικρατείας που τάχθηκε υπέρ της προσφυγής. Τον Ιούλιο του 2007 η εταιρεία υπέβαλε στο ΥΠΕΧΩΔΕ αίτηση χορήγησης νέας άδειας για ΧΥΤΑ στη θέση Λιάβδα, πρόταση που επίσης συνάντησε την αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.
Σήμερα οι καμινάδες από τους κλιβάνους, τη χαλυβουργία και τις μονάδες επεξεργασίας αμμοβολής δεν διαθέτουν τα κατάλληλα φίλτρα και λειτουργούν πλημμελώς. Στην περίπτωση αυτή – κατά δήλωση του κ. Νίκου Κατσαρού, χημικού και επιστημονικού συνεργάτη στον «Δημόκριτο», εκπέμπονται οξείδια του θείου, του αζώτου, πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και βαρέα μέταλλα, όπως σίδηρος, νικέλιο, αρσενικό, κλπ., αλλά και επικίνδυνα μικροσωματίδια που απορροφούν τις τοξικές ουσίες και εισπνεόμενα δεν μένουν στα πνευμόνια, αλλά περνούν στο αίμα και είναι ύποπτα για καρκινογενέσεις, τερατογενέσεις και υπεύθυνα για καρδιακές παθήσεις, βλάβες στο συκώτι και τα νεφρά.
Παράλληλα, σύμφωνα με μελέτες που έκανε το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) διαπιστώθηκαν ότι οι οργανισμοί και τα ψάρια που ζουν στην περιοχή απόρριψης εμφανίζουν αυξημένες τιμές βαρέων μετάλλων που προκαλούν ανησυχία στους επιστήμονες. Δεν γνωρίζουμε αν αντίστοιχες μελέτες και αναλύσεις έγιναν για να διαπιστωθεί η κατάσταση και η ποιότητα των νερών (κολύμβησης, πόσιμου νερού, κλπ) και του εδάφους, καθώς και η περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα τροφίμων που παράγονται στην περιοχή.
Δικαίως, όταν μάθαμε ότι στην απέναντι μεριά, στην Μεσσαπία Ευβοίας, όπου γίνεται η εξόρυξη των μεταλλευμάτων και μερική επεξεργασία αυτών πριν μεταφερθουν στην Λάρκο, βρέθηκε εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό ανησυχήσαμε και για την Λάρυμνα….
Δεν θα έπρεπε να έχουν ήδη θορυβηθεί οι Αρχές, ώστε να προβούν σε δειγματοληψίες και αναλύσεις και στην απέναντι μεριά, κάπου κατά την Λάρκο;
23 Ιουλ 2009
Επιμένει ο κ Αθανασόπουλος της ΔΕΗ στον λιθάνθρακα....
www.capital.gr
Του Χάρη Φλουδόπουλου
Τον Ιανουάριο του 2008, μία έκθεση της ΔΕΗ με τίτλο «O Ρόλος του Άνθρακα στη Στρατηγική Παραγωγής της ΔΕΗ» ανέφερε επί λέξει: «Υποψήφιες θερμοηλεκτρικές μονάδες για την περαιτέρω ανάπτυξη του συστήματος παραγωγής είναι νέες Λιγνιτικές μονάδες (Ελασσόνα, Δράμα), μονάδες Φυσικού Αερίου, Ανθρακικές, Πετρελαϊκές ή και Πυρηνικές μονάδες». Τότε ο σάλος που προκλήθηκε, οδήγησε σε αναδίπλωση την εταιρεία, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία δήλωνε ότι δεν εξετάζει την πυρηνική ενέργεια.
Ενάμιση χρόνο μετά και αφού στο μεταξύ με πολιτική απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης έχει απαγορευτεί η χρήση του λιθάνθρακα, η διοίκηση της ΔΕΗ επαναφέρει στο προσκήνιο την ατζέντα των πυρηνικών. Σύμφωνα με ενημέρωση που είχαν χθες οι Συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ από τον ίδιο τον κ. Αθανασόπουλο, ο επικεφαλής της ΔΕΗ, έχει στείλει επιστολή στο ΣΕΕΣ (Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής) με τις θέσεις της ΔΕΗ για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό. Σε αυτήν την επιστολή λοιπόν, σύμφωνα με πληροφορίες των συνδικαλιστών που δεν διαψεύδονται από κύκλους της ΔΕΗ, ο κ. Αθανασόπουλος επαναφέρει το δίλημμα «πυρηνικά ή λιθάνθρακας».
Συγκεκριμένα ο κ. Αθανασόπουλος φέρεται να είπε στους εκπροσώπους των εργαζομένων: «Στείλαμε προ εβδομάδας επιστολή στο ΣΕΕΣ όπου επιμένουμε ότι βέλτιστη λυση για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας είναι οι ανθρακικές μονάδες. Αλλά εάν δε θέλει η κυβέρνηση η μόνη εναλλακτική λύση είναι τα πυρηνικά».
Σημειώνεται πάντως ότι οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ρώτησαν τον κ. Αθανασόπουλο εάν εκφράζει προσωπικές απόψεις ή απόψεις και της κυβέρνησης, για να απαντήσει ότι η παραπάνω θέση είναι προσωπική γνώμη.
Είναι φανερό ότι η διοίκηση της ΔΕΗ συνεχίζει να θεωρεί ως ορθή την επιλογή του λιθάνθρακα και σε αυτή την άποψη έχει στο πλευρό της και τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ. Ωστόσο σε περίπτωση που ο ενεργειακός σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια διατηρήσει το «μπλόκο» στο λιθάνθρακα, τότε η ΔΕΗ ζητά να επανεξεταστεί το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Η συγκεκριμένη επιστολή προφανώς αποτελεί ένα ακόμη «χαρτί πίεσης» για το λιθάνθρακα. Και αυτό γιατί η ανάπτυξη μιας πυρηνικής μονάδας θα απαιτούσε στην καλύτερη περίπτωση τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια. Εν τω μεταξύ τα προβλήματα του ηλεκτρικού συστήματος που σήμερα έχουν «κρυφτεί κάτω από το χαλί» της κρίσης, θα επανέλθουν και μάλιστα εντονότερα στην επιφάνεια. Οπότε η ΔΕΗ κρίνει ότι για την κάλυψη των αναγκών του συστήματος σε μονάδες βάσης (δηλαδή τις μονάδες που πρέπει να βρίσκονται σε λειτουργία 24 ώρες το 24ωρο) χρειάζονται λύσεις που θα μπορούν να υλοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή οι ανθρακικές.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επισημανθεί ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει κινητικότητα γύρω από το θέμα των πυρηνικών. Υπενθυμίζεται το πρόσφατο ερωτηματολόγιο του ΣΕΕΣ, που βολιδοσκοπούσε δημάρχους και εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών σε σχέση με το θέμα των πυρηνικών. Πρόσφατα επίσης η Ακαδημία Αθηνών, επιχείρησε να ανοίξει διάλογο για την πυρηνική ενέργεια
Την ίδια στιγμή πάντως, η διοίκηση της ΔΕΗ δε φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε αναθεώρηση του επενδυτικού της σχεδίου, το οποίο περιλαμβάνει το λιθάνθρακα. Προβλήματα όμως αντιμετωπίζει η ΔΕΗ στο σύνολο του επενδυτικού της προγράμματος για νέες μονάδες.
Πρόκειται για τη νέα μονάδα φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη (800 MW), τη νέα μονάδα λιγνίτη στο Μελίτη Φλώρινας (450 MW) και την επίσης νέα μονάδα λιγνίτη Πτολεμαίδα 5 (600 MW), που παρουσιάζουν καθυστερήσεις και σύμφωνα με τη διοίκηση της ΔΕΗ εξετάζεται είτε να ακυρωθούν, είτε να αναβληθούν επ’ αόριστο. Σε αυτές τις μονάδες θα πρέπει να προστεθεί τέλος και η μονάδα του Αλιβερίου για την οποία ακόμη δεν έχουν λυθεί τα προβλήματα χωροθέτησης.
"Αδειασμα" Χατζηδάκη σε Αθανασόπουλο
Να "σβήσει" τις φωτιές που άναψε ο Π. Αθανασόπουλος σχετικά με το λιθάνθρακα και τα πυρηνικά, επιχειρεί η κυβέρνηση. Μάλιστα με δηλώσεις του, ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, "άδειασε" τον επικεφαλής της ΔΕΗ, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα και ότι «κυβερνητική πολιτική είναι το όχι στο λιθάνθρακα και όχι στα πυρηνικά».
Ο Κ. Χατζηδάκης επεσήμανε ότι οι απόψεις Αθανασόπουλου είναι προσωπικές ενώ και το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής, δεν είναι παρά συμβουλευτικό όργανο της κυβέρνησης, το οποίο δεν λαμβάνει αποφάσεις.
Του Χάρη Φλουδόπουλου
Τον Ιανουάριο του 2008, μία έκθεση της ΔΕΗ με τίτλο «O Ρόλος του Άνθρακα στη Στρατηγική Παραγωγής της ΔΕΗ» ανέφερε επί λέξει: «Υποψήφιες θερμοηλεκτρικές μονάδες για την περαιτέρω ανάπτυξη του συστήματος παραγωγής είναι νέες Λιγνιτικές μονάδες (Ελασσόνα, Δράμα), μονάδες Φυσικού Αερίου, Ανθρακικές, Πετρελαϊκές ή και Πυρηνικές μονάδες». Τότε ο σάλος που προκλήθηκε, οδήγησε σε αναδίπλωση την εταιρεία, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία δήλωνε ότι δεν εξετάζει την πυρηνική ενέργεια.
Ενάμιση χρόνο μετά και αφού στο μεταξύ με πολιτική απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης έχει απαγορευτεί η χρήση του λιθάνθρακα, η διοίκηση της ΔΕΗ επαναφέρει στο προσκήνιο την ατζέντα των πυρηνικών. Σύμφωνα με ενημέρωση που είχαν χθες οι Συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ από τον ίδιο τον κ. Αθανασόπουλο, ο επικεφαλής της ΔΕΗ, έχει στείλει επιστολή στο ΣΕΕΣ (Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής) με τις θέσεις της ΔΕΗ για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό. Σε αυτήν την επιστολή λοιπόν, σύμφωνα με πληροφορίες των συνδικαλιστών που δεν διαψεύδονται από κύκλους της ΔΕΗ, ο κ. Αθανασόπουλος επαναφέρει το δίλημμα «πυρηνικά ή λιθάνθρακας».
Συγκεκριμένα ο κ. Αθανασόπουλος φέρεται να είπε στους εκπροσώπους των εργαζομένων: «Στείλαμε προ εβδομάδας επιστολή στο ΣΕΕΣ όπου επιμένουμε ότι βέλτιστη λυση για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας είναι οι ανθρακικές μονάδες. Αλλά εάν δε θέλει η κυβέρνηση η μόνη εναλλακτική λύση είναι τα πυρηνικά».
Σημειώνεται πάντως ότι οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ ρώτησαν τον κ. Αθανασόπουλο εάν εκφράζει προσωπικές απόψεις ή απόψεις και της κυβέρνησης, για να απαντήσει ότι η παραπάνω θέση είναι προσωπική γνώμη.
Είναι φανερό ότι η διοίκηση της ΔΕΗ συνεχίζει να θεωρεί ως ορθή την επιλογή του λιθάνθρακα και σε αυτή την άποψη έχει στο πλευρό της και τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ. Ωστόσο σε περίπτωση που ο ενεργειακός σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια διατηρήσει το «μπλόκο» στο λιθάνθρακα, τότε η ΔΕΗ ζητά να επανεξεταστεί το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Η συγκεκριμένη επιστολή προφανώς αποτελεί ένα ακόμη «χαρτί πίεσης» για το λιθάνθρακα. Και αυτό γιατί η ανάπτυξη μιας πυρηνικής μονάδας θα απαιτούσε στην καλύτερη περίπτωση τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια. Εν τω μεταξύ τα προβλήματα του ηλεκτρικού συστήματος που σήμερα έχουν «κρυφτεί κάτω από το χαλί» της κρίσης, θα επανέλθουν και μάλιστα εντονότερα στην επιφάνεια. Οπότε η ΔΕΗ κρίνει ότι για την κάλυψη των αναγκών του συστήματος σε μονάδες βάσης (δηλαδή τις μονάδες που πρέπει να βρίσκονται σε λειτουργία 24 ώρες το 24ωρο) χρειάζονται λύσεις που θα μπορούν να υλοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή οι ανθρακικές.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επισημανθεί ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει κινητικότητα γύρω από το θέμα των πυρηνικών. Υπενθυμίζεται το πρόσφατο ερωτηματολόγιο του ΣΕΕΣ, που βολιδοσκοπούσε δημάρχους και εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών σε σχέση με το θέμα των πυρηνικών. Πρόσφατα επίσης η Ακαδημία Αθηνών, επιχείρησε να ανοίξει διάλογο για την πυρηνική ενέργεια
Την ίδια στιγμή πάντως, η διοίκηση της ΔΕΗ δε φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε αναθεώρηση του επενδυτικού της σχεδίου, το οποίο περιλαμβάνει το λιθάνθρακα. Προβλήματα όμως αντιμετωπίζει η ΔΕΗ στο σύνολο του επενδυτικού της προγράμματος για νέες μονάδες.
Πρόκειται για τη νέα μονάδα φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη (800 MW), τη νέα μονάδα λιγνίτη στο Μελίτη Φλώρινας (450 MW) και την επίσης νέα μονάδα λιγνίτη Πτολεμαίδα 5 (600 MW), που παρουσιάζουν καθυστερήσεις και σύμφωνα με τη διοίκηση της ΔΕΗ εξετάζεται είτε να ακυρωθούν, είτε να αναβληθούν επ’ αόριστο. Σε αυτές τις μονάδες θα πρέπει να προστεθεί τέλος και η μονάδα του Αλιβερίου για την οποία ακόμη δεν έχουν λυθεί τα προβλήματα χωροθέτησης.
"Αδειασμα" Χατζηδάκη σε Αθανασόπουλο
Να "σβήσει" τις φωτιές που άναψε ο Π. Αθανασόπουλος σχετικά με το λιθάνθρακα και τα πυρηνικά, επιχειρεί η κυβέρνηση. Μάλιστα με δηλώσεις του, ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, "άδειασε" τον επικεφαλής της ΔΕΗ, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα και ότι «κυβερνητική πολιτική είναι το όχι στο λιθάνθρακα και όχι στα πυρηνικά».
Ο Κ. Χατζηδάκης επεσήμανε ότι οι απόψεις Αθανασόπουλου είναι προσωπικές ενώ και το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής, δεν είναι παρά συμβουλευτικό όργανο της κυβέρνησης, το οποίο δεν λαμβάνει αποφάσεις.
Ετικέτες
Αθανασόπουλος,
ΔΕΗ,
λιθάνθρακας,
πυρηνική ενέργεια
08 Ιουλ 2009
Οι ακτιβιστές της Greenpeace
κατέλαβαν ανθρακικές μονάδες στην Ιταλία
κατέλαβαν ανθρακικές μονάδες στην Ιταλία
Σήμερα, 8 Ιουλίου, λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η σύνοδος των G8, οι ακτιβιστές της GREENPEACE κατέλαβαν τέσσερις από τις μεγαλύτερες ανθρακικές μονάδες παραγωγής ενέργειας της Ιταλίας και απαιτούν από τους ηγέτες των οικονομικά ισχυρότερων κρατών να αναλάβουν τολμηρές δεσμεύσεις για τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Μπορούμε κι εμείς να απαιτήσουμε από τους ηγέτες της χώρας μας και την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ξεχάσουν το περίφημο πρόγραμμα λειτουργίας λιθανθρακικών μονάδων παραγωγής ενέργειας στην Ελλάδα συμβάλλοντας έτσι στην αποτροπή των πιο καταστροφικών συνεπειών των κλιματικών αλλαγών.

Μπορούμε κι εμείς να απαιτήσουμε από τους ηγέτες της χώρας μας και την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ξεχάσουν το περίφημο πρόγραμμα λειτουργίας λιθανθρακικών μονάδων παραγωγής ενέργειας στην Ελλάδα συμβάλλοντας έτσι στην αποτροπή των πιο καταστροφικών συνεπειών των κλιματικών αλλαγών.
30 Απρ 2009
21 Απρ 2009
Παρέμβαση φορέων και κινήσεων πολιτών για τα ζητήματα της ενέργειας
Ποιοι είμαστε και τι επιδιώκουμε
Οι φορείς και οι κινήσεις των πολιτών, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της συλλογικής μας δράσης σε ζητήματα που αφορούν ενεργειακές δραστηριότητες κάθε τύπου, ειδικότερα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, σε πολλές περιοχές της χώρας. Πρόσθετα κοινά χαρακτηριστικά των συλλογικοτήτων μας αποτελούν η άμεση και βιωματική σχέση με τις συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων, καθώς και ο τρόπος προσέγγισης του ζητήματος της ενέργειας (από το μερικό στο γενικό και από το τοπικό στο εθνικό και το οικουμενικό). Το γεγονός ότι οι προεκτάσεις των επιμέρους καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ανάγονται, πάντα σχεδόν, σε σχεδιασμούς και πολιτικές ευρύτερες (σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο) μας οδήγησε στην ανάληψη μιας πρωτοβουλίας αναζήτησης ενιαίου τρόπου ερμηνείας και εξήγησης των όσων συμβαίνουν, κοινού λόγου και, γιατί όχι, κοινών δράσεων, από τη σκοπιά των τοπικών κοινωνιών και των ενεργών πολιτών.
Δεν επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε την πολιτεία, ούτε να παίξουμε το ρόλο του φορέα του ενεργειακού σχεδιασμού. Έχουμε πλήρη συνείδηση του ρόλου που μας αντιστοιχεί, που δεν είναι άλλος από την υπεράσπιση μιας αντίληψης από μια ορισμένη κοινωνική θέση, που είναι θέση συλλογικής κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης. Σε όσους μας εγκαλούν για την απροθυμία μας (ή την αδυναμία μας) να συνδιαμορφώσουμε ένα “εθνικό” ενεργειακό μοντέλο, παραγνωρίζοντας τις θετικές μας προτάσεις, απαντούμε ότι ο ρόλος αυτός ανήκει σε αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία ή σε όσους φιλοδοξούν να τη διαχειριστούν. Υποχρέωση των τοπικών ή των θεματικών κοινωνικών κινημάτων είναι να επεξεργαστούν, να προβάλουν και να υποστηρίξουν αυτό που μας ενώνει σαν πολίτες χρήστες και καταναλωτές της ενέργειας, σαν κατοίκους περιοχών ανάπτυξης ενεργειακών δραστηριοτήτων και σαν υποδοχείς των όποιων επιπτώσεων από τη λειτουργία τους, χωρίς καμιά απολύτως ενοχή. Συγκρουόμενοι, όταν και όπου χρειάζεται, με μικρότερα ή μεγαλύτερα συμφέροντα, και αμφισβητώντας ακόμη και κεντρικές επιλογές στην οικονομία και την ενέργεια. Επιλογές που για πολλούς μπορεί να φαντάζουν σαν δεδομένες ή δύσκολα ανατρέψιμες, δεν παύουν, όμως, να αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία των περισσότερων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Πως εισπράττουμε το πρόβλημα
Η ενέργεια και η χρήση της δεν είναι στοιχείο μόνο των σύγχρονων κοινωνιών. Υπήρξε βασικό συστατικό όλων των κοινωνικών σχηματισμών, τόσο για τη συντήρηση και αναπαραγωγή τους, όσο και για την παραγωγή πλεονάζοντος πλούτου. Οι διαδικασίες με τις οποίες εξασφαλίζονταν και εξασφαλίζεται, ακόμη, το απαραίτητο απόθεμα ενέργειας διέπονταν από τις ίδιες οικονομικές αρχές και την αδικία που συνοδεύει τις κοινωνίες αυτές. Παρ’ όλα αυτά, είναι, ίσως, ένα σημείο των καιρών το γεγονός ότι πλέον, κάθε αναφορά στο ζήτημα της ενέργειας γίνεται με αρνητικό τρόπο. Από την πλευρά μας, έχουμε μιαν εξήγηση γι αυτό.
Ο λόγος για τον οποίο το ζήτημα της ενέργειας έχει πάρει τις σημερινές εκρηκτικές διαστάσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η τεράστια διόγκωση των εμφανιζόμενων σαν απαραίτητων ενεργειακών αναγκών. Η διόγκωση αυτή έρχεται σαν συνέπεια τόσο της ανάγκης των οικονομικά καθυστερημένων χωρών να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στην “ανάπτυξη”, όσο, και κυρίως, της ανάγκης εξυπηρέτησης ενός μοντέλου ανάπτυξης των πιο προηγμένων χωρών, που οδηγεί στη συνεχή οικονομική διόγκωση. Η μετατροπή, εξάλλου, της ενέργειας σε ένα συνηθισμένο καταναλωτικό προϊόν ωθεί καθημερινά σε μια λογική υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ενέργειας, που υπηρετείται από κατασκευασμένα πολιτιστικά και κοινωνικά πρότυπα. Είναι προφανές ότι, σε ένα τέτοιο τοπίο, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, που συνδέονται με φυσικούς ενεργειακούς πόρους, αποτελεί άμεση προτεραιότητα των ισχυρών του κόσμου, είτε χωρών και κυβερνήσεων, είτε των μονοπωλίων στο χώρο της ενέργειας. Η τάση αυτή είναι γνωστό ότι έχει οδηγήσει σε πολέμους, στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές εξαρτήσεις και ανισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έχει αποτελέσει μοχλό αντίστασης των εκμεταλλευόμενων χωρών και λαών (π.χ. Βενεζουέλα).
Πέρα, όμως, από τις πλευρές που σχετίζονται με τον εκμεταλλευτικό και ανισότιμο χαρακτήρα των καπιταλιστικών κοινωνιών οι δραστηριότητες, τις τελευταίες δεκαετίες, στον τομέα της ενέργειας έχουν φέρει στην επιφάνεια και μια σειρά προβλήματα που υπερβαίνουν το στενό σχήμα εκμεταλλευτών – εκμεταλλευομένων. Τέτοια είναι η υπερεκμετάλλευση και η εξάντληση των φυσικών πόρων, τα περιστατικά και οι κίνδυνοι μελλοντικών πυρηνικών ατυχημάτων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση τεράστιων περιοχών, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο έχουν τεράστια συμβολή οι ενεργειακές δραστηριότητες. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν καθημερινά ότι, αν δεν ανακοπεί η ενεργειακή φρενίτιδα, μπαίνει σε άμεσο κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του πλανήτη.
Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια οι υπάρχουσες και οι σχεδιαζόμενες ενεργειακές δραστηριότητες έχουν προκαλέσει δυναμικές αντιδράσεις σε πολλές περιοχές της χώρας. Η εναντίωση σε πολλές από αυτές τις επιλογές αντιπροσωπεύει την άμεση ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, της ελευθερίας των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών, ιδιαίτερα, απέναντι στη “μονοκαλλιέργεια” και την εξάρτηση ολόκληρων περιοχών από το κάρβουνο (όπως συμβαίνει στις λιγνιτικές περιοχές και όπως απειλήθηκε να γίνει στις περιοχές του λιθάνθρακα). Σταδιακά, αναπτύσσονται προβληματισμοί και αμφισβητήσεις που συνδέονται με πανεθνικά και οικουμενικά προβλήματα (δεσμεύσεις στις εκπομπές ρύπων, κλιματική αλλαγή κλπ.), ενώ ένα μεγάλο μέρος των ενεργών πολιτών έχει αρχίσει να μιλά καθαρά για τον ενεργειακό σχεδιασμό, για τη χωροταξία και για το μοντέλο “ανάπτυξης”. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέψουμε ότι ο επιθετικός τρόπος προώθησης των νέων, αλλά και παλιότερων, ενεργειακών δραστηριοτήτων αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν αποφασιστικό λόγο για όσα τις αφορούν. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλές περιοχές μέγιστης περιβαλλοντικής υποβάθμισης αντιμετωπίζονται σαν “φέουδο” των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε αυτές, εκμεταλλευόμενοι την εργασιακή ανασφάλεια (ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία, ΑΓΕΤ και ΔΕΗ στο Αλιβέρι, ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, Μυτιληναίος στην Αντίκυρα κλπ.).
Ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον αγώνα κατά του λιθάνθρακα, τα ζητήματα της ενέργειας πήραν τόσο μεγάλη έκταση και για πρώτη φορά αμφισβητήθηκαν, στην πράξη και στη θεωρία, κεντρικές ενεργειακές επιλογές. Υπάρχουν, συνεπώς, οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστικότερη παρέμβαση στο συνολικό ενεργειακό πρόβλημα. Καθώς, όμως, το ζήτημα του ενεργειακού σχεδιασμού, από τα πράγματα, ξανανοίγει και καθώς νέα στερεότυπα (πυρηνική ενέργεια, φυσικό αέριο) τείνουν να πάρουν τη θέση του λιθάνθρακα, θα ήταν αφελής κανείς να πιστέψει ότι η υπόθεση κρίθηκε με την ακύρωση των σχεδίων για εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα. Ένα νέο πεδίο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων θα έχει σαν υπόβαθρο τα ζητήματα της ενέργειας, της χρήσης των φυσικών πόρων και των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.
Ποια είναι η δική μας αφετηρία
Το ενεργειακό πρόβλημα, λοιπόν, εκφράζεται με ένα διττό τρόπο: αφ’ ενός σαν βασική αιτία για τη σταδιακή απειλή του πλανήτη και αφ’ ετέρου σαν παράγοντα πλήρους κυριαρχίας του ιδιωτικού απέναντι στο κοινωνικό και του ατομικού απέναντι στο συλλογικό συμφέρον. Μια ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος της διαχείρισης της ενέργειας θα περάσει αναγκαστικά μέσα από την ανατροπή αυτής της καταστρεπτικής ανισορροπίας. Και η ανατροπή αυτή δεν συνδέεται, απλά, με την υπέρβαση του σημερινού καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης των κοινωνιών, αλλά και με μια εκ βάθρων αναθεώρηση του κυρίαρχου μοντέλου της εκτατικής ανάπτυξης και της μεγέθυνσης και τον επαναπροσδιορισμό των κυρίαρχων προτύπων και των αξιών.
Αυτή η επιδίωξη μπορεί να εκφραστεί μέσα από ορισμένους βασικούς οικουμενικούς στόχους, που θα μπορέσουν να σηματοδοτήσουν μια διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα διαχείρισης της ενέργειας, ανεξάρτητα από τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας αντιλαμβάνεται την κοινωνία του μέλλοντος.
• Οι φυσικοί και ενεργειακοί πόροι να αντιμετωπιστούν σαν κοινή παγκόσμια περιουσία, των οποίων η διαχείριση πρέπει να γίνεται με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης και ισοτιμίας στις διεθνείς σχέσεις
• Προσαρμογή σε μοντέλα που θα αποτρέπουν καταστροφικές εξελίξεις και θα διασφαλίζουν το μέλλον του πλανήτη.
• Αμφισβήτηση της άνευ όρων και ορίων ανάπτυξης. Ανάδειξη του αυξανόμενου ρόλου της περιβαλλοντικής προστασίας.
• Αμφισβήτηση των απαράδεκτων σημερινών καταναλωτικών προτύπων που προβάλλονται και επιβάλλονται σε όλους τους τομείς δημόσιας ζωής.
Πως διαμορφώνεται το ενεργειακό τοπίο, στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής
Παρά τις όποιες προσπάθειες ελέγχου και περιορισμού των πιο ρυπογόνων ενεργειακών δραστηριοτήτων, σε διεθνές επίπεδο, εξακολουθεί να κυριαρχεί ο νόμος του οικονομικού συμφέροντος. Γι αυτό εξακολουθούν να κατασκευάζονται εκατοντάδες νέες ανθρακικές μονάδες, ενώ η πρόσφατη κρίση με το φυσικό αέριο επανέφερε με μεγαλύτερη ένταση την απειλή νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων, ειδικά, στην Ευρώπη. Το γεγονός αποτυπώθηκε και στην πρόσφατη ψηφοφορία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (“…. είναι σημαντικό να διατηρηθεί η συμβολή της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα, και για τον σκοπό αυτό να προωθηθεί χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση ενός εναρμονισμένου ρυθμιστικού και οικονομικού πλαισίου που θα διευκολύνει τις αναγκαίες αποφάσεις επενδύσεων. Καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει ειδικό χάρτη πορείας για τις επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια”), αλλά και στη συνεχιζόμενη προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος αποδοχής της πυρηνικής ενέργειας στη χώρα μας.
Πριν λίγες μέρες οι Ευρωπαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, ανάμεσά τους και η ΔΕΗ, υπέγραψαν κείμενο διακήρυξης προς την Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία: “oι υπογράφοντες τη Διακήρυξη δεσμεύονται ότι μέχρι το 2050 θα παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα που θα παράγεται χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, υπό την προϋπόθεση ότι οι πολιτικοί ηγέτες της E.E. θα τους διασφαλίσουν πρόσβαση σε μία ευρεία γκάμα επιλογών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας – αποδοτικές καθαρές τεχνολογίες ορυκτών καυσίμων που θα περιλαμβάνουν δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, υψηλής απόδοσης συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού και πυρηνική ενέργεια, παράλληλα με ανανεώσιμες πηγές”. Φαίνεται, επίσης, ότι βαδίζουμε σε μια κατεύθυνση ενσωμάτωσης των εθνικών σχεδιασμών σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Στην Ελλάδα, η θετική εξέλιξη στο θέμα του λιθάνθρακα, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού. Όπως, ίσως, είναι γνωστό, οι προηγούμενες δύο απόπειρες έγκρισης μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού (Αύγουστος 2007 και Ιούνιος 2008) οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, κυρίως, λόγω της επιμονής στο θέμα του λιθάνθρακα. Στις επίσημες διακηρύξεις έχει εκφραστεί η πρόθεση για αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα και για μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.
Στην πράξη, όμως, αυτό που διαπιστώνουμε είναι:
• Αποσπασματικά μέτρα στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας. Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για μακροπρόθεσμες πολιτικές περιορισμού της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, όλα ξεκινούν από μια υπερεκτίμηση των ενεργειακών αναγκών, που, ακόμα και με τις υπάρχουσες συνθήκες, αποδεικνύεται ανεδαφική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας το 2008, η οποία αυξήθηκε μόλις κατά 0,76 %, έναντι πρόβλεψης 2,5 – 3,5 %.
• Επιθετική στις τοπικές κοινωνίες, συγκεντρωτική, υπερμεγέθης για τα δεδομένα του ελληνικού τοπίου και ανεξέλεγκτη, κατά κανόνα, πολιτική χωροθέτησης και ανάπτυξης των ΑΠΕ, γεγονός που δημιουργεί αντιδράσεις και εμποδίζει μια γενναία συμμετοχή τους στο ενεργειακό μείγμα. Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνονται, στην πράξη, οι δύο βασικοί τομείς που θα μπορούσαν να καθορίσουν έναν ριζικό αναπροσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού.
• Επιμονή στην κάλυψη του λεγόμενου φορτίου βάσης με θερμικούς σταθμούς, που σημαίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες, υπέρμετρη ανάπτυξη μονάδων φυσικού αερίου (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό του νέου ενεργειακού κέντρου, με επίκεντρο τη Βοιωτία) και, τέλος, ανοιχτό παράθυρο στην επαναφορά του λιθάνθρακα: “εφόσον διαπιστωθεί ότι έως το 2010 δεν θα υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στον τομέα αυτόν δεν θα διστάσει, όπως διαμηνύεται αρμοδίως, να επαναφέρει το θέμα του λιθάνθρακα, με γνώμονα την ασφάλεια του εγχώριου ενεργειακού συστήματος”.
• Διατήρηση και επέκταση του καθεστώτος της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας, καθώς και των ρυθμίσεων που περιορίζουν συνεχώς το δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στον τομέα της ενέργειας και δημιουργούν προϋποθέσεις ανεξέλεγκτων αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Αν δεν περιοριστούμε στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, διαπιστώνουμε ότι τα πετρελαιοειδή προϊόντα καλύπτουν το 60 %, περίπου, της πρωτογενούς διάθεσης ενέργειας. Ενώ, στο επίπεδο της τελικής κατανάλωσης το ποσοστό αυτό είναι της τάξης του 70 %. Την ιδιαίτερα αρνητική αυτή πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν οι νέες τεράστιες επενδύσεις της επέκτασης των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (αύξηση της διυλιστικής ικανότητας κατά 60.000 βαρέλια την ημέρα).
Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα
Επιλέγουμε να μην περιοριστούμε στην καταγγελία του υφιστάμενου καθεστώτος. Ούτε να περιοριστούμε στο ρόλο του απλού θεατή των όσων σχεδιάζονται και υλοποιούνται. Χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες, είμαστε αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε και την παραμικρή χαραμάδα για να βελτιώσουμε το θλιβερό παρόν και να περιορίσουμε τις μελλοντικές αρνητικές εξελίξεις. Για τους εξής λόγους: επειδή έχουμε να κάνουμε με τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής χιλιάδων συμπολιτών μας, γεγονός που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Επειδή αποδεικνύεται, στην πράξη, ότι τα όσα σχεδιάζονται δεν είναι μονόδρομος, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Επειδή οι επιμέρους επιτυχίες ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των πολιτών, καλλιεργούν την εμπιστοσύνη στους αγώνες και δημιουργούν το έδαφος για τη συνέχισή τους. Επειδή, τέλος, ανοίγουν πεδία ευρύτερων συσπειρώσεων, ανοίγματος του διαλόγου και ουσιαστικής εμβάθυνσης των στόχων.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, συνειδητοποιείται η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για τα ζητήματα της ενέργειας, που θα συνενώνει όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται. Ένα κίνημα που θα ενσωματώνει στη δράση του και τους ευρύτερα αποδεκτούς στόχους του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος, για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την εξοικονόμηση ενέργειας και τη γενναία συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο.
Από αυτήν την προσπάθεια δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η παρέμβαση στον όποιο δημόσιο διάλογο για το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• οι όποιες πραγματικές ανάγκες προκύπτουν, με βάση τα παραπάνω, να αντιμετωπιστούν με ισχυρό δημόσιο σχεδιασμό, που θα έχει ουσιαστικά χαρακτηριστικά, δεν θα αποτελεί ευχολόγιο και δεν θα περιορίζεται στην επίκληση των ευαισθησιών των παραγωγών ενέργειας, όπως συνέβη με τα σχέδια που προηγήθηκαν. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι θα περιλαμβάνει σαφή εκτίμηση των αναγκών, δεσμευτικό προσδιορισμό του ενεργειακού μείγματος, πρόβλεψη χωροθέτησης των νέων εγκαταστάσεων με αποφασιστικό κοινωνικό έλεγχο, δεσμευτικό σχέδιο απόσυρσης των παλιών και πιο ρυπογόνων μονάδων
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη. Tο φυσικό αέριο, παρ’ ότι ανήκει στα ορυκτά καύσιμα, είμαστε υποχρεωμένοι να το αποδεχτούμε για μια μεγάλη χρονική περίοδο ως μεταβατική μορφή προς τις καθαρές μορφές ενέργειας. Είναι λιγότερο ρυπογόνο από το λιγνίτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα στην τελική κατανάλωση, εξοικονομώντας τεράστια ποσά ενέργειας. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην ηλεκτροπαραγωγή, ενισχύοντας τις υπάρχουσες λιγνιτικές μονάδες και ανεβάζοντας το βαθμό απόδοσής τους στο 40-45 %, με προφανείς θετικές επιπτώσεις στον περιβαλλοντικό “χειμώνα” των λιγνιτικών ενεργειακών κέντρων της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης
• χρειάζεται, ωστόσο, να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (και για λόγους οικονομικούς και εξάρτησης), με τη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας, καθώς και με τις νέες μονάδες στο Θριάσιο πεδίο και τη Μεγαρίδα, που βρίσκονται στο στάδιο της λήψης απόφασης για εγκατάσταση
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να εφαρμοστεί συνολικό σχέδιο διαχείρισης των υδατικών πόρων, με την αποτροπή νέων μεγάλων φραγμάτων και φαραωνικών υδροηλεκτρικών έργων, κάποια από τα οποία επιχειρείται να ντυθούν και με περιβαλλοντικό μανδύα (όπως η εκτροπή του Αχελώου). Να σταματήσει τώρα η κατασκευή του φράγματος Συκιάς και η ολοκλήρωση του φράγματος Μεσοχώρας, στον Αχελώο.
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, στο φυσικό τοπίο
• να αξιοποιηθεί όλο το φάσμα των διαθέσιμων τεχνικών, αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της χώρας, ανάμεσα σε αυτές και η γεωθερμία, ιδιαίτερα αυτή της υψηλής ενθαλπίας
• να υποστηριχθεί η αποκεντρωμένη λειτουργία μικρής κλίμακας έργων ΑΠΕ, κυρίως φωτοβολταϊκών, σε τοπικό επίπεδο, ακόμη και σε επίπεδο κτιρίων ή παραγωγικών μονάδων. Να ενθαρρυνθεί η εμπλοκή αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων σε αντίστοιχες δραστηριότητες, με στόχο την κάλυψη της δημόσιας και δημοτικής, τουλάχιστον, κατανάλωσης σε πρώτη φάση
Θα είμαστε παρόντες στο δημόσιο διάλογο
Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό και απροκατάληπτο δημόσιο διάλογο, που από τα πράγματα έχει ανοίξει. Θα είναι χρήσιμο ο δημόσιος αυτός διάλογος να συμπεριλάβει και το νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι, αυτή τη φορά, η “δημόσια διαβούλευση” δεν περιοριστεί σε μια μικρή ομάδα αποδεκτών και δεν θα γίνει με όρους αδιαφάνειας. Απαιτούμε να οργανωθούν δημόσιες παρουσιάσεις – συζητήσεις του σχεδίου, σε βασικές περιοχές ενεργειακών δραστηριοτήτων.
Από την πλευρά μας δεν θα συμβιβαστούμε με το ρόλο των κομπάρσων ή των θεατών που μας επιφυλάσσουν. Σήμερα, νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα.
Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα αυτό το κοινό κείμενο – πλαίσιο. Θα επιδιώξουμε ενιαία παρέμβαση στο νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, όταν δοθεί στη δημοσιότητα και αφού πρώτα το μελετήσουμε. Θα προσπαθήσουμε να μονιμοποιήσουμε τη μεταξύ μας επικοινωνία και αλληλοενημέρωση, δημιουργώντας μια ανοιχτή κοινότητα συνεργαζόμενων και αλληλέγγυων συλλογικοτήτων, στη βάση της ισοτιμίας και του σεβασμού των επιλογών της καθεμιάς, χωρίς να καταφύγουμε σε νέα οργανωτικά σχήματα. Θα κρατήσουμε το θεσμό των περιοδικών συναντήσεών μας για ανταλλαγή απόψεων ή οργάνωση κοινών δράσεων στο μέλλον. Θα προσπαθήσουμε να διευρύνουμε αυτόν το διάλογο, αναζητώντας συγκλίσεις και σημεία επαφής με πολίτες και κοινωνικά κινήματα, που δραστηριοποιούνται σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα της δημόσιας ζωής.
21/4/2009
• Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου
• Οικο-δίκτυο Δυτικής Μακεδονίας
• Οικολογική κίνηση Κοζάνης
• Οικολογική κοινωνική - παρέμβαση Πτολεμαΐδας
• Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και για την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου
• Σύλλογος περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δήμου Δημ. Υψηλάντη
• Σύλλογος πληττομένων Μαυροπηγής
• Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου
• Σύλλογος προστασίας Αράχθου
• Πανελλαδική κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
• Περιβαλλοντική οργάνωση “Αχελώου ρους”
• Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ
• Ενεργοί πολίτες Εύβοιας
• Ένωση Ταμυναίων πολιτών "η Παρέμβαση" (Αλιβέρι)
• Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο
• Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια
• Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού
• Πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα
• Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος περιοχής Αλιβερίου
• Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
• Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
http://www.e-ecology.gr/
Οι φορείς και οι κινήσεις των πολιτών, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της συλλογικής μας δράσης σε ζητήματα που αφορούν ενεργειακές δραστηριότητες κάθε τύπου, ειδικότερα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, σε πολλές περιοχές της χώρας. Πρόσθετα κοινά χαρακτηριστικά των συλλογικοτήτων μας αποτελούν η άμεση και βιωματική σχέση με τις συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων, καθώς και ο τρόπος προσέγγισης του ζητήματος της ενέργειας (από το μερικό στο γενικό και από το τοπικό στο εθνικό και το οικουμενικό). Το γεγονός ότι οι προεκτάσεις των επιμέρους καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ανάγονται, πάντα σχεδόν, σε σχεδιασμούς και πολιτικές ευρύτερες (σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο) μας οδήγησε στην ανάληψη μιας πρωτοβουλίας αναζήτησης ενιαίου τρόπου ερμηνείας και εξήγησης των όσων συμβαίνουν, κοινού λόγου και, γιατί όχι, κοινών δράσεων, από τη σκοπιά των τοπικών κοινωνιών και των ενεργών πολιτών.
Δεν επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε την πολιτεία, ούτε να παίξουμε το ρόλο του φορέα του ενεργειακού σχεδιασμού. Έχουμε πλήρη συνείδηση του ρόλου που μας αντιστοιχεί, που δεν είναι άλλος από την υπεράσπιση μιας αντίληψης από μια ορισμένη κοινωνική θέση, που είναι θέση συλλογικής κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης. Σε όσους μας εγκαλούν για την απροθυμία μας (ή την αδυναμία μας) να συνδιαμορφώσουμε ένα “εθνικό” ενεργειακό μοντέλο, παραγνωρίζοντας τις θετικές μας προτάσεις, απαντούμε ότι ο ρόλος αυτός ανήκει σε αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία ή σε όσους φιλοδοξούν να τη διαχειριστούν. Υποχρέωση των τοπικών ή των θεματικών κοινωνικών κινημάτων είναι να επεξεργαστούν, να προβάλουν και να υποστηρίξουν αυτό που μας ενώνει σαν πολίτες χρήστες και καταναλωτές της ενέργειας, σαν κατοίκους περιοχών ανάπτυξης ενεργειακών δραστηριοτήτων και σαν υποδοχείς των όποιων επιπτώσεων από τη λειτουργία τους, χωρίς καμιά απολύτως ενοχή. Συγκρουόμενοι, όταν και όπου χρειάζεται, με μικρότερα ή μεγαλύτερα συμφέροντα, και αμφισβητώντας ακόμη και κεντρικές επιλογές στην οικονομία και την ενέργεια. Επιλογές που για πολλούς μπορεί να φαντάζουν σαν δεδομένες ή δύσκολα ανατρέψιμες, δεν παύουν, όμως, να αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία των περισσότερων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Πως εισπράττουμε το πρόβλημα
Η ενέργεια και η χρήση της δεν είναι στοιχείο μόνο των σύγχρονων κοινωνιών. Υπήρξε βασικό συστατικό όλων των κοινωνικών σχηματισμών, τόσο για τη συντήρηση και αναπαραγωγή τους, όσο και για την παραγωγή πλεονάζοντος πλούτου. Οι διαδικασίες με τις οποίες εξασφαλίζονταν και εξασφαλίζεται, ακόμη, το απαραίτητο απόθεμα ενέργειας διέπονταν από τις ίδιες οικονομικές αρχές και την αδικία που συνοδεύει τις κοινωνίες αυτές. Παρ’ όλα αυτά, είναι, ίσως, ένα σημείο των καιρών το γεγονός ότι πλέον, κάθε αναφορά στο ζήτημα της ενέργειας γίνεται με αρνητικό τρόπο. Από την πλευρά μας, έχουμε μιαν εξήγηση γι αυτό.
Ο λόγος για τον οποίο το ζήτημα της ενέργειας έχει πάρει τις σημερινές εκρηκτικές διαστάσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η τεράστια διόγκωση των εμφανιζόμενων σαν απαραίτητων ενεργειακών αναγκών. Η διόγκωση αυτή έρχεται σαν συνέπεια τόσο της ανάγκης των οικονομικά καθυστερημένων χωρών να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στην “ανάπτυξη”, όσο, και κυρίως, της ανάγκης εξυπηρέτησης ενός μοντέλου ανάπτυξης των πιο προηγμένων χωρών, που οδηγεί στη συνεχή οικονομική διόγκωση. Η μετατροπή, εξάλλου, της ενέργειας σε ένα συνηθισμένο καταναλωτικό προϊόν ωθεί καθημερινά σε μια λογική υπερπαραγωγής και υπερκατανάλωσης ενέργειας, που υπηρετείται από κατασκευασμένα πολιτιστικά και κοινωνικά πρότυπα. Είναι προφανές ότι, σε ένα τέτοιο τοπίο, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, που συνδέονται με φυσικούς ενεργειακούς πόρους, αποτελεί άμεση προτεραιότητα των ισχυρών του κόσμου, είτε χωρών και κυβερνήσεων, είτε των μονοπωλίων στο χώρο της ενέργειας. Η τάση αυτή είναι γνωστό ότι έχει οδηγήσει σε πολέμους, στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές εξαρτήσεις και ανισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έχει αποτελέσει μοχλό αντίστασης των εκμεταλλευόμενων χωρών και λαών (π.χ. Βενεζουέλα).
Πέρα, όμως, από τις πλευρές που σχετίζονται με τον εκμεταλλευτικό και ανισότιμο χαρακτήρα των καπιταλιστικών κοινωνιών οι δραστηριότητες, τις τελευταίες δεκαετίες, στον τομέα της ενέργειας έχουν φέρει στην επιφάνεια και μια σειρά προβλήματα που υπερβαίνουν το στενό σχήμα εκμεταλλευτών – εκμεταλλευομένων. Τέτοια είναι η υπερεκμετάλλευση και η εξάντληση των φυσικών πόρων, τα περιστατικά και οι κίνδυνοι μελλοντικών πυρηνικών ατυχημάτων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση τεράστιων περιοχών, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο έχουν τεράστια συμβολή οι ενεργειακές δραστηριότητες. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν καθημερινά ότι, αν δεν ανακοπεί η ενεργειακή φρενίτιδα, μπαίνει σε άμεσο κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του πλανήτη.
Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια οι υπάρχουσες και οι σχεδιαζόμενες ενεργειακές δραστηριότητες έχουν προκαλέσει δυναμικές αντιδράσεις σε πολλές περιοχές της χώρας. Η εναντίωση σε πολλές από αυτές τις επιλογές αντιπροσωπεύει την άμεση ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, της ελευθερίας των οικονομικών και κοινωνικών επιλογών, ιδιαίτερα, απέναντι στη “μονοκαλλιέργεια” και την εξάρτηση ολόκληρων περιοχών από το κάρβουνο (όπως συμβαίνει στις λιγνιτικές περιοχές και όπως απειλήθηκε να γίνει στις περιοχές του λιθάνθρακα). Σταδιακά, αναπτύσσονται προβληματισμοί και αμφισβητήσεις που συνδέονται με πανεθνικά και οικουμενικά προβλήματα (δεσμεύσεις στις εκπομπές ρύπων, κλιματική αλλαγή κλπ.), ενώ ένα μεγάλο μέρος των ενεργών πολιτών έχει αρχίσει να μιλά καθαρά για τον ενεργειακό σχεδιασμό, για τη χωροταξία και για το μοντέλο “ανάπτυξης”. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέψουμε ότι ο επιθετικός τρόπος προώθησης των νέων, αλλά και παλιότερων, ενεργειακών δραστηριοτήτων αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν αποφασιστικό λόγο για όσα τις αφορούν. Είναι κοινό μυστικό ότι πολλές περιοχές μέγιστης περιβαλλοντικής υποβάθμισης αντιμετωπίζονται σαν “φέουδο” των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε αυτές, εκμεταλλευόμενοι την εργασιακή ανασφάλεια (ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία, ΑΓΕΤ και ΔΕΗ στο Αλιβέρι, ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, Μυτιληναίος στην Αντίκυρα κλπ.).
Ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον αγώνα κατά του λιθάνθρακα, τα ζητήματα της ενέργειας πήραν τόσο μεγάλη έκταση και για πρώτη φορά αμφισβητήθηκαν, στην πράξη και στη θεωρία, κεντρικές ενεργειακές επιλογές. Υπάρχουν, συνεπώς, οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστικότερη παρέμβαση στο συνολικό ενεργειακό πρόβλημα. Καθώς, όμως, το ζήτημα του ενεργειακού σχεδιασμού, από τα πράγματα, ξανανοίγει και καθώς νέα στερεότυπα (πυρηνική ενέργεια, φυσικό αέριο) τείνουν να πάρουν τη θέση του λιθάνθρακα, θα ήταν αφελής κανείς να πιστέψει ότι η υπόθεση κρίθηκε με την ακύρωση των σχεδίων για εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα. Ένα νέο πεδίο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων θα έχει σαν υπόβαθρο τα ζητήματα της ενέργειας, της χρήσης των φυσικών πόρων και των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.
Ποια είναι η δική μας αφετηρία
Το ενεργειακό πρόβλημα, λοιπόν, εκφράζεται με ένα διττό τρόπο: αφ’ ενός σαν βασική αιτία για τη σταδιακή απειλή του πλανήτη και αφ’ ετέρου σαν παράγοντα πλήρους κυριαρχίας του ιδιωτικού απέναντι στο κοινωνικό και του ατομικού απέναντι στο συλλογικό συμφέρον. Μια ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος της διαχείρισης της ενέργειας θα περάσει αναγκαστικά μέσα από την ανατροπή αυτής της καταστρεπτικής ανισορροπίας. Και η ανατροπή αυτή δεν συνδέεται, απλά, με την υπέρβαση του σημερινού καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης των κοινωνιών, αλλά και με μια εκ βάθρων αναθεώρηση του κυρίαρχου μοντέλου της εκτατικής ανάπτυξης και της μεγέθυνσης και τον επαναπροσδιορισμό των κυρίαρχων προτύπων και των αξιών.
Αυτή η επιδίωξη μπορεί να εκφραστεί μέσα από ορισμένους βασικούς οικουμενικούς στόχους, που θα μπορέσουν να σηματοδοτήσουν μια διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα διαχείρισης της ενέργειας, ανεξάρτητα από τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας αντιλαμβάνεται την κοινωνία του μέλλοντος.
• Οι φυσικοί και ενεργειακοί πόροι να αντιμετωπιστούν σαν κοινή παγκόσμια περιουσία, των οποίων η διαχείριση πρέπει να γίνεται με κριτήρια κοινωνικής δικαιοσύνης και ισοτιμίας στις διεθνείς σχέσεις
• Προσαρμογή σε μοντέλα που θα αποτρέπουν καταστροφικές εξελίξεις και θα διασφαλίζουν το μέλλον του πλανήτη.
• Αμφισβήτηση της άνευ όρων και ορίων ανάπτυξης. Ανάδειξη του αυξανόμενου ρόλου της περιβαλλοντικής προστασίας.
• Αμφισβήτηση των απαράδεκτων σημερινών καταναλωτικών προτύπων που προβάλλονται και επιβάλλονται σε όλους τους τομείς δημόσιας ζωής.
Πως διαμορφώνεται το ενεργειακό τοπίο, στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής
Παρά τις όποιες προσπάθειες ελέγχου και περιορισμού των πιο ρυπογόνων ενεργειακών δραστηριοτήτων, σε διεθνές επίπεδο, εξακολουθεί να κυριαρχεί ο νόμος του οικονομικού συμφέροντος. Γι αυτό εξακολουθούν να κατασκευάζονται εκατοντάδες νέες ανθρακικές μονάδες, ενώ η πρόσφατη κρίση με το φυσικό αέριο επανέφερε με μεγαλύτερη ένταση την απειλή νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων, ειδικά, στην Ευρώπη. Το γεγονός αποτυπώθηκε και στην πρόσφατη ψηφοφορία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (“…. είναι σημαντικό να διατηρηθεί η συμβολή της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα, και για τον σκοπό αυτό να προωθηθεί χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση ενός εναρμονισμένου ρυθμιστικού και οικονομικού πλαισίου που θα διευκολύνει τις αναγκαίες αποφάσεις επενδύσεων. Καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει ειδικό χάρτη πορείας για τις επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια”), αλλά και στη συνεχιζόμενη προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος αποδοχής της πυρηνικής ενέργειας στη χώρα μας.
Πριν λίγες μέρες οι Ευρωπαίοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, ανάμεσά τους και η ΔΕΗ, υπέγραψαν κείμενο διακήρυξης προς την Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία: “oι υπογράφοντες τη Διακήρυξη δεσμεύονται ότι μέχρι το 2050 θα παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα που θα παράγεται χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, υπό την προϋπόθεση ότι οι πολιτικοί ηγέτες της E.E. θα τους διασφαλίσουν πρόσβαση σε μία ευρεία γκάμα επιλογών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας – αποδοτικές καθαρές τεχνολογίες ορυκτών καυσίμων που θα περιλαμβάνουν δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, υψηλής απόδοσης συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού και πυρηνική ενέργεια, παράλληλα με ανανεώσιμες πηγές”. Φαίνεται, επίσης, ότι βαδίζουμε σε μια κατεύθυνση ενσωμάτωσης των εθνικών σχεδιασμών σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Στην Ελλάδα, η θετική εξέλιξη στο θέμα του λιθάνθρακα, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού. Όπως, ίσως, είναι γνωστό, οι προηγούμενες δύο απόπειρες έγκρισης μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού (Αύγουστος 2007 και Ιούνιος 2008) οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, κυρίως, λόγω της επιμονής στο θέμα του λιθάνθρακα. Στις επίσημες διακηρύξεις έχει εκφραστεί η πρόθεση για αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα και για μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.
Στην πράξη, όμως, αυτό που διαπιστώνουμε είναι:
• Αποσπασματικά μέτρα στην κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας. Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για μακροπρόθεσμες πολιτικές περιορισμού της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, όλα ξεκινούν από μια υπερεκτίμηση των ενεργειακών αναγκών, που, ακόμα και με τις υπάρχουσες συνθήκες, αποδεικνύεται ανεδαφική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας το 2008, η οποία αυξήθηκε μόλις κατά 0,76 %, έναντι πρόβλεψης 2,5 – 3,5 %.
• Επιθετική στις τοπικές κοινωνίες, συγκεντρωτική, υπερμεγέθης για τα δεδομένα του ελληνικού τοπίου και ανεξέλεγκτη, κατά κανόνα, πολιτική χωροθέτησης και ανάπτυξης των ΑΠΕ, γεγονός που δημιουργεί αντιδράσεις και εμποδίζει μια γενναία συμμετοχή τους στο ενεργειακό μείγμα. Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνονται, στην πράξη, οι δύο βασικοί τομείς που θα μπορούσαν να καθορίσουν έναν ριζικό αναπροσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού.
• Επιμονή στην κάλυψη του λεγόμενου φορτίου βάσης με θερμικούς σταθμούς, που σημαίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες, υπέρμετρη ανάπτυξη μονάδων φυσικού αερίου (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό του νέου ενεργειακού κέντρου, με επίκεντρο τη Βοιωτία) και, τέλος, ανοιχτό παράθυρο στην επαναφορά του λιθάνθρακα: “εφόσον διαπιστωθεί ότι έως το 2010 δεν θα υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στον τομέα αυτόν δεν θα διστάσει, όπως διαμηνύεται αρμοδίως, να επαναφέρει το θέμα του λιθάνθρακα, με γνώμονα την ασφάλεια του εγχώριου ενεργειακού συστήματος”.
• Διατήρηση και επέκταση του καθεστώτος της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας, καθώς και των ρυθμίσεων που περιορίζουν συνεχώς το δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στον τομέα της ενέργειας και δημιουργούν προϋποθέσεις ανεξέλεγκτων αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.
Αν δεν περιοριστούμε στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, διαπιστώνουμε ότι τα πετρελαιοειδή προϊόντα καλύπτουν το 60 %, περίπου, της πρωτογενούς διάθεσης ενέργειας. Ενώ, στο επίπεδο της τελικής κατανάλωσης το ποσοστό αυτό είναι της τάξης του 70 %. Την ιδιαίτερα αρνητική αυτή πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν οι νέες τεράστιες επενδύσεις της επέκτασης των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (αύξηση της διυλιστικής ικανότητας κατά 60.000 βαρέλια την ημέρα).
Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα
Επιλέγουμε να μην περιοριστούμε στην καταγγελία του υφιστάμενου καθεστώτος. Ούτε να περιοριστούμε στο ρόλο του απλού θεατή των όσων σχεδιάζονται και υλοποιούνται. Χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες, είμαστε αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε και την παραμικρή χαραμάδα για να βελτιώσουμε το θλιβερό παρόν και να περιορίσουμε τις μελλοντικές αρνητικές εξελίξεις. Για τους εξής λόγους: επειδή έχουμε να κάνουμε με τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής χιλιάδων συμπολιτών μας, γεγονός που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Επειδή αποδεικνύεται, στην πράξη, ότι τα όσα σχεδιάζονται δεν είναι μονόδρομος, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Επειδή οι επιμέρους επιτυχίες ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των πολιτών, καλλιεργούν την εμπιστοσύνη στους αγώνες και δημιουργούν το έδαφος για τη συνέχισή τους. Επειδή, τέλος, ανοίγουν πεδία ευρύτερων συσπειρώσεων, ανοίγματος του διαλόγου και ουσιαστικής εμβάθυνσης των στόχων.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, συνειδητοποιείται η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρύτερου κινήματος για τα ζητήματα της ενέργειας, που θα συνενώνει όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται. Ένα κίνημα που θα ενσωματώνει στη δράση του και τους ευρύτερα αποδεκτούς στόχους του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος, για περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την εξοικονόμηση ενέργειας και τη γενναία συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο.
Από αυτήν την προσπάθεια δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η παρέμβαση στον όποιο δημόσιο διάλογο για το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• οι όποιες πραγματικές ανάγκες προκύπτουν, με βάση τα παραπάνω, να αντιμετωπιστούν με ισχυρό δημόσιο σχεδιασμό, που θα έχει ουσιαστικά χαρακτηριστικά, δεν θα αποτελεί ευχολόγιο και δεν θα περιορίζεται στην επίκληση των ευαισθησιών των παραγωγών ενέργειας, όπως συνέβη με τα σχέδια που προηγήθηκαν. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, ότι θα περιλαμβάνει σαφή εκτίμηση των αναγκών, δεσμευτικό προσδιορισμό του ενεργειακού μείγματος, πρόβλεψη χωροθέτησης των νέων εγκαταστάσεων με αποφασιστικό κοινωνικό έλεγχο, δεσμευτικό σχέδιο απόσυρσης των παλιών και πιο ρυπογόνων μονάδων
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη. Tο φυσικό αέριο, παρ’ ότι ανήκει στα ορυκτά καύσιμα, είμαστε υποχρεωμένοι να το αποδεχτούμε για μια μεγάλη χρονική περίοδο ως μεταβατική μορφή προς τις καθαρές μορφές ενέργειας. Είναι λιγότερο ρυπογόνο από το λιγνίτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα στην τελική κατανάλωση, εξοικονομώντας τεράστια ποσά ενέργειας. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην ηλεκτροπαραγωγή, ενισχύοντας τις υπάρχουσες λιγνιτικές μονάδες και ανεβάζοντας το βαθμό απόδοσής τους στο 40-45 %, με προφανείς θετικές επιπτώσεις στον περιβαλλοντικό “χειμώνα” των λιγνιτικών ενεργειακών κέντρων της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης
• χρειάζεται, ωστόσο, να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (και για λόγους οικονομικούς και εξάρτησης), με τη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας, καθώς και με τις νέες μονάδες στο Θριάσιο πεδίο και τη Μεγαρίδα, που βρίσκονται στο στάδιο της λήψης απόφασης για εγκατάσταση
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να εφαρμοστεί συνολικό σχέδιο διαχείρισης των υδατικών πόρων, με την αποτροπή νέων μεγάλων φραγμάτων και φαραωνικών υδροηλεκτρικών έργων, κάποια από τα οποία επιχειρείται να ντυθούν και με περιβαλλοντικό μανδύα (όπως η εκτροπή του Αχελώου). Να σταματήσει τώρα η κατασκευή του φράγματος Συκιάς και η ολοκλήρωση του φράγματος Μεσοχώρας, στον Αχελώο.
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, στο φυσικό τοπίο
• να αξιοποιηθεί όλο το φάσμα των διαθέσιμων τεχνικών, αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της χώρας, ανάμεσα σε αυτές και η γεωθερμία, ιδιαίτερα αυτή της υψηλής ενθαλπίας
• να υποστηριχθεί η αποκεντρωμένη λειτουργία μικρής κλίμακας έργων ΑΠΕ, κυρίως φωτοβολταϊκών, σε τοπικό επίπεδο, ακόμη και σε επίπεδο κτιρίων ή παραγωγικών μονάδων. Να ενθαρρυνθεί η εμπλοκή αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων σε αντίστοιχες δραστηριότητες, με στόχο την κάλυψη της δημόσιας και δημοτικής, τουλάχιστον, κατανάλωσης σε πρώτη φάση
Θα είμαστε παρόντες στο δημόσιο διάλογο
Δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλλουμε σε έναν ανοιχτό και απροκατάληπτο δημόσιο διάλογο, που από τα πράγματα έχει ανοίξει. Θα είναι χρήσιμο ο δημόσιος αυτός διάλογος να συμπεριλάβει και το νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι, αυτή τη φορά, η “δημόσια διαβούλευση” δεν περιοριστεί σε μια μικρή ομάδα αποδεκτών και δεν θα γίνει με όρους αδιαφάνειας. Απαιτούμε να οργανωθούν δημόσιες παρουσιάσεις – συζητήσεις του σχεδίου, σε βασικές περιοχές ενεργειακών δραστηριοτήτων.
Από την πλευρά μας δεν θα συμβιβαστούμε με το ρόλο των κομπάρσων ή των θεατών που μας επιφυλάσσουν. Σήμερα, νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα.
Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα αυτό το κοινό κείμενο – πλαίσιο. Θα επιδιώξουμε ενιαία παρέμβαση στο νέο σχέδιο του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, όταν δοθεί στη δημοσιότητα και αφού πρώτα το μελετήσουμε. Θα προσπαθήσουμε να μονιμοποιήσουμε τη μεταξύ μας επικοινωνία και αλληλοενημέρωση, δημιουργώντας μια ανοιχτή κοινότητα συνεργαζόμενων και αλληλέγγυων συλλογικοτήτων, στη βάση της ισοτιμίας και του σεβασμού των επιλογών της καθεμιάς, χωρίς να καταφύγουμε σε νέα οργανωτικά σχήματα. Θα κρατήσουμε το θεσμό των περιοδικών συναντήσεών μας για ανταλλαγή απόψεων ή οργάνωση κοινών δράσεων στο μέλλον. Θα προσπαθήσουμε να διευρύνουμε αυτόν το διάλογο, αναζητώντας συγκλίσεις και σημεία επαφής με πολίτες και κοινωνικά κινήματα, που δραστηριοποιούνται σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα της δημόσιας ζωής.
21/4/2009
• Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου
• Οικο-δίκτυο Δυτικής Μακεδονίας
• Οικολογική κίνηση Κοζάνης
• Οικολογική κοινωνική - παρέμβαση Πτολεμαΐδας
• Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και για την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου
• Σύλλογος περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δήμου Δημ. Υψηλάντη
• Σύλλογος πληττομένων Μαυροπηγής
• Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου
• Σύλλογος προστασίας Αράχθου
• Πανελλαδική κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
• Περιβαλλοντική οργάνωση “Αχελώου ρους”
• Επιτροπή αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ
• Ενεργοί πολίτες Εύβοιας
• Ένωση Ταμυναίων πολιτών "η Παρέμβαση" (Αλιβέρι)
• Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο
• Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια
• Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού
• Πρωτοβουλία πολιτών Θεσσαλονίκης ενάντια στο λιθάνθρακα
• Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος περιοχής Αλιβερίου
• Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
• Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
http://www.e-ecology.gr/
07 Μαρ 2009
Έκανε το θαύμα της ξανά η εκκλησία.
Αποφάσισε να λύσει και το πρόβλημα της ανεργίας
Αποφάσισε να λύσει και το πρόβλημα της ανεργίας
Δεν μας χρειάζονται πια πολιτικές και κυβερνήσεις. Οι αποφάσεις στους παπάδες και στα μοναστήρια. Όπου νάναι θα ανακοινώσουν και τα θαύματα. Αλλά έτσι που κατάντησε η πολιτική της κυβέρνησης, ο καθένας κάνει τον πρωθυπουργό και τον ΥΠΕΧΩΔΕ. Γιατί όχι και ο μητροπολίτης; Ένα θαύμα μας σώνει...
Το κείμενο είναι από τον "Σερβιτόρο" της Εύβοιας
Ο Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, με επιστολή του στον υπουργό Ανάπτυξης, τάσσεται υπέρ της κατασκευής του εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από τη ΔΕΗ με λιθάνθρακα στο Αλιβέρι. Σύμφωνα με το Μητροπολίτη, υπέρ της μονάδας έχουν ταχθεί η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και οι μηχανικοί της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ και η τοπική κοινωνία του Αλιβερίου. Εκείνοι που αντιδρούν, είναι μια ομάδα οικολόγων που ενισχύεται και από ομάδες εκτός της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντιθέσεων είναι, όπως αναφέρει, το ότι οι οικολόγοι πήγαν και φύτεψαν την μέρα δενδρύλλια, τα οποία ξεριζώθηκαν από αγνώστους το ίδιο βράδυ.
Ο κ. Σεραφείμ υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής επιζητεί το εργοστάσιο για να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, να τονωθεί η αγορά και να γίνει ο τόπος πόλος έλξης και για άλλες επενδύσεις.
Καλεί τον υπουργό να πάει στο Αλιβέρι και να συζητήσει με τους φορείς και τους εκπροσώπους του κόσμου για το θέμα, προκειμένου να έχει προσωπική άποψη, αφού κανείς κυβερνητικός υπεύθυνος δεν έχει έρθει να συζητήσει.
Καταλήγοντας στην επιστολή του, ο Μητροπολίτης καλεί τον κ. Χατζηδάκη να σκεφθεί το θέμα της ανεργίας που μαστίζει την περιοχή, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των κατοίκων και να κάνει το σωστό, λαμβάνοντας υπόψιν ότι το εργοστάσιο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει το... ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας για το Αλιβέρι!
Το κείμενο είναι από τον "Σερβιτόρο" της Εύβοιας
Ο Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, με επιστολή του στον υπουργό Ανάπτυξης, τάσσεται υπέρ της κατασκευής του εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από τη ΔΕΗ με λιθάνθρακα στο Αλιβέρι. Σύμφωνα με το Μητροπολίτη, υπέρ της μονάδας έχουν ταχθεί η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και οι μηχανικοί της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ και η τοπική κοινωνία του Αλιβερίου. Εκείνοι που αντιδρούν, είναι μια ομάδα οικολόγων που ενισχύεται και από ομάδες εκτός της περιοχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των αντιθέσεων είναι, όπως αναφέρει, το ότι οι οικολόγοι πήγαν και φύτεψαν την μέρα δενδρύλλια, τα οποία ξεριζώθηκαν από αγνώστους το ίδιο βράδυ.
Ο κ. Σεραφείμ υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής επιζητεί το εργοστάσιο για να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, να τονωθεί η αγορά και να γίνει ο τόπος πόλος έλξης και για άλλες επενδύσεις.
Καλεί τον υπουργό να πάει στο Αλιβέρι και να συζητήσει με τους φορείς και τους εκπροσώπους του κόσμου για το θέμα, προκειμένου να έχει προσωπική άποψη, αφού κανείς κυβερνητικός υπεύθυνος δεν έχει έρθει να συζητήσει.
Καταλήγοντας στην επιστολή του, ο Μητροπολίτης καλεί τον κ. Χατζηδάκη να σκεφθεί το θέμα της ανεργίας που μαστίζει την περιοχή, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των κατοίκων και να κάνει το σωστό, λαμβάνοντας υπόψιν ότι το εργοστάσιο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει το... ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας για το Αλιβέρι!
15 Φεβ 2009
Όταν ένας αγώνας δικαιώνεται,
ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο...
ξεκινάμε δυνατότεροι τον επόμενο...
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Όταν πριν από δύο, περίπου, χρόνια ξεκινούσε, στις περιοχές μας, η επέλαση της ΔΕΗ, εγχώριων και ξένων οικονομικών κολοσσών, για την εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, η ακύρωση, έστω και μιας, μονάδας φάνταζε σαν ένα τιτάνιο έργο. Από τότε, μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι …..
Ένα αυθόρμητο κίνημα πολιτών αναπτύχθηκε, συσπειρώνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των τοπικών κοινωνιών. Μια σειρά πρωτόγνωρων, δυναμικών κινητοποιήσεων έφερε στην επιφάνεια το μέγεθος της επερχόμενης λαίλαπας του “κάρβουνου”. Από τη Βοιωτία (1/7/2007) στον Αστακό (14/7/2007), από τον Αλμυρό (28/1/2008) στη γέφυρα του Ρίου (24/2/2008), από την Καβάλα (27/2/2008) στο Μαντούδι (21/3/2008), από τη Λιβαδειά (16/5/2008) στη Λάρυμνα (5/6/2008), από την Αντίκυρα (13/7/2008) στην “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ (6/9/2008), από το Αλιβέρι (19/10/2008) στον Αστακό (15/1/2009), και πάλι, στο Αλιβέρι (1/2/2009), οι πολίτες έκαναν αισθητή την παρουσία τους, δίνοντας μαθήματα κοινωνικής αντίστασης.
Έχοντας αποφύγει, από την πρώτη στιγμή, την πεπονόφλουδα του τοπικισμού και της αυτοαπομόνωσης (“αρκεί να φύγουν οι μονάδες από την περιοχή μας”) δώσαμε το πραγματικό στίγμα της επιλογής του λιθάνθρακα, σαν μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά επικίνδυνης λύσης, που θα στρεβλώσει, ακόμη περισσότερο, τον ενεργειακό σχεδιασμό ολόκληρης της χώρας, για πολλές δεκαετίες. Δημιουργήσαμε το δίκτυο “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, ήρθαμε σε επαφή και κοινές δράσεις με τις λιγνιτικές περιοχές, με επιτροπές αγώνα για άλλες ενεργειακές δραστηριότητες, από όλη την Ελλάδα, ευαισθητοποιήσαμε πρωτοβουλίες πολιτών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Συντονιστήκαμε με άλλες παράλληλες δράσεις και προκαλέσαμε παρεμβάσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολιτικών φορέων. Μιλήσαμε για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό και καταθέσαμε το δικό μας προβληματισμό για την ενέργεια, για την ανάπτυξη που επιθυμούμε, για το μέλλον των ανθρώπων και των τοπικών μας κοινωνιών.
Αυτό το μεγάλο μέτωπο, κατάφερε, σε πρώτη φάση, να ματαιώσει τις μονάδες των ΔΕΗ – RWE, σε Καβάλα ή Αλμυρό. Να παρεμποδίσει την αδειοδότηση των μονάδων στην Αντίκυρα, το Μαντούδι, το Αλιβέρι, τον Αστακό και τη Λάρυμνα. Για να φτάσουμε, σήμερα, να ακούμε, από επίσημα κυβερνητικά χείλη, τη διαβεβαίωση ότι ο λιθάνθρακας αποτελεί παρελθόν, για τα επόμενα, τουλάχιστον, χρόνια. Πρόκειται για μια περιφανή νίκη των πολιτών, που δεν ακυρώνει, απλά, μια πλευρά της ενεργειακής πολιτικής, αλλά σηματοδοτεί, κυρίως, το δικαίωμα των πολιτών να έχουν αποφασιστικό λόγο σε όσα τους αφορούν και τη ικανότητα να το επιβάλλουν.
Αυτή τη στιγμή της ικανοποίησης, δεν ξεχνάμε ότι το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού ξανανοίγει από την αρχή. Είναι ευκαιρία να γίνει τώρα ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος, που δεν έγινε ποτέ μέχρι τώρα. Έτσι ώστε:
• να υπάρξει σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• να εφαρμοστούν δεσμευτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• να αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα σκληρή πραγματικότητα των λιγνιτικών περιοχών και να εφαρμοστεί σχέδιο σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη
• να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης και, μάλιστα, “πράσινης”
• να αποτραπεί η ανεξέλεγκτη χρήση του φυσικού αερίου (το νέο εφεύρημα), καθώς και η δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας
• να ανοίξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση, μέσα στην κοινωνία, για την αξιοποίηση των ΑΠΕ, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε αποφάσεις να παίρνονται με την προϋπόθεση ενός ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, να έχουν τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, να μην παραβιάζουν τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και να είναι προσαρμόσιμες, στο μέγιστο βαθμό, στο φυσικό τοπίο
Σε όσους θα περίμεναν να γυρίσουμε, τώρα, στους καναπέδες μας έχουμε να πούμε τούτο: σήμερα δεν είμαστε όπως χθες. Τίποτα δεν είναι όπως χθες. Μέσα από το σκληρό αγώνα που δώσαμε, ωριμάσαμε σαν πολίτες και σαν συλλογικότητες. Ενηλικιωθήκαμε. Νοιώθουμε την ανάγκη και έχουμε την ικανότητα να συνεχίσουμε να μιλάμε δημόσια και δυνατά. Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να κατοχυρώσουμε αυτά που έχουμε, ήδη, πετύχει και για να κερδίσουμε και άλλα. Για τα προβλήματα, ενεργειακά και μη, που συνεχίζουν να ταλανίζουν τις περιοχές μας και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Στο πλευρό, ιδιαίτερα, εκείνων που μας “άνοιξαν τα μάτια” και που συνεχίζουν να βιώνουν τη σκληρή εμπειρία του λιγνίτη.
Ο αγώνας συνεχίζεται !
12/2/2008
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
10 Φεβ 2009
Φρένο στο λιθάνθρακα
οι πολίτες μπορούν να επιβάλλουν λύσεις
οι πολίτες μπορούν να επιβάλλουν λύσεις
Πανελλαδική πρωτοβουλία κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα
Με αφορμή δηλώσεις του κ. Χατζηδάκη, οι “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” εξέδωσαν το παρακάτω δελτίο τύπου:
Μια σημαντική εξέλιξη συνιστούν οι δηλώσεις του υπουργού ανάπτυξης κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο της παρουσίασης των δράσεων του ΥΠΑΝ, για το 2009. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα:
“Την έναρξη εθνικού διαλόγου με τη συμμετοχή των κομμάτων και των περιβαλλοντικών οργανώσεων για το ενεργειακό μείγμα της χώρας εξήγγειλε ο υπουργός ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης παρουσιάζοντας το σχέδιο δράσης του υπουργείου Ανάπτυξης για το 2009.
Στόχος του διαλόγου θα είναι να αποφασιστούν με συναίνεση τα ποσοστά συμμετοχής των διαφόρων καυσίμων, καθώς και των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, προκειμένου να αναθεωρηθεί η σχετική μελέτη του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Ο διάλογος, σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη θα πρέπει να στηριχθεί σε τεχνοκρατική βάση. Σε κάθε περίπτωση ο υπουργός επιβεβαίωσε τις πληροφορίες ότι θα σταματήσουν όλες οι επενδύσεις για την εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων. ‘Θέλω να είμαι σαφής, η κυβέρνηση δε θα προχωρήσει το πρόγραμμα ίδρυσης μονάδων λιθάνθρακα, θα συζητήσουμε άμεσα με το ΣΕΕΣ τις εναλλακτικές μεθόδους με έμφαση στο φυσικό αέριο και τις ΑΠΕ’, είπε χαρακτηριστικά.”
Οι εξαγγελίες αυτές, ανεξάρτητα από δεύτερες σκέψεις που μπορεί να τις προκάλεσαν, αποτελούν μια σημαντική αναδίπλωση και μια τεράστια επιτυχία του κινήματος κατά του λιθάνθρακα. Ενός κινήματος που αναπτύχθηκε, κυρίως, στις περιοχές - υποψήφιες για εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων - και αγκάλιασε μεγάλο μέρος της χώρας, με τη συνδρομή του πανελλαδικού δικτύου κινήσεων πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, περιβαλλοντικών οργανώσεων, πολιτικών δυνάμεων κ.ά..
Η εξέλιξη αυτή επιβάλλει μια ριζική αναπροσαρμογή του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, με τρόπο που θα απαντά σε καίρια και ανεπίλυτα ζητήματα, όπως:
* η σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
* ο προσδιορισμός και η εφαρμογή δεσμευτικών πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
* η αντιμετώπιση της υπάρχουσας σκληρής πραγματικότητας των λιγνιτικών περιοχών και η εφαρμογή σχεδίου σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη
* η κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης
* η αποτροπή της ανεξέλεγκτης χρήσης του φυσικού αερίου, καθώς και της δημιουργίας ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας
Τέλος, και ανεξάρτητα από τη θετική τροπή στο θέμα του λιθάνθρακα, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε τον τρόπο με τον οποίο συντελέστηκε αυτή η μεταστροφή. Με μια διαδικασία πίσω από κλειστές κουρτίνες, μακριά από την κοινωνία και με απουσία της οποιασδήποτε δημόσιας διαβούλευσης. Με μια διαδικασία που αμφισβητεί, για μιαν ακόμη φορά, την αξιοπιστία του ΣΕΕΣ και της ΡΑΕ, που μέχρι σήμερα υπερασπίστηκαν, με λόγια και έργα, την επιλογή του λιθάνθρακα. Για το λόγο αυτό, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο, τα ίδια πρόσωπα και οι ίδιοι πολιτικοί είναι σε θέση να υποστηρίξουν μια διαφορετική λογική στον τομέα της ενέργειας. Όπως κρατάμε, επίσης, στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας το ενδεχόμενο, ένας άλλος υπουργός, κάποια άλλη στιγμή, για τους δικούς του λόγους, να αποφασίσει ξαφνικά ότι ο λιθάνθρακας ή η πυρηνική ενέργεια είναι κάτι αναγκαίο και χρήσιμο.
Θα συνεχίσουμε, λοιπόν, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα ζητήματα της ενέργειας με την ίδια προσοχή, έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή (όπως κάναμε μέχρι τώρα) να παρέμβουμε. Μεταφέροντας το στίγμα των ενεργών πολιτών και τη διάθεση για ένα ριζικό αναπροσανατολισμό του ενεργειακού σχεδιασμού.
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ:
ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ !
ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ !
Μετά τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις των τοπικών κοινωνιών αλλά και γενικότερα της ελληνικής κοινωνίας, της πανελλαδικής κίνησης «πολίτες κατά του λιθάνθρακα» αλλά και άλλων κοινωνικών φορέων και κινήσεων πολιτών, που αντιπάλεψαν από την πρώτη στιγμή την εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, η κυβέρνηση δια του αρμόδιου υπουργού ανάπτυξης, αποφάσισε να αναθεωρήσει την ενεργειακή στρατηγική της χώρας.
Βεβαίως η νίκη αυτή δεν πρέπει να μας εφησυχάσει. Τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι την οριστική κατάληξη του διαλόγου για το ενεργειακό μίγμα και την συμμετοχή των διαφόρων μορφών στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας. Είναι γνωστές οι απόψεις κάποιων κέντρων, με «επιστημονική» μάλιστα τεκμηρίωση, της εισαγωγής της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Ο αγώνας μας λοιπόν παίρνει μια νέα μορφή.
Χρειάζεται το κίνημα κατά του λιθάνθρακα και όλοι οι κοινωνικοί φορείς που αντιπάλεψαν τον λιθάνθρακα, να παρέμβουν όσο γίνεται πιο συγκροτημένα και οργανωμένα, ώστε να αναπτυχθεί όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα και μέσα στην κοινωνία και μαζί με την κοινωνία, ένας διάλογος για τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, για έναν άλλο τρόπο ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης, με βασικό στόχο την εξοικονόμηση της ενέργειας και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Να αγωνισθούμε ώστε οι αποφάσεις και οι πολιτικές που θα ασκηθούν να έχουν ως βασική προϋπόθεση, τη σύμφωνη γνώμη και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και η περιβαλλοντική διάσταση να αποτελέσει την πυρήνα της πολιτικής για την ενέργεια στη χώρα μας και γενικότερα.
Χαλκίδα 10-9-2009
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
Βεβαίως η νίκη αυτή δεν πρέπει να μας εφησυχάσει. Τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι την οριστική κατάληξη του διαλόγου για το ενεργειακό μίγμα και την συμμετοχή των διαφόρων μορφών στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας. Είναι γνωστές οι απόψεις κάποιων κέντρων, με «επιστημονική» μάλιστα τεκμηρίωση, της εισαγωγής της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Ο αγώνας μας λοιπόν παίρνει μια νέα μορφή.
Χρειάζεται το κίνημα κατά του λιθάνθρακα και όλοι οι κοινωνικοί φορείς που αντιπάλεψαν τον λιθάνθρακα, να παρέμβουν όσο γίνεται πιο συγκροτημένα και οργανωμένα, ώστε να αναπτυχθεί όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα και μέσα στην κοινωνία και μαζί με την κοινωνία, ένας διάλογος για τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, για έναν άλλο τρόπο ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης, με βασικό στόχο την εξοικονόμηση της ενέργειας και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μίγμα.
Να αγωνισθούμε ώστε οι αποφάσεις και οι πολιτικές που θα ασκηθούν να έχουν ως βασική προϋπόθεση, τη σύμφωνη γνώμη και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και η περιβαλλοντική διάσταση να αποτελέσει την πυρήνα της πολιτικής για την ενέργεια στη χώρα μας και γενικότερα.
Χαλκίδα 10-9-2009
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
09 Φεβ 2009
Ακύρωση των σχεδίων της ΔΕΗ
για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στο Αλιβέρι
για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στο Αλιβέρι
Ακυρώνονται τα σχέδια της ΔΕΗ να δημιουργήσει εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, μετά τη χθεσινή τοποθέτηση του υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Αντώνη Μπέζα στη Βουλή ότι από τη στιγμή που ο Δήμος Ταμιναίων έχει ξεκινήσει εργασίες ανάπλασης και αξιοποίησης της περιοχής Στάχτες δεν τίθεται θέμα ανάκλησης της κοινής υπουργικής απόφασης που παραχωρεί τον χώρο των 190 στρ. στον δήμο. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η ΔΕΗ προγραμμάτιζε να ανεγείρει μονάδα λιθάνθρακα στην περιοχή Στάχτες, η οποία είχε παραχωρηθεί από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου στον Δήμο Ταμιναίων, ώστε να δημιουργήσει χώρους εκπαίδευσης, αθλητισμού και πρασίνου.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_06/02/2009_302369
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_06/02/2009_302369
03 Φεβ 2009
το ναυάγιο της ΛΑΡΚΟ.
Από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"
Από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΕΡΕΣ
Μαζί με την Αλουμίνιον της Ελλάδος, η ΛΑΡΚΟ, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ήταν το διαμάντι της ελληνικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς νικελίου στην Ευρώπη. Σήμερα η βιομηχανία που έχει συνδέσει το όνομά της με τον Πρόδρομο Μποδοσάκη μπαίνει για δεύτερη φορά- η πρώτη ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ΄80- στη λίστα των προβληματικών επιχειρήσεων της χώρας.
Αιτίες; Η κατρακύλα των διεθνών τιμών του νικελίου, από τα 49.000 δολάρια ο τόνος το 2007 στα 9.600 δολάρια τον περασμένο Δεκέμβριο, η προπώληση νικελίου σε τιμές κατά πολύ χαμηλότερες από αυτές που διαμορφώθηκαν στην τριετία 2006- 2008, αλλά και το κατά 200% ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα που πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους βασικούς μετόχους της, τη ΔΕΗ.
Στο Δημόσιο το βάρος
Με τις συσσωρευμένες υποχρεώσεις να ανέρχονται σε περίπου 130 εκατ. ευρώ και με τις ζημιές για το 2008 να προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη άρνηση των δύο εκ των τριών μετόχων της να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Οι δύο αυτοί μέτοχοι είναι η Εθνική Τράπεζα και η ΔΕΗ, οι οποίοι προφανώς διαπίστωσαν ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα η εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Έτσι, το βάρος για να διατηρηθεί στη ζωή η εταιρεία πέφτει τώρα στους ώμους του τρίτου μετόχου, που είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου δεσμεύτηκε ότι μέσα στο επόμενο δίμηνο που προβλέπεται να κατατεθεί το νέο επιχειρηματικό σχέδιο, δεν θα γίνουν απολύσεις στην εταιρεία και παράλληλα θα δοθούν από τον κρατικό κορβανά ανάσες ρευστότητας μέχρι να υπάρξει οριστι κή λύση του προβλήματος της ΛΑΡΚΟ.
Η λύση του στρατηγικού επενδυτή
Μια από τις πιθανές λύσεις θα μπορούσε να είναι η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, όπως άλλωστε είχε συμβεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν είχε κατατεθεί στην κυβέρνηση ανεπίσημη πρόταση για εξαγορά της ΛΑΡΚΟ από κοινοπρακτικό σχήμα στο οποίο συμμετεί χαν οι όμιλοι Μυτιληναίου και Ελλάκτωρ. Τότε, βέβαια, η συγκυρία ήταν θετική για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή στη ΛΑΡΚΟ, καθώς η εταιρεία είχε εισέλθει σε θετική πορεία, οι τιμές του νικελίου είχαν εκτοξευθεί στα ύψη, οι παραγγελίες ήταν πολλές, ενώ στην πελατειακή βάση της ΛΑΡΚΟ έχουν προστεθεί δύο ακόμη αγορές, η Κορέα και η Ιαπωνία. Την ίδια περίοδο, και λόγω της μείωσης των υφιστάμενων αποθεμάτων νικελίου, η εταιρεία στρέφει το ενδιαφέρον της στην αναζήτηση νέων κοιτασμάτων σε Ινδία, Κούβα και Μεξικό, ενώ προχωρά και στην εξαγορά ορυχείου στην Τουρκία.
Κακή συγκυρία και λάθη
Γιατί, όμως, μετά τις τόσο καλές προοπτικές ανάπτυξης που υπήρχαν τότε, η εταιρεία βρίσκεται σήμερα για μια ακόμη φορά στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ένας από τους λόγους είναι σίγουρα και η μεγάλη πτώση των διεθνών τιμών νικελίου εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να εξηγήσει τα οικονομικά αδιέξοδα τα οποία έχουν οδηγήσει τη ΛΑΡΚΟ ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Αποφασιστικής σημασίας για την αρνητική πορεία της εταιρείας είναι, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη αλλά και στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το γεγονός ότι η προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας είχε προχωρήσει σε προπώληση της παραγωγής νικελίου για το 2006, το 2007 και το 2008 σε τιμές χαμηλότερες κατά 4.000 έως 5.000 ευρώ τον τόνο από αυτές που τελικά διαμορφώθηκαν στις διεθνείς αγορές. Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν το 2006 η ΛΑΡΚΟ να χάσει 74 εκατ. δολάρια λόγω προπώλησης της παραγωγής της. Οι τιμές των εμπορευμάτων εκείνη τη χρονιά ανέβαιναν σημαντικά και η τιμή του νικελίου είχε φτάσει το ιστορικό ρεκόρ των 49.500 δολαρίων ανά τόνο, ενώ το 2007 οι απώλειες εσόδων συνεχίστηκαν από την κίνηση αυτή, αφού η εταιρεία έχασε περίπου 70 εκατ. δολάρια όλη τη χρονιά. Το 2008 ο τόνος κόστιζε τον Απρίλιο 35.000 δολάρια, ενώ τον Δεκέμβριο κατρακύλησε στα 9.600 δολάρια.
Πληρώνει το ρεύμα πανάκριβα
Την ίδια ώρα, το πανάκριβο ρεύμα που είναι υποχρεωμένη να πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους τρεις μετόχους της, τη ΔΕΗ, έχει συμβάλει στην επιδείνωση των οικονομικών της. Το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρεία φτάνει πλέον τα 63 ευρώ τη μεγαβατώρα, με τις τιμές του νικελίου στα 9.842 δολάρια /τόνο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο επιβαρύνεται η ΛΑΡΚΟ, αρκεί να γίνει σύγκριση με την τιμή του ρεύματος το 2003, όταν η τιμή του νικελίου ήταν περίπου ίδια (9.633 δολάρια/τόνο). Τότε, λοιπόν, η εταιρεία πλήρωνε για το ρεύμα 21 ευρώ τη μεγαβατώρα. Δηλαδή με τις ίδιες τιμές του προϊόντος, η εταιρεία καλείται να πληρώσει το ρεύμα κατά 200% ακριβότερο. Πρακτικά αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος για φέτος 40- 50 εκατ. ευρώ.
Ο μοναδικός παραγωγός νικελίου από εγχώρια μεταλλεύματα στην Ευρώπη
Η σύγχρονη εκμετάλλευση των μεταλλείων της Λάρυμνας άρχισε το 1901. Στη διάρκεια της Κατοχής, Γερμανοί και Ιταλοί είχαν εκπονήσει μελέτες για το νικέλιο σχεδιάζοντας να το εκμεταλλευθούν για στρατιωτικούς σκοπούς, όμως ευτυχώς δεν πρόλαβαν.
Το 1952 η εταιρεία του Πρόδρομου ΜποδοσάκηΑθανασιάδη ΑΕΕ Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων αποκτά το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων νικελίου της περιοχής. Αρχίζει τη δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας νικελίου με παραγγελίες από τη γερμανική Κrupp, οι οποίες καθυστέρησαν σημαντικά, γεγονός στο οποίο οφειλόταν η διαμάχη του Μποδοσάκη με τον Άλφρεντ Κρουπ. Τελικά η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1961, ενώ το εργοστάσιο λειτούργησε μόλις το 1966.
Το 1989 η ΛΑΡΚΟ πέρασε στον έλεγχο του κράτους. Σήμερα, στο μετοχικό κεφάλαιο της ΛΑΡΚΟ μετέχουν η ΔΕΗ με ποσοστό 28,6%, η Εθνική Τράπεζα με 36,4% και το Ελληνικό Δημόσιο με 35%. Η ΛΑΡΚΟ παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από εγχώρια μεταλλεύματα.
Μαζί με την Αλουμίνιον της Ελλάδος, η ΛΑΡΚΟ, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ήταν το διαμάντι της ελληνικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς νικελίου στην Ευρώπη. Σήμερα η βιομηχανία που έχει συνδέσει το όνομά της με τον Πρόδρομο Μποδοσάκη μπαίνει για δεύτερη φορά- η πρώτη ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ΄80- στη λίστα των προβληματικών επιχειρήσεων της χώρας.
Αιτίες; Η κατρακύλα των διεθνών τιμών του νικελίου, από τα 49.000 δολάρια ο τόνος το 2007 στα 9.600 δολάρια τον περασμένο Δεκέμβριο, η προπώληση νικελίου σε τιμές κατά πολύ χαμηλότερες από αυτές που διαμορφώθηκαν στην τριετία 2006- 2008, αλλά και το κατά 200% ακριβότερο ηλεκτρικό ρεύμα που πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους βασικούς μετόχους της, τη ΔΕΗ.
Στο Δημόσιο το βάρος
Με τις συσσωρευμένες υποχρεώσεις να ανέρχονται σε περίπου 130 εκατ. ευρώ και με τις ζημιές για το 2008 να προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πτώχευσης, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη άρνηση των δύο εκ των τριών μετόχων της να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Οι δύο αυτοί μέτοχοι είναι η Εθνική Τράπεζα και η ΔΕΗ, οι οποίοι προφανώς διαπίστωσαν ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα η εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Έτσι, το βάρος για να διατηρηθεί στη ζωή η εταιρεία πέφτει τώρα στους ώμους του τρίτου μετόχου, που είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου δεσμεύτηκε ότι μέσα στο επόμενο δίμηνο που προβλέπεται να κατατεθεί το νέο επιχειρηματικό σχέδιο, δεν θα γίνουν απολύσεις στην εταιρεία και παράλληλα θα δοθούν από τον κρατικό κορβανά ανάσες ρευστότητας μέχρι να υπάρξει οριστι κή λύση του προβλήματος της ΛΑΡΚΟ.
Η λύση του στρατηγικού επενδυτή
Μια από τις πιθανές λύσεις θα μπορούσε να είναι η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, όπως άλλωστε είχε συμβεί πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν είχε κατατεθεί στην κυβέρνηση ανεπίσημη πρόταση για εξαγορά της ΛΑΡΚΟ από κοινοπρακτικό σχήμα στο οποίο συμμετεί χαν οι όμιλοι Μυτιληναίου και Ελλάκτωρ. Τότε, βέβαια, η συγκυρία ήταν θετική για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή στη ΛΑΡΚΟ, καθώς η εταιρεία είχε εισέλθει σε θετική πορεία, οι τιμές του νικελίου είχαν εκτοξευθεί στα ύψη, οι παραγγελίες ήταν πολλές, ενώ στην πελατειακή βάση της ΛΑΡΚΟ έχουν προστεθεί δύο ακόμη αγορές, η Κορέα και η Ιαπωνία. Την ίδια περίοδο, και λόγω της μείωσης των υφιστάμενων αποθεμάτων νικελίου, η εταιρεία στρέφει το ενδιαφέρον της στην αναζήτηση νέων κοιτασμάτων σε Ινδία, Κούβα και Μεξικό, ενώ προχωρά και στην εξαγορά ορυχείου στην Τουρκία.
Κακή συγκυρία και λάθη
Γιατί, όμως, μετά τις τόσο καλές προοπτικές ανάπτυξης που υπήρχαν τότε, η εταιρεία βρίσκεται σήμερα για μια ακόμη φορά στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ένας από τους λόγους είναι σίγουρα και η μεγάλη πτώση των διεθνών τιμών νικελίου εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να εξηγήσει τα οικονομικά αδιέξοδα τα οποία έχουν οδηγήσει τη ΛΑΡΚΟ ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Αποφασιστικής σημασίας για την αρνητική πορεία της εταιρείας είναι, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη αλλά και στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το γεγονός ότι η προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας είχε προχωρήσει σε προπώληση της παραγωγής νικελίου για το 2006, το 2007 και το 2008 σε τιμές χαμηλότερες κατά 4.000 έως 5.000 ευρώ τον τόνο από αυτές που τελικά διαμορφώθηκαν στις διεθνείς αγορές. Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν το 2006 η ΛΑΡΚΟ να χάσει 74 εκατ. δολάρια λόγω προπώλησης της παραγωγής της. Οι τιμές των εμπορευμάτων εκείνη τη χρονιά ανέβαιναν σημαντικά και η τιμή του νικελίου είχε φτάσει το ιστορικό ρεκόρ των 49.500 δολαρίων ανά τόνο, ενώ το 2007 οι απώλειες εσόδων συνεχίστηκαν από την κίνηση αυτή, αφού η εταιρεία έχασε περίπου 70 εκατ. δολάρια όλη τη χρονιά. Το 2008 ο τόνος κόστιζε τον Απρίλιο 35.000 δολάρια, ενώ τον Δεκέμβριο κατρακύλησε στα 9.600 δολάρια.
Πληρώνει το ρεύμα πανάκριβα
Την ίδια ώρα, το πανάκριβο ρεύμα που είναι υποχρεωμένη να πληρώνει η εταιρεία στον έναν από τους τρεις μετόχους της, τη ΔΕΗ, έχει συμβάλει στην επιδείνωση των οικονομικών της. Το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρεία φτάνει πλέον τα 63 ευρώ τη μεγαβατώρα, με τις τιμές του νικελίου στα 9.842 δολάρια /τόνο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο επιβαρύνεται η ΛΑΡΚΟ, αρκεί να γίνει σύγκριση με την τιμή του ρεύματος το 2003, όταν η τιμή του νικελίου ήταν περίπου ίδια (9.633 δολάρια/τόνο). Τότε, λοιπόν, η εταιρεία πλήρωνε για το ρεύμα 21 ευρώ τη μεγαβατώρα. Δηλαδή με τις ίδιες τιμές του προϊόντος, η εταιρεία καλείται να πληρώσει το ρεύμα κατά 200% ακριβότερο. Πρακτικά αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος για φέτος 40- 50 εκατ. ευρώ.
Ο μοναδικός παραγωγός νικελίου από εγχώρια μεταλλεύματα στην Ευρώπη
Η σύγχρονη εκμετάλλευση των μεταλλείων της Λάρυμνας άρχισε το 1901. Στη διάρκεια της Κατοχής, Γερμανοί και Ιταλοί είχαν εκπονήσει μελέτες για το νικέλιο σχεδιάζοντας να το εκμεταλλευθούν για στρατιωτικούς σκοπούς, όμως ευτυχώς δεν πρόλαβαν.
Το 1952 η εταιρεία του Πρόδρομου ΜποδοσάκηΑθανασιάδη ΑΕΕ Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων αποκτά το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων νικελίου της περιοχής. Αρχίζει τη δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας νικελίου με παραγγελίες από τη γερμανική Κrupp, οι οποίες καθυστέρησαν σημαντικά, γεγονός στο οποίο οφειλόταν η διαμάχη του Μποδοσάκη με τον Άλφρεντ Κρουπ. Τελικά η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1961, ενώ το εργοστάσιο λειτούργησε μόλις το 1966.
Το 1989 η ΛΑΡΚΟ πέρασε στον έλεγχο του κράτους. Σήμερα, στο μετοχικό κεφάλαιο της ΛΑΡΚΟ μετέχουν η ΔΕΗ με ποσοστό 28,6%, η Εθνική Τράπεζα με 36,4% και το Ελληνικό Δημόσιο με 35%. Η ΛΑΡΚΟ παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από εγχώρια μεταλλεύματα.
23 Ιαν 2009
Δεντροφύτευση στο Αλιβέρι,
για να αποτραπεί η μονάδα λιθάνθρακα
για να αποτραπεί η μονάδα λιθάνθρακα
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
ΚΑΛΕΣΜΑ
Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στο Αλιβέρι στη μαζική δενδροφύτευση της περιοχής «Στάχτες», για να αποτρέψουμε τη μονάδα λιθάνθρακα.
Ανοικτό κάλεσμα προς όλους τους Συλλόγους και κινήσεις πολιτών, προς όλους τους πολίτες της Εύβοιας, έστειλε η συντονιστική επιτροπή φορέων περιοχής Αλιβερίου κατά της μονάδας λιθάνθρακα, για την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, στην μαζική δενδροφύτευση που έχουν οργανώσει στην περιοχή «Στάχτες» όπου η ΔΕΗ σκοπεύει να κάνει τη μονάδα. Σε ένα οικόπεδο που δεν της ανήκει. Αδιαφορώντας για την αντίθεση του Δημοτικού Συμβουλίου Ταμυναίων, του Δημοτικού Συμβουλίου Διστύων, της μεγάλης αντίθεσης των κοινωνικών οργανώσεων και των πολιτών της περιοχής κατά της μονάδας λιθάνθρακα. Παρ'όλα αυτά η σημερινή ηγεσία της ΔΕΗ επιμένει να κάνει τη μονάδα. Παρότι οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δεχθεί να γίνει η μονάδα φυσικού αερίου, αυτή καθυστερεί αδικαιολόγητα εδώ και χρόνια. Ούτε καν τα έργα για τον αγωγό προς το Αλιβέρι δεν έχουν ξεκινήσει. Σημείο που δείχνει ότι οιυποστηρικτές του λιθάνθρακα δίνουν όλες τους τις δυνάμεις να περάσει η απόφασή τους για τη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι.
Έτσι από τα πράγματα το Αλιβέρι γίνεται σημείο – κλειδί, αν θα περάσουν τα σχέδια εκείνων που προωθούν το λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας. Οι υποστηρικτές του λιθάνθρακα, μετά το ναυάγιό τους στο Μαντούδι, στην Καβάλα, στα Αντίκυρα, στον Αλμυρό Βόλο, χωρίς να έχουν παραιτηθεί οριστικά από τις περιοχές αυτές, ρίχνουν όλες τις δυνάμεις τους στο Αλιβέρι, θεωρώντας το, τον αδύνατο κρίκο.
Καλούμαστε όλοι οι πολίτες της Εύβοιας να τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος. Το Αλιβέρι, ο τόπος που έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση του νομού, πρέπει να τους χαλάσει τα σχέδια. Να γίνει το «Βατερλώ» τους. Και αυτό εξαρτάται από όλους μας. Από όλους τους πολίτες του νομού ανεξάρτητα που μένουν και που εργάζονται. Η κοινωνία του Αλιβερίου μέσω του συντονιστικού των φορέων τους, μας καλούν σε συμπαράσταση την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στον χώρο που προγραμματίζουν την μονάδα λιθάνθρακα για μια μεγάλη δενδροφύτευση.
Όλοι μας, με ότι μέσον μπορεί ο καθένας να πάμε στο Αλιβέρι την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στις 10 π.μ. στην περιοχή «Στάχτες», στον οικισμό Μυλάκι για να συμετάσχουμε στην μεγάλη δενδροφύτευση που οργανώνουν οι φορείς της περιοχής και για να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής για ένα καθαρό ουρανό.
Χαλκίδα 22-1-2009
-
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
ΚΑΛΕΣΜΑ
Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στο Αλιβέρι στη μαζική δενδροφύτευση της περιοχής «Στάχτες», για να αποτρέψουμε τη μονάδα λιθάνθρακα.
Ανοικτό κάλεσμα προς όλους τους Συλλόγους και κινήσεις πολιτών, προς όλους τους πολίτες της Εύβοιας, έστειλε η συντονιστική επιτροπή φορέων περιοχής Αλιβερίου κατά της μονάδας λιθάνθρακα, για την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, στην μαζική δενδροφύτευση που έχουν οργανώσει στην περιοχή «Στάχτες» όπου η ΔΕΗ σκοπεύει να κάνει τη μονάδα. Σε ένα οικόπεδο που δεν της ανήκει. Αδιαφορώντας για την αντίθεση του Δημοτικού Συμβουλίου Ταμυναίων, του Δημοτικού Συμβουλίου Διστύων, της μεγάλης αντίθεσης των κοινωνικών οργανώσεων και των πολιτών της περιοχής κατά της μονάδας λιθάνθρακα. Παρ'όλα αυτά η σημερινή ηγεσία της ΔΕΗ επιμένει να κάνει τη μονάδα. Παρότι οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δεχθεί να γίνει η μονάδα φυσικού αερίου, αυτή καθυστερεί αδικαιολόγητα εδώ και χρόνια. Ούτε καν τα έργα για τον αγωγό προς το Αλιβέρι δεν έχουν ξεκινήσει. Σημείο που δείχνει ότι οιυποστηρικτές του λιθάνθρακα δίνουν όλες τους τις δυνάμεις να περάσει η απόφασή τους για τη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι.
Έτσι από τα πράγματα το Αλιβέρι γίνεται σημείο – κλειδί, αν θα περάσουν τα σχέδια εκείνων που προωθούν το λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας. Οι υποστηρικτές του λιθάνθρακα, μετά το ναυάγιό τους στο Μαντούδι, στην Καβάλα, στα Αντίκυρα, στον Αλμυρό Βόλο, χωρίς να έχουν παραιτηθεί οριστικά από τις περιοχές αυτές, ρίχνουν όλες τις δυνάμεις τους στο Αλιβέρι, θεωρώντας το, τον αδύνατο κρίκο.
Καλούμαστε όλοι οι πολίτες της Εύβοιας να τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος. Το Αλιβέρι, ο τόπος που έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση του νομού, πρέπει να τους χαλάσει τα σχέδια. Να γίνει το «Βατερλώ» τους. Και αυτό εξαρτάται από όλους μας. Από όλους τους πολίτες του νομού ανεξάρτητα που μένουν και που εργάζονται. Η κοινωνία του Αλιβερίου μέσω του συντονιστικού των φορέων τους, μας καλούν σε συμπαράσταση την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στον χώρο που προγραμματίζουν την μονάδα λιθάνθρακα για μια μεγάλη δενδροφύτευση.
Όλοι μας, με ότι μέσον μπορεί ο καθένας να πάμε στο Αλιβέρι την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στις 10 π.μ. στην περιοχή «Στάχτες», στον οικισμό Μυλάκι για να συμετάσχουμε στην μεγάλη δενδροφύτευση που οργανώνουν οι φορείς της περιοχής και για να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής για ένα καθαρό ουρανό.
Χαλκίδα 22-1-2009
-
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
17 Ιαν 2009
Η υλοποίηση του προγράμματος της ΔΕΗ για Λάρυμνα και Αλιβέρι θα εξαρτηθεί απο τη συναίνεση των κατοίκων...
ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
Πράσινη άμυνα στην κρίση του φυσικού αερίου
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009
Μισό δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, όσα αντιστοιχούν σε μια μονάδα αιχμής της ΔΕΗ, θα μπορούσε να εξοικονομεί κάθε χρόνο η Ελλάδα μόνο και μόνο από τη λειτουργία μικρών φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των σπιτιών. Η ταχύτερη εξάπλωση των μικρών συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στον οικιακό τομέα, γεγονός που συνεπάγεται λιγότερο αέριο και πετρέλαιο για ένα σπίτι, αποτελεί μία από τις εισηγήσεις που θα δεχθεί ο αρμόδιος υπουργός κ. Χατζηδάκης τις επόμενες εβδομάδες από τους υπευθύνους για τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Η εισήγηση θα αποτελεί μέρος του συνολικότερου πακέτου προτάσεων που θα υποβληθούν στον νέο υπουργό Ανάπτυξης για το πώς η Ελλάδα θα καταφέρει να διασφαλίσει την επάρκειά της απέναντι στο ενδεχόμενο μιας νέας διένεξης για το αέριο τα επόμενα 4-5 χρόνια. Τέτοιες θα είναι η επιτάχυνση των επενδύσεων της ΔΕΗ για νέες γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσης ώστε να μπορεί να αντέξει περισσότερα έργα ΑΠΕ, κίνητρα στα νοικοκυριά για παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας προκειμένου να μειώσουν την ενεργειακή σπατάλη των ακινήτων τους, αλλά και εισαγωγή του επίμαχου λιθάνθρακα στο ισοζύγιό μας.
Κρίσιμη η προσεχής 5ετία
Τα επόμενα 4-5 χρόνια θεωρούνται καθοριστικά για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στο ενδεχόμενο μιας καινούργιας διαμάχης για το φυσικό αέριο. Διότι τουλάχιστον μέχρι και τις αρχές του 2013, οπότε και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η επένδυση στην τρίτη δεξαμενή αποθήκευσης υγροποιημένου αερίου στη Ρεβυθούσα, η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι εκτεθειμένη σε κρίσεις όπως αυτή που βιώνουμε. Πόσω μάλλον που- σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές- τέτοιες διενέξεις θα επαναλαμβάνονται όλο και πιο συχνά στο μέλλον. Δεδομένου, μάλιστα, ότι ακόμη και αν ο εναλλακτικός δρόμος Τουρκίας- Ελλάδας- Ιταλίας που θα εξάγει αέριο της Κασπίας στην Ευρώπη μέσω της χώρας μας θα λειτουργήσει εντός του 2013, σύμφωνα με το σημερινό χρονοδιάγραμμα, παραμένει μια μαύρη τρύπα 4 ετών κατά την οποία θα παραμένουμε στενά εξαρτημένοι από τη Ρωσία. Εξάρτηση που στην περίπτωση εκδήλωσης μιας νέας κρίσης θα έχει πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις για την Ελλάδα από ό,τι σήμερα, αφού το 2013 οι ανάγκες μας σε φυσικό αέριο θα έχουν σχεδόν διπλασιαστεί (7 δισ. κυβικά μέτρα τον χρόνο, από 4,1 δισ. κυβικά μέτρα το 2008).
Τον τόνο στο πρόβλημα δίνει η κάλυψη της ζήτησης σε ηλεκτρισμό, για την οποία θα χρειαστούν 6.300 ΜW νέας ισχύος μέχρι το 2020, σύμφωνα με την Έκθεση του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής. Και υπάρχει έντονος προβληματισμός έπειτα από την τελευταία κρίση κατά πόσον το βασικό μείγμα καυσίμων που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή της νέας αυτής ισχύος πρέπει να είναι το φυσικό αέριο. Πώς θα αποφύγουμε, λοιπόν, τον κίνδυνο να ξεμείνουμε από αέριο σε μια αντίστοιχη αλλά όχι απίθανη περίπτωση κρίσης είναι το ζητούμενο για τον νέο υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη.
Φωτοβολταϊκά,όπως ηλιακοί θερμοσίφωνες
Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες σπιτιών ή κτιρίων χωρίς να απαιτείται οικοδομική άδεια ή έναρξη επιτηδεύματος, όπως ίσχυε μέχρι πρότινος, ψηφίζεται την εβδομάδα που έρχεται με νόμο του υπουργείου Ανάπτυξης στη Βουλή. Το επιτυχημένο παράδειγμα των ηλιακών θερμοσιφώνων με τους οποίους γέμισε τη δεκαετία του ΄80 η χώρα, εκτιμάται ότι θα μπορούσε να επαναληφθεί και με τα μικρά φωτοβολταϊκά. Αν, για παράδειγμα, εγκατασταθούν 700 ΜW φωτοβολταϊκών σε κτίρια, αμέσως εξοικονομούνται 910 εκατ. κιλοβατώρες ετησίως, ενέργεια που αντιστοιχεί σε μια μονάδα αιχμής της ΔΕΗ ισχύος 350 ΜW, που λειτουργεί επί 2.600
ώρες ετησίως με καύσιμο φυσικό αέριο. Αυτό μεταφράζεται σε εξοικονόμηση 540 εκατ. κυβικών μέτρων εισαγόμενου αερίου τον χρόνο. Αν, επίσης, διπλασιαστεί ο αριθμός σπιτιών με ηλιακό θερμοσίφωνα, εξοικονομούνται 1,5 δισ. κιλοβατώρες τον χρόνο, ενέργεια που αντιστοιχεί σε μια θερμοηλεκτρική μονάδα ισχύος 230 ΜW (εξοικονόμηση 900 εκατ. κυβικών μέτρων αερίου τον χρόνο σε αυτή την περίπτωση).
Τα αιολικά,η ΔΕΗ και τα νησιά
Ένας βασικός λόγος, πέραν της γραφειοκρατίας, για τον οποίο η χώρα δεν μπορεί να αντέξει μεγαλύτερη ισχύ (1.000 ΜW σήμερα) από αιολικά πάρκα είναι οι αντοχές των υποδομών της ΔΕΗ. Το υφιστάμενο δίκτυο δεν επιτρέπει να έχουμε δεκαπλασιάσει (10.000 ΜW) έως το 2020 την ισχύ σε αιολικά και να πιάσουμε έτσι τον κοινοτικό στόχο για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί. Είναι απαραίτητο, λένε όσοι ασχολούνται με τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, να συμπεριλάβει η ΔΕΗ στο πρόγραμμά της τις επενδύσεις σε νέες γραμμές μεταφοράς, ύψους 2,5-3 δισ. ευρώ. Το δεύτερο θέμα που θα εισηγηθούν στον υπουργό είναι το άμεσο ξεκαθάρισμα των ανενεργών αδειών που έχουν δοθεί για αιολικά. Η μη υλοποίηση ενός σημαντικού αριθμού αδειών που παραμένουν για διάφορους λόγους ανενεργές δυσχεραίνει την κατασκευή άλλων ώριμων έργων, οξύνει τις τοπικές αντιδράσεις, επιβαρύνει σωρευτικά τη φέρουσα ικανότητα περιοχών και δεσμεύει ηλεκτρικό χώρο που τείνει προς κορεσμό.
Το τρίτο θέμα θα αφορά την επίσπευση των υποβρύχιων διασυνδέσεων των νησιών, που με βάση τη διεθνή πρακτική αποτελεί μονόδρομο για την επίλυση του ενεργειακού προβλήματος. Το γεγονός αυτό θα ελαφρύνει τους καταναλωτές από επιβαρύνσεις τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ παράλληλα θα συμβάλει στην αξιοποίηση της νησιωτικής αιολικής ενέργειας που είναι απαραίτητη για την επίτευξη των στόχων του 2020. Πρόκειται, ωστόσο, για σχέδιο πιο μακρόπνοο, αφού ακόμη κι αν άρχιζαν αύριο, θα απαιτούνταν 8-10 χρόνια για να ολοκληρωθούν.
Χρήση του λιθάνθρακα
Στο τραπέζι θα τεθεί και η πρόταση για λελογισμένη χρήση του λιθάνθρακα στο ισοζύγιο καυσίμων. Οι υποστηρικτές του συγκεκριμένου καυσίμου θεωρούν ότι η κρίση με το φυσικό αέριο τώρα τους δικαιώνει. Θεωρούν, επίσης, ότι η ΔΕΗ μέσω της συνεργασίας της με την RWΕ «χειρίστηκε πολύ άσχημα το θέμα» και έκαψε το χαρτί του λιθάνθρακα, χωρίς το οποίο όμως- όπως λένε- η επάρκεια της χώρας σε ηλεκτρισμό την επόμενη 10ετία τίθεται εν αμφιβόλω. Και αυτό καθώς η παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ) δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις αναγκαίες για τον ηλεκτρισμό μονάδες βάσης.
Ο αντίλογος των περιβαλλοντικών οργανώσεων είναι ότι, εκτός από το ότι ο λιθάνθρακας ρυπαίνει, είναι καύσιμο εισαγόμενο, επομένως τυχόν χρήση του στην Ελλάδα δεν μειώνει την εξάρτησή μας από το εξωτερικό. Στο νέο στρατηγικό πλάνο της, πάντως, η ΔΕΗ έχει συμπεριλάβει την κατασκευή δύο τέτοιων μονάδων (σε Αλιβέρι και Λάρυμνα), η υλοποίηση των οποίων -σύμφωνα με την ίδια- θα εξαρτηθεί από τη συναίνεση των κατοίκων των περιοχών.
20 Οκτ 2008
Ψήφισμα από το Αλιβέρι
κατά του εργοστασίου λιθάνθρακα
κατά του εργοστασίου λιθάνθρακα
Εμείς οι πολίτες της περιοχής Αλιβερίου και οι εκπρόσωποι των κινήσεων και συλλόγων Νομού Ευβοίας, που συγκεντρωθήκαμε σήμερα Κυριακή, 19 Oκτωβρίου 2008, στο Αλιβέρι, λέμε όχι στη μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, λέμε όχι στον λιθάνθρακα για όλη τη χώρα. Το «όραμα» της ΔΕΗ για το Αλιβέρι, που το περιφέρουν στην περιοχή μας διακεκριμένα στελέχη της, και άλλοι «οραματιστές» ακόλουθοί της, είναι κατάμαυρο με την μονάδα λιθάνθρακα που έχει εξαγγείλει διότι:
1. Ο αέρας της περιοχής Αλιβερίου θα επιβαρυνθεί με: 3,5 χιλιάδες τόνους οξειδίων το αζώτου, 2,5 χιλιάδες τόνους διοξειδίου του θείου, 336 τόνους αιωρούμενων σωματιδίων, 4,5 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα.
2. Τορπιλίζει το στόχο της χώρας μας, για μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου έως το 2020, σύμφωνα με την συνθήκη του Κιότο, στην οποία η Ελλάδα έχει δεσμευθεί!
3. Η ΔΕΗ θα πληρώσει πάνω 2 δισεκατομμύρια Ευρώ, κάθε χρόνο, για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, μεταφέροντας το κόστος αυτό στους καταναλωτές, μέσω της αύξησης της τιμής του ρεύματος.
4. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας, που θα στηρίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και για το Αλιβέρι εναλλακτικά, για το μεταβατικό διάστημα, άμεσα την μονάδα φυσικού αερίου.
Ζητάμε: την αναθεώρηση του ενεργειακού προγράμματος της ΔΕΗ και τον καθορισμό ενός μείγματος, από το οποίο θα λείπει ο λιθάνθρακας.
Καλούμε όλους τους βουλευτές του Νομού, όλα τα πολιτικά κόμματα, την Νομαρχιακή και την τοπική αυτοδιοίκηση Ευβοίας, όλους τους κοινωνικούς και οικονομικούς φορείς, να συμπαραταχθούν μαζί μας, μέχρι την τελική νίκη.
Και για να δώσουμε μια πρώτη απάντηση «στο όραμα της ΔΕΗ», σήμερα θα προχωρήσουμε σε συμβολική δενδροφύτευση στο κτήμα «στάχτες» Μυλακίου, στο δημοτικό ακίνητο, που θέλει, σώνει και καλά, να εγκαταστήσει τη μονάδα λιθάνθρακα.
Αλιβέρι, 19/10/2008
16 Οκτ 2008
Ο πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ απέκλεισε την ίδρυση
εργοστασίου λιθάνθρακα στη Λάρυμνα
εργοστασίου λιθάνθρακα στη Λάρυμνα
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ταχ. Δ/νση:Πλ. Ελευθερίας
35100 ΛΑΜΙΑ
Τηλ: 22310-57113 22310-57114
Fax:22310-57144
e-mail: grtipou@nafthiotidas.gr
Λαμία, 14-10-2008
Προς
τα Μ.Μ.Ε. του Νομού
ΕΔΡΕΣ ΤΟΥΣ
Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Ευρύτατη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Νομαρχιακό κατάστημα, υπό την Προεδρία του Νομάρχη Φθιώτιδας κ. Αθανασίου Χειμάρα και με την συμμετοχή του προέδρου της ΛΑΡΚΟ κ. Σκρέκα, του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΛΑΡΚΟ κ. Τσουκαλά και του Διοικητικού Διευθυντή κ. Αποστολόπουλου, ενώ από την πλευρά του Δήμου Οπουντίων , συμμετείχε ο Δήμαρχος κ. Καραμέρης, ο Αντιδήμαρχος, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Λάρυμνας, καθώς και εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου.
Από την πλευρά της Νομαρχίας, εκτός από τον κ. Νομάρχη, στη συνάντηση συμμετείχε ο Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Κουτσογιαννακόπουλος, οι Αντινομάρχες κ.κ. Χρήστος Ράπτης, Παναγιώτης Ρίζος και Περικλής Καραϊσκος.
Σκοπός της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ και του Δήμου, για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και την επέκταση του λιμανιού της Λάρυμνας.
-Ο Πρόεδρος κ. Σκρέκας, απέκλεισε την περίπτωση ίδρυσης και λειτουργίας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ από Λιθάνθρακα.
- Υπογράμμισε, ότι η επέκταση του λιμανιού αποσκοπεί στη φόρτωση και μεταφορά της σκουριάς προς πώληση.
- Βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα 140.000.000 ευρώ, για εκσυγχρονισμό του εργοστασίου, που ολοκληρώνεται μέσα στο 2008.
- Το λιμάνι θα το κατασκευάσει η ΛΑΡΚΟ, ενώ εκβάθυνση δεν θα γίνει παρά μόνο επέκταση.
- Με την επέκταση του λιμανιού, θα υπάρξει εισροή οικονομικών εισόδων στο εργοστάσιο από την πώληση της σκουριάς, αλλά και βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο Δήμαρχος τόνισε την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης και κατέθεσε γραπτό υπόμνημα 19 αιτημάτων, τα οποία σας συναποστέλλουμε με φαξ.
Κλείνοντας ο κ. Νομάρχης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Ευχαριστώ τη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, τον εκπρόσωπο του Δήμου.
• Ως γνωστόν, η ΛΑΡΚΟ αποτελεί οικονομικό πνεύμονα για την ευρύτερη περιοχή αφού :
- Δίνει εργασία - απασχολεί σε πολλές εκατοντάδες εργαζόμενους
- ταυτόχρονα συντηρεί έμμεσα, οικονομικά επίσης, εκατοντάδες οικογένειες 3 Νομών.
• Όπως προέκυψε από το διάλογο είναι βέβαιο ότι για να επιβιώσει, θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί και φυσικά να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το λιμάνι της Λάρυμνας.
• Όμως ταυτόχρονα οι Διοικήσεις της, διαχρονικά, έπρεπε με σοβαρές παρεμβάσεις στον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, να φροντίσουν για την μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην περιοχή, πράγμα που δεν έγινε.
• Επειδή τα προβλήματα είναι πολλά και για πολλές 10ετίες, εμείς πήραμε την πρωτοβουλία – όπως είχαμε δεσμευτεί στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο – να φέρουμε σε άμεση επαφή και ουσιαστικό διάλογο :
- Τους εκπροσώπους της εταιρείας
- με τους εκπροσώπους του Δήμου Οπουντίων
προκειμένου να πετύχουμε, στο μέτρο του δυνατού, σύγκληση απόψεων και βελτίωση των σχεδίων της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ, υπέρ της μείωσης των ρύπων και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
• Τέλος ο διάλογος ήταν ειλικρινής και νομίζω ότι θα διευκολύνει το Δημοτικό Συμβούλιο σε μια σοβαρή, υπεύθυνη και χρήσιμη για τον τόπο τους απόφαση.
• Είπαμε όχι στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής με λιθάνθρακα αλλά και η Διοίκηση μας διαβεβαίωσε ότι καμιά πρόθεση και από μέρους της δεν υπάρχει προς την κατεύθυνση αυτή » .
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ταχ. Δ/νση:Πλ. Ελευθερίας
35100 ΛΑΜΙΑ
Τηλ: 22310-57113 22310-57114
Fax:22310-57144
e-mail: grtipou@nafthiotidas.gr
Λαμία, 14-10-2008
Προς
τα Μ.Μ.Ε. του Νομού
ΕΔΡΕΣ ΤΟΥΣ
Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Ευρύτατη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Νομαρχιακό κατάστημα, υπό την Προεδρία του Νομάρχη Φθιώτιδας κ. Αθανασίου Χειμάρα και με την συμμετοχή του προέδρου της ΛΑΡΚΟ κ. Σκρέκα, του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΛΑΡΚΟ κ. Τσουκαλά και του Διοικητικού Διευθυντή κ. Αποστολόπουλου, ενώ από την πλευρά του Δήμου Οπουντίων , συμμετείχε ο Δήμαρχος κ. Καραμέρης, ο Αντιδήμαρχος, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Λάρυμνας, καθώς και εκπρόσωποι του Πολιτιστικού Συλλόγου.
Από την πλευρά της Νομαρχίας, εκτός από τον κ. Νομάρχη, στη συνάντηση συμμετείχε ο Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου κ. Κουτσογιαννακόπουλος, οι Αντινομάρχες κ.κ. Χρήστος Ράπτης, Παναγιώτης Ρίζος και Περικλής Καραϊσκος.
Σκοπός της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ και του Δήμου, για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και την επέκταση του λιμανιού της Λάρυμνας.
-Ο Πρόεδρος κ. Σκρέκας, απέκλεισε την περίπτωση ίδρυσης και λειτουργίας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ από Λιθάνθρακα.
- Υπογράμμισε, ότι η επέκταση του λιμανιού αποσκοπεί στη φόρτωση και μεταφορά της σκουριάς προς πώληση.
- Βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα 140.000.000 ευρώ, για εκσυγχρονισμό του εργοστασίου, που ολοκληρώνεται μέσα στο 2008.
- Το λιμάνι θα το κατασκευάσει η ΛΑΡΚΟ, ενώ εκβάθυνση δεν θα γίνει παρά μόνο επέκταση.
- Με την επέκταση του λιμανιού, θα υπάρξει εισροή οικονομικών εισόδων στο εργοστάσιο από την πώληση της σκουριάς, αλλά και βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο Δήμαρχος τόνισε την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της επιχείρησης και κατέθεσε γραπτό υπόμνημα 19 αιτημάτων, τα οποία σας συναποστέλλουμε με φαξ.
Κλείνοντας ο κ. Νομάρχης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Ευχαριστώ τη Διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, τον εκπρόσωπο του Δήμου.
• Ως γνωστόν, η ΛΑΡΚΟ αποτελεί οικονομικό πνεύμονα για την ευρύτερη περιοχή αφού :
- Δίνει εργασία - απασχολεί σε πολλές εκατοντάδες εργαζόμενους
- ταυτόχρονα συντηρεί έμμεσα, οικονομικά επίσης, εκατοντάδες οικογένειες 3 Νομών.
• Όπως προέκυψε από το διάλογο είναι βέβαιο ότι για να επιβιώσει, θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί και φυσικά να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το λιμάνι της Λάρυμνας.
• Όμως ταυτόχρονα οι Διοικήσεις της, διαχρονικά, έπρεπε με σοβαρές παρεμβάσεις στον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας, να φροντίσουν για την μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην περιοχή, πράγμα που δεν έγινε.
• Επειδή τα προβλήματα είναι πολλά και για πολλές 10ετίες, εμείς πήραμε την πρωτοβουλία – όπως είχαμε δεσμευτεί στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο – να φέρουμε σε άμεση επαφή και ουσιαστικό διάλογο :
- Τους εκπροσώπους της εταιρείας
- με τους εκπροσώπους του Δήμου Οπουντίων
προκειμένου να πετύχουμε, στο μέτρο του δυνατού, σύγκληση απόψεων και βελτίωση των σχεδίων της Διοίκησης της ΛΑΡΚΟ, υπέρ της μείωσης των ρύπων και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
• Τέλος ο διάλογος ήταν ειλικρινής και νομίζω ότι θα διευκολύνει το Δημοτικό Συμβούλιο σε μια σοβαρή, υπεύθυνη και χρήσιμη για τον τόπο τους απόφαση.
• Είπαμε όχι στη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής με λιθάνθρακα αλλά και η Διοίκηση μας διαβεβαίωσε ότι καμιά πρόθεση και από μέρους της δεν υπάρχει προς την κατεύθυνση αυτή » .
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
15 Οκτ 2008
Πλησιάζουν τα δύσκολα για τη Λάρυμνα και τη ΛΑΡΚΟ
από το lamianews.blogspot.com
ΛΑΡΚΟ: Πήραν εντολή Χειμάρας και Δήμαρχος για «τα κεφάλια μέσα» και έδωσαν εξετάσεις με σκληρούς εκβιασμούς των Σκρέκα και Τσουκαλά
Με κυβερνητική εντολή τα βρήκε ο Χειμάρας με τον Σκρέκα της ΛΑΡΚΟ και πλέον έκτακτα θα συνεδριάσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο για να εγκρίνει και τα δύο θέματα της ΛΑΡΚΟ δηλαδή και την επέκταση του λιμανιού αλλά και τον χώρο της απόθεσης σκουριάς. Μοναδικό αγκάθι η τοπική κοινωνία και οι ενστάσεις που καταθέτει συνεχώς και μάλιστα στη Νομαρχία άρχισε ένα παζάρι με τους τοπικούς παράγοντες της Λάρυμνας για διορισμούς «γαλάζιων παιδιών» αλλά και για κάποιες ενισχύσεις στο Δήμο…
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι ο κ. Βλάχος ήρθε σε διατεταγμένη υπηρεσία στη Λαμία μεταφέροντας το μήνυμα στο Χειμάρα… από τον οποίο ζήτησε πειθαρχεία.
Έτσι το μεσημέρι στη Νομαρχία ο Χειμάρας ανέχθηκε τον τσαμπουκά της ηγεσίας της ΛΑΡΚΟ, επέβαλλε αποκλεισμό κάθε αιρετικής φωνής αφήνοντας έξω από την συζήτηση του εκπροσώπους των περιβαλλοντικών συλλόγων, προσπαθούσε να διορθώσει κάθε λεκτικό σφάλμα του κ. Σκρέκα και να λυάνει κάθε αντίρρηση υποσχόμενος λαγούς με πετραχήλια…
Οι παράγοντες της ΛΑΡΚΟ, και ιδιαίτερα ο Διευθύνων Σύμβουλος εγκατέλειψε ακόμα και τα προσχήματα και εκβίαζε ανοιχτά Νομαρχία και Δήμο αφήνοντας να εννοηθεί ότι ελάχιστα τους ενδιαφέρει η άποψη τους…
Για το λιμάνι δεν απέκλεισε τον ισχυρισμό για λειτουργία μονάδας λιθάνθρακα ούτε βεβαίως την έβγαλε από τα σχέδια της ΛΑΡΚΟ αλλά απλά είπε ότι πρόκειται για μονάδα που έχει μεγάλο κόστος κατασκευής…
Ούτε λέξη για τις προθέσεις της ΔΕΗ ένα αντίθετα έπεσε πολύ κλάμα για την εικόνα της αγοράς σήμερα και ότι το νικέλιο έχει πέσει χαμηλά. Συγχρόνως μιλούσαν για ανάπτυξη της εταιρίας αλλά δεν διέψευσαν τις απολύσεις και την μείωση της παραγωγής ενώ δεν είπαν κουβέντα για την μαύρη εργασία… Δούλευαν τους κατοίκους της Λάρυμνας για κάποιες χορηγίες στα πανηγύρια τους με λίγα λεφτά και μάλιστα οι καλοπληρωνένοι μανατζαραίοι δικαιολογήγθηκαν ότι δεν ήταν καλά τα οικονομικά της εταιρίας για να βοηθήσουν την τοπική κοινωνία…
Νομάρχης Δήμαρχος Δημοτικοί και Νομαρχιακοί σύμβουλοι απλά σαν γλάστρες παρακολουθούσαν τους εκβιασμούς έτοιμοι να εκτελέσουν τις κομματικές εντολές και μάλιστα χωρίς ίχνος διάθεσης για την προάσπιση της πολίτικής του αξιοπρέπειας παραδόθηκαν στις ορέξεις των καλοπληρωμένων εγκάθετων στη ΛΑΡΚΟ….
-> 14.10.08 2 σχόλι
ΛΑΡΚΟ: Πήραν εντολή Χειμάρας και Δήμαρχος για «τα κεφάλια μέσα» και έδωσαν εξετάσεις με σκληρούς εκβιασμούς των Σκρέκα και Τσουκαλά
Με κυβερνητική εντολή τα βρήκε ο Χειμάρας με τον Σκρέκα της ΛΑΡΚΟ και πλέον έκτακτα θα συνεδριάσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο για να εγκρίνει και τα δύο θέματα της ΛΑΡΚΟ δηλαδή και την επέκταση του λιμανιού αλλά και τον χώρο της απόθεσης σκουριάς. Μοναδικό αγκάθι η τοπική κοινωνία και οι ενστάσεις που καταθέτει συνεχώς και μάλιστα στη Νομαρχία άρχισε ένα παζάρι με τους τοπικούς παράγοντες της Λάρυμνας για διορισμούς «γαλάζιων παιδιών» αλλά και για κάποιες ενισχύσεις στο Δήμο…
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι ο κ. Βλάχος ήρθε σε διατεταγμένη υπηρεσία στη Λαμία μεταφέροντας το μήνυμα στο Χειμάρα… από τον οποίο ζήτησε πειθαρχεία.
Έτσι το μεσημέρι στη Νομαρχία ο Χειμάρας ανέχθηκε τον τσαμπουκά της ηγεσίας της ΛΑΡΚΟ, επέβαλλε αποκλεισμό κάθε αιρετικής φωνής αφήνοντας έξω από την συζήτηση του εκπροσώπους των περιβαλλοντικών συλλόγων, προσπαθούσε να διορθώσει κάθε λεκτικό σφάλμα του κ. Σκρέκα και να λυάνει κάθε αντίρρηση υποσχόμενος λαγούς με πετραχήλια…
Οι παράγοντες της ΛΑΡΚΟ, και ιδιαίτερα ο Διευθύνων Σύμβουλος εγκατέλειψε ακόμα και τα προσχήματα και εκβίαζε ανοιχτά Νομαρχία και Δήμο αφήνοντας να εννοηθεί ότι ελάχιστα τους ενδιαφέρει η άποψη τους…
Για το λιμάνι δεν απέκλεισε τον ισχυρισμό για λειτουργία μονάδας λιθάνθρακα ούτε βεβαίως την έβγαλε από τα σχέδια της ΛΑΡΚΟ αλλά απλά είπε ότι πρόκειται για μονάδα που έχει μεγάλο κόστος κατασκευής…
Ούτε λέξη για τις προθέσεις της ΔΕΗ ένα αντίθετα έπεσε πολύ κλάμα για την εικόνα της αγοράς σήμερα και ότι το νικέλιο έχει πέσει χαμηλά. Συγχρόνως μιλούσαν για ανάπτυξη της εταιρίας αλλά δεν διέψευσαν τις απολύσεις και την μείωση της παραγωγής ενώ δεν είπαν κουβέντα για την μαύρη εργασία… Δούλευαν τους κατοίκους της Λάρυμνας για κάποιες χορηγίες στα πανηγύρια τους με λίγα λεφτά και μάλιστα οι καλοπληρωνένοι μανατζαραίοι δικαιολογήγθηκαν ότι δεν ήταν καλά τα οικονομικά της εταιρίας για να βοηθήσουν την τοπική κοινωνία…
Νομάρχης Δήμαρχος Δημοτικοί και Νομαρχιακοί σύμβουλοι απλά σαν γλάστρες παρακολουθούσαν τους εκβιασμούς έτοιμοι να εκτελέσουν τις κομματικές εντολές και μάλιστα χωρίς ίχνος διάθεσης για την προάσπιση της πολίτικής του αξιοπρέπειας παραδόθηκαν στις ορέξεις των καλοπληρωμένων εγκάθετων στη ΛΑΡΚΟ….
-> 14.10.08 2 σχόλι
09 Οκτ 2008
Άστραψε και βρόντησε» ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας βάλλοντας κατά της πλειοψηφίας του Νομαρχιακού Συμβουλίου και το οποίο κατηγορεί για μεθοδευμένη τεχνητή άρνηση στο θέμα της ΛΑΡΚΟ που αναβλήθηκε την Κυριακή στη συζήτηση του Νομαρχιακού Συμβουλίου.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει κατ’ αρχήν τη διαφωνία του για την απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου ενώ αναφέρει ότι αυτό δεν έχει σχέση με το συμφέρον της περιοχής.
Η άρνηση της επικύρωσης, λέει ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας, σε επιστολή του, έχει οδηγήσει σε αναβολή της λήψης απόφασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου δύο φορές, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο να λάβει οριστικές αποφάσεις το ΥΠΕΧΩΔΕ χωρίς να λάβει υπόψη την λαϊκή θέληση. Τονίζει επίσης ότι ο νομάρχης συμφωνεί με την απόφαση της λαϊκής συνέλευσης για το θέμα της σκουριάς, ενώ ο αντινομάρχης που παραβρέθηκε στην συνέλευση, δεσμεύτηκε να στηρίξει τις αποφάσεις της.
Προκειμένου, λοιπόν να βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων, που θα εξυπηρετούν τοπικά και ξένα μονοπώλια, ο σύλλογος ζητά να συνεδριάσει άμεσα το Τοπικό και Δημοτικό συμβούλιο για να επικυρώσει τις αποφάσεις της λαϊκής συνέλευσης και να απορρίψει τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Να συνεδριάσει το Νομαρχιακό
Συμβούλιο και να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη μόνο την απόφαση της Λαϊκής συνέλευσης. Επίσης να μπλοκάρει ο κ. νομάρχης τυχόν αποφάσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ όπως έχει κάνει και σε άλλες περιπτώσεις, ενώ ενημερώνει πως θα δώσει το παρόν στην συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ του νομάρχη, του δήμου Οπουντίων και της διοίκησης της ΛΑΡΚΟ καθώς ο σύλλογος έχει έννομο συμφέρον.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει κατ’ αρχήν τη διαφωνία του για την απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου ενώ αναφέρει ότι αυτό δεν έχει σχέση με το συμφέρον της περιοχής.
Η άρνηση της επικύρωσης, λέει ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Λάρυμνας, σε επιστολή του, έχει οδηγήσει σε αναβολή της λήψης απόφασης του Νομαρχιακού Συμβουλίου δύο φορές, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο να λάβει οριστικές αποφάσεις το ΥΠΕΧΩΔΕ χωρίς να λάβει υπόψη την λαϊκή θέληση. Τονίζει επίσης ότι ο νομάρχης συμφωνεί με την απόφαση της λαϊκής συνέλευσης για το θέμα της σκουριάς, ενώ ο αντινομάρχης που παραβρέθηκε στην συνέλευση, δεσμεύτηκε να στηρίξει τις αποφάσεις της.
Προκειμένου, λοιπόν να βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων, που θα εξυπηρετούν τοπικά και ξένα μονοπώλια, ο σύλλογος ζητά να συνεδριάσει άμεσα το Τοπικό και Δημοτικό συμβούλιο για να επικυρώσει τις αποφάσεις της λαϊκής συνέλευσης και να απορρίψει τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Να συνεδριάσει το Νομαρχιακό
Συμβούλιο και να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη μόνο την απόφαση της Λαϊκής συνέλευσης. Επίσης να μπλοκάρει ο κ. νομάρχης τυχόν αποφάσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ όπως έχει κάνει και σε άλλες περιπτώσεις, ενώ ενημερώνει πως θα δώσει το παρόν στην συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ του νομάρχη, του δήμου Οπουντίων και της διοίκησης της ΛΑΡΚΟ καθώς ο σύλλογος έχει έννομο συμφέρον.
01 Οκτ 2008
Δημ Συμβούλιο Ταμυναίων:ΟΧΙ εγκατάσταση
λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι
λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι
Μετά από μια μαραθώνια συνεδρίαση, το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Ταμυναίων αποφάσισε, με ψήφους 8 – 7, να απορρίψει την εγκατάσταση λιθανθρακικής μονάδας της ΔΕΗ, στο Αλιβέρι. Τη συνεδρίαση, που έγινε μέσα σε κλίμα έντασης, χαρακτήρισε η αποφασιστική παρουσία πολιτών της περιοχής, συλλόγων και φορέων που συμμετέχουν στο πανευβοϊκό δίκτυο, ενώ μεταφέρθηκε και η παρέμβαση των "Πολιτών κατά του λιθάνθρακα", καθώς και πολλών άλλων φορέων.
Η δήμαρχος Ταμυναίων, για μια ακόμη φορά, ακολούθησε παρελκυστική τακτική, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί καθαρά και παραπέμποντας την κρίσιμη απόφαση σε μελλοντική λαϊκή συνέλευση (για την οποία, ας σημειωθεί, είχε προαποφασισθεί ενεργητική παρέμβαση της ΔΕΗ). Παρά ταύτα, όμως, δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί η λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο, γεγονός που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη της κοινωνίας του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα.
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
--
Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas.wordpress.com
lithanthrakas@gmail.com
Η δήμαρχος Ταμυναίων, για μια ακόμη φορά, ακολούθησε παρελκυστική τακτική, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί καθαρά και παραπέμποντας την κρίσιμη απόφαση σε μελλοντική λαϊκή συνέλευση (για την οποία, ας σημειωθεί, είχε προαποφασισθεί ενεργητική παρέμβαση της ΔΕΗ). Παρά ταύτα, όμως, δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί η λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο, γεγονός που αποτελεί μια πρώτη σημαντική νίκη της κοινωνίας του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα.
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
--
Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas.wordpress.com
lithanthrakas@gmail.com
29 Σεπ 2008
Οι αντιδράσεις για το Αλιβέρι επεκτείνονται
σε όλη την Εύβοια
σε όλη την Εύβοια
Παρά τη συνεχιζόμενη σιωπή, από μέρους της ΡΑΕ, και παρά την παρελκυστική τακτική της δημάρχου Ταμυναίων, οι αντιδράσεις των πολιτών της περιοχής συνεχώς διευρύνονται.
Η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων και πολίτες του Αλιβερίου έχουν καταθέσει έγγραφο αίτημα για τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο του θέματος της λιθανθρακικής μονάδας και της αντίδρασης στη θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ. Ας σημειωθεί ότι είναι προγραμματισμένη, για την ερχόμενη Τρίτη 30/9, συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, χωρίς να έχει συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη το συγκεκριμένο θέμα. Οι πολίτες οργανώνουν μαζική παρουσία στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, απαιτώντας το στοιχειώδες: συζήτηση και λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο. Θα απαιτήσουν, επίσης, να δοθεί σαφής απάντηση στο ποια είναι η συμμετοχή της δημοτικής αρχής στις προσπάθειες απόσπασης του χώρου εγκατάστασης της μονάδας από το δήμο και παράδοσής του στη ΔΕΗ.
Πανευβοϊκή σύσκεψη φορέων
Το θέμα της λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι ήταν και ένα από τα βασικά θέματα της συνάντησης του πανευβοϊκού δικτύου συλλόγων και κινήσεων πολιτών για το περιβάλλον, που έγινε την Παρασκευή 26/9, στη Χαλκίδα. Παραθέτουμε το κείμενο της σχετικής ανακοίνωσης:
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου συναντήθηκαν στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΔΕΠΑΧ στην Χαλκίδα, εκπρόσωποι δέκα επτά περιβαλλοντικών συλλόγων και κινήσεων πολιτών από όλη την Εύβοια, στο πλαίσια του Πανευβοϊκού Δικτύου Συλλόγων και Κινήσεων Πολιτών για το Περιβάλλον.
Συζητήθηκαν πολλά προβλήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες και έγινε ένας απολογισμός των πρωτοβουλιών που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Τα κυριότερα θέματα που απασχόλησαν τη συνάντηση ήταν:
Οι μονάδες λιθάνθρακα στο Αλιβέρι και στο Μαντούδι. Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θετική γνωμοδότηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, το θέμα παίρνει μια ξεχωριστή διάσταση, αφού το οικόπεδο στο οποίο προγραμματίζεται η κατασκευή της νέας μονάδας δεν ανήκει στη ΔΕΗ αλλά έχει παραχωρηθεί από το Δημόσιο στο Δήμο Αλιβερίου για πλατείες και χώρους πρασίνου. Οι πολίτες του Αλιβερίου καλούν και με υπογραφές, το Δημοτικό Συμβούλιο και την Δήμαρχο Αλιβερίου να συζητήσουν το θέμα σε ειδική συνεδρίαση και να πουν ΟΧΙ στη μονάδα λιθάνθρακα. Επισημάνθηκε ότι το θέμα της μονάδας λιθάνθρακα στο Αλιβέρι ενδιαφέρει όλους τους πολίτες της Εύβοιας και θα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στο Αλιβέρι και στην Χαλκίδα. Στο πλαίσιο αυτό, το Δίκτυο θα προετοιμάσει στο άμεσο μέλλον τη διοργάνωση εκδήλωσης στην Χαλκίδα για το ενεργειακό πρόβλημα.
Το θέμα της μόλυνσης της περιοχής «Πισσώνα» από τις δραστηριότητες των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων και των σφαγείων δεν κλείνει, ούτε εξαντλείται με κάποια πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις επιχειρήσεις από την υπηρεσία περιβάλλοντος και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αντίθετα το θέμα παίρνει νέες διαστάσεις μετά την διάγνωση για μόλυνση του νερού του Δήμου Αρτάκης. Οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, στους ποταμούς Λήλαντα και Μεσσάπιο και κατ'επέκταση στον Ευβοϊκό Κόλπο, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, την τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και τα αρμόδια υπουργεία. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δεν αρκούν κάποια αμφιλεγόμενα πρόστιμα. Χρειάζεται να ενισχυθεί η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ευβοίας και να στελεχωθεί με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να μπει επιτέλους ένα τέλος σ' αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα διαρκείας. Το Δίκτυο θα διοργανώσει άμεσα εκδήλωση στην περιοχή του Πισσώνα για το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Η ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου από τη «σκουριά» της ΛΑΡΚΟ και η επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων της, στα δάση της περιοχής της Κύμης. Το θέμα απασχόλησε πολλούς ομιλητές και ακούστηκαν διάφορες προτάσεις και σκέψεις για την πολιτική της εταιρίας αυτής, που έχει πανίσχυρα πολιτικά και τοπικά στηρίγματα αδιαφορώντας εδώ και σαράντα χρόνια για κάθε έννοια αποκατάστασης του περιβάλλοντος στην περιοχή της Μεσσαπίας. Αποφασίσθηκε, το Δίκτυο να έρθει σε επαφή με κινήσεις πολιτών και Συλλόγους περιβάλλοντος στην Βοιωτία, την Λάρυμνα και την Βορειοανατολική Αττική, ώστε από κοινού οι κοινωνίες των πολιτών και από τις δύο πλευρές του Ευβοϊκού Κόλπου να οργανώσουν τον αγώνα για την σωτηρία του.
Η προστασία των μνημείων της αρχαίας Αυλίδας από τις λατομικές δραστηριότητες της Lafarge στο «Μεγάλο Βουνό», ήταν ένα θέμα που προβλημάτισε τη συνάντηση και αποφασίσθηκε να διοργανωθεί ειδική εκδήλωση στην Χαλκίδα το επόμενο διάστημα για την ανάδειξή του.
Τέλος ορίσθηκε τριμελής γραμματεία συντονισμού του Δικτύου, ενώ συγκροτήθηκαν ομάδες δουλειάς για τα εξής θέματα:
Εκδήλωση για τα μνημεία της αρχαίας Αυλίδας
Εκδήλωση για τον «Πισσώνα»
Οι σύλλογοι και κινήσεις πολιτών, εκπρόσωποι των οποίων συμμετείχαν στην 3η συνάντηση του Δικτύου ήταν:
Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας
Ένωση Ταμυναίων Πολιτών η «Παρέμβαση»
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας
Κοινό Ευβοέων
Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ)
Σύλλογος Περιβάλλοντος Χαλκίδας
Σύλλογος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Πηλίου
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΤΑΝΑΪΣ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΓΑΙΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ληλαντίων «ΠΟΡΦΥΡΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Γαβαλά
Σύλλογος Περιβάλλοντος Πισσώνα
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ερέτριας «ΠΕΣΥΕΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Περιοχής Κλειστού Κανήθου Χαλκίδας
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κορασίδας «Ο ΑΙΟΛΟΣ»
Η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων και πολίτες του Αλιβερίου έχουν καταθέσει έγγραφο αίτημα για τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο του θέματος της λιθανθρακικής μονάδας και της αντίδρασης στη θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ. Ας σημειωθεί ότι είναι προγραμματισμένη, για την ερχόμενη Τρίτη 30/9, συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, χωρίς να έχει συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη το συγκεκριμένο θέμα. Οι πολίτες οργανώνουν μαζική παρουσία στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, απαιτώντας το στοιχειώδες: συζήτηση και λήψη απόφασης από το δημοτικό συμβούλιο. Θα απαιτήσουν, επίσης, να δοθεί σαφής απάντηση στο ποια είναι η συμμετοχή της δημοτικής αρχής στις προσπάθειες απόσπασης του χώρου εγκατάστασης της μονάδας από το δήμο και παράδοσής του στη ΔΕΗ.
Πανευβοϊκή σύσκεψη φορέων
Το θέμα της λιθανθρακικής μονάδας στο Αλιβέρι ήταν και ένα από τα βασικά θέματα της συνάντησης του πανευβοϊκού δικτύου συλλόγων και κινήσεων πολιτών για το περιβάλλον, που έγινε την Παρασκευή 26/9, στη Χαλκίδα. Παραθέτουμε το κείμενο της σχετικής ανακοίνωσης:
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου συναντήθηκαν στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΔΕΠΑΧ στην Χαλκίδα, εκπρόσωποι δέκα επτά περιβαλλοντικών συλλόγων και κινήσεων πολιτών από όλη την Εύβοια, στο πλαίσια του Πανευβοϊκού Δικτύου Συλλόγων και Κινήσεων Πολιτών για το Περιβάλλον.
Συζητήθηκαν πολλά προβλήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες και έγινε ένας απολογισμός των πρωτοβουλιών που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Τα κυριότερα θέματα που απασχόλησαν τη συνάντηση ήταν:
Οι μονάδες λιθάνθρακα στο Αλιβέρι και στο Μαντούδι. Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θετική γνωμοδότηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, το θέμα παίρνει μια ξεχωριστή διάσταση, αφού το οικόπεδο στο οποίο προγραμματίζεται η κατασκευή της νέας μονάδας δεν ανήκει στη ΔΕΗ αλλά έχει παραχωρηθεί από το Δημόσιο στο Δήμο Αλιβερίου για πλατείες και χώρους πρασίνου. Οι πολίτες του Αλιβερίου καλούν και με υπογραφές, το Δημοτικό Συμβούλιο και την Δήμαρχο Αλιβερίου να συζητήσουν το θέμα σε ειδική συνεδρίαση και να πουν ΟΧΙ στη μονάδα λιθάνθρακα. Επισημάνθηκε ότι το θέμα της μονάδας λιθάνθρακα στο Αλιβέρι ενδιαφέρει όλους τους πολίτες της Εύβοιας και θα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στο Αλιβέρι και στην Χαλκίδα. Στο πλαίσιο αυτό, το Δίκτυο θα προετοιμάσει στο άμεσο μέλλον τη διοργάνωση εκδήλωσης στην Χαλκίδα για το ενεργειακό πρόβλημα.
Το θέμα της μόλυνσης της περιοχής «Πισσώνα» από τις δραστηριότητες των κτηνοτροφικών επιχειρήσεων και των σφαγείων δεν κλείνει, ούτε εξαντλείται με κάποια πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις επιχειρήσεις από την υπηρεσία περιβάλλοντος και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αντίθετα το θέμα παίρνει νέες διαστάσεις μετά την διάγνωση για μόλυνση του νερού του Δήμου Αρτάκης. Οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, στους ποταμούς Λήλαντα και Μεσσάπιο και κατ'επέκταση στον Ευβοϊκό Κόλπο, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά, την τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και τα αρμόδια υπουργεία. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δεν αρκούν κάποια αμφιλεγόμενα πρόστιμα. Χρειάζεται να ενισχυθεί η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ευβοίας και να στελεχωθεί με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και κυρίως χρειάζεται πολιτική βούληση για να μπει επιτέλους ένα τέλος σ' αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα διαρκείας. Το Δίκτυο θα διοργανώσει άμεσα εκδήλωση στην περιοχή του Πισσώνα για το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Η ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου από τη «σκουριά» της ΛΑΡΚΟ και η επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων της, στα δάση της περιοχής της Κύμης. Το θέμα απασχόλησε πολλούς ομιλητές και ακούστηκαν διάφορες προτάσεις και σκέψεις για την πολιτική της εταιρίας αυτής, που έχει πανίσχυρα πολιτικά και τοπικά στηρίγματα αδιαφορώντας εδώ και σαράντα χρόνια για κάθε έννοια αποκατάστασης του περιβάλλοντος στην περιοχή της Μεσσαπίας. Αποφασίσθηκε, το Δίκτυο να έρθει σε επαφή με κινήσεις πολιτών και Συλλόγους περιβάλλοντος στην Βοιωτία, την Λάρυμνα και την Βορειοανατολική Αττική, ώστε από κοινού οι κοινωνίες των πολιτών και από τις δύο πλευρές του Ευβοϊκού Κόλπου να οργανώσουν τον αγώνα για την σωτηρία του.
Η προστασία των μνημείων της αρχαίας Αυλίδας από τις λατομικές δραστηριότητες της Lafarge στο «Μεγάλο Βουνό», ήταν ένα θέμα που προβλημάτισε τη συνάντηση και αποφασίσθηκε να διοργανωθεί ειδική εκδήλωση στην Χαλκίδα το επόμενο διάστημα για την ανάδειξή του.
Τέλος ορίσθηκε τριμελής γραμματεία συντονισμού του Δικτύου, ενώ συγκροτήθηκαν ομάδες δουλειάς για τα εξής θέματα:
Εκδήλωση για τα μνημεία της αρχαίας Αυλίδας
Εκδήλωση για τον «Πισσώνα»
Οι σύλλογοι και κινήσεις πολιτών, εκπρόσωποι των οποίων συμμετείχαν στην 3η συνάντηση του Δικτύου ήταν:
Ενεργοί Πολίτες Εύβοιας
Ένωση Ταμυναίων Πολιτών η «Παρέμβαση»
Κίνηση για την επανοικειοποίηση της υγείας
Κοινό Ευβοέων
Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ)
Σύλλογος Περιβάλλοντος Χαλκίδας
Σύλλογος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Πηλίου
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΤΑΝΑΪΣ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Μεσσαπίων «ΓΑΙΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ληλαντίων «ΠΟΡΦΥΡΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Γαβαλά
Σύλλογος Περιβάλλοντος Πισσώνα
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ερέτριας «ΠΕΣΥΕΑ»
Σύλλογος Περιβάλλοντος Περιοχής Κλειστού Κανήθου Χαλκίδας
Σύλλογος Περιβάλλοντος Κορασίδας «Ο ΑΙΟΛΟΣ»
12 Σεπ 2008
Επιβεβαιώνεται, στην πράξη, η εκτίμηση ότι η ΔΕΗ αποτελεί τον πολιορκητικό κριό στην υπόθεση του λιθάνθρακα, αλλά και στη διαιώνιση της χρήσης του λιγνίτη, με ακόμη πιο εντατική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Δυτικής Μακεδονίας (και, αύριο, πιθανόν της Ελασσόνας και της Δράμας). Τις ίδιες μέρες που οι πολίτες κατάγγελναν το συγκεκριμένο ρόλο της ΔΕΗ (με τη συμβολική κατάληψη των γραφείων της στη Θεσσαλονίκη, στις 4/9 και με την πορεία ενέργειας στα εγκαίνια της ΔΕΘ, στις 6/9), η διοίκησή της ανακοίνωνε την απόσπαση θετικής γνωμοδότησης από τη ΡΑΕ, για μονάδα λιθάνθρακα στο Αλιβέρι, νέες μονάδες λιγνίτη και επιμονή στο πλάνο συνεργασίας με τη RWE, έστω και στην Αλβανία. Πιο συγκεκριμένα, μιλώντας σε στελέχη της ΔΕΗ της Βόρειας Ελλάδας, αλλά και στα εγκαίνια του περιπτέρου της ΔΕΗ στη ΔΕΘ (6/9), δημοσιοποίησαν ότι:
• Προχωρά στη συνεργασία με την ΑΓΕΤ για την κατασκευή ανθρακικής μονάδας στις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ, στο Μηλάκι της Εύβοιας. Η αίτησή της για την έκδοση άδειας παραγωγής για τη λιθανθρακική μονάδα ισχύος 800 MW στην Εύβοια, έτυχε της αποδοχής της ΡΑΕ κατά την προχθεσινή συνάντηση της Ολομέλειάς της. Η ΡΑΕ καθόρισε σφικτούς χρόνους για την έκδοση της άδειας εγκαταστάσεως της Μονάδας εντός του 2009 και θέση σε εμπορική λειτουργία το 2013.
• Στον τομέα των συνεργασιών η ΔΕΗ προχωρεί τις συνομιλίες της με τη RWE και την “Τιτάν” για την ανάπτυξη ανθρακικής μονάδας στην Αλβανία, η οποία θα καλύπτει εγχώριες ανάγκες για ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ θα έχει και τη δυνατότητα πραγματοποίησης εξαγωγών σε γειτονικές χώρες.
• Προκηρύχθηκε η νέα λιγνιτική μονάδα στη Μελίτη Φλώρινας, ισχύος 450 MW, και οι προσφορές θα υποβληθούν τον προσεχή Νοέμβριο.
• Tο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ενέκρινε στις 28/8/2008 τους βασικούς όρους για τη δημιουργία κοινής εταιρείας με την Χαλυβουργική ΑΕ, στην οποία η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% και τη διοίκηση της νέας εταιρείας και η ΔΕΗ το 49%. Σκοπός της κοινής εταιρείας είναι η κατασκευή και η εκμετάλλευση δύο μονάδων συνδυασμένου κύκλου φυσικού αερίου συνολικής ισχύος 880 MW στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα.
Σημειώνουμε ότι, η ΡΑΕ δεν έχει αναρτήσει ακόμη στην ιστοσελίδα της τη θετική γνωμοδότηση για το Αλιβέρι, η οποία ιστοσελίδα παραμένει ανενημέρωτη από τις 13/5/2008, οπότε και είχε ανακύψει το πρόβλημα με τη δημοσιοποίηση θετικής γνωμοδότησης και για τη Λάρυμνα, που, όμως, ποτέ δεν είχε δοθεί. Μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχει καταστεί εφικτό να διασταυρώσουμε με τα αρμόδια πρόσωπα στη ΡΑΕ, την είδηση. Αν, πάντως, επιβεβαιωθεί ανακύπτουν σοβαρά ερωτηματικά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε δυνατό να ξεπεραστούν τα σοβαρά εμπόδια που υπήρχαν. Όπως, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η εγκατάσταση έχει χωροθετηθεί σε οικόπεδο που δεν ανήκει στη ΔΕΗ και στην ΑΓΕΤ (ανήκει στο δήμο).
Είναι βέβαιο ότι οι κάτοικοι του Αλιβερίου και της Εύβοιας, γενικότερα, θα εκφράσουν άμεσα την αντίθεσή τους στην αρνητική για την ευρύτερη περιοχή, και καταστρεπτική για το Αλιβέρι, εξέλιξη. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η συνεχιζόμενη σιωπή της δημοτικής αρχής του δήμου Ταμυναίων δεν συνδέεται με το ξαφνικό ξεπέρασμα των εμποδίων της χωροθέτησης της μονάδας και να την καλέσουμε, έστω την ύστατη αυτή στιγμή να συναισθανθεί τις ευθύνες της και να συμπορευτεί με τις διαθέσεις των συμπολιτών της.
8 – 9 - 2008
Για την επικοινωνία: Τάσος Κεφαλάς, 6942984299
04 Αυγ 2008
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
GREENPEACE
Να αποσυρθεί η τροπολογία του ΥΠΑΝ
που καταδικάζει την ηλιακή ενέργεια
Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες.
Καταστροφική για το μέλλον των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα και αντίθετη με τις μέχρι τώρα διακηρύξεις της κυβέρνησης κρίνει η Greenpeace την τροπολογία για τα φωτοβολταϊκά που κατέθεσε στη Βουλή το ΥΠΑΝ. Αντί να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία που εμποδίζει την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών[1], κατακρεουργεί τα ισχύοντα κίνητρα και καθυστερεί επί πενταετία τις αδειοδοτήσεις.
«Το ΥΠΑΝ έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητούσε η κοινωνία και η κοινή λογική. Αντί να επιταχύνει τις διαδικασίες για τις αδειοδοτήσεις φωτοβολταϊκών, θεσμοθετεί την πενταετή καθυστέρηση δίνοντας άλλοθι στη γραφειοκρατία. Αντί να δώσει κίνητρα και στον οικιακό τομέα, κόβει τα κίνητρα και για τους ενδιαφερόμενους επενδυτές», επεσήμανε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Το σχέδιο του ΥΠΑΝ μειώνει την τιμή πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας κατά 57% ως το 2014[2]. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι περισσότερες επενδύσεις καθίστανται μη βιώσιμες και ακυρώνονται στην πράξη. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες. Οι ίδιοι που επιχειρούν να σταματήσουν την ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας στην Ελλάδα, είναι αυτοί που γνωμοδότησαν θετικά στην κατασκευή και λειτουργία λιθανθρακικών μονάδων στη χώρα. Και ενώ τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το κόστος των φωτοβολταϊκών, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία για τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν οι καταναλωτές για τους ρύπους από τους συμβατικούς σταθμούς[3].
Το ίδιο σχέδιο, αντί να επιταχύνει και να απλοποιεί την αδειοδοτική διαδικασία, θεσμοθετεί πενταετή καθυστέρηση, καθώς προβλέπει ότι η ΡΑΕ θα γνωμοδοτήσει για όλες τις αιτήσεις που δεν έχουν ακόμα λάβει άδεια παραγωγής ή εξαίρεση από την άδεια παραγωγής έως την 30η Ιουνίου του 2012!
Τα φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν να αποτρέψουν την έκλυση πάνω από 3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, αν απλώς επιτρέψουμε να υλοποιηθούν τα έργα. Παράλληλα αποτρέπουν τη δημιουργία νέων ρυπογόνων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, Κλεισόβης 9, 10677, Αθήνα, τηλ. 210 3806374 & 375, fax 210 3804008 www.greenpeace.gr νέων υποδομών σε γραμμές μεταφοράς, ενώ δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Η τροπολογία του ΥΠΑΝ θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα, όχι μόνο των φωτοβολταϊκών πάρκων, αλλά και των τεσσάρων μονάδων παραγωγής φωτοβολταϊκών που ήδη υλοποιούνται στη χώρα.
Για τους λόγους αυτούς, η Greenpeace ζητά την απόσυρση της τροπολογίας του ΥΠΑΝ και την προώθηση ουσιαστικών μέτρων που θα καταστέλλουν τη γραφειοκρατία και όχι τις καθαρές πηγές ενέργειας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 3806374, 6979 443305
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Fraunhofer για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ιούνιος 2007), κατέταξε την Ελλάδα στη 2η χειρότερη θέση (μετά την Ουγγαρία) μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών σε ότι αφορά στη γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί τις επενδύσεις σε ΑΠΕ.
2. Το ΥΠΑΝ προτείνει στην τροπολογία του μηνιαία μείωση της τιμής πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας στα εξής ποσοστά:
2009 – 2012: 1,5%
2013: 1%
2014: 0,5%
3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε (23-01-08), ότι από το 2013 δε θα παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα εκπομπών στην ηλεκτροπαραγωγή. Έτσι κάθε συμβατικός σταθμός, υποχρεούται να αγοράζει σε δημοπρασία τα δικαιώματα ρύπανσης για το σύνολο των εκπομπών του. Το κόστος αυτό εκτιμάται σε περίπου €140.000.000 ετησίως για ένα σύγχρονο λιθανθρακικό σταθμό, εγκατεστημένης ισχύος 600MW. (Εκτιμάται συντηρητικά ότι η τιμή ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα ανέρχεται στα €40)
Να αποσυρθεί η τροπολογία του ΥΠΑΝ
που καταδικάζει την ηλιακή ενέργεια
Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες.
Καταστροφική για το μέλλον των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα και αντίθετη με τις μέχρι τώρα διακηρύξεις της κυβέρνησης κρίνει η Greenpeace την τροπολογία για τα φωτοβολταϊκά που κατέθεσε στη Βουλή το ΥΠΑΝ. Αντί να καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία που εμποδίζει την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών[1], κατακρεουργεί τα ισχύοντα κίνητρα και καθυστερεί επί πενταετία τις αδειοδοτήσεις.
«Το ΥΠΑΝ έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητούσε η κοινωνία και η κοινή λογική. Αντί να επιταχύνει τις διαδικασίες για τις αδειοδοτήσεις φωτοβολταϊκών, θεσμοθετεί την πενταετή καθυστέρηση δίνοντας άλλοθι στη γραφειοκρατία. Αντί να δώσει κίνητρα και στον οικιακό τομέα, κόβει τα κίνητρα και για τους ενδιαφερόμενους επενδυτές», επεσήμανε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.
Το σχέδιο του ΥΠΑΝ μειώνει την τιμή πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας κατά 57% ως το 2014[2]. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι περισσότερες επενδύσεις καθίστανται μη βιώσιμες και ακυρώνονται στην πράξη. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή λιθανθρακικών σταθμών και για πανάκριβες εισαγωγές ρεύματος από τρίτες χώρες. Οι ίδιοι που επιχειρούν να σταματήσουν την ανάπτυξη της ηλιακής ενέργειας στην Ελλάδα, είναι αυτοί που γνωμοδότησαν θετικά στην κατασκευή και λειτουργία λιθανθρακικών μονάδων στη χώρα. Και ενώ τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το κόστος των φωτοβολταϊκών, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία για τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν οι καταναλωτές για τους ρύπους από τους συμβατικούς σταθμούς[3].
Το ίδιο σχέδιο, αντί να επιταχύνει και να απλοποιεί την αδειοδοτική διαδικασία, θεσμοθετεί πενταετή καθυστέρηση, καθώς προβλέπει ότι η ΡΑΕ θα γνωμοδοτήσει για όλες τις αιτήσεις που δεν έχουν ακόμα λάβει άδεια παραγωγής ή εξαίρεση από την άδεια παραγωγής έως την 30η Ιουνίου του 2012!
Τα φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν να αποτρέψουν την έκλυση πάνω από 3 εκατ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, αν απλώς επιτρέψουμε να υλοποιηθούν τα έργα. Παράλληλα αποτρέπουν τη δημιουργία νέων ρυπογόνων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, Κλεισόβης 9, 10677, Αθήνα, τηλ. 210 3806374 & 375, fax 210 3804008 www.greenpeace.gr νέων υποδομών σε γραμμές μεταφοράς, ενώ δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Η τροπολογία του ΥΠΑΝ θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα, όχι μόνο των φωτοβολταϊκών πάρκων, αλλά και των τεσσάρων μονάδων παραγωγής φωτοβολταϊκών που ήδη υλοποιούνται στη χώρα.
Για τους λόγους αυτούς, η Greenpeace ζητά την απόσυρση της τροπολογίας του ΥΠΑΝ και την προώθηση ουσιαστικών μέτρων που θα καταστέλλουν τη γραφειοκρατία και όχι τις καθαρές πηγές ενέργειας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 3806374, 6979 443305
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Fraunhofer για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ιούνιος 2007), κατέταξε την Ελλάδα στη 2η χειρότερη θέση (μετά την Ουγγαρία) μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών σε ότι αφορά στη γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί τις επενδύσεις σε ΑΠΕ.
2. Το ΥΠΑΝ προτείνει στην τροπολογία του μηνιαία μείωση της τιμής πώλησης της παραγόμενης ηλιακής κιλοβατώρας στα εξής ποσοστά:
2009 – 2012: 1,5%
2013: 1%
2014: 0,5%
3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε (23-01-08), ότι από το 2013 δε θα παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα εκπομπών στην ηλεκτροπαραγωγή. Έτσι κάθε συμβατικός σταθμός, υποχρεούται να αγοράζει σε δημοπρασία τα δικαιώματα ρύπανσης για το σύνολο των εκπομπών του. Το κόστος αυτό εκτιμάται σε περίπου €140.000.000 ετησίως για ένα σύγχρονο λιθανθρακικό σταθμό, εγκατεστημένης ισχύος 600MW. (Εκτιμάται συντηρητικά ότι η τιμή ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα ανέρχεται στα €40)
22 Ιουλ 2008
Απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις
του Σίμου Κεδίκογλου για το λιθάνθρακα
του Σίμου Κεδίκογλου για το λιθάνθρακα
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός
του Δήμου Κηρέως
Ιφιγένειας 3,
Μαντούδι
Εύβοια 34004
Μαντούδι 22/7/09
Δελτίο τύπου
ΘΕΜΑ: «Απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του Σίμου Κεδίκογλου για το λιθάνθρακα στο περιοδικό Ευβοιόραμα»
Ο λόγος που ο Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org αποφάσισε να απαντήσει στις δηλώσεις του βουλευτή Σίμου Κεδίκογλου στο Ευβοιόραμα του Ιουνίου 2008, είναι ότι υπάρχει μια ανεξήγητη αντιφατικότητα στη στάση του σε σχέση με το λιθάνθρακα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Σ. Κεδίκογλου με δημόσια επιστολή του στις 21/3/08 δήλωνε την υποστήριξη του στον αγώνα κατά του λιθάνθρακα στο συλλαλητήριο του Μαντουδίου. Στις 18/4/08 επέδιδε επίσημα διαμαρτυρία στη Βουλή ενάντια στην δημιουργίας λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι. Σχεδόν ένα μήνα μετά, σύμφωνα με δημοσίευμα που δεν έχει διαψευστεί, ο κ. Σ. Κεδίκογλου σε συγκέντρωση της ΔΕΗ στο Αλιβέρι στις 5/6/2008 «υπερθεμάτιζε» την χρήση λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή. Τον ίδιο μήνα σε συνέντευξη του στο μηνιαίο περιοδικό Ευβοιόραμα (Ιούνιος 2008, Αρ.φυλου 83) ο κ. Κεδίκογλου αυτή τη φορά όχι μόνο εξαπολύει ανάρμοστους χαρακτηρισμούς σε αυτούς που εναντιώνονται στην δημιουργία λιθανθρακικών μονάδων, αλλά υποτιμά και την ικανότητα για ανεξάρτητη σκέψη των χιλιάδων πολιτών που διαδηλώνουν και υπογράφουν κατά του λιθάνθρακα.
Υπάρχουν δυο σημεία που απορρέουν από αυτή την συνέντευξη σχετικά με το θέμα που ο kireas.org αναλύει παρακάτω:
1. O κ. Σ. Κεδίκογλου ίσως άθελα του αλλά με σαφήνεια αφήνει να εννοηθεί ότι το υπάρχον Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο και φορείς όπως η ΡΑΕ δεν μπορούν να προσφέρουν επαρκή επιστημονική γνώση γύρω από το λιθάνθρακα και υπάρχει ανάγκη αυτά τα projects να δίδονται σε Πανεπιστήμια ή Ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Για να μην κατηγορηθούμε ότι παραποιούμε τα λόγια του το σχετικό εδάφιο από την συνέντευξη έχει ως εξής:
«Για το λιθάνθρακα δεν έχω δει τίποτα επίσημο από αρμόδιο επιστημονικό φορέα. Θα πρέπει να πάρουμε το project, να το δώσουμε στο Πολυτεχνείο ή το Δημόκριτο ή σε μια Ευρωπαϊκή Υπηρεσία. Προσωπικά θέλω μια τεκμηρίωση από ένα δύσκολο κριτή. Δημοσιογράφος: Και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ); Ασχολείται με τις εθνικές ενεργειακές ανάγκες.. Γι αυτό χρειάζεται αυτό που προανέφερα »
Αυτό φυσικά έρχεται σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που έδωσε ο πρωθυπουργός στην Βουλή στις 8/2/2008 σχετικά με την διασφάλιση που παρέχουν οι θεσμοί και διαδικασίες στην προστασία του περιβάλλοντος και στην παροχή αδειών λειτουργίας σε λιθάνθρακικές μονάδες. Εμείς δεν διαφωνούμε με το κ. Σ. Κεδίκογλου αν πραγματικά η δήλωση του σημαίνει μια αναγνώριση των αδυναμιών του Ελληνικού αδειοδοτικού συστήματος και ανεπάρκεια στον τομέα της λήψης επιστημονικά τεκμηριωμένων αποφάσεων. Η πρόταση του για προσφυγή στην Ευρώπη ή την επιστημονική κοινότητα για καλύτερη τεκμηρίωση δεν μας βρίσκει αντίθετους. Ελπίζουμε να δούμε στην Βουλή περισσότερες πρωτοβουλίες από μέρους του προς αυτή την κατεύθυνση για βελτίωση των διαδικασιών αδειοδότησης.
Φυσικά μας προβληματίζει το ότι ενώ διατυπώνεται η ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση εδώ και πολύ καιρό από τους λίγους λιθανθρακό-φίλους κανείς τους δεν έχει φροντίσει να την παράσχει μέχρι τώρα. Τι συμβαίνει, γιατί δεν φροντίζετε εσείς κ. Κεδίκογλου ακόμη και τώρα να φέρεται τους επιστήμονες που θέλετε να δώσουν μια πιο τεκμηριωμένη γνώμη; Το ακούμε συνεχώς εδώ και πολλούς μήνες; Τι ακριβώς σας εμποδίζει να το κάνετε;
Γιατί δεν το κάνει ο επενδυτής που έχει ήδη ξοδέψει τόσα πολλά για αυτή την άδεια; Μια επιστημονική γνωμοδοτική επιτροπή θα ήταν πολύ φθηνότερη από τις υποσχέσεις για τηλεθέρμανση που δίνει τώρα για να δελεάσει τους κατοίκους. Δυστυχώς, όσο και να ψάξαμε οι μόνοι «επιστήμονες» που μιλούν θετικά για το λιθάνθρακα είναι αυτοί που γράφουν τις μπροσούρες των εταιρειών κατασκευής λιθανθρακικών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής. Ελπίζουμε να μην έχετε υπόψη σας αυτούς τους «επιστήμονες» σαν «δύσκολους» κριτές.
2. Το δεύτερο σημείο έχει ένα κάνει με την επιχειρούμενη υποβάθμιση τόσο των επιχειρημάτων όσο και αυτών που εναντιώνονται στο λιθάνθρακα. Το επίμαχο απόσπασμα από την συνέντευξη αναφέρει επί λέξει τα παρακάτω: «Θεωρώ ότι είναι κραυγές και αλαλαγμοί όσα λέγονται αυτό το καιρό με το λιθάνθρακα. Το αποτέλεσμα της υπόθεσης αυτής θα το κρίνουν οι αρμόδιοι και οι πολίτες με την σωστή ενημέρωση όχι οι «ψευτο-οικολόγοι»»
Δεν είμαστε σίγουροι αν αυτός ο προμελετημένα υποτιμητικός χαρακτηρισμός του «ψεύτο-οικολόγου» αφορά τον σύλλογο μας, μιας και δεν είμαστε μια αμιγώς οικολογική οργάνωση. Όπως είναι γνωστόν σχεδόν όλες οι οικολογικές οργανώσεις της Ελλάδας είναι ενάντια στη χρήση λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή. Ανάμεσα στους πρωτοστάτες σε αυτές τις δράσεις είναι η Greenpeace και η WWF. Συγκεκριμένα, η WWF έχει δημιουργήσει την «Συμμαχία κατά του λιθάνθρακα» και έχει αναλάβει μια σειρά από σημαντικές πρωτοβουλίες στο θέμα. Η WWF έχει παγκόσμια αναγνωσιμότητα για το σημαντικό της έργο και στην Ελλάδα είναι ταχτική φιλοξενούμενος σε συμβουλευτικό ρόλο των διαφόρων επιτροπών της Βουλής. Δυσκολευόμαστε να δούμε από πού απορρέει ο αδόκιμος χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείτε κ.. Κεδίκογλου για «ψεύτο-οικολόγους». Σε ποιες από όλες τις οικολογικές οργανώσεις που εναντιώνονται στο λιθάνθρακα απευθύνεστε; Από πού απορρέει το πρόθεμα «ψεύτο-»;
Το θέμα του λιθάνθρακα είναι ίσως το μόνο θέμα που έχει ενώσει όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα. Στο νομό μας, με μοναδική ίσως εξαίρεση τον κ. Σ. Κεδίκογλου, όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές μας καθώς και οι εκπρόσωποι των μη εκλεγμένων κομμάτων έχουν ταχτεί επίσημα με δηλώσεις τους κατά του λιθάνθρακα. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τόσο μεγάλη σύμπνοια στα δημοτικά συμβούλια των δήμων της Βόρειας Εύβοιας και το Νομαρχιακό Συμβούλιο. Το συλλαλητήριο στο Μαντούδι στις 21/3/07 είναι το μεγαλύτερο που έχει γίνει ποτέ στην περιοχή. Δεν είναι μόνο οι οικολόγοι που διαφωνούν κ. Κεδίκογλου είναι οι πολίτες και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι τους σε όλες τις βαθμίδες. Νομίζουμε ότι θα ήταν λίγο αλαζονικό εκ μέρους σας κ. Κεδίκογλου αν υπονοείτε ότι όλοι αυτοί στερούνται ανεξάρτητης σκέψης και είναι θύματα της κακής ενημέρωσης των «ψεύτο-οικολόγων!»; Ίσως θα πρέπει να σεβαστείτε περισσότερο την ικανότητα τους να διαμορφώνουν ανεξάρτητες απόψεις και την αρμοδιότητα τους να αποφασίζουν για το μέλλον τους.
Σχετικά με την αναφορά σας στις «κραυγές και αλαλαγμούς» του αντι-λιθανθρακικού κινήματος σας προσκαλούμε για άλλη μια φορά να επισκεφτείτε τον ιστότοπο μας (διεύθυνση στο τέλος του κειμένου). Εκεί θα βρείτε ολοκληρωμένες μελέτες από έγκριτους κρατικούς επιστημονικούς οργανισμούς της ΕΕ, ΗΠΑ και ΟΗΕ. Σε μια από τις πιο εκτενής για το θέμα μελέτες από το κρατικό Οργανισμό Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (Environmental Protection Agency) που φιλοξενούμε, αποκαλύπτεται ότι οι λιθανθρακικές μονάδες εκπέμπουν 65 βλαβερές για την υγεία τοξικές ουσίες 24 από τις οποίες αποδεδειγμένα καρκινογόνες (μπορείτε να διαβάσετε αυτή την μελέτη στην αυθεντική της μορφή, αφιλτράριστη από σχόλια, στην ιστοσελίδα του οργανισμού στο τέλος του κειμένου).
Ο επιτηδευμένος αγνωστικισμός σας κ. Κεδίκογλου δεν βοηθάει, οι Ευβοιώτες περιμένουν από σας επιστημονικά τεκμηριωμένες διαβεβαιώσεις ότι δεν μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία τους. Σας ερωτούμε, μπορείτε να παρέχεται επιστημονικά στοιχεία ότι οι λιθανθρακικές μονάδες δεν εκπέμπουν αυτές τις 65 βλαβερές για την υγεία τοξικές και καρκινογόνες ουσίες; Μπορείτε να αποδείξετε επιστημονικά ότι τα στοιχειά αυτής της μελέτης είναι απλές «κραυγές και αλαλαγμοί» όπως ισχυρίζεστε; Γιατί αυτή και τέτοιες μελέτες είναι τα λεγόμενα μας κ. Κεδίκογλου αν δεν το γνωρίζετε. Σας προκαλούμε να μας παραθέσετε στοιχεία που αντικρούουν αυτά του Οργανισμού Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ. Αν δεν έχετε τέτοια στοιχεία, τότε λογικά θα πρέπει να σταματήσετε να υποστηρίζετε το λιθάνθρακα μέχρι να τα αποχτήσετε και με σιγουριά και υπευθυνότητα να μπορέσετε να πείτε στους κατοίκους ότι δεν μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία τους.
Τελειώνοντας, αναρωτιόμαστε κ. Κεδίκογλου πως μπορείτε, με την βαρύνουσα ιδιότητα του εκλεγμένου εκπρόσωπου μας, να παίρνεται μια τόσο ξεκάθαρη θέση για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όταν όπως ισχυρίζεστε δεν έχετε επαρκή γνώση.
Σχετικά στοιχεία
(1) "Δήλωση συμπαράστασης Σ. Κεδίκογλου στον αγώνα κατά της εγκατάστασης λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι" (Σερβιτόρος 23/3) www.servitoros.gr/news/view.php/17901/
(2) Διαμαρτυρία κ. Σ. Κεδίκογλου στην Βουλή στις 18/4 για την δημιουργία λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι (Πρακτικά της Βουλής 18/4 σημείο (37) www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=endl080418.txt)
(3) Δημοσίευμα για τις δηλώσεις Σ. Κεδίκογλου στη συνεδρίαση της ΔΕΗ στο Αλιβέρι (Σερβιτόρος 9/6/2007) www.servitoros.gr/news/view.php/19114/
(4) Επιστημονικά στοιχεία για τις συνέπειες του λιθάνθρακα που φιλοξενούνται στις ιστοσελίδες του Συλλόγου Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως kireas.org www.kireas.org/information.htm.
(5) Μελέτη Οργανισμού Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (US Εnvironmental Protection Αgency) «Study of Hazardous Air Pollutant Emissions from Electric Utility Steam Generating Units --Final Report to Congress 1998» www.epa.gov/ttncaaa1/t3/reports/eurtc1.pdf.
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org
του Δήμου Κηρέως
Ιφιγένειας 3,
Μαντούδι
Εύβοια 34004
Μαντούδι 22/7/09
Δελτίο τύπου
ΘΕΜΑ: «Απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του Σίμου Κεδίκογλου για το λιθάνθρακα στο περιοδικό Ευβοιόραμα»
Ο λόγος που ο Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org αποφάσισε να απαντήσει στις δηλώσεις του βουλευτή Σίμου Κεδίκογλου στο Ευβοιόραμα του Ιουνίου 2008, είναι ότι υπάρχει μια ανεξήγητη αντιφατικότητα στη στάση του σε σχέση με το λιθάνθρακα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Σ. Κεδίκογλου με δημόσια επιστολή του στις 21/3/08 δήλωνε την υποστήριξη του στον αγώνα κατά του λιθάνθρακα στο συλλαλητήριο του Μαντουδίου. Στις 18/4/08 επέδιδε επίσημα διαμαρτυρία στη Βουλή ενάντια στην δημιουργίας λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι. Σχεδόν ένα μήνα μετά, σύμφωνα με δημοσίευμα που δεν έχει διαψευστεί, ο κ. Σ. Κεδίκογλου σε συγκέντρωση της ΔΕΗ στο Αλιβέρι στις 5/6/2008 «υπερθεμάτιζε» την χρήση λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή. Τον ίδιο μήνα σε συνέντευξη του στο μηνιαίο περιοδικό Ευβοιόραμα (Ιούνιος 2008, Αρ.φυλου 83) ο κ. Κεδίκογλου αυτή τη φορά όχι μόνο εξαπολύει ανάρμοστους χαρακτηρισμούς σε αυτούς που εναντιώνονται στην δημιουργία λιθανθρακικών μονάδων, αλλά υποτιμά και την ικανότητα για ανεξάρτητη σκέψη των χιλιάδων πολιτών που διαδηλώνουν και υπογράφουν κατά του λιθάνθρακα.
Υπάρχουν δυο σημεία που απορρέουν από αυτή την συνέντευξη σχετικά με το θέμα που ο kireas.org αναλύει παρακάτω:
1. O κ. Σ. Κεδίκογλου ίσως άθελα του αλλά με σαφήνεια αφήνει να εννοηθεί ότι το υπάρχον Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο και φορείς όπως η ΡΑΕ δεν μπορούν να προσφέρουν επαρκή επιστημονική γνώση γύρω από το λιθάνθρακα και υπάρχει ανάγκη αυτά τα projects να δίδονται σε Πανεπιστήμια ή Ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Για να μην κατηγορηθούμε ότι παραποιούμε τα λόγια του το σχετικό εδάφιο από την συνέντευξη έχει ως εξής:
«Για το λιθάνθρακα δεν έχω δει τίποτα επίσημο από αρμόδιο επιστημονικό φορέα. Θα πρέπει να πάρουμε το project, να το δώσουμε στο Πολυτεχνείο ή το Δημόκριτο ή σε μια Ευρωπαϊκή Υπηρεσία. Προσωπικά θέλω μια τεκμηρίωση από ένα δύσκολο κριτή. Δημοσιογράφος: Και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ); Ασχολείται με τις εθνικές ενεργειακές ανάγκες.. Γι αυτό χρειάζεται αυτό που προανέφερα »
Αυτό φυσικά έρχεται σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που έδωσε ο πρωθυπουργός στην Βουλή στις 8/2/2008 σχετικά με την διασφάλιση που παρέχουν οι θεσμοί και διαδικασίες στην προστασία του περιβάλλοντος και στην παροχή αδειών λειτουργίας σε λιθάνθρακικές μονάδες. Εμείς δεν διαφωνούμε με το κ. Σ. Κεδίκογλου αν πραγματικά η δήλωση του σημαίνει μια αναγνώριση των αδυναμιών του Ελληνικού αδειοδοτικού συστήματος και ανεπάρκεια στον τομέα της λήψης επιστημονικά τεκμηριωμένων αποφάσεων. Η πρόταση του για προσφυγή στην Ευρώπη ή την επιστημονική κοινότητα για καλύτερη τεκμηρίωση δεν μας βρίσκει αντίθετους. Ελπίζουμε να δούμε στην Βουλή περισσότερες πρωτοβουλίες από μέρους του προς αυτή την κατεύθυνση για βελτίωση των διαδικασιών αδειοδότησης.
Φυσικά μας προβληματίζει το ότι ενώ διατυπώνεται η ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση εδώ και πολύ καιρό από τους λίγους λιθανθρακό-φίλους κανείς τους δεν έχει φροντίσει να την παράσχει μέχρι τώρα. Τι συμβαίνει, γιατί δεν φροντίζετε εσείς κ. Κεδίκογλου ακόμη και τώρα να φέρεται τους επιστήμονες που θέλετε να δώσουν μια πιο τεκμηριωμένη γνώμη; Το ακούμε συνεχώς εδώ και πολλούς μήνες; Τι ακριβώς σας εμποδίζει να το κάνετε;
Γιατί δεν το κάνει ο επενδυτής που έχει ήδη ξοδέψει τόσα πολλά για αυτή την άδεια; Μια επιστημονική γνωμοδοτική επιτροπή θα ήταν πολύ φθηνότερη από τις υποσχέσεις για τηλεθέρμανση που δίνει τώρα για να δελεάσει τους κατοίκους. Δυστυχώς, όσο και να ψάξαμε οι μόνοι «επιστήμονες» που μιλούν θετικά για το λιθάνθρακα είναι αυτοί που γράφουν τις μπροσούρες των εταιρειών κατασκευής λιθανθρακικών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής. Ελπίζουμε να μην έχετε υπόψη σας αυτούς τους «επιστήμονες» σαν «δύσκολους» κριτές.
2. Το δεύτερο σημείο έχει ένα κάνει με την επιχειρούμενη υποβάθμιση τόσο των επιχειρημάτων όσο και αυτών που εναντιώνονται στο λιθάνθρακα. Το επίμαχο απόσπασμα από την συνέντευξη αναφέρει επί λέξει τα παρακάτω: «Θεωρώ ότι είναι κραυγές και αλαλαγμοί όσα λέγονται αυτό το καιρό με το λιθάνθρακα. Το αποτέλεσμα της υπόθεσης αυτής θα το κρίνουν οι αρμόδιοι και οι πολίτες με την σωστή ενημέρωση όχι οι «ψευτο-οικολόγοι»»
Δεν είμαστε σίγουροι αν αυτός ο προμελετημένα υποτιμητικός χαρακτηρισμός του «ψεύτο-οικολόγου» αφορά τον σύλλογο μας, μιας και δεν είμαστε μια αμιγώς οικολογική οργάνωση. Όπως είναι γνωστόν σχεδόν όλες οι οικολογικές οργανώσεις της Ελλάδας είναι ενάντια στη χρήση λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή. Ανάμεσα στους πρωτοστάτες σε αυτές τις δράσεις είναι η Greenpeace και η WWF. Συγκεκριμένα, η WWF έχει δημιουργήσει την «Συμμαχία κατά του λιθάνθρακα» και έχει αναλάβει μια σειρά από σημαντικές πρωτοβουλίες στο θέμα. Η WWF έχει παγκόσμια αναγνωσιμότητα για το σημαντικό της έργο και στην Ελλάδα είναι ταχτική φιλοξενούμενος σε συμβουλευτικό ρόλο των διαφόρων επιτροπών της Βουλής. Δυσκολευόμαστε να δούμε από πού απορρέει ο αδόκιμος χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείτε κ.. Κεδίκογλου για «ψεύτο-οικολόγους». Σε ποιες από όλες τις οικολογικές οργανώσεις που εναντιώνονται στο λιθάνθρακα απευθύνεστε; Από πού απορρέει το πρόθεμα «ψεύτο-»;
Το θέμα του λιθάνθρακα είναι ίσως το μόνο θέμα που έχει ενώσει όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα. Στο νομό μας, με μοναδική ίσως εξαίρεση τον κ. Σ. Κεδίκογλου, όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές μας καθώς και οι εκπρόσωποι των μη εκλεγμένων κομμάτων έχουν ταχτεί επίσημα με δηλώσεις τους κατά του λιθάνθρακα. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τόσο μεγάλη σύμπνοια στα δημοτικά συμβούλια των δήμων της Βόρειας Εύβοιας και το Νομαρχιακό Συμβούλιο. Το συλλαλητήριο στο Μαντούδι στις 21/3/07 είναι το μεγαλύτερο που έχει γίνει ποτέ στην περιοχή. Δεν είναι μόνο οι οικολόγοι που διαφωνούν κ. Κεδίκογλου είναι οι πολίτες και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι τους σε όλες τις βαθμίδες. Νομίζουμε ότι θα ήταν λίγο αλαζονικό εκ μέρους σας κ. Κεδίκογλου αν υπονοείτε ότι όλοι αυτοί στερούνται ανεξάρτητης σκέψης και είναι θύματα της κακής ενημέρωσης των «ψεύτο-οικολόγων!»; Ίσως θα πρέπει να σεβαστείτε περισσότερο την ικανότητα τους να διαμορφώνουν ανεξάρτητες απόψεις και την αρμοδιότητα τους να αποφασίζουν για το μέλλον τους.
Σχετικά με την αναφορά σας στις «κραυγές και αλαλαγμούς» του αντι-λιθανθρακικού κινήματος σας προσκαλούμε για άλλη μια φορά να επισκεφτείτε τον ιστότοπο μας (διεύθυνση στο τέλος του κειμένου). Εκεί θα βρείτε ολοκληρωμένες μελέτες από έγκριτους κρατικούς επιστημονικούς οργανισμούς της ΕΕ, ΗΠΑ και ΟΗΕ. Σε μια από τις πιο εκτενής για το θέμα μελέτες από το κρατικό Οργανισμό Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (Environmental Protection Agency) που φιλοξενούμε, αποκαλύπτεται ότι οι λιθανθρακικές μονάδες εκπέμπουν 65 βλαβερές για την υγεία τοξικές ουσίες 24 από τις οποίες αποδεδειγμένα καρκινογόνες (μπορείτε να διαβάσετε αυτή την μελέτη στην αυθεντική της μορφή, αφιλτράριστη από σχόλια, στην ιστοσελίδα του οργανισμού στο τέλος του κειμένου).
Ο επιτηδευμένος αγνωστικισμός σας κ. Κεδίκογλου δεν βοηθάει, οι Ευβοιώτες περιμένουν από σας επιστημονικά τεκμηριωμένες διαβεβαιώσεις ότι δεν μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία τους. Σας ερωτούμε, μπορείτε να παρέχεται επιστημονικά στοιχεία ότι οι λιθανθρακικές μονάδες δεν εκπέμπουν αυτές τις 65 βλαβερές για την υγεία τοξικές και καρκινογόνες ουσίες; Μπορείτε να αποδείξετε επιστημονικά ότι τα στοιχειά αυτής της μελέτης είναι απλές «κραυγές και αλαλαγμοί» όπως ισχυρίζεστε; Γιατί αυτή και τέτοιες μελέτες είναι τα λεγόμενα μας κ. Κεδίκογλου αν δεν το γνωρίζετε. Σας προκαλούμε να μας παραθέσετε στοιχεία που αντικρούουν αυτά του Οργανισμού Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ. Αν δεν έχετε τέτοια στοιχεία, τότε λογικά θα πρέπει να σταματήσετε να υποστηρίζετε το λιθάνθρακα μέχρι να τα αποχτήσετε και με σιγουριά και υπευθυνότητα να μπορέσετε να πείτε στους κατοίκους ότι δεν μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία τους.
Τελειώνοντας, αναρωτιόμαστε κ. Κεδίκογλου πως μπορείτε, με την βαρύνουσα ιδιότητα του εκλεγμένου εκπρόσωπου μας, να παίρνεται μια τόσο ξεκάθαρη θέση για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όταν όπως ισχυρίζεστε δεν έχετε επαρκή γνώση.
Σχετικά στοιχεία
(1) "Δήλωση συμπαράστασης Σ. Κεδίκογλου στον αγώνα κατά της εγκατάστασης λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι" (Σερβιτόρος 23/3) www.servitoros.gr/news/view.php/17901/
(2) Διαμαρτυρία κ. Σ. Κεδίκογλου στην Βουλή στις 18/4 για την δημιουργία λιθανθρακικής μονάδας στο Μαντούδι (Πρακτικά της Βουλής 18/4 σημείο (37) www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=endl080418.txt)
(3) Δημοσίευμα για τις δηλώσεις Σ. Κεδίκογλου στη συνεδρίαση της ΔΕΗ στο Αλιβέρι (Σερβιτόρος 9/6/2007) www.servitoros.gr/news/view.php/19114/
(4) Επιστημονικά στοιχεία για τις συνέπειες του λιθάνθρακα που φιλοξενούνται στις ιστοσελίδες του Συλλόγου Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως kireas.org www.kireas.org/information.htm.
(5) Μελέτη Οργανισμού Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (US Εnvironmental Protection Αgency) «Study of Hazardous Air Pollutant Emissions from Electric Utility Steam Generating Units --Final Report to Congress 1998» www.epa.gov/ttncaaa1/t3/reports/eurtc1.pdf.
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org
21 Ιουλ 2008
Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας ζει μόνιμα κάτω από τη σκιά μιας απειλής, που επαναλαμβάνεται μονότονα και συστηματικά: είναι η σκιά του φόβου του μπλακ άουτ και της ανεπάρκειας του ηλεκτρικού συστήματος. Με ορατό τον κίνδυνο, όπως λένε, να κινδυνεύσει η οικονομική ανάπτυξη και οι καταναλωτικές μας ανάγκες. Με την επίκληση αυτής της απειλής, κολοσσοί του ενεργειακού τομέα, αλλά και η ΔΕΗ, έχουν εισβάλλει επιθετικά, σχεδιάζοντας νέες μονάδες με ορυκτά καύσιμα (λιγνίτη, εισαγόμενο λιθάνθρακα και φυσικό αέριο), επαναφέροντας, ταυτόχρονα, και τον μπαμπούλα της πυρηνικής ενέργειας. Με τα όσα είναι γνωστά, μέχρι σήμερα, η παραγόμενη ισχύς στη χώρα πρόκειται να υπερδιπλασιαστεί.
Την ίδια στιγμή, πάμπολλες περιοχές της χώρας και οι πολίτες τους ζουν τις συνέπειες αυτής της ξέφρενης κούρσας του ενεργειακού ανταγωνισμού. Στις λιγνιτικές περιοχές συνεχίζεται η πολιτική της ερημοποίησης και της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, ενώ οι κινητοποιήσεις των πολιτών αντιμετωπίζονται με διώξεις (βλέπε Άγ. Δημήτριο – Ρυάκιο Κοζάνης). Περιοχές πληγωμένες και υποβαθμισμένες, από παλιότερες αλλά και υπάρχουσες ρυπογόνες δραστηριότητες, απειλούνται με την κατασκευή νέων λιθανθρακικών μονάδων (Λάρυμνα, Αντίκυρα, Μαντούδι, Αλιβέρι, Αστακός) και την παράλογη υπερσυγκέντρωση μονάδων φυσικού αερίου (Βοιωτία, Αλιβέρι, Θριάσιο, Άγ. Θεόδωροι Κορινθίας). Δεν μένουν έξω από το χορό, ακόμη και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, όπως η περιοχή της Ελαφονήσου στην Λακωνία. Όλοι εμείς, που αγωνιζόμαστε να αποτρέψουμε τις καταστροφικές αυτές επιλογές, αντιμετωπιζόμαστε σαν υπονομευτές της “ανάπτυξης” και της ευημερίας της κοινωνίας.
Σε μια περίοδο που η χώρα μας βρίσκεται στο περιθώριο της διεθνούς κοινότητας, όχι μόνο επειδή φαίνεται ανίκανη να τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της απέναντι στο πρωτόκολλο του Κιότο, αλλά και επειδή δείχνει ανίκανη ακόμη και να καταγράψει τους ρύπους, εξακολουθεί να υιοθετείται η λύση των πιο βρώμικων καυσίμων. Αυτών που έχουν σπείρει την πλήρη καταστροφή του περιβάλλοντος στις περιοχές του λιγνίτη, αυτών που αναγκάζουν ολόκληρα χωριά να μετοικίζουν, αυτών που έχουν εκμηδενίσει κάθε άλλη οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Αρνούνται να αναγνωρίσουν τα τεράστια προβλήματα που έχουν προκαλέσει στην ποιότητα της ζωής και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων, κλείνουν τα μάτια τους στο φαινόμενο των μικρών παιδιών που μεγαλώνουν με τις αναπνευστικές συσκευές στο χέρι. Αντίθετα, προδιαγράφουν και για πολλές άλλες περιοχές, αυτήν την αποτρόπαια κατάσταση.
Δεν παραβλέπουμε τους υπαρκτούς κινδύνους και τις ανάγκες. Γνωρίζουμε, όμως, πολύ καλά ότι οι κάθε φορά ανάγκες προσδιορίζονται από το συγκεκριμένο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης που ακολουθείται. Αν και δεν έχουμε όλοι τα ίδια ιδεολογικά και πολιτικά “πιστεύω”, μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν είναι μονόδρομος το δόγμα της υπερπαραγωγής και της υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ρωτάμε ανοιχτά όσους μας παρουσιάζουν σαν δεδομένη την ανάγκη της αλματώδους αύξησης της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τη χρήση των πιο βρώμικων καυσίμων:
- Πότε μπήκαν στον κόπο να συζητήσουν μαζί μας, να μας πείσουν ή, έστω, να εξασφαλίσουν τη συναίνεσή μας, για το συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης των περιοχών μας;
- Πώς μπορούν να έχουν την ίδια άποψη για τις πραγματικές ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, από τη μια, οι κάτοικοι της Κοζάνης (πνιγμένοι στην τέφρα του λιγνίτη), οι κάτοικοι της Αντίκυρας (του αλουμινίου και της κόκκινης λάσπης), του Αλιβερίου (των τσιμέντων και του μαζούτ), της Λάρυμνας (των ρύπων και των εκατομμυρίων τόνων σκουριάς της ΛΑΡΚΟ), του Θριάσιου (της Χαλυβουργικής, των διυλιστηρίων, των ναυπηγείων κλπ.) και, από την άλλη, οι παραγωγοί της ηλεκτρικής ενέργειας, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να καταναλώνεται όλο και περισσότερη ενέργεια, για να παράγουν όλο και περισσότερο, για να κερδίζουν όλο και περισσότερο (κάτω από την ομπρέλα της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας);
- Πότε ασχολήθηκαν με την εφαρμογή ουσιαστικών πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που θα μπορούσαν να περιορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη ζήτηση;
- Γιατί αδιαφορούν για τη μεγαλύτερη εισαγωγή του φυσικού αερίου στην τελική χρήση και προτιμούν τη χρήση του στην ηλεκτροπαραγωγή, όπου μεγάλο ποσοστό ενέργειας πηγαίνει χαμένο;
- Γιατί ανέχονται τις ανεξέλεγκτες χωροθετήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (που συνεπάγονται νέα περιβαλλοντικά προβλήματα), καλλιεργώντας τη δυσπιστία στην κοινή γνώμη, απέναντι σε ήπιες μορφές ενέργειας, που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση των αναγκών της χώρας;
- Γιατί επιμένουν στο συγκεντρωτικό μοντέλο και, αντί να αποφορτίσουν τις κορεσμένες περιοχές (όπως της Δυτικής Μακεδονίας), προχωρούν στη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, στην ευρύτερη περιοχή της Βοιωτίας – Εύβοιας – Αττικής (με 4 λιθανθρακικές μονάδες και 14 νέες μονάδες φυσικού αερίου, πέραν αυτών που υπάρχουν στο Αλιβέρι, το Λαύριο και το Κερατσίνι);
- Γιατί δεν συγκινούνται από τις κραυγές αγωνίας των κατοίκων των λιγνιτικών περιοχών, γιατί δεν περιορίζουν τη χρήση του λιγνίτη και, αντίθετα, θέλουν να εισάγουν και το λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή, επιμένοντας στα πιο βρώμικα ορυκτά καύσιμα;
Αυτά, και πολλά άλλα γιατί, έχουμε να τους απευθύνουμε. Και επειδή οι απαντήσεις είναι προφανείς, αμφισβητούμε, με όλη μας τη δύναμη, τον ενεργειακό σχεδιασμό που ακολουθείται. Έναν ενεργειακό σχεδιασμό, που όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι συντάκτες του, έχει ανατεθεί στις δυνάμεις της αγοράς: “Ο προσδιορισμός των ποσοστών συμμετοχής της κάθε μιας από τις παραπάνω πηγές στο σύνολο της ηλεκτροπαραγωγής δεν είναι ούτε εύκολος ούτε αναγκαίος, δεδομένου ότι, όπως προελέχθη, τα ποσοστά συμμετοχής στο ισοζύγιο των διαφόρων καυσίμων σε όλες τις απελευθερωμένες αγορές αφορούν τους παραγωγούς, οι οποίοι ελεύθερα αποφασίζουν για τις επενδύσεις τους αναλαμβάνοντας τους σχετικούς κινδύνους”
Τους επιστρέφουμε, λοιπόν, το άγχος και την αγωνία για το αν θα λειτουργήσει το μοντέλο που έχουν επιλέξει. Ας είναι όλο δικό τους. Έχουν περάσει, πλέον, οι εποχές που οι πολίτες αυτής της χώρας παρακολουθούσαν σαν θεατές τις κρίσιμες πολιτικές επιλογές, που καθορίζουν το μέλλον μας και τη ζωή μας. Σε όσους προσπαθούν να μας καθησυχάσουν, να μας οδηγήσουν σε ατομικές ή τοπικές λύσεις (σώζοντας ο καθένας το τομάρι του), έχουμε να αντιτάξουμε ένα, καθημερινά διογκούμενο, μέτωπο ενέργειας, των πολιτών των λιγνιτικών περιοχών, των περιοχών των λιθανθρακικών μονάδων και της υπερσυγκέντρωσης των μονάδων του φυσικού αερίου, των πολιτών των περιοχών με τη μεγάλη συγκέντρωση και κατανάλωση ενέργειας (Αττική, Θεσσαλονίκη), καθώς και κάθε πολίτη που προσδοκά μια βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και μια αξιοπρεπή και ποιοτική ζωή, αντάξια του ανθρώπου του 21ου αιώνα.
Αυτή μας την απαίτηση, καθώς και το άνοιγμα μιας δημόσιας, ουσιαστικής συζήτησης για τα ζητήματα της ενέργειας θα τα διεκδικήσουμε με κάθε τρόπο. Είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.
Πρώτο μεγάλο μας βήμα θα είναι η Διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης, αρχές Σεπτέμβρη 2008
Θα είμαστε εκεί, πολίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, με το δικό μας μπλοκ ενέργειας, για να διεκδικήσουμε:
Ενεργειακή πολιτική για την κοινωνία και όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΡΥΑΚΙΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ
Ιούλιος 2008
Την ίδια στιγμή, πάμπολλες περιοχές της χώρας και οι πολίτες τους ζουν τις συνέπειες αυτής της ξέφρενης κούρσας του ενεργειακού ανταγωνισμού. Στις λιγνιτικές περιοχές συνεχίζεται η πολιτική της ερημοποίησης και της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, ενώ οι κινητοποιήσεις των πολιτών αντιμετωπίζονται με διώξεις (βλέπε Άγ. Δημήτριο – Ρυάκιο Κοζάνης). Περιοχές πληγωμένες και υποβαθμισμένες, από παλιότερες αλλά και υπάρχουσες ρυπογόνες δραστηριότητες, απειλούνται με την κατασκευή νέων λιθανθρακικών μονάδων (Λάρυμνα, Αντίκυρα, Μαντούδι, Αλιβέρι, Αστακός) και την παράλογη υπερσυγκέντρωση μονάδων φυσικού αερίου (Βοιωτία, Αλιβέρι, Θριάσιο, Άγ. Θεόδωροι Κορινθίας). Δεν μένουν έξω από το χορό, ακόμη και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, όπως η περιοχή της Ελαφονήσου στην Λακωνία. Όλοι εμείς, που αγωνιζόμαστε να αποτρέψουμε τις καταστροφικές αυτές επιλογές, αντιμετωπιζόμαστε σαν υπονομευτές της “ανάπτυξης” και της ευημερίας της κοινωνίας.
Σε μια περίοδο που η χώρα μας βρίσκεται στο περιθώριο της διεθνούς κοινότητας, όχι μόνο επειδή φαίνεται ανίκανη να τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της απέναντι στο πρωτόκολλο του Κιότο, αλλά και επειδή δείχνει ανίκανη ακόμη και να καταγράψει τους ρύπους, εξακολουθεί να υιοθετείται η λύση των πιο βρώμικων καυσίμων. Αυτών που έχουν σπείρει την πλήρη καταστροφή του περιβάλλοντος στις περιοχές του λιγνίτη, αυτών που αναγκάζουν ολόκληρα χωριά να μετοικίζουν, αυτών που έχουν εκμηδενίσει κάθε άλλη οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Αρνούνται να αναγνωρίσουν τα τεράστια προβλήματα που έχουν προκαλέσει στην ποιότητα της ζωής και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων, κλείνουν τα μάτια τους στο φαινόμενο των μικρών παιδιών που μεγαλώνουν με τις αναπνευστικές συσκευές στο χέρι. Αντίθετα, προδιαγράφουν και για πολλές άλλες περιοχές, αυτήν την αποτρόπαια κατάσταση.
Δεν παραβλέπουμε τους υπαρκτούς κινδύνους και τις ανάγκες. Γνωρίζουμε, όμως, πολύ καλά ότι οι κάθε φορά ανάγκες προσδιορίζονται από το συγκεκριμένο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης που ακολουθείται. Αν και δεν έχουμε όλοι τα ίδια ιδεολογικά και πολιτικά “πιστεύω”, μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν είναι μονόδρομος το δόγμα της υπερπαραγωγής και της υπερκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας. Ρωτάμε ανοιχτά όσους μας παρουσιάζουν σαν δεδομένη την ανάγκη της αλματώδους αύξησης της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τη χρήση των πιο βρώμικων καυσίμων:
- Πότε μπήκαν στον κόπο να συζητήσουν μαζί μας, να μας πείσουν ή, έστω, να εξασφαλίσουν τη συναίνεσή μας, για το συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης των περιοχών μας;
- Πώς μπορούν να έχουν την ίδια άποψη για τις πραγματικές ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, από τη μια, οι κάτοικοι της Κοζάνης (πνιγμένοι στην τέφρα του λιγνίτη), οι κάτοικοι της Αντίκυρας (του αλουμινίου και της κόκκινης λάσπης), του Αλιβερίου (των τσιμέντων και του μαζούτ), της Λάρυμνας (των ρύπων και των εκατομμυρίων τόνων σκουριάς της ΛΑΡΚΟ), του Θριάσιου (της Χαλυβουργικής, των διυλιστηρίων, των ναυπηγείων κλπ.) και, από την άλλη, οι παραγωγοί της ηλεκτρικής ενέργειας, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να καταναλώνεται όλο και περισσότερη ενέργεια, για να παράγουν όλο και περισσότερο, για να κερδίζουν όλο και περισσότερο (κάτω από την ομπρέλα της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας);
- Πότε ασχολήθηκαν με την εφαρμογή ουσιαστικών πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, που θα μπορούσαν να περιορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη ζήτηση;
- Γιατί αδιαφορούν για τη μεγαλύτερη εισαγωγή του φυσικού αερίου στην τελική χρήση και προτιμούν τη χρήση του στην ηλεκτροπαραγωγή, όπου μεγάλο ποσοστό ενέργειας πηγαίνει χαμένο;
- Γιατί ανέχονται τις ανεξέλεγκτες χωροθετήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (που συνεπάγονται νέα περιβαλλοντικά προβλήματα), καλλιεργώντας τη δυσπιστία στην κοινή γνώμη, απέναντι σε ήπιες μορφές ενέργειας, που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση των αναγκών της χώρας;
- Γιατί επιμένουν στο συγκεντρωτικό μοντέλο και, αντί να αποφορτίσουν τις κορεσμένες περιοχές (όπως της Δυτικής Μακεδονίας), προχωρούν στη δημιουργία ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, στην ευρύτερη περιοχή της Βοιωτίας – Εύβοιας – Αττικής (με 4 λιθανθρακικές μονάδες και 14 νέες μονάδες φυσικού αερίου, πέραν αυτών που υπάρχουν στο Αλιβέρι, το Λαύριο και το Κερατσίνι);
- Γιατί δεν συγκινούνται από τις κραυγές αγωνίας των κατοίκων των λιγνιτικών περιοχών, γιατί δεν περιορίζουν τη χρήση του λιγνίτη και, αντίθετα, θέλουν να εισάγουν και το λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή, επιμένοντας στα πιο βρώμικα ορυκτά καύσιμα;
Αυτά, και πολλά άλλα γιατί, έχουμε να τους απευθύνουμε. Και επειδή οι απαντήσεις είναι προφανείς, αμφισβητούμε, με όλη μας τη δύναμη, τον ενεργειακό σχεδιασμό που ακολουθείται. Έναν ενεργειακό σχεδιασμό, που όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι συντάκτες του, έχει ανατεθεί στις δυνάμεις της αγοράς: “Ο προσδιορισμός των ποσοστών συμμετοχής της κάθε μιας από τις παραπάνω πηγές στο σύνολο της ηλεκτροπαραγωγής δεν είναι ούτε εύκολος ούτε αναγκαίος, δεδομένου ότι, όπως προελέχθη, τα ποσοστά συμμετοχής στο ισοζύγιο των διαφόρων καυσίμων σε όλες τις απελευθερωμένες αγορές αφορούν τους παραγωγούς, οι οποίοι ελεύθερα αποφασίζουν για τις επενδύσεις τους αναλαμβάνοντας τους σχετικούς κινδύνους”
Τους επιστρέφουμε, λοιπόν, το άγχος και την αγωνία για το αν θα λειτουργήσει το μοντέλο που έχουν επιλέξει. Ας είναι όλο δικό τους. Έχουν περάσει, πλέον, οι εποχές που οι πολίτες αυτής της χώρας παρακολουθούσαν σαν θεατές τις κρίσιμες πολιτικές επιλογές, που καθορίζουν το μέλλον μας και τη ζωή μας. Σε όσους προσπαθούν να μας καθησυχάσουν, να μας οδηγήσουν σε ατομικές ή τοπικές λύσεις (σώζοντας ο καθένας το τομάρι του), έχουμε να αντιτάξουμε ένα, καθημερινά διογκούμενο, μέτωπο ενέργειας, των πολιτών των λιγνιτικών περιοχών, των περιοχών των λιθανθρακικών μονάδων και της υπερσυγκέντρωσης των μονάδων του φυσικού αερίου, των πολιτών των περιοχών με τη μεγάλη συγκέντρωση και κατανάλωση ενέργειας (Αττική, Θεσσαλονίκη), καθώς και κάθε πολίτη που προσδοκά μια βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και μια αξιοπρεπή και ποιοτική ζωή, αντάξια του ανθρώπου του 21ου αιώνα.
Αυτή μας την απαίτηση, καθώς και το άνοιγμα μιας δημόσιας, ουσιαστικής συζήτησης για τα ζητήματα της ενέργειας θα τα διεκδικήσουμε με κάθε τρόπο. Είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.
Πρώτο μεγάλο μας βήμα θα είναι η Διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης, αρχές Σεπτέμβρη 2008
Θα είμαστε εκεί, πολίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, με το δικό μας μπλοκ ενέργειας, για να διεκδικήσουμε:
Ενεργειακή πολιτική για την κοινωνία και όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - ΡΥΑΚΙΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ
Ιούλιος 2008
Ενεργειακή πολιτική για την κοινωνία,
όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
Δελτίο τύπου, 20/7/2008
ΔΕΘ, Σεπτέμβρης 2008
Θα είμαστε εκεί, πολίτες απ’ όλη την Ελλάδα, για την ενέργεια
Ενεργειακή πολιτική για την κοινωνία, όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
Λίγους μήνες μετά την πολυήμερη κατάληψη του λιγνιτικού σταθμού της ΔΕΗ, από κατοίκους του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης (που έληξε με τη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας και την παραπομπή 9 ατόμων σε δίκη, στις 23 Σεπτεμβρίου) και έχοντας κλείσει ένα χρόνο από την έναρξη των μεγάλων κινητοποιήσεων των κατοίκων των περιοχών, όπου σχεδιάζεται η εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, είμαστε και πάλι εδώ.
Δίνουμε το παρόν, στη Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2008, με ένα ενιαίο πανελλαδικό μπλοκ για την ενέργεια. Αυτή τη φορά θα είμαστε όλοι εκεί: πολίτες από τις πληγωμένες περιοχές του λιγνίτη, από τις περιοχές εγκατάστασης των μονάδων λιθάνθρακα, από τις υποβαθμισμένες περιοχές υπερσυγκέντρωσης νέων μονάδων φυσικού αερίου, από τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας.
Κάνουμε το πρώτο βήμα για τη συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου των πολιτών για τα ζητήματα της ενέργειας και των επιπτώσεων από τις σχετικές δραστηριότητες. Διεκδικώντας έναν νέο ενεργειακό σχεδιασμό, προσαρμοσμένο στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι στα συμφέροντα των παραγωγών ενέργειας. Διεκδικώντας, ορθολογική διαχείριση των πόρων, σταδιακή απεξάρτηση από τις πιο βρώμικες μορφές ενέργειας, σεβασμό στο περιβάλλον, την υγεία και την ανθρώπινη ζωή. Λέγοντας ένα βροντερό όχι στην εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και στον “μπαμπούλα” της πυρηνικής ενέργειας. Απαιτώντας, να σταματήσουν οι διώξεις των κατοίκων του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης, επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή, τη δουλειά και το καθαρό περιβάλλον.
Καλούμε όλους τους φορείς και τις κινήσεις των πολιτών, είτε εμπλέκονται άμεσα με ενεργειακές δραστηριότητες, είτε, απλά, ευαισθητοποιούνται απέναντι στις συνέπειες της ασύδοτης ενεργειακής φρενίτιδας της τελευταίας περιόδου, να ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τις δικές μας. Για να μπορέσουμε να βάλουμε ένα φραγμό στις αντικοινωνικές και αντιπεριβαλλοντικές δραστηριότητες, να ανοίξουμε έναν ουσιαστικό διάλογο, χωρίς προαπαιτούμενα, για τα ζητήματα της ενέργειας και να αντιτάξουμε τη δική μας εναλλακτική λογική.
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” (Πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών)
lithanthrakas.wordpress.com, e-mail: lithanthrakas@gmail.com
Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου - Ρυακίου
syllogosanergon.blogspot.com, ε-μαιλ:¨ syllogosanergon@yahoo.gr
Για την επικοινωνία
Τάσος Κεφαλάς - 6942984299
Ηλίας Τεντσογλίδης - 6932906958
ΔΕΘ, Σεπτέμβρης 2008
Θα είμαστε εκεί, πολίτες απ’ όλη την Ελλάδα, για την ενέργεια
Ενεργειακή πολιτική για την κοινωνία, όχι για τους παραγωγούς ενέργειας
Λίγους μήνες μετά την πολυήμερη κατάληψη του λιγνιτικού σταθμού της ΔΕΗ, από κατοίκους του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης (που έληξε με τη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας και την παραπομπή 9 ατόμων σε δίκη, στις 23 Σεπτεμβρίου) και έχοντας κλείσει ένα χρόνο από την έναρξη των μεγάλων κινητοποιήσεων των κατοίκων των περιοχών, όπου σχεδιάζεται η εγκατάσταση μονάδων λιθάνθρακα, είμαστε και πάλι εδώ.
Δίνουμε το παρόν, στη Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2008, με ένα ενιαίο πανελλαδικό μπλοκ για την ενέργεια. Αυτή τη φορά θα είμαστε όλοι εκεί: πολίτες από τις πληγωμένες περιοχές του λιγνίτη, από τις περιοχές εγκατάστασης των μονάδων λιθάνθρακα, από τις υποβαθμισμένες περιοχές υπερσυγκέντρωσης νέων μονάδων φυσικού αερίου, από τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας.
Κάνουμε το πρώτο βήμα για τη συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου των πολιτών για τα ζητήματα της ενέργειας και των επιπτώσεων από τις σχετικές δραστηριότητες. Διεκδικώντας έναν νέο ενεργειακό σχεδιασμό, προσαρμοσμένο στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι στα συμφέροντα των παραγωγών ενέργειας. Διεκδικώντας, ορθολογική διαχείριση των πόρων, σταδιακή απεξάρτηση από τις πιο βρώμικες μορφές ενέργειας, σεβασμό στο περιβάλλον, την υγεία και την ανθρώπινη ζωή. Λέγοντας ένα βροντερό όχι στην εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και στον “μπαμπούλα” της πυρηνικής ενέργειας. Απαιτώντας, να σταματήσουν οι διώξεις των κατοίκων του Αγίου Δημητρίου – Ρυακίου Κοζάνης, επειδή τόλμησαν να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή, τη δουλειά και το καθαρό περιβάλλον.
Καλούμε όλους τους φορείς και τις κινήσεις των πολιτών, είτε εμπλέκονται άμεσα με ενεργειακές δραστηριότητες, είτε, απλά, ευαισθητοποιούνται απέναντι στις συνέπειες της ασύδοτης ενεργειακής φρενίτιδας της τελευταίας περιόδου, να ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τις δικές μας. Για να μπορέσουμε να βάλουμε ένα φραγμό στις αντικοινωνικές και αντιπεριβαλλοντικές δραστηριότητες, να ανοίξουμε έναν ουσιαστικό διάλογο, χωρίς προαπαιτούμενα, για τα ζητήματα της ενέργειας και να αντιτάξουμε τη δική μας εναλλακτική λογική.
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” (Πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών)
lithanthrakas.wordpress.com, e-mail: lithanthrakas@gmail.com
Σύλλογος για την καταπολέμηση της ανεργίας και την ανάπτυξη Αγ. Δημητρίου - Ρυακίου
syllogosanergon.blogspot.com, ε-μαιλ:¨ syllogosanergon@yahoo.gr
Για την επικοινωνία
Τάσος Κεφαλάς - 6942984299
Ηλίας Τεντσογλίδης - 6932906958
16 Ιουλ 2008
Επιστολή στον ΥΠΑΝ σχετικά με την λιθανθρακική μονάδα στην Βόρεια Εύβοια
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org
Ιφιγένειας 3,
Μαντούδι
Δήμος Κηρέως
Εύβοια 34004
Μαντούδι 16/7/09
Δελτίο Τύπου
ΘΕΜΑ: Επιστολή στον Υπουργό Ανάπτυξης σχετικά με την λιθανθρακική μονάδα στην Βόρεια Εύβοια
Ο kireas.org έστειλε την παρακάτω επιστολή στον Υπουργό ανάπτυξης ζητώντας διευκρινίσεις σχετικά με πρόσφατο δημοσίευμα (25/6 στο Euro2day) που ισχυρίζεται ότι το υπουργείο "τεχνηέντως" καθυστερεί την έγκριση άδειας λειτουργίας για την λιθανθρακική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Βόρεια Εύβοια.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής ακολουθεί:
Κύριε υπουργέ,
Καταρχήν, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που λάβατε υπόψη σας τις ενστάσεις της τοπικής κοινωνίας και επιστρέψατε για επανεξέταση την θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για την προτεινόμενη λιθανθρακική μονάδα στο Μαντούδι Ευβοίας. Η κίνηση σας έχει αναγνωρισθεί και εκτιμηθεί δεόντως από το σύλλογο μας και την ευρύτερη κοινωνία της Βόρειας Εύβοιας.
Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα (25/6 στο Euro2day) η διοίκηση του ομίλου που προγραμματίζει αυτή την επένδυση δήλωσε στην συνέλευση των μετόχων της ότι το υπουργείο σας"τεχνηέντως" καθυστερεί την έγκριση της αδείας λειτουργίας. Συγκεκριμένα το σχετικό εδάφιο από το δημοσίευμα αναφέρει ότι:
«Αναφορικά με την άδεια για τη δημιουργία μονάδας λιθάνθρακα στη βόρεια Εύβοια, η διοίκηση της εταιρίας ανέφερε ότι βρίσκεται σε αναμονή για την έγκριση του υπουργείου Ανάπτυξης, το οποίο όπως σημείωσε "τεχνηέντως" καθυστερεί»
Περιμέναμε ένα μικρό χρονικό διάστημα πριν αντιδράσουμε για διάψευση του δημοσιεύματος, το οποίο ίσως και να μην υπέπεσε στην αντίληψη σας. Ενώ κατανοούμε πλήρως τα πιθανά κίνητρα για μια τέτοια δήλωση ειδικά σε μια συνέλευση των μέτοχων, θα θέλαμε να εξακριβώσουμε πόσο πραγματικά ευσταθεί.
Συγκεκριμένα θα θέλαμε να γνωρίζουμε:
(1) αν το υπουργείο έχει δώσει οποιουδήποτε είδους διαβεβαιώσεις στον επενδύτη για αναμενόμενη «έγκριση» της αίτησης αδειοδότησης για την μονάδα στη Βόρεια Εύβοια.
(2) αν το ενδεχόμενο της «μη έγκρισης» ή απόρριψης της συγκεκριμένης αίτησης αδειοδότησης είναι υπαρκτό, μιας και το δημοσίευμα κάνει λόγο για «έγκριση» και όχι «απόφαση αδειοδότησης» που είναι το σωστό.
(3). Θα θέλαμε επίσης να γνωρίζουμε κατά πόσο ακριβές είναι αυτό που σας επισυνάπτεται δηλαδή ότι το υπουργείο σας "τεχνηέντως" καθυστερεί την απόφαση αδειοδότησης («έγκριση» κατά τον επενδυτή). Δηλαδή, αν η επιστροφή της συγκεκριμένης αίτησης αδειοδότησης στη ΡΑΕ είναι μέρος μιας καθυστέρησης που εσκεμμένα μεθοδεύει το υπουργείο σας όπως ισχυρίζεται το σχετικό δημοσίευμα. Ποιος είναι ο μέσος χρόνος διεκπεραιώσεις αναλόγων αιτήσεων και που οφείλεται η καθυστέρηση στην απόφαση επανεξέτασης αυτής της γνωμοτοδότησης;
Θέλουμε να πιστεύουμε και δεν έχουμε λόγο να μην το πιστεύουμε ότι η κρίση της αίτησης αδειοδότησης θα είναι αντικειμενική, στηριζόμενη πάνω στα κριτήρια και διαδικασίες που ορίζει η σχετική νομοθεσία, και ότι το παραπάνω δημοσίευμα είναι αναληθές.
Όπως αντιλαμβάνεστε όμως η κυρίαρχη ειδησιογραφία των ημερών έχει ευαισθητοποιήσει ιδιαίτερα την τοπική κοινή γνώμη σε τέτοιου είδους δηλώσεις όταν μάλιστα έρχονται από ισχυρούς ομίλους και εμπλέκουν το υπουργείο σας. Φανταζόμαστε ότι η ίδια ευαισθησία σε τόσο σοβαρά θέματα διακατέχει το υπουργείο σας και εσάς προσωπικά.
Θα επιθυμούσαμε μια δημόσια απάντηση επί των παραπάνω ερωτημάτων για προφανείς λόγους. Αυτός έξαλλου είναι ο λόγος που αυτή η επιστολή είναι δημόσια. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την προσοχή σας και με ανυπομονησία περιμένουμε την απάντηση σας
Με εκτίμηση
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org
Θα βρείτε το πλήρες δημοσίευμα στο παρακάτω σύνδεσμο www.euro2day.gr/article/341611/ArticleDetails.aspx
Ιφιγένειας 3,
Μαντούδι
Δήμος Κηρέως
Εύβοια 34004
Μαντούδι 16/7/09
Δελτίο Τύπου
ΘΕΜΑ: Επιστολή στον Υπουργό Ανάπτυξης σχετικά με την λιθανθρακική μονάδα στην Βόρεια Εύβοια
Ο kireas.org έστειλε την παρακάτω επιστολή στον Υπουργό ανάπτυξης ζητώντας διευκρινίσεις σχετικά με πρόσφατο δημοσίευμα (25/6 στο Euro2day) που ισχυρίζεται ότι το υπουργείο "τεχνηέντως" καθυστερεί την έγκριση άδειας λειτουργίας για την λιθανθρακική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Βόρεια Εύβοια.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής ακολουθεί:
Κύριε υπουργέ,
Καταρχήν, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που λάβατε υπόψη σας τις ενστάσεις της τοπικής κοινωνίας και επιστρέψατε για επανεξέταση την θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για την προτεινόμενη λιθανθρακική μονάδα στο Μαντούδι Ευβοίας. Η κίνηση σας έχει αναγνωρισθεί και εκτιμηθεί δεόντως από το σύλλογο μας και την ευρύτερη κοινωνία της Βόρειας Εύβοιας.
Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα (25/6 στο Euro2day) η διοίκηση του ομίλου που προγραμματίζει αυτή την επένδυση δήλωσε στην συνέλευση των μετόχων της ότι το υπουργείο σας"τεχνηέντως" καθυστερεί την έγκριση της αδείας λειτουργίας. Συγκεκριμένα το σχετικό εδάφιο από το δημοσίευμα αναφέρει ότι:
«Αναφορικά με την άδεια για τη δημιουργία μονάδας λιθάνθρακα στη βόρεια Εύβοια, η διοίκηση της εταιρίας ανέφερε ότι βρίσκεται σε αναμονή για την έγκριση του υπουργείου Ανάπτυξης, το οποίο όπως σημείωσε "τεχνηέντως" καθυστερεί»
Περιμέναμε ένα μικρό χρονικό διάστημα πριν αντιδράσουμε για διάψευση του δημοσιεύματος, το οποίο ίσως και να μην υπέπεσε στην αντίληψη σας. Ενώ κατανοούμε πλήρως τα πιθανά κίνητρα για μια τέτοια δήλωση ειδικά σε μια συνέλευση των μέτοχων, θα θέλαμε να εξακριβώσουμε πόσο πραγματικά ευσταθεί.
Συγκεκριμένα θα θέλαμε να γνωρίζουμε:
(1) αν το υπουργείο έχει δώσει οποιουδήποτε είδους διαβεβαιώσεις στον επενδύτη για αναμενόμενη «έγκριση» της αίτησης αδειοδότησης για την μονάδα στη Βόρεια Εύβοια.
(2) αν το ενδεχόμενο της «μη έγκρισης» ή απόρριψης της συγκεκριμένης αίτησης αδειοδότησης είναι υπαρκτό, μιας και το δημοσίευμα κάνει λόγο για «έγκριση» και όχι «απόφαση αδειοδότησης» που είναι το σωστό.
(3). Θα θέλαμε επίσης να γνωρίζουμε κατά πόσο ακριβές είναι αυτό που σας επισυνάπτεται δηλαδή ότι το υπουργείο σας "τεχνηέντως" καθυστερεί την απόφαση αδειοδότησης («έγκριση» κατά τον επενδυτή). Δηλαδή, αν η επιστροφή της συγκεκριμένης αίτησης αδειοδότησης στη ΡΑΕ είναι μέρος μιας καθυστέρησης που εσκεμμένα μεθοδεύει το υπουργείο σας όπως ισχυρίζεται το σχετικό δημοσίευμα. Ποιος είναι ο μέσος χρόνος διεκπεραιώσεις αναλόγων αιτήσεων και που οφείλεται η καθυστέρηση στην απόφαση επανεξέτασης αυτής της γνωμοτοδότησης;
Θέλουμε να πιστεύουμε και δεν έχουμε λόγο να μην το πιστεύουμε ότι η κρίση της αίτησης αδειοδότησης θα είναι αντικειμενική, στηριζόμενη πάνω στα κριτήρια και διαδικασίες που ορίζει η σχετική νομοθεσία, και ότι το παραπάνω δημοσίευμα είναι αναληθές.
Όπως αντιλαμβάνεστε όμως η κυρίαρχη ειδησιογραφία των ημερών έχει ευαισθητοποιήσει ιδιαίτερα την τοπική κοινή γνώμη σε τέτοιου είδους δηλώσεις όταν μάλιστα έρχονται από ισχυρούς ομίλους και εμπλέκουν το υπουργείο σας. Φανταζόμαστε ότι η ίδια ευαισθησία σε τόσο σοβαρά θέματα διακατέχει το υπουργείο σας και εσάς προσωπικά.
Θα επιθυμούσαμε μια δημόσια απάντηση επί των παραπάνω ερωτημάτων για προφανείς λόγους. Αυτός έξαλλου είναι ο λόγος που αυτή η επιστολή είναι δημόσια. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την προσοχή σας και με ανυπομονησία περιμένουμε την απάντηση σας
Με εκτίμηση
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως - kireas.org
Θα βρείτε το πλήρες δημοσίευμα στο παρακάτω σύνδεσμο www.euro2day.gr/article/341611/ArticleDetails.aspx
14 Ιουλ 2008
“Απόβαση ενέργειας” για τη Σωτηρία του Κορινθιακού

Ενεργοί πολίτες από τις δύο όχθες του Κορινθιακού, συναντηθήκαμε την Κυριακή 13 Ιουλίου στον κόλπο της Αντίκυρας, εκεί όπου η ισπανική πολυεθνική Endesa επιχειρεί τη δημιουργία μεγάλου ενεργειακού κέντρου σε συνεργασία με τον όμιλο Μυτιληναίου. Στον χώρο της Αλουμίνιο της Ελλάδος, που εδώ και 40 χρόνια ρίχνει χωρίς άδεια εκατομμύρια τόνους κόκκινης λάσπης στο βυθό του Κορινθιακού, σχεδιάζονται 2 ή 3 μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο και μία με λιθάνθρακα. Πεντακόσιοι πολίτες έφτασαν με ναυλωμένο καράβι και άλλα πλωτά, στο λιμάνι της Αντίκυρας και ενώθηκαν με εκατοντάδες πολίτες της Βοιωτίας και της Αττικής που περίμεναν στην προβλήτα. Μετά από σύντομους χαιρετισμούς κατευθύνθηκαν στο εργοστάσιο της "Αλουμίνιο της Ελλάδος", όπου έγινε πορεία διαμαρτυρίας, που κατέληξε σε αποκλεισμό της εισόδου του. Εκπρόσωποι των πολιτών συναντήθηκαν με τους υπεύθυνους του εργοστασίου και τους μετέφεραν τα αιτήματά τους, ενώ συνθήματα κατά της υπερσυγκέντρωσης εργοστασίων στον Κορινθιακό και της "θυσίας" του στο βωμό των κερδών, ακούγονταν σε όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης.

Παράλληλα, έγιναν και δύο συμβολικές ακτιβιστικές ενέργειες. Πολίτες κατέβασαν τη σημαία του ομίλου Μυτιληναίου από την είσοδο του εργοστασίου και ανάρτησαν μαύρες σημαίες στη θέση της, δείχνοντας την αντίθεσή τους στα επιχειρηματικά τους σχέδια, που θα μαυρίσουν το μέλλον όλων μας, για να κάνουν πιο πλούσιους λίγους και "εκλεκτούς". Την ίδια ώρα, ακτιβιστές μπήκαν με κανό στο λιμάνι του εργοστασίου και ύψωσαν μαύρες σημαίες σε τέσσερα σημεία του εργοστασίου.
Στην εκδήλωση αυτή που διοργανώθηκε από την "Πρωτοβουλία για τη Σωτηρία του Κορινθιακού" και τη «Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον» συμμετείχαν αντιπροσωπείες από:
την ΠΑΝΔΟΙΚΟ (Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων), την Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων του Κορινθιακού «ΑΛΚΥΩΝ», Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια, Πολίτες κατά του λιθάνθρακα, ΣΥΡΙΖΑ Αχαΐας, Βοιωτίας, Φωκίδας, τους Οικολόγους Πράσινους, ΚΚΕ ΜΛ, Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας
καθώς και:
- οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Ψαριανός και Ν. Τσούκαλης
- ο δήμαρχος Θίσβης, οι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι Ευρωστίνης και Σικυωνίων,
Για μια ακόμη φορά διαδηλώσαμε την αντίσταση μας στα όσα σχεδιάστηκαν χωρίς τη συμμετοχή μας. Αποδείξαμε έμπρακτα την αλληλεγγύη που συσπειρώνει τους όλους τους πολίτες που θέλουν τον Κορινθιακό θάλασσα ζωής και επικοινωνίας και όχι αποδέκτη βιομηχανικών αποβλήτων.
Καμία νέα μονάδα σε Θίσβη και Αντίκυρα, περιβαλλοντική συμμόρφωση των βιομηχανιών Σωληνουργεία Κορίνθου και Αλουμίνιο της Ελλάδος.
Οι κοινοί μας αγώνες θα συνεχιστούν μέχρι το τέλος.
Πρωτοβουλία για τη Σωτηρία του Κορινθιακού
Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον
27 Ιουν 2008
25 Ιουν 2008
Φθιώτιδα: Όχι στον Λιθάνθρακα
Ετσι σύρθηκε και ο Χειμάρας στην απόφαση
Ετσι σύρθηκε και ο Χειμάρας στην απόφαση
από το lamianews.blogspot.com
Tο ότι σύρθηκε η νομαρχία (Φθιώτιδας σ.σ) και ο Χειμάρας σε μια απόφαση για το λιθάνθρακα είναι κάτι το οποίο διαπιστώθηκε από όλες τις πλευρές.
Δεν σύρθηκε από την μειοψηφία αλλά κυρίως από την ένταση των αντιδράσεων και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν είναι εκτός κομματικής γραμμής μετά τις θέσεις που πήραν οι βουλευτές. Προσπάθησε να επιστρατεύσει ό,τι πιο πρόχειρο μπορούσε σε σχέση με την τεκμηρίωση. Η μεγάλη εφεύρεση η αναζήτησης στο διαδίκτυο των σχετικών αποφάσεων της ΕΝΑΕ και των Χημικών. Ακριβώς αυτός ο ευκαιριακός τρόπος τεκμηρίωσης που είναι ιδιαίτερα βιαστικός αποκαλύπτει και όλα τα υπόλοιπα.
Μπορεί να επικαλείται ο κ. Χειμάρας τις θέσεις της ΕΝΑΕ, όμως όφειλε ο ίδιος να διαβάσει ότι η ΕΝΑΕ είναι την θέση που κατέθεσε δημόσια στηρίζει πρωτοβουλίες άλλων νομαρχιών που βγήκαν νωρίς το κλαρί κατά τη Λιθάνθρακα. Κάποιοι άλλοι λοιπόν πήραν πρωτοβουλίες που θωρακιστεί κάνουμε αποφάσεις της ΕΝΑΕ την ίδια στιγμή που Χειμάρας και η παρέα του προσπαθούσαν να μετρήσουν το πολιτικό κόστος, το πολιτικό όφελος και την κομματική γραμμή.
Το «"Όχι εργοστάσιο στη Λάρυμνα αλλά και πουθενά στη Φθιώτιδα" είναι τόσο πολύ πρόχειρο όσο και το αντίθετο. Η συγκεκριμένη «απόφαση» είναι ιδιαίτερα αδύνατη αφού δεν ακουμπά σε κάποια συγκεκριμένα θέματα που να έχουν βάσει και να δημιουργούν συνείδηση. Απλά αυτή τη φορά- και αυτή τη φορά- ο κ. Χειμάρας δεν ήθελε να του ξεφύγει το κλίμα. Επιχείρησε μια οβιδιακή μεταμόρφωση χωρίς πολιτικά χαρακτηριστικά και το κυριότερο χωρίς ίχνος συνείδησης προστασίας της περιοχής απλά και μόνο για να είναι μέσα στο κλίμα έτσι ώστε να μπορέσει να παρακολουθεί τις όποιες διαδικασίες υπάρξουν στη συνέχεια. Προσπάθησε δηλαδή να πάρει και αυτός μια θέση δίπλα σε αυτά που είπαν οι βουλευτές του κόμματος.
Tο ότι σύρθηκε η νομαρχία (Φθιώτιδας σ.σ) και ο Χειμάρας σε μια απόφαση για το λιθάνθρακα είναι κάτι το οποίο διαπιστώθηκε από όλες τις πλευρές.
Δεν σύρθηκε από την μειοψηφία αλλά κυρίως από την ένταση των αντιδράσεων και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν είναι εκτός κομματικής γραμμής μετά τις θέσεις που πήραν οι βουλευτές. Προσπάθησε να επιστρατεύσει ό,τι πιο πρόχειρο μπορούσε σε σχέση με την τεκμηρίωση. Η μεγάλη εφεύρεση η αναζήτησης στο διαδίκτυο των σχετικών αποφάσεων της ΕΝΑΕ και των Χημικών. Ακριβώς αυτός ο ευκαιριακός τρόπος τεκμηρίωσης που είναι ιδιαίτερα βιαστικός αποκαλύπτει και όλα τα υπόλοιπα.
Μπορεί να επικαλείται ο κ. Χειμάρας τις θέσεις της ΕΝΑΕ, όμως όφειλε ο ίδιος να διαβάσει ότι η ΕΝΑΕ είναι την θέση που κατέθεσε δημόσια στηρίζει πρωτοβουλίες άλλων νομαρχιών που βγήκαν νωρίς το κλαρί κατά τη Λιθάνθρακα. Κάποιοι άλλοι λοιπόν πήραν πρωτοβουλίες που θωρακιστεί κάνουμε αποφάσεις της ΕΝΑΕ την ίδια στιγμή που Χειμάρας και η παρέα του προσπαθούσαν να μετρήσουν το πολιτικό κόστος, το πολιτικό όφελος και την κομματική γραμμή.
Το «"Όχι εργοστάσιο στη Λάρυμνα αλλά και πουθενά στη Φθιώτιδα" είναι τόσο πολύ πρόχειρο όσο και το αντίθετο. Η συγκεκριμένη «απόφαση» είναι ιδιαίτερα αδύνατη αφού δεν ακουμπά σε κάποια συγκεκριμένα θέματα που να έχουν βάσει και να δημιουργούν συνείδηση. Απλά αυτή τη φορά- και αυτή τη φορά- ο κ. Χειμάρας δεν ήθελε να του ξεφύγει το κλίμα. Επιχείρησε μια οβιδιακή μεταμόρφωση χωρίς πολιτικά χαρακτηριστικά και το κυριότερο χωρίς ίχνος συνείδησης προστασίας της περιοχής απλά και μόνο για να είναι μέσα στο κλίμα έτσι ώστε να μπορέσει να παρακολουθεί τις όποιες διαδικασίες υπάρξουν στη συνέχεια. Προσπάθησε δηλαδή να πάρει και αυτός μια θέση δίπλα σε αυτά που είπαν οι βουλευτές του κόμματος.
16 Ιουν 2008
Συνάντηση του συντονιστικού του πανελλαδικού
δικτύου "Πολίτες κατά του λιθάνθρακα"
δικτύου "Πολίτες κατά του λιθάνθρακα"
Αγαπητοί φίλοι,
Με αφορμή και την κατάθεση του νέου σχεδίου
για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό 2008 - 2020,
συγκαλείται η συνάντηση του συντονιστικού
του πανελλαδικού δικτύου "Πολίτες κατά του λιθάνθρακα",
την Κυριακή 22/6, 11 π.μ., στην Αθήνα,
στο χώρο του Nosostros - Θεμιστοκλέους 66
(παρουσίες ευπρόσδεκτες)
Σας κάνουμε, επίσης, γνωστό ότι συγκροτήθηκε
η κίνηση "Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια".
Η επόμενη συνάντησή της, θα γίνει στις 24/6.
Διαβάστε τα πρώτα σχόλια για το νέο ενεργειακό σχεδιασμό,
στον ιστότοπο: lithanthrakas.wordpress.com
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
Με αφορμή και την κατάθεση του νέου σχεδίου
για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό 2008 - 2020,
συγκαλείται η συνάντηση του συντονιστικού
του πανελλαδικού δικτύου "Πολίτες κατά του λιθάνθρακα",
την Κυριακή 22/6, 11 π.μ., στην Αθήνα,
στο χώρο του Nosostros - Θεμιστοκλέους 66
(παρουσίες ευπρόσδεκτες)
Σας κάνουμε, επίσης, γνωστό ότι συγκροτήθηκε
η κίνηση "Πολίτες της Αττικής για την ενέργεια".
Η επόμενη συνάντησή της, θα γίνει στις 24/6.
Διαβάστε τα πρώτα σχόλια για το νέο ενεργειακό σχεδιασμό,
στον ιστότοπο: lithanthrakas.wordpress.com
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
13 Ιουν 2008
Απάντηση ΥΠΕΧΩΔΕ για Λάρυμνα
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ
ΕΛΕΓΧΟΥ
Αθήνα 30/05/2008
Αρ. Πρωτ. 2227Β
Υπεύθυνος Ε. Γιαννουλάκης
Αρχιτέκτων μηχανικός
Αμαλιάδος 17 - Αμπελόκηποι
11523 – Αθήνα
Τηλ. 210 64 00 015
Fax. 210 64 29 137
Προς
Την Βουλή των Ελλήνων
Δ/νση Κοινοβ/κού Ελέγχου
Τμήμα Αναφορών
Κοιν.
1) Βουλευτή
- κ. Θ. Πάγκαλο
2) Υπ. Ανάπτυξης
Γραφείο Υπουργού
Θέμα: «Άδεια κατασκευής λιθανθρακικής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ στη
Λάρυμνα Ν. Φθιώτιδας »
Σχετ. Η με αρ. πρωτ. 2866/8-5-2008 Αναφορά του κ Θ. Πάγκαλου
Απαντώντας στην ανωτέρω σχετική Αναφορά και περιοριζόμενοι σε θέματα αρμοδιότητας του ΥΠΕΧΩΔΕ σας γνωρίζουμε ότι δεν έχει κατατεθεί φάκελος – αίτηση για την περιβαλλοντική αδειοδότηση λιθανθρακικής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ στη Λάρυμνα Ν. Φθιώτιδας
Ο Υφυπουργός
Σταύρος Ελ. Καλογιάννης
*Την απάντηση πήραμε από το πολιτικό γραφείο του βουλευτή κ Πάγκαλου, τον οποίο και ευχαριστούμε
Απάντηση της ΡΑΕ
για τις αιτήσεις αδειοδότησης
για τις αιτήσεις αδειοδότησης
ΡΑΕ
ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Πανεπιστημίου 69 &
Αιόλου, 105 64 Αθήνα
Τηλ: 210-3727400
Fax: 210-3255460
E-mail: info@rae.gr
Web: www.rae.gr
Αθήνα, 19/5/2008
Προς: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Θέμα: Υπ’ αριθμ. 2728 /5-05-2008 αναφορά (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-
71660/7.5.2008), υπ’ αριθμ. 2811 /6-5-2008 αναφορά
(αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71759/8.5.2008) και υπ’ αριθμ. 2866/8
-5-2008 αναφορά (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71841/9.5.2008)
Κωδικός: O-23185
Σελίδες: 2
Παραλήπτες από ΥΠΑΝ
1. Υπουργός Ανάπτυξης, κ Χρ. Φώλιας
2. Γ.Γ. ΥΠΑΝ κ Κ. Μουσουρούλης
3. Γεν. Δ/νση Ενέργειας – Δ/νση Ηλεκτροπαραγωγής, κ Π Ιατρού
4. Γραφείο Κοινοβουλευτικού Ελέγχου
Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,
1. Σχετικά με την υπ’ αριθμ. 2728/5-5-2008 αναφοράς (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71660/7.5.2008) του βουλευτή κ Μ. Χρυσοχοίδη, σας ενημερώνουμε ότι ότι ο Υπουργός Ανάπτυξης με την από 20/02/2007 απόφασή του με αριθμ. πρωτ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ28/287/2876/79Π χορήγησε άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 824 MW. Οι επόμενες άδειες που απαιτούνται για τη λειτουργία της μονάδας και ιδίως η άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ΡΑΕ.
2. Σχετικά με την υπ’ αριθμ 2811.6-5-2008 αναφοράς (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71759/8.5.2008) των βουλευτών κ Γ. Μαρίνου, κ Δ. Καμπούρη και κας Ε. Καφαντάρη, επισημαίνεται για την μονάδα της Ήρων Θερμοηλεκτρικής, ισχύος 460MW, στη θέση Φούρνοι Μαντουδίου σας ενημερώνουμε ότι η ΡΑΕ με την υπ. Αριθμ. 235/2007 απόφασή της γνωμοδότησε θετικά για την χορήγηση αδείας στην αιτούσα. Ο Υπουργός Ανάπτυξης με το υπ’ αριθμ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ6?οικ.9633/21-4-2008 (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ. Ι-71166/23-4-2008) επέστρεψε την ως άνω γνωμοδότηση και ζήτησε επανεξέταση του θέματος από τη ΡΑΕ. Συνεπώς η αίτηση βρίσκεται στο στάδιο της επαναξιολόγησής της με βάση την κείμενη νομοθεσία
3. Σχετικά με την υπ’ αριθμ. 2866/8-5-2008 αναφοράς (αριθ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71841/9.5.2008) του βουλευτή κι Θ. Πάγκαλου, σας ενημερώνουμε ότι η ΔΕΗ Α.Ε. έχει υποβάλλει με το υπ’ αριθμ. Γ.ΔΝΣ/ 263/18-1-2008 (Ι-66343/18-12008) έγγραφό της, Αίτηση για τη χορήγηση Άδειας Παραγωγής για μονάδα 700 – 800MW (Γ-3376/31-3-2008), με καύσιμο λιθάνθρακα στη Λάρυμνα, σε έκταση εντός του ευρύτερου χώρου των εγκαταστάσεων της ΛΑΡΚΟ. Η αίτηση αυτή βρίσκεται στο στάδιο της αξιολόγησής της με βάση την κείμενη νομοθεσία.
Με εκτίμηση,
Μ Καραμανής
Πρόεδρος ΡΑΕ
*Τις απαντήσεις πήραμε από το πολιτικό γραφείο του βουλευτή κ Πάγκαλου, τον οποίο και ευχαριστούμε
ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Πανεπιστημίου 69 &
Αιόλου, 105 64 Αθήνα
Τηλ: 210-3727400
Fax: 210-3255460
E-mail: info@rae.gr
Web: www.rae.gr
Αθήνα, 19/5/2008
Προς: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Θέμα: Υπ’ αριθμ. 2728 /5-05-2008 αναφορά (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-
71660/7.5.2008), υπ’ αριθμ. 2811 /6-5-2008 αναφορά
(αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71759/8.5.2008) και υπ’ αριθμ. 2866/8
-5-2008 αναφορά (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71841/9.5.2008)
Κωδικός: O-23185
Σελίδες: 2
Παραλήπτες από ΥΠΑΝ
1. Υπουργός Ανάπτυξης, κ Χρ. Φώλιας
2. Γ.Γ. ΥΠΑΝ κ Κ. Μουσουρούλης
3. Γεν. Δ/νση Ενέργειας – Δ/νση Ηλεκτροπαραγωγής, κ Π Ιατρού
4. Γραφείο Κοινοβουλευτικού Ελέγχου
Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,
1. Σχετικά με την υπ’ αριθμ. 2728/5-5-2008 αναφοράς (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71660/7.5.2008) του βουλευτή κ Μ. Χρυσοχοίδη, σας ενημερώνουμε ότι ότι ο Υπουργός Ανάπτυξης με την από 20/02/2007 απόφασή του με αριθμ. πρωτ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ28/287/2876/79Π χορήγησε άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 824 MW. Οι επόμενες άδειες που απαιτούνται για τη λειτουργία της μονάδας και ιδίως η άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ΡΑΕ.
2. Σχετικά με την υπ’ αριθμ 2811.6-5-2008 αναφοράς (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71759/8.5.2008) των βουλευτών κ Γ. Μαρίνου, κ Δ. Καμπούρη και κας Ε. Καφαντάρη, επισημαίνεται για την μονάδα της Ήρων Θερμοηλεκτρικής, ισχύος 460MW, στη θέση Φούρνοι Μαντουδίου σας ενημερώνουμε ότι η ΡΑΕ με την υπ. Αριθμ. 235/2007 απόφασή της γνωμοδότησε θετικά για την χορήγηση αδείας στην αιτούσα. Ο Υπουργός Ανάπτυξης με το υπ’ αριθμ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ6?οικ.9633/21-4-2008 (αριθμ. πρωτ. ΡΑΕ. Ι-71166/23-4-2008) επέστρεψε την ως άνω γνωμοδότηση και ζήτησε επανεξέταση του θέματος από τη ΡΑΕ. Συνεπώς η αίτηση βρίσκεται στο στάδιο της επαναξιολόγησής της με βάση την κείμενη νομοθεσία
3. Σχετικά με την υπ’ αριθμ. 2866/8-5-2008 αναφοράς (αριθ. πρωτ. ΡΑΕ Ι-71841/9.5.2008) του βουλευτή κι Θ. Πάγκαλου, σας ενημερώνουμε ότι η ΔΕΗ Α.Ε. έχει υποβάλλει με το υπ’ αριθμ. Γ.ΔΝΣ/ 263/18-1-2008 (Ι-66343/18-12008) έγγραφό της, Αίτηση για τη χορήγηση Άδειας Παραγωγής για μονάδα 700 – 800MW (Γ-3376/31-3-2008), με καύσιμο λιθάνθρακα στη Λάρυμνα, σε έκταση εντός του ευρύτερου χώρου των εγκαταστάσεων της ΛΑΡΚΟ. Η αίτηση αυτή βρίσκεται στο στάδιο της αξιολόγησής της με βάση την κείμενη νομοθεσία.
Με εκτίμηση,
Μ Καραμανής
Πρόεδρος ΡΑΕ
*Τις απαντήσεις πήραμε από το πολιτικό γραφείο του βουλευτή κ Πάγκαλου, τον οποίο και ευχαριστούμε
07 Ιουν 2008
ΛΑΡΥΜΝΑ:
Το εργοστάσιο λιθάνθρακα θα είναι το τέλος της
Το εργοστάσιο λιθάνθρακα θα είναι το τέλος της
Είχα καιρό να επισκεφθώ τη Λάρυμνα. Ομολογώ πως περίμενα να τη δω αλλιώς. Η κατάσταση ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΨΕ πολύ αντί να βελτιωθεί. Οι εικόνες είναι αποκαλυπτικές. Τα πανό του Συλλόγου Περιβάλλοντος μας προσγειώνουν ακόμα περισσότερο στην πραγματικότητα.
Η επιβάρυνση του τοπίου είναι ορατή. Η μαυρίλα παντού, στον αέρα, στο έδαφος, στο νερό. Νέες μονάδες “Υλικών Αμμοβολής” αριστερά και δεξιά από το δρόμο. Το γραφικό λιμάνι με τις λιγοστές βάρκες στέλνει ένα παράπονο και μια διαμαρτυρία. Οι αρχαιότητες μέσα στο νερό απροστάτευτες.
Παντού κυριαρχεί το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ, η κατάρα και η ευλογία ολόκληρης της περιοχής. Είναι το παράδειγμα της ασυδοσίας των επιχειρήσεων για μεγιστοποίηση των κερδών σε βάρος της φύσης. Η εκμετάλλευση ανθρώπου και φύσης σε όλο της το μεγαλείο. Είναι το αρνητικό παράδειγμα της “απασχόλησης χωρίς όρια”. Ο σκοπός, η εργασία, που “αγιάζει” τα μέσα και ορίζει τον τρόπο και την ποιότητα ζωής …

Η ΛΑΡΚΟ
Για όσους δεν γνωρίζουν, η ΛΑΡΚΟ είναι εταιρεία παραγωγής νικελίου. Έχει πέντε μεταλλεία επιφανειακής εκμετάλλευσης στην περιοχή της Εύβοιας, τα μεταλλεία Αγίου Ιωάννη που βρίσκονται στο Νέο Κόκκινο του Νομού Βοιωτίας, που είναι τα παλαιότερα μεταλλεία της Εταιρίας και λειτουργούν με μία υπόγεια και τρεις επιφανειακές εκμεταλλεύσεις, τα μεταλλεία της Καστοριάς, που βρίσκονται κοντά στα Αλβανικά σύνορα, το λιγνιτωρυχείο Σερβίων, που βρίσκεται στα Σέρβια του νομού Κοζάνης και το εργοστάσιο επεξεργασίας στη Λάρυμνα (εξού και το όνομα ΛΑΡΚΟ = ΛΑΡυμνα ΚΟμπανυ).
Την εταιρεία ίδρυσε ο Μποδοσάκης τη δεκαετία του ’60. Τη δεκαετία του ‘80 περιήλθε στο κράτος ως προβληματική και συμπεριλήφθηκε στις κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τη λογική της εκκαθάρισης. Τώρα ανήκει στη ΔΕΗ και σε κρατικές τράπεζες. Είναι πλήρως εξαγωγική, αφού το νικέλιο που εκμεταλλεύεται, είναι για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα, κράμα που δεν παράγεται στην Ελλάδα. Πέρασε μια μακρά περίοδο κρίσης με ζημιές. Τώρα, χάρη στην εκτίναξη των διεθνών τιμών του νικελίου έχει υψηλότατα κέρδη (περίπου 40 εκ. ευρώ το χρόνο) Σήμερα απασχολεί, μόνο στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, περίπου 450 εργαζόμενους, τους περισσότερους με το καθεστώς των εργολαβιών. Φέτος προσέλαβε αρκετούς μόνιμους.
Η εταιρεία έχει πολύ κακή περιβαλλοντική συμπεριφορά: Σπάνια προχωρά στην απαραίτητη αποκατάσταση μετά το τέλος της εκμετάλλευσης ενός ορυχείου. Είναι επίσης άγνωστο τι γίνεται με τα ενδεχομένως τοξικά και άλλα επικίνδυνα απόβλητα του εργοστασίου της, αφού η εταιρεία έχει "αλλεργία" στην παροχή στοιχείων και, το κυριότερο, ρίχνει 2 εκ. τόνους το χρόνο σκουριά στον Ευβοϊκό Κόλπο, με αποτέλεσμα να καταστρέφει το υποθαλάσσιο περιβάλλον της περιοχής. Γι’ αυτή της ακριβώς τη συμπεριφορά η ΛΑΡΚΟ έχει μπει επανειλημμένα στο στόχαστρο των περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Είναι δώδεκα το μεσημέρι. Παρακολουθούμε από ακριβώς απέναντι, μια ανάσα απόσταση από το εργοστάσιο, την κατάσταση. Το φουγάρο πετάει κάπνα σε φουλ “παραγωγή”, η φλόγα ανεβαίνει στην υψικάμινο, το νερό μετά την ψύξη χύνεται ζεστό στον κόλπο, η μαούνα φορτώνει τη σκουριά και πάει να αδειάσει λίγο έξω από το λιμάνι. Ο πρόεδρος και ο γραμματέας του Συλλόγου Περιβάλλοντος μιλούν με πάθος. Έχουν γίνει ειδικοί σε όλα, οι επιστημονικοί όροι τους βγαίνουν με άνεση και εξηγούν με λεπτομέρειες το περιβαλλοντικό έγκλημα. ΛΑΡΚΟ, η σκουριά στον Ευβοϊκό, τα ιχθυοτροφεία... Η περιοχή της Λάρυμνας έχει περιέλθει σε συνθήκες ανεπανόρθωτης οικολογικής καταστροφής. Το εργοστάσιο λιθάνθρακα θα είναι το τέλος της.
Προσπαθήσαμε να συζητήσουμε με τους κατοίκους. Μας μίλησαν με τα χειρότερα λόγια Για το καθημερινό χάλι. “Αν αφήσεις το ποτήρι με το νερό, σε λίγο θα πιάσει μαύρη σκόνη. Τα τραπέζια των καφενείων σε λίγη ώρα θέλουν καθάρισμα. Μια δύο φορές το μήνα, που φυσάει ο "Χαλκιδαίος", το χωριό δεν φαίνεται από την κάπνα. Έχουν φίλτρα, πιθανόν, αλλά δεν τα βάζουν ή είναι χαλασμένα και δεν τους συμφέρει η συντήρηση. Δεν φωνάζει κανείς. Αλλά κι αν ακούγονται κάποιες φωνές, ποιος τις λογαριάζει. Είναι μερικοί που πήραν σύνταξη και τώρα φωνάζουν. Γιατί δεν φώναζαν όταν ήταν στο εργοστάσιο; Οι περισσότεροι δεν προλαβαίνουν να πάρουν σύνταξη. Ο καρκίνος θερίζει…”
Το χωριό έχει πολλούς νέους ανθρώπους και νυχτερινή ζωή. Tουλάχιστον 100 άνθρωποι κάθε βράδυ βγαίνουν μετά τις 11 στις καφετέριες και στα άλλα νυχτερινά καταστήματα, σε αντίθεση με το Μαρτίνο, που πάνε για ύπνο από τις εννιά. Οι κάτοικοι απασχολούνται, εκτός από το εργοστάσιο, με τις ελιές, με τις καλλιέργειες στην Κωπαϊδα, με το παράκτιο ψάρεμα και τις ιχθυοκαλλιέργειες, οι οποίες είναι αρκετές στον κόλπο της Λάρυμνας
“Απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών” γράφει μια πινακίδα δίπλα στην πύλη του εργοστασίου. Πρέπει να πάρει κανείς άδεια για να φωτογραφίσει, να κάνει αίτηση στη διοίκηση, κι αν του επιτρέψουν. Εθνικής σημασίας ή ο φόβος της κλοπής της τεχνολογίας του σύγχρονου εργοστασίου…; Χρειάστηκε να σηκώσουμε τη φωνή για να πείσουμε τον φύλακα στην πύλη ότι φωτογραφίζουμε το φυσικό περιβάλλον και το δρόμο και όχι τη ΛΑΡΚΟ….
Εργοστάσια παραγωγής ενέργειας 800 MW με πρώτη ύλη τον λιθάνθρακα. Τετρακόσια στρέμματα γης, γύψος και τέφρα σε χιλιάδες στρέμματα, αμμωνία και ουρία, σκόνες, διακίνηση χιλιάδων τόνων λιθάνθρακα, νερό 50-60 βαθμών στη θάλασσα, νέο λιμάνι με καθημερινό ελλιμενισμό των “καρβουνάδικων”, μερικά από τα καινούργια “φρούτα” που "υπόσχονται", αν εγκατασταθεί το εργοστάσιο στην περιοχή. Αυτό το εργοστάσιο λιθάνθρακα είναι η σταγόνα, που κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει. Ελπίζουμε να είναι και η αφορμή για μια αντίστροφη μέτρηση για την Λάρυμνα και το καθεστώς ασυδοσίας της ΛΑΡΚΟ.
Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΑΡΥΜΝΑΣ
Είχα χρόνια να ακούσω και τα τραγούδια του Μπακαλάκου και το “Λαός Προστάτης”. Στη Λάρυμνα με τους εργατικούς αγώνες της, τι άλλο θα μπορούσες να ακούσεις…Η συνέλευση, που έγινε με την πρωτοβουλία του Δήμου Οπουντίων και την στήριξη των φορέων της Λάρυμνας, είχε πολλά χαρακτηριστικά. Είδαμε τις ειλικρινείς τοποθετήσεις του δημάρχου Οπουντίων και των αρχηγών των άλλων δύο παρατάξεων του δήμου, του προέδρου του Δημοτικού Διαμερίσματος, των εκπροσώπων των άλλων φορέων της Λάρυμνας.
Χαρήκαμε για την παρουσία της Πανελλήνιας Κίνησης “Πολίτες κατά του Λιθάνθρακα” και της “Συμπαράταξης Βοιωτών για το Περιβάλλον” Αλλά δεν μπορούμε να μην χαρακτηρίσουμε υποκριτική την παρουσία των δύο αντινομαρχών, όταν το θέμα απασχολεί το πανελλήνιο σχεδόν ένα χρόνο τώρα και οι ίδιοι πριν από δέκα μέρες στο Νομαρχιακό Συμβούλιο αρνήθηκαν να συζητήσουν το πρόβλημα. Είδαμε την αγανάκτηση των κατοίκων αλλά και την υποκρισία των πολιτικών, ιδιαίτερα των κυβερνητικών βουλευτών. Η Λάρυμνα τόσα χρόνια εκπέμπει SOS, η ΛΑΡΚΟ λειτουργεί πενήντα χρόνια. Τώωωρα ανακαλύψατε τη ρύπανση και την καταστροφή κ κ βουλευτές;
Ο Βόρειος Ευβοϊκός θα μπορούσε να γίνει μια θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή με νέα επαγγέλματα και εισοδήματα για τους κατοίκους, με ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος και βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες. Η απουσία ενός μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης οδηγεί σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, που υποθηκεύουν τις δυνατότητες προώθησης ενός οικολογικού οικονομικού μοντέλου για την ευρύτερη περιοχή.
Σε ό,τι αφορά την ενέργεια, οι λέξεις κλειδιά για μας είναι: Μακροχρόνιος Ενεργειακός Σχεδιασμός, Εθνικό Σχέδιο Μείωσης Εκπομπών, σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, εξοικονόμηση και μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες των πολιτών, ενημερωμένοι υπεύθυνοι πολίτες, όχι στις άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις των ορυκτών καυσίμων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αυτόνομα ενεργειακά κτίρια, οικολογικά καύσιμα, εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης των κατοίκων των λιγνιτοπαραγωγών περιοχών Πτολεμαΐδας και Μεγαλόπολης
Η κοινωνία των πολιτών, ο “ενεργός πολίτης”, θα επιβάλει με τους αγώνες τις λύσεις. Η μόνη ελπίδα. Οι πολιτικοί και τα κόμματα σήμερα δεν μπορούν και δεν πρέπει να είναι αυτοί που θα ορίζουν το μέλλον του τόπου και την ανάπτυξή του.
Σ Σ
Η επιβάρυνση του τοπίου είναι ορατή. Η μαυρίλα παντού, στον αέρα, στο έδαφος, στο νερό. Νέες μονάδες “Υλικών Αμμοβολής” αριστερά και δεξιά από το δρόμο. Το γραφικό λιμάνι με τις λιγοστές βάρκες στέλνει ένα παράπονο και μια διαμαρτυρία. Οι αρχαιότητες μέσα στο νερό απροστάτευτες. Παντού κυριαρχεί το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ, η κατάρα και η ευλογία ολόκληρης της περιοχής. Είναι το παράδειγμα της ασυδοσίας των επιχειρήσεων για μεγιστοποίηση των κερδών σε βάρος της φύσης. Η εκμετάλλευση ανθρώπου και φύσης σε όλο της το μεγαλείο. Είναι το αρνητικό παράδειγμα της “απασχόλησης χωρίς όρια”. Ο σκοπός, η εργασία, που “αγιάζει” τα μέσα και ορίζει τον τρόπο και την ποιότητα ζωής …

Η ΛΑΡΚΟ
Για όσους δεν γνωρίζουν, η ΛΑΡΚΟ είναι εταιρεία παραγωγής νικελίου. Έχει πέντε μεταλλεία επιφανειακής εκμετάλλευσης στην περιοχή της Εύβοιας, τα μεταλλεία Αγίου Ιωάννη που βρίσκονται στο Νέο Κόκκινο του Νομού Βοιωτίας, που είναι τα παλαιότερα μεταλλεία της Εταιρίας και λειτουργούν με μία υπόγεια και τρεις επιφανειακές εκμεταλλεύσεις, τα μεταλλεία της Καστοριάς, που βρίσκονται κοντά στα Αλβανικά σύνορα, το λιγνιτωρυχείο Σερβίων, που βρίσκεται στα Σέρβια του νομού Κοζάνης και το εργοστάσιο επεξεργασίας στη Λάρυμνα (εξού και το όνομα ΛΑΡΚΟ = ΛΑΡυμνα ΚΟμπανυ).
Την εταιρεία ίδρυσε ο Μποδοσάκης τη δεκαετία του ’60. Τη δεκαετία του ‘80 περιήλθε στο κράτος ως προβληματική και συμπεριλήφθηκε στις κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τη λογική της εκκαθάρισης. Τώρα ανήκει στη ΔΕΗ και σε κρατικές τράπεζες. Είναι πλήρως εξαγωγική, αφού το νικέλιο που εκμεταλλεύεται, είναι για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα, κράμα που δεν παράγεται στην Ελλάδα. Πέρασε μια μακρά περίοδο κρίσης με ζημιές. Τώρα, χάρη στην εκτίναξη των διεθνών τιμών του νικελίου έχει υψηλότατα κέρδη (περίπου 40 εκ. ευρώ το χρόνο) Σήμερα απασχολεί, μόνο στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, περίπου 450 εργαζόμενους, τους περισσότερους με το καθεστώς των εργολαβιών. Φέτος προσέλαβε αρκετούς μόνιμους.
Η εταιρεία έχει πολύ κακή περιβαλλοντική συμπεριφορά: Σπάνια προχωρά στην απαραίτητη αποκατάσταση μετά το τέλος της εκμετάλλευσης ενός ορυχείου. Είναι επίσης άγνωστο τι γίνεται με τα ενδεχομένως τοξικά και άλλα επικίνδυνα απόβλητα του εργοστασίου της, αφού η εταιρεία έχει "αλλεργία" στην παροχή στοιχείων και, το κυριότερο, ρίχνει 2 εκ. τόνους το χρόνο σκουριά στον Ευβοϊκό Κόλπο, με αποτέλεσμα να καταστρέφει το υποθαλάσσιο περιβάλλον της περιοχής. Γι’ αυτή της ακριβώς τη συμπεριφορά η ΛΑΡΚΟ έχει μπει επανειλημμένα στο στόχαστρο των περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Είναι δώδεκα το μεσημέρι. Παρακολουθούμε από ακριβώς απέναντι, μια ανάσα απόσταση από το εργοστάσιο, την κατάσταση. Το φουγάρο πετάει κάπνα σε φουλ “παραγωγή”, η φλόγα ανεβαίνει στην υψικάμινο, το νερό μετά την ψύξη χύνεται ζεστό στον κόλπο, η μαούνα φορτώνει τη σκουριά και πάει να αδειάσει λίγο έξω από το λιμάνι. Ο πρόεδρος και ο γραμματέας του Συλλόγου Περιβάλλοντος μιλούν με πάθος. Έχουν γίνει ειδικοί σε όλα, οι επιστημονικοί όροι τους βγαίνουν με άνεση και εξηγούν με λεπτομέρειες το περιβαλλοντικό έγκλημα. ΛΑΡΚΟ, η σκουριά στον Ευβοϊκό, τα ιχθυοτροφεία... Η περιοχή της Λάρυμνας έχει περιέλθει σε συνθήκες ανεπανόρθωτης οικολογικής καταστροφής. Το εργοστάσιο λιθάνθρακα θα είναι το τέλος της.
Προσπαθήσαμε να συζητήσουμε με τους κατοίκους. Μας μίλησαν με τα χειρότερα λόγια Για το καθημερινό χάλι. “Αν αφήσεις το ποτήρι με το νερό, σε λίγο θα πιάσει μαύρη σκόνη. Τα τραπέζια των καφενείων σε λίγη ώρα θέλουν καθάρισμα. Μια δύο φορές το μήνα, που φυσάει ο "Χαλκιδαίος", το χωριό δεν φαίνεται από την κάπνα. Έχουν φίλτρα, πιθανόν, αλλά δεν τα βάζουν ή είναι χαλασμένα και δεν τους συμφέρει η συντήρηση. Δεν φωνάζει κανείς. Αλλά κι αν ακούγονται κάποιες φωνές, ποιος τις λογαριάζει. Είναι μερικοί που πήραν σύνταξη και τώρα φωνάζουν. Γιατί δεν φώναζαν όταν ήταν στο εργοστάσιο; Οι περισσότεροι δεν προλαβαίνουν να πάρουν σύνταξη. Ο καρκίνος θερίζει…”
Το χωριό έχει πολλούς νέους ανθρώπους και νυχτερινή ζωή. Tουλάχιστον 100 άνθρωποι κάθε βράδυ βγαίνουν μετά τις 11 στις καφετέριες και στα άλλα νυχτερινά καταστήματα, σε αντίθεση με το Μαρτίνο, που πάνε για ύπνο από τις εννιά. Οι κάτοικοι απασχολούνται, εκτός από το εργοστάσιο, με τις ελιές, με τις καλλιέργειες στην Κωπαϊδα, με το παράκτιο ψάρεμα και τις ιχθυοκαλλιέργειες, οι οποίες είναι αρκετές στον κόλπο της Λάρυμνας
“Απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών” γράφει μια πινακίδα δίπλα στην πύλη του εργοστασίου. Πρέπει να πάρει κανείς άδεια για να φωτογραφίσει, να κάνει αίτηση στη διοίκηση, κι αν του επιτρέψουν. Εθνικής σημασίας ή ο φόβος της κλοπής της τεχνολογίας του σύγχρονου εργοστασίου…; Χρειάστηκε να σηκώσουμε τη φωνή για να πείσουμε τον φύλακα στην πύλη ότι φωτογραφίζουμε το φυσικό περιβάλλον και το δρόμο και όχι τη ΛΑΡΚΟ….
Εργοστάσια παραγωγής ενέργειας 800 MW με πρώτη ύλη τον λιθάνθρακα. Τετρακόσια στρέμματα γης, γύψος και τέφρα σε χιλιάδες στρέμματα, αμμωνία και ουρία, σκόνες, διακίνηση χιλιάδων τόνων λιθάνθρακα, νερό 50-60 βαθμών στη θάλασσα, νέο λιμάνι με καθημερινό ελλιμενισμό των “καρβουνάδικων”, μερικά από τα καινούργια “φρούτα” που "υπόσχονται", αν εγκατασταθεί το εργοστάσιο στην περιοχή. Αυτό το εργοστάσιο λιθάνθρακα είναι η σταγόνα, που κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει. Ελπίζουμε να είναι και η αφορμή για μια αντίστροφη μέτρηση για την Λάρυμνα και το καθεστώς ασυδοσίας της ΛΑΡΚΟ.
Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΑΡΥΜΝΑΣ
Είχα χρόνια να ακούσω και τα τραγούδια του Μπακαλάκου και το “Λαός Προστάτης”. Στη Λάρυμνα με τους εργατικούς αγώνες της, τι άλλο θα μπορούσες να ακούσεις…Η συνέλευση, που έγινε με την πρωτοβουλία του Δήμου Οπουντίων και την στήριξη των φορέων της Λάρυμνας, είχε πολλά χαρακτηριστικά. Είδαμε τις ειλικρινείς τοποθετήσεις του δημάρχου Οπουντίων και των αρχηγών των άλλων δύο παρατάξεων του δήμου, του προέδρου του Δημοτικού Διαμερίσματος, των εκπροσώπων των άλλων φορέων της Λάρυμνας.
Χαρήκαμε για την παρουσία της Πανελλήνιας Κίνησης “Πολίτες κατά του Λιθάνθρακα” και της “Συμπαράταξης Βοιωτών για το Περιβάλλον” Αλλά δεν μπορούμε να μην χαρακτηρίσουμε υποκριτική την παρουσία των δύο αντινομαρχών, όταν το θέμα απασχολεί το πανελλήνιο σχεδόν ένα χρόνο τώρα και οι ίδιοι πριν από δέκα μέρες στο Νομαρχιακό Συμβούλιο αρνήθηκαν να συζητήσουν το πρόβλημα. Είδαμε την αγανάκτηση των κατοίκων αλλά και την υποκρισία των πολιτικών, ιδιαίτερα των κυβερνητικών βουλευτών. Η Λάρυμνα τόσα χρόνια εκπέμπει SOS, η ΛΑΡΚΟ λειτουργεί πενήντα χρόνια. Τώωωρα ανακαλύψατε τη ρύπανση και την καταστροφή κ κ βουλευτές; Ο Βόρειος Ευβοϊκός θα μπορούσε να γίνει μια θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή με νέα επαγγέλματα και εισοδήματα για τους κατοίκους, με ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος και βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες. Η απουσία ενός μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης οδηγεί σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, που υποθηκεύουν τις δυνατότητες προώθησης ενός οικολογικού οικονομικού μοντέλου για την ευρύτερη περιοχή.
Σε ό,τι αφορά την ενέργεια, οι λέξεις κλειδιά για μας είναι: Μακροχρόνιος Ενεργειακός Σχεδιασμός, Εθνικό Σχέδιο Μείωσης Εκπομπών, σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, εξοικονόμηση και μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες των πολιτών, ενημερωμένοι υπεύθυνοι πολίτες, όχι στις άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις των ορυκτών καυσίμων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αυτόνομα ενεργειακά κτίρια, οικολογικά καύσιμα, εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης των κατοίκων των λιγνιτοπαραγωγών περιοχών Πτολεμαΐδας και Μεγαλόπολης
Η κοινωνία των πολιτών, ο “ενεργός πολίτης”, θα επιβάλει με τους αγώνες τις λύσεις. Η μόνη ελπίδα. Οι πολιτικοί και τα κόμματα σήμερα δεν μπορούν και δεν πρέπει να είναι αυτοί που θα ορίζουν το μέλλον του τόπου και την ανάπτυξή του.
Σ Σ
01 Ιουν 2008
Λάρυμνα:
"Θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας"
"Θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας"
Με το σύνθημα αυτό ο Δήμος Οπουντίων μετά από απαίτηση του Συλλόγου Περιβάλλοντος Λάρυμνας καλεί όλους τους κατοίκους της περιοχής σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την προστασία του περιβάλλοντος και για να αποτραπεί η πρόθεση της ΔΕΗ για κατασκευή νέου εργοστασίου παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα.
"Η ΛΑΡΚΟ, οι αμμοβολές, τα ιχθυοτροφεία ασύδοτα και ανεξέλεγκτα ρυπαίνουν ασταμάτητα νύχτα μέρα και έκαναν την Λάρυμνα κρανίου τόπο, χωρίς να υπολογίζουν τίποτα παρά τα κέρδη τους" λέει η πρόσκληση του Δήμου και του Συλλόγου Περιβάλλοντος καταγγέλλοντας την κυβέρνηση, τα υπουργεία, τους βουλευτές, τους νομάρχες για υποκριτικά μεγάλα λόγια την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος
Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 5 Ιούνη
"Η ΛΑΡΚΟ, οι αμμοβολές, τα ιχθυοτροφεία ασύδοτα και ανεξέλεγκτα ρυπαίνουν ασταμάτητα νύχτα μέρα και έκαναν την Λάρυμνα κρανίου τόπο, χωρίς να υπολογίζουν τίποτα παρά τα κέρδη τους" λέει η πρόσκληση του Δήμου και του Συλλόγου Περιβάλλοντος καταγγέλλοντας την κυβέρνηση, τα υπουργεία, τους βουλευτές, τους νομάρχες για υποκριτικά μεγάλα λόγια την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος
Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 5 Ιούνη
23 Μαϊ 2008
Είπε όχι η Λάρυμνα
Μπαλάκι τώρα σε Νομαρχία και Υπουργείο
Μπαλάκι τώρα σε Νομαρχία και Υπουργείο
LamiaNews
Ισχυρό μπλοκ δημιουργούν πλέον τοπικοί και πολιτικοί παράγοντες της Λοκρίδας αλλά και της Φθιώτιδας απέναντι στις προθέσεις της ΔΕΗ να δημιουργήσει μονάδα παραγωγής ρεύματος με λιθάνθρακα στην Λάρυμνα. Ηδη τη Δευτέρα το βράδυ το δημοτικό συμβούλιο Οπουντίων συνεδρίασε έκτακτα μετά από αίτηση των τεσσάρων συμβούλων της μειοψηφίας και ομόφωνα καταδίκασε αυτές τις κινήσεις και πλέον κινείται στην κατεύθυνση εξασφάλισης των προϋποθέσεων μη εγκατάστασης του συγκεκριμένου εργοστασίου στην περιοχή.
Βασικό στοιχείο ανησυχίας ήταν το γεγονός ότι δημιουργήθηκε κλίμα με την δημοσιοποίηση στην ιστοσελίδα της ΡΑΕ της θετικής γνωμοδότησης για την συγκεκριμένη βιομηχανία που ηρθε σε συνέχεια των δηλώσεων υψηλόβαθμων παραγόντων της ΔΕΗ σε σχέση με τις προθέσεις τους. Η πρώην δήμαρχος κα Δήμητρα Καρβούνη που ήταν μεταξύ των στελεχών που υπέγραψαν για την σύγκληση του συμβουλίου έκανε λόγο για δικαίωση των ανησυχιών,χαρακτηρίζοντας την ΔΕΗ ακλόνητη στην απόφασή της να προχωρήσει στην εγκατάσταση του εργοστασίου έχοντας πλήρη πολιτική κάλυψη από το Υπουργείο Ανάπτυξης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από την πλευρά της μειοψηφίας κατατέθηκαν προτάσεις δέκα σημείων οι οποίες εγκρίθηκαν ομόφωνα από το δημοτικό συμβούλιο. Μεταξύ των προτάσεων ήταν να συσταθεί επιτροπή στην οποία να μετέχουν και οι όμοροι δήμοι, να ζητηθεί από το νομαρχιακό συμβούλιο την άμεση συζήτηση του θέματος έτσι ώστε να μπει μια πολιτική ασπίδα στην ενδεχόμενη αδειοδότηση ενώ παράλληλα ζήτησε να ανατεθεί από τον δήμο έργο εποπτείας μόλυνσης αέρα υδάτων ώστε να υπάρχουν στοιχεία για κάθε χρήση ενώ παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη δημοσιοποίησης από την πλευρά του ΥΠΕΧΩΔΕ των ρύπων απ' όλες τις δραστηριότητες της περιοχής.
Παράλληλα ζήτησε να κληθεί άμεσα το νέο Δ.Σ. της ΛΑΡΚΟ έτσι ώστε να συζητηθούν αυτά τα θέματα, όπως επίσης και άλλα θέματα που έχουν σχέση με την δράση της εταιρείας. Το δημοτικό συμβούλιο εκτός του ότι αποφάσισε ομόφωνα τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, αποφάσισε συγχρόνως να πραγματοποιηθεί λαϊκή συνέλευση στις 5 Ιουνίου 2008 στην παραλία της Λάρυμνας. Η συγκεκριμένη ημερομηνία συμπίπτει και με την ημέρα του περιβάλλοντος, γεγονός το οποίο προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στη συγκεκριμένη εκδήλωση.
Σταθερά αντίθετος δηλώνει ο βουλευτής Φθιώτιδας της Ν.Δ. κ. Χρήστος Σταϊκούρας στην πιθανότητα ίδρυσης εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από λιθάνθρακα με επιστολή - κείμενο που κοινοποίησε στο δημοτικό συμβούλιο και αναγνώστηκε κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Ο κ. Σταϊκούρας αφού αναφέρεται σε μια σειρά από θέματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον, επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο συγκεκριμένο θέμα καταθέτοντας συγχρόνως την αμετακίνητα αρνητική του στάση. (σέντρα)
Ισχυρό μπλοκ δημιουργούν πλέον τοπικοί και πολιτικοί παράγοντες της Λοκρίδας αλλά και της Φθιώτιδας απέναντι στις προθέσεις της ΔΕΗ να δημιουργήσει μονάδα παραγωγής ρεύματος με λιθάνθρακα στην Λάρυμνα. Ηδη τη Δευτέρα το βράδυ το δημοτικό συμβούλιο Οπουντίων συνεδρίασε έκτακτα μετά από αίτηση των τεσσάρων συμβούλων της μειοψηφίας και ομόφωνα καταδίκασε αυτές τις κινήσεις και πλέον κινείται στην κατεύθυνση εξασφάλισης των προϋποθέσεων μη εγκατάστασης του συγκεκριμένου εργοστασίου στην περιοχή.
Βασικό στοιχείο ανησυχίας ήταν το γεγονός ότι δημιουργήθηκε κλίμα με την δημοσιοποίηση στην ιστοσελίδα της ΡΑΕ της θετικής γνωμοδότησης για την συγκεκριμένη βιομηχανία που ηρθε σε συνέχεια των δηλώσεων υψηλόβαθμων παραγόντων της ΔΕΗ σε σχέση με τις προθέσεις τους. Η πρώην δήμαρχος κα Δήμητρα Καρβούνη που ήταν μεταξύ των στελεχών που υπέγραψαν για την σύγκληση του συμβουλίου έκανε λόγο για δικαίωση των ανησυχιών,χαρακτηρίζοντας την ΔΕΗ ακλόνητη στην απόφασή της να προχωρήσει στην εγκατάσταση του εργοστασίου έχοντας πλήρη πολιτική κάλυψη από το Υπουργείο Ανάπτυξης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από την πλευρά της μειοψηφίας κατατέθηκαν προτάσεις δέκα σημείων οι οποίες εγκρίθηκαν ομόφωνα από το δημοτικό συμβούλιο. Μεταξύ των προτάσεων ήταν να συσταθεί επιτροπή στην οποία να μετέχουν και οι όμοροι δήμοι, να ζητηθεί από το νομαρχιακό συμβούλιο την άμεση συζήτηση του θέματος έτσι ώστε να μπει μια πολιτική ασπίδα στην ενδεχόμενη αδειοδότηση ενώ παράλληλα ζήτησε να ανατεθεί από τον δήμο έργο εποπτείας μόλυνσης αέρα υδάτων ώστε να υπάρχουν στοιχεία για κάθε χρήση ενώ παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη δημοσιοποίησης από την πλευρά του ΥΠΕΧΩΔΕ των ρύπων απ' όλες τις δραστηριότητες της περιοχής.
Παράλληλα ζήτησε να κληθεί άμεσα το νέο Δ.Σ. της ΛΑΡΚΟ έτσι ώστε να συζητηθούν αυτά τα θέματα, όπως επίσης και άλλα θέματα που έχουν σχέση με την δράση της εταιρείας. Το δημοτικό συμβούλιο εκτός του ότι αποφάσισε ομόφωνα τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, αποφάσισε συγχρόνως να πραγματοποιηθεί λαϊκή συνέλευση στις 5 Ιουνίου 2008 στην παραλία της Λάρυμνας. Η συγκεκριμένη ημερομηνία συμπίπτει και με την ημέρα του περιβάλλοντος, γεγονός το οποίο προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στη συγκεκριμένη εκδήλωση.
Σταθερά αντίθετος δηλώνει ο βουλευτής Φθιώτιδας της Ν.Δ. κ. Χρήστος Σταϊκούρας στην πιθανότητα ίδρυσης εργοστασίου παραγωγής ρεύματος από λιθάνθρακα με επιστολή - κείμενο που κοινοποίησε στο δημοτικό συμβούλιο και αναγνώστηκε κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Ο κ. Σταϊκούρας αφού αναφέρεται σε μια σειρά από θέματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον, επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο συγκεκριμένο θέμα καταθέτοντας συγχρόνως την αμετακίνητα αρνητική του στάση. (σέντρα)
Μέσα στο καλοκαίρι αποφασίζουν για λιθάνθρακα στην Λάρυμνα. Ύποπτη σιωπή της Νομαρχίας και του Νομάρχη
από http://lamianews.blogspot.com
Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να πάρει τις αποφάσεις η κυβέρνηση για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στη Λάρυμνα. Ήδη το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε αρνητικά ενώ μέχρι στιγμής η νομαρχία παρά τις υποσχέσεις του νομάρχη κρατά κλειστά τα χαρτιά της. Στη νομαρχία αυτή τη στιγμή δεν τον θέλουν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις κόντρας με την κυβέρνηση και πιστεύουν ότι οι μελλοντικές εξελίξεις θα είναι καλύτερες. Γνωρίζουν στη νομαρχία ότι η Λάρυμνα είναι μέσα στα πρώτα σχέδια της ΔΕΗ και της ΛΑΡΚΟ και μάλιστα σε πρόσφατη συνάντηση έχει συμφωνήσει και ο νομάρχης Φθιώτιδας μόνο που ζήτησε επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος.
Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να επιλέξει συγκεκριμένο χρόνο που θα ανακοινώσει τις νέες μονάδες. «Θα εξαρτηθεί»- λένε οι πληροφορίες- «από το πολιτικό κλίμα μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα, ενώ νωρίτερα θα έχει επιχειρηθεί να προλειανθεί το έδαφος με διάφορους τρόπους».
Παρ΄ ότι ακούγεται κάπως παράδοξο, τυχόν σοβαρά προβλήματα που θα εμφανιστούν στην ηλεκτροδότηση της χώρας φέτος το καλοκαίρι, θα διευκολύνουν τη συζήτηση για την εισαγωγή του λιθάνθρακα. Σύντομα επίσης πρόκειται να «ανοίξει η συζήτηση» για το λιθάνθρακα, δεδομένου ότι θα δημοσιοποιηθεί η έκθεση του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό ως το 2020, που μιλά για την ανάγκη λελογισμένης εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μας ισοζύγιο. Ετσι δεν αποκλείεται μέσα το καλοκαίρι, να γνωρίζουμε επακριβώς τις αποφάσεις στις οποίες θα καταλήξει το υπουργείο Ανάπτυξης που βέβαια η Λάρυμνα βρίσκεται πρώτη στην ατζέντα των αποφάσεων του
Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να πάρει τις αποφάσεις η κυβέρνηση για το εργοστάσιο λιθάνθρακα στη Λάρυμνα. Ήδη το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε αρνητικά ενώ μέχρι στιγμής η νομαρχία παρά τις υποσχέσεις του νομάρχη κρατά κλειστά τα χαρτιά της. Στη νομαρχία αυτή τη στιγμή δεν τον θέλουν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις κόντρας με την κυβέρνηση και πιστεύουν ότι οι μελλοντικές εξελίξεις θα είναι καλύτερες. Γνωρίζουν στη νομαρχία ότι η Λάρυμνα είναι μέσα στα πρώτα σχέδια της ΔΕΗ και της ΛΑΡΚΟ και μάλιστα σε πρόσφατη συνάντηση έχει συμφωνήσει και ο νομάρχης Φθιώτιδας μόνο που ζήτησε επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος.
Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να επιλέξει συγκεκριμένο χρόνο που θα ανακοινώσει τις νέες μονάδες. «Θα εξαρτηθεί»- λένε οι πληροφορίες- «από το πολιτικό κλίμα μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα, ενώ νωρίτερα θα έχει επιχειρηθεί να προλειανθεί το έδαφος με διάφορους τρόπους».
Παρ΄ ότι ακούγεται κάπως παράδοξο, τυχόν σοβαρά προβλήματα που θα εμφανιστούν στην ηλεκτροδότηση της χώρας φέτος το καλοκαίρι, θα διευκολύνουν τη συζήτηση για την εισαγωγή του λιθάνθρακα. Σύντομα επίσης πρόκειται να «ανοίξει η συζήτηση» για το λιθάνθρακα, δεδομένου ότι θα δημοσιοποιηθεί η έκθεση του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό ως το 2020, που μιλά για την ανάγκη λελογισμένης εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μας ισοζύγιο. Ετσι δεν αποκλείεται μέσα το καλοκαίρι, να γνωρίζουμε επακριβώς τις αποφάσεις στις οποίες θα καταλήξει το υπουργείο Ανάπτυξης που βέβαια η Λάρυμνα βρίσκεται πρώτη στην ατζέντα των αποφάσεων του
22 Μαϊ 2008
Αρνήθηκε ο νομάρχης Φθιώτιδας, ο κ Χειμάρας, ψήφισμα κατά του λιθάνθρακα στη Λάρυμνα
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
κ Νομάρχη, όχι μόνο μεγάλα λόγια για το περιβάλλον!
22.5.2008
Αρνήθηκε σήμερα ο νομάρχης Φθιώτιδας, ο κ Χειμάρας, να συζητήσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο και να εγκρίνει ψήφισμα κατά του εργοστασίου παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα στη Λάρυμνα. Το ψήφισμα έφερε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας κ Μαριάς. Ο κ Χειμάρας αρνήθηκε λέγοντας ότι το θέμα είναι σοβαρό και πρέπει να έρθει για συζήτηση σε επόμενο Συμβούλιο με τεκμηριωμένα στοιχεία...
Αναρωτιόμαστε ποια είναι αυτά τα τεκμηριωμένα στοιχεία, που θα βοηθήσουν τον κ νομάρχη να εγκρίνει ή να απορρίψει ένα τέτοιο εργοστάσιο. Τόσο καιρό δεν άκουσε τίποτα; Δεν είδε τις κινητοποιήσεις των γύρω νομών και τα συλλαλητήρια; Δεν βρήκε την ευκαιρία να ενημερωθεί και να ακούσει τα επιχειρήματα και τα στοιχεία των κατοίκων της Λάρυμνας και του Δημοτικού Συμβουλίου Οπουντίων; Έτσι αντιλαμβάνεται την προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία του Β Ευβοικού και της Λάρυμνας;
Μάλλον άλλα έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ο κ Χειμάρας. Και με τον λαϊκίστικο τρόπο που τον διακρίνει, αφήνει τον χρόνο να κυλάει, αρκεί αυτός να μην τοποθετείται στα ζητήματα που καίνε. Την ίδια τακτική που εφαρμόζει και σε άλλες περιπτώσεις προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στις πιέσεις των διαφόρων συμφερόντων και των μηχανισμών. Να γιατί δεν συμμετέχει στις κινητοποιήσεις κατά του Λιθάνθρακα και να γιατί είναι ο μόνος από τους έξι νομάρχες των νομών, στους οποίους μεθοδεύεται η κατασκευή τέτοιων εργοστασίων, που δεν έστειλε απάντηση σε πρόσφατο ερωτηματολόγιο της οργάνωσης του WWF.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση οφείλει να παρακολουθεί τα προβλήματα του περιβάλλοντος από κοντά και να είναι πρώτη στους αγώνες, είτε για την ευαισθητοποίηση των πολιτών είτε για την ανατροπή των σχεδίων που καταστρώνονται και απειλούν το επίπεδο της ζωής μας
Καλούμε τους πολίτες της Φθιώτιδας να ξεφύγουν από την "αδράνεια του καναπέ" και να μετάσχουν πιο ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος και του μέλλοντος των επόμενων γενεών. Για την ενέργεια υπάρχουν άλλες λύσεις και ο λιθάνθρακας δεν είναι μια από αυτές.
πληροφορίες: Στέφανος Σταμέλλος τηλ 6977261256
19 Μαϊ 2008
"Πως θα αλλάξει η ζωή μου
με την μονάδα λιθάνθρακα στην περιοχή"
με την μονάδα λιθάνθρακα στην περιοχή"
Μαντούδι 19/5/2008
ΘΕΜΑ: Βράβευση νικητών διαγωνισμού αφίσας με θέμα "Πως θα αλλάξει η ζωή μου με την μονάδα λιθάνθρακα στη περιοχή"
Την Κυριακή 25 Μαΐου, 11:30 το πρωί στο Κυμάσι (Αίθουσα Αλεξίου) του Δήμου Κηρέως θα γίνει η τελετή απονομής στους νικητές του διαγωνισμού ζωγραφικής ενάντια στο λιθάνθρακα. Πρόκειται για τon εφηβικό διαγωνισμό επικοινωνιακής και δημιουργικής αφίσας με θέμα "Πως θα αλλάξει η ζωή μου με την μονάδα λιθάνθρακα στη περιοχή" που διοργάνωσε ο Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως. Οι 5 νικητές του διαγωνισμού είναι:
Ιωάννα Καρατζά, "Καλωσήρθατε στο ψεύτικο παράδεισο"
Γιώργος Γεωργίου " Μόνο για τα λεφτά το κάνετε; Ξανασκεφτείτε το ....!!"
Ταξιάρχης Σταματονικόλος" Γιατί να ζούμε σε ένα τέτοιο περιβάλλον!!"
Ευστάθιος Κρυσταλόγιαννης - " Το εργοστάσιο είναι καρκίνος - Ο καρκίνος χαραμίζει ζωές!"
Άλκηστη Λάμπρου " Άλλαξε το μέλλον, χωρίς μολύνσεις και καμινάδες"
Τα έργα τους έχουν αναρτηθεί στο www.kireas.org/diagwnismos.htm.
Ο μεγάλος νικητής θα ανακοινωθεί κατά την διάρκεια της τελετής. Για να κάνουν την απονομή έχουν προσκληθεί τ o δήμαρχος Κηρέως (και ολο το Δ.Σ.), ο δήμαρχος Νηλέως και ο δήμαρχος Ελυμνίων. Επίσης έχουν προσκληθεί εκπρόσωποι όλων των φορέων, οι γονείς, οι μαθητές και η εκπαιδευτική κοινότητα των τριών δήμων. Η τελετή είναι ανοιχτή σε όλους τους ενδιαφερομένους.
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός του Δήμου Κηρέως
Η Βοιωτία εξελίσσεται σε τεράστιο ενεργειακό κέντρο. Οι πολίτες ξεσηκώνονται για να αποτρέψουν

ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΒΟΙΩΤΩΝ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Βοιωτία εξελίσσεται σε τεράστιο ενεργειακό κέντρο. Οι πολίτες ξεσηκώνονται για να αποτρέψουν
Με δυναμική παρουσία των πολιτών, ισχυρή εκπροσώπηση όλων των κομμάτων και τον πρόεδρο του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα, έγινε το παμβοιωτικό συλλαλητήριο στη Λιβαδειά
Πολίτες από όλη τη Βοιωτία, συναντηθήκαμε την Παρασκευή 16 Μάιου στη Λιβαδειά, για να διαδηλώσουμε την διαμαρτυρία μας για τη σημερινή ρύπανση και την αυριανή μετατροπή του νομού σε ενεργειακό κέντρο. Δώσαμε τη δική μας απάντηση στα σχέδια εισαγωγής του λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή και ειδικά, στη σχεδιαζόμενη από τον όμιλο Μυτιληναίου μονάδα στην Αντίκυρα.
Το συλλαλητήριο οργανώθηκε μετά από πρωτοβουλία του δικτύου των κινήσεων των πολιτών του νομού “Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον”, από οργανωτική επιτροπή στην οποία συμμετείχαν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, η ΤΕΔΚ Ν.Βοιωτίας, το Εργ. Κέντρο Λιβαδειάς, η ΕΛΜΕ Βοιωτίας και με τη συμπαράσταση πλήθους φορέων δήμων, σωματείων, πολιτιστικών συλλόγων, επιστημονικών φορεων κλπ.

Χαιρέτησαν εκπρόσωποι της οργανωτικής επιτροπής και των κινήσεων πολιτών από περιοχές του νομού που είναι υποψήφιες για εγκατάσταση ενεργειακών μονάδων, ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας, ο βουλευτής ΝΔ Μ. Γιαννάκης, οι βουλευτές ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτης, Τ. Αντωνίου, Β. Τόγιας, το μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων ο Τάσος Κρομμύδας, από τη Ν.Ε. Βοιωτίας του ΚΚΕ ο Γιώργος Γκικόπουλος και εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ.

Το παρόν έδωσαν οι γειτονικές περιοχές με αντιπροσωπείες κινήσεων πολιτών από τη Φθιώτιδα και το Αλιβέρι, ενώ τη συμπαράστασή τους μετέφεραν με μηνύματα ο δήμος Κηρέως (Μαντούδι), το δίκτυο “Πρωτοβουλία για τη σωτηρία του Κορινθιακού” της Κορινθίας και η ομοσπονδία οικολογικών κινήσεων του Κορινθιακού “Η ΑΛΚΥΩΝ”. Ζωηρό τόνο έδωσαν στη συγκέντρωση οι μαθητές της Λιβαδειάς και των Βαγίων.

Μέσα σε ένα κλίμα αυτενέργειας των πολιτών, οι εκπρόσωποι φορέων και κομμάτων, αλλά πολύ περισσότερο οι εκπρόσωποι των κινήσεων των πολιτών του νομού:
- κατήγγειλαν τη συστηματική προσπάθεια διόγκωσης των ενεργειακών αναγκών της χώρας, με σκοπό να νομιμοποιηθεί η ασύδοτη επέλαση των ενεργειακών ομίλων, αλλά και της ΔΕΗ.
- επεσήμαναν την ουσιαστική απουσία πολιτικών για την εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και την αδύναμη διείσδυση του φυσικού αερίου στην τελική κατανάλωση, πολιτικές που θα περιόριζαν σημαντικά τις μελλοντικές ενεργειακές ανάγκες της χώρας
ενώ πολλοί αναφέρθηκαν :
- στη μετατροπή της Βοιωτίας στο νέο μεγάλο ενεργειακό κέντρο της χώρας που καλείται να υποδεχτεί εκτός από τις μονάδες λιθάνθρακα στην Αντίκυρα και τη γειτονική Λάρυμνα και 10 νέες μονάδες φυσικού αερίου (το 40%, των νέων θερμικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής της χώρας)
- την ολοκληρωτική καταστροφή του κεντρικού ορεινού όγκου του Ελικώνα, στον οποίο προβλέπεται να εγκατασταθεί το 16% της προβλεπόμενης, μέχρι το 2010, πανελλαδικής ισχύος αιολικής ενέργειας (25%, για το σύνολο του νομού)
- την ανεξέλεγκτη βιομηχανική επέκταση που συντελείται και που θα μεταφέρει την υπάρχουσα ζοφερή κατάσταση των Οινοφύτων στο μεγαλύτερο μέρος του
- την επιχειρούμενη επέκταση του παράνομου λιμανιού της Θίσβης, που προβλέπεται να εξυπηρετήσει τις εμπορικές και βιομηχανικές ανάγκες της περιοχής της ανατολικής Στερεάς
- την τρομακτική εξάπλωση του εξασθενούς χρωμίου στον υδροφόρο ορίζοντα μεγάλου τμήματος του νομού, από την ανεξέλεγκτη απόρριψη βιομηχανικών λυμάτων
- την ολοκληρωτική καταστροφή των κλειστών θαλασσών, που περιβάλλουν το νομό (Κορινθιακός, Ευβοϊκός), από τις βιομηχανικές (Αλουμίνιο - ΛΑΡΚΟ), τις ενεργειακές δραστηριότητες και την τρομακτική αύξηση των θαλάσσιων μεταφορών που αναπτύσσονται ή θα αναπτυχθούν σε αυτές.
Το κίνημα των πολιτών της Βοιωτίας διογκώνεται. Μαζί τους πολίτες άλλων περιοχών, στέλνουμε μήνυμα αντίστασης στην Κυβέρνηση και στους ενεργειακούς ομίλους. Βοηθήστε μας να ακουστεί πιο δυνατά!
17 Μαϊ 2008
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
16.05.2008
Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ υποστηρίζουν και συμπαρίστανται στις πολύμορφες και πανελλαδικές κινητοποιήσεις των πολιτών για την αποτροπή εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα στη χώρα.
Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να πάψει να βαδίζει στον βρώμικο δρόμο παραγωγής ενέργειας που ακολουθεί δεκαετίες τώρα και με αποφασιστικό, οργανωμένο και αποτελεσματικό πρόγραμμα να κινηθεί στην κατεύθυνση απεξάρτησης από το λιγνίτη και τα ορυκτά καύσιμα γενικότερα. Τη στιγμή που οι επιστήμονες μας προειδοποιούν πως η προστασία του κλίματος -κι επομένως της ανθρωπότητας όπως την αντιλαμβανόμαστε σήμερα- απαιτεί τη δραστική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, είναι εγκληματικό η κυβέρνηση να προωθεί την εγκατάσταση νέων ανθρακικών μονάδων.
- Ενθαρρύνουμε τη στενή συνεργασία μεταξύ κοινωνικών και περιβαλλοντικών φορέων, Δήμων και πρωτοβουλιών πολιτών που θα αποτρέψει την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα ή λιγνίτη, μια συνεργασία που παράλληλα θα προωθεί την εξοικονόμηση ενέργειας καθώς και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέσα από ένα σωστό σχεδιασμό και διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες.
- Υποστηρίζουμε εναλλακτικές και βιώσιμες προοπτικές ανάπτυξης και απασχόλησης με έμφαση τομείς και δραστηριότητες που σέβονται και προστατεύουν το περιβάλλον.
- Ζητάμε αλλαγές στις πολιτικές με έμφαση την εξοικονόμηση και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας μέσα από κίνητρα και προδιαγραφές για συσκευές χαμηλής κατανάλωσης, ενεργειακά αποδοτικά κτίρια, είσοδο του φυσικού αερίου στον οικιακό τομέα.
- Υποστηρίζουμε την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα με προτεραιότητα τον οικιακό τομέα και τις κοινωνικές επιχειρήσεις, μέσα από οργανωμένο διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες.
- Αγωνιζόμαστε για την αλλαγή του σπάταλου και ρυπογόνου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, με κριτήριο και προτεραιότητα τη βιωσιμότητα. Αμφισβητούμε το πόση ενέργεια και ποια ενέργεια καταναλώνουμε, με ποιον τρόπο και για ποιο σκοπό.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
16 Μαϊ 2008
Εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τη ΡΑΕ
και … οι εξηγήσεις της ΡΑΕ για τη ΛΑΡΚΟ
και … οι εξηγήσεις της ΡΑΕ για τη ΛΑΡΚΟ

Δελτίο τύπου, 15/5/2008
Εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τη ΡΑΕ και … οι εξηγήσεις της ΡΑΕ
Εκδήλωση διαμαρτυρίας, κατά της εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα, πραγματοποιήθηκε, την Πέμπτη 15/5, στις 12 το μεσημέρι, έξω από τα γραφεία της ΡΑΕ. Την εκδήλωση οργάνωσε πρωτοβουλία πολιτών από την Αθήνα και συμμετείχαν εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, των κινήσεων πολιτών από τη Βοιωτία, την Αιτωλοακαρνανία, το Αλιβέρι, καθώς και ο αντιδήμαρχος Κηρέως (Μαντουδίου) κ. Νικολάου.
Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί μια νέα εξέλιξη στον αγώνα κατά του λιθάνθρακα, που την προσδιορίζει η συμμετοχή στο πανελλαδικό μέτωπο κατά του λιθάνθρακα και πολιτών από περιοχές που δεν αντιμετωπίζουν άμεσα πρόβλημα εγκατάστασης τέτοιων μονάδων και, ιδιαίτερα, από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Είναι γνωστό ότι, παρόμοιες δράσεις, στο πλαίσιο της “εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα”, αναπτύσσονται, εκτός από την Αθήνα, και στη Θεσσαλονίκη και στην Κόρινθο.
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων, συναντήθηκε με τους πρόεδρο και αντιπρόεδρο της ΡΑΕ κ. Μ. Καραμανή και Θ. Πανάγο, στους οποίους και μεταφέρθηκε η καθολική αντίθεση των τοπικών κοινωνιών στην προοπτική εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και τους ζητήθηκε να μην προχωρήσουν σε νέες θετικές γνωμοδοτήσεις. Ζητήθηκαν, επίσης, εξηγήσεις για τον, τουλάχιστον, ανορθόδοξο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκε, στα αρχεία της ΡΑΕ, θετική γνωμοδότηση για μονάδα λιθάνθρακα στη Λάρυμνα, από τη ΔΕΗ.
Από την πλευρά των εκπροσώπων της ΡΑΕ, υπήρξε η εξής ενημέρωση:
• Η ΡΑΕ περιορίζεται, αποκλειστικά, στον έλεγχο της οικονομικής βιωσιμότητας και των τεχνικών στοιχείων των προτάσεων που της υποβάλλονται. Για την ουσιαστική ευθύνη των αποφάσεων αδειοδότησης και τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που αυτές συνεπάγονται, παρέπεμψαν στα όργανα διοίκησης.
• Η αίτηση για τη μονάδα της Αντίκυρας Βοιωτίας (όμιλος Μυτιληναίου), βρίσκεται στο ΥΠΑΝ, σε αναμονή έγκρισης ή απόρριψης, με θετική γνωμοδότηση από τη ΡΑΕ.
• Η αίτηση για τη μονάδα του Μαντουδίου (όμιλος ΤΕΡΝΑ), επιστράφηκε στη ΡΑΕ (η οποία είχε δώσει θετική γνωμοδότηση) για επανέλεγχο του φακέλου και με παρατηρήσεις σε ιδιοκτησιακά ζητήματα, αλλά και σε περιβαλλοντικά (παρόλο που η ΡΑΕ ισχυρίζεται ότι δεν ασκεί περιβαλλοντικό έλεγχο των προτάσεων).
• Η αίτηση για τη μονάδα του Αστακού (EDISON) βρίσκεται στη φάση ελέγχου του τεχνικού μέρους του φακέλου.
• Η αίτηση για τη μονάδα του Αλιβερίου (ΔΕΗ) έχει συναντήσει προσκόμματα με την ιδιοκτησία του χώρου στον οποίο προτείνεται η εγκατάσταση (σημ. είναι γνωστό ότι η προτεινόμενη έκταση ανήκει στο δήμο Ταμυνέων, ο οποίος για ανεξήγητο λόγο εξακολουθεί να σιωπά για τη μονάδα λιθάνθρακα).
• Η αίτηση για τη μονάδα της Λάρυμνας (ΔΕΗ) δεν έχει αρχίσει να εξετάζεται, ακόμη.
• Η εμφάνιση θετικής γνωμοδότησης για τη Λάρυμνα οφείλεται σε λάθος υπαλλήλου. Υποσχέθηκαν να εξετάσουν για ποιο λόγο:
o εμφανίστηκε με άλλο αριθμό πρωτοκόλλου στο αρχείο θετικών γνωμοδοτήσεων (Γ3375) και άλλο στο αρχείο των αιτήσεων (Γ3376)
o είναι η μοναδική, ίσως, περίπτωση αίτησης, που έχει ημερομηνία πρωτοκόλλου (30/3/2008) μεταγενέστερη της ημερομηνίας δημοσιοποίησης της αίτησης (29/1/2008)
o έστω και έτσι, αυτή η αίτηση δημοσιοποιήθηκε από τη ΡΑΕ στις 5/5/2008 (σημ. δημιουργώντας νομικό πρόβλημα με την εκπνοή της 15θήμερης προθεσμίας υποβολής αντιρρήσεων, που ξεκινά από την ημερομηνία δημοσίευσης)
o υπάρχει ένα ένοχο κενό στο μητρώο των αιτήσεων, που δεν έχει δημοσιοποιηθεί, στο επίμαχο διάστημα (δεν δημοσιεύονται οι αιτήσεις με αριθμούς πρωτοκόλλου Γ3372, Γ3373, Γ3375)
• Θεωρούν ότι ήταν αυτονόητη η παροχή θετικής γνωμοδότησης για την αλλαγή του χαρακτήρα της μονάδας συμπαραγωγής του ομίλου Μυτιληναίου, στην Αντίκυρα, από τη στιγμή που το επιθυμεί ο ίδιος (για λόγους ομαλής λειτουργίας του ανταγωνισμού στην απελευθερωμένη αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι παραπάνω τοποθετήσεις ενισχύουν τις επιφυλάξεις μας για τη λειτουργία της ΡΑΕ και για το κατά πόσο παίζει ρυθμιστικό ή απορυθμιστικό ρόλο. Δεν μας ξενίζει, φυσικά, και αυτή η ατέρμονη πρακτική μεταφοράς της ουσιαστικής ευθύνης, για τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον μεγάλων περιοχών και την ενεργειακή προοπτική της χώρας, από τον Άννα στον Καϊάφα.
Και για το λόγο αυτό οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να δηλώσουν, για μια ακόμη φορά, παρόντες και έτοιμοι να προασπίσουν το μέλλον και τη ζωή, τη δική τους και των παιδιών τους.
“Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών
lithanthrakas.wordpress.com
lithanthrakas@gmail.com
Για την επικοινωνία
Τάσος Κεφαλάς
6942984299
15 Μαϊ 2008
Πού είναι οι βουλευτές της Φθιώτιδας,
ο κ Νομάρχης,
ο πρόεδρος της ΤΕΔΚ και πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΚΕΔΚΕ;
ο κ Νομάρχης,
ο πρόεδρος της ΤΕΔΚ και πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΚΕΔΚΕ;

Μετά την δημοσιοποίηση, από τους Οικολόγους Πράσινους, τους “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” και τη “συμμαχία των δήμων ενάντια στο λιθάνθρακα” της πραξικοπηματικής εμφάνισης θετικής γνωμοδότησης της ΡΑΕ για τη λιθανθρακική μονάδα της ΔΕΗ στη Λάρυμνα, η ΡΑΕ έσπευσε να την αποσύρει “άρον - άρον” από το μητρώο των θετικών γνωμοδοτήσεων και την εμφανίζει πλέον στο μητρώο των αιτήσεων. Και πάλι, όμως, λειτούργησαν άτσαλα:
· Ενώ στο μητρώο θετικών γνωμοδοτήσεων η αίτηση εμφανίζονταν με αριθμό υποβολής Γ3375, σήμερα, στο μητρώο των αιτήσεων εμφανίζεται με αριθμό υποβολής Γ3376.
· Σαν ημερομηνία υποβολής της αίτησης εμφανίζεται η 31/3/2008, ενώ σαν ημερομηνία έναρξης της προθεσμίας των 15 ημερών για υποβολή αντιρρήσεων εμφανίζεται η 29/1/2008.
Επαναφέρουμε τα ερωτήματα, που διατυπώσαμε και χθες, και περιμένουμε καθαρές εξηγήσεις:
· Υπάρχει η προαναφερόμενη αίτηση της ΔΕΗ και με ποια ημερομηνία έχει, τελικά, κατατεθεί; Ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός υποβολής της αίτησης; Πως γίνεται η δημοσιοποίηση της αίτησης να προηγείται της υποβολής της;
· Αν ναι, γιατί δεν είχε δημοσιοποιηθεί στο μητρώο των αιτήσεων, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
· Τι ήθελαν να αποφύγουν; Μήπως, περίμεναν την εκπνοή της προθεσμίας υποβολής αντιρρήσεων; Μετά τη σημερινή δημοσιοποίηση της αίτησης, θα υπάρχει περιθώριο υποβολής αντιρρήσεων;
· Οι δημόσιες εξαγγελίες της ΔΕΗ, για τη Λάρυμνα, κάνουν λόγο για συνεργατικό σχήμα με τη ΛΑΡΚΟ. Γιατί εμφανίζεται η αίτηση να αφορά, αποκλειστικά, τη ΔΕΗ;
Πιστεύουμε πως, όποιες και αν είναι οι εξηγήσεις που θα δοθούν, το σίγουρο είναι ότι πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης και η πολιτική της κυβέρνησης, η οποία έχει πάρει τις αποφάσεις της σχετικά με τον ενεργειακό τομέα και συνδιαλέγεται καθημερινά με τα διεθνή συμφέροντα των ορυκτών καυσίμων. Είναι αυτή που ορίζει τη διοίκηση της ΡΑΕ, της ΔΕΗ και της ΛΑΡΚΟ με συγκεκριμένο πλαίσιο προγράμματος και συγκεκριμένες εντολές
Από την πλευρά μας, δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε να περάσουν απαρατήρητες τέτοιου είδους απαράδεκτες πολιτικές και διοικητικές συμπεριφορές. Θα δώσουμε τη δική μας απάντηση, δυναμώνοντας το μέτωπο κατά του λιθάνθρακα.
Το ερώτημα είναι πού είναι οι βουλευτές της Φθιώτιδας, ο κ Νομάρχης, ο πρόεδρος της ΤΕΔΚ και πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΚΕΔΚΕ; Έτσι αντιλαμβάνονται σήμερα την κλιματική αλλαγή; Έτσι αντιλαμβάνονται την προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία του Β Ευβοικού και της ήπιας ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής; Πού θέλουν να οδηγήσουν την περιοχή της Λάρυμνας;
13 Μαϊ 2008
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ:
Οι ανθρακικοί σταθμοί είναι «πιο ίσοι» από τους άλλους;
Οι ανθρακικοί σταθμοί είναι «πιο ίσοι» από τους άλλους;
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΟΜΜΑ
www.ecogreens.gr ecogreen@otenet.gr
Αθήνα:Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ 2103241001, fax 2103241825
Θεσσαλονίκη:Φιλίππου 51, 54631, τηλ 2310222503, fax 2310421196
Οι ανθρακικοί σταθμοί είναι «πιο ίσοι» από τους άλλους;
Σοβαρά ερωτηματικά δημιουργεί η διαδικασία με την οποία η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας χορήγησε θετική γνωμοδότηση στην αίτηση της ΔΕΗ για τον λιθανθρακικό σταθμό στη Λάρυμνα, καθώς και αυτή που ακολουθεί για τουλάχιστον άλλες δύο περιπτώσεις ανθρακικών μονάδων της ΔΕΗ. Ενώ διανύουμε ήδη την «Εβδομάδα Κατά του Λιθάνθρακα», όπου πολίτες, δήμοι και οργανώσεις από πολλές περιοχές της χώρας διαδηλώνουν την αντίθεση τους στο ρυπογόνο καύσιμο, οι Οικολόγοι Πράσινοι αναδεικνύουν το θέμα και με αίτηση τους στη ΡΑΕ ζητούν διευκρινήσεις για τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν.
Συγκεκριμένα στην τελευταία ανανέωση (5/5/2008) του αρχείου θετικών γνωμοδοτήσεων της ΡΑΕ περιλαμβάνεται θετική γνωμοδότηση για την υπ’ αριθμό Γ3375 αίτηση της ΔΕΗ ΑΕ για μονάδα λιθάνθρακα της στη Λάρυμνα ισχύος 700-800MW, αλλά από τον πίνακα απουσιάζει ο αριθμός της γνωμοδότησης αυτής.
Επίσης στο αρχείο αιτήσεων της ΡΑΕ για άδειες παραγωγής με ενημέρωση επίσης 05/05/08 δεν υπάρχει καταχωρημένη η σχετική αίτηση! Έτσι παραμένει άγνωστο πότε κατατέθηκε η αίτηση κι αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις δημοσιοποίησης που ορίζει ο νόμος.
Το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς σύμφωνα με το άρθρο 6 του Κανονισμού Αδειών Παραγωγής και Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας ο αιτών έχει υποχρέωση να δημοσιεύσει σε δύο ημερήσιες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας που εκδίδονται στην Αθήνα σύντομη περίληψη του περιεχομένου της αίτησής του, ενώ η ΡΑΕ φροντίζει ώστε κάθε ενδιαφερόμενος να μπορεί να λαμβάνει γνώση σχετικά µε την αίτηση, τα συνημμένα έγγραφα και κάθε άλλη σχετική πληροφορία. Από την ημέρα της δημοσίευσης μάλιστα ξεκινά η προθεσμία 15 ημερών για την υποβολή αιτιολογημένων αντιρρήσεων.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η περίπτωση αυτή μάλλον δεν είναι μοναδική. Στην ομιλία του στις 17/04/08 ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΗ κ. Τάκης Αθανασόπουλος δήλωσε ότι «αναμένεται η θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για τις άδειες των δύο λιγνιτικών Μονάδων στη Φλώρινα και στην Πτολεμαΐδα, και των δύο λιθανθρακικών στο Αλιβέρι και τη Λάρυμνα» (Βλ. Δελτίο Τύπου ΔΕΗ 17/04/08). Αιτήσεις για τη λιθανθρακική μονάδα στο Αλιβέρι και την λιγνιτική στην Πτολεμαΐδα επίσης δεν εμφανίζονται στο αρχείο της ΡΑΕ. Είναι πράγματι να απορεί κανείς αφενός για την ικανότητα του κ. Αθανασόπουλου να προβλέπει τις αποφάσεις της ΡΑΕ και αφετέρου για την επιμέλεια τήρησης των αρχείων της τελευταίας.
Επισημαίνουμε ότι η ακριβώς προηγούμενη αίτηση (Γ3374) αφορά μεγάλο θερμοηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ συνδυασμένου κύκλου στον ΑΗΣ Μεγαλόπολης και κατατέθηκε στις 31/12/07, η οποία επίσης έλαβε ήδη θετική γνωμοδότηση από τη ΡΑΕ. Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι στην περίπτωση αυτή, όσο και στην επίμαχη της Λάρυμνας, η ΡΑΕ εξέδωσε θετική γνωμοδότηση για ρυπογόνες μονάδες εκατοντάδων μεγαβάτ σε λιγότερο από 4 μήνες, όταν το αντίστοιχο διάστημα για τις μονάδες Ανανεωσίμων Πηγών Ενέργειας είναι πολλοί μήνες, ως χρόνια, ακόμα και πριν την ενσωμάτωση της Προκαταρκτικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης και Αξιολόγησης (ΠΠΕΑ) στη διαδικασία της άδειας παραγωγής.
Πέρα όμως από τις διαδικασίες αδειοδότησης, ακόμα και το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο των αδειών παραγωγής επιφυλάσσει ευνοϊκότερη μεταχείριση στους συμβατικούς σταθμούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ για τους σταθμούς ΑΠΕ απαιτείται πλέον η ταυτόχρονη υποβολή Προμελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μαζί με την αίτηση για άδεια παραγωγής και η λήψη γνωμοδότησης Προκαταρκτικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης και Αξιολόγησης (ΠΠΕΑ) πριν τη γνωμοδότηση της ΡΑΕ, τέτοια υποχρέωση για τους συμβατικούς σταθμούς δεν υφίσταται!
Οι Οικολόγοι Πράσινοι με αίτηση τους προς τη ΡΑΕ ζητούν να διευκρινίσει:
1. Πότε κατατέθηκε η υπ’ αριθμό Γ3375 αίτηση της ΔΕΗ για το λιθανθρακικό σταθμό στη Λάρυμνα.
2. Αν η ΔΕΗ προέβη στις απαραίτητες κατά το νόμο δημοσιεύσεις και πότε έγιναν αυτές.
3. Γιατί η αίτηση αυτή δεν έχει καταχωρηθεί στο αρχείο αιτήσεων της ΡΑΕ.
4. Πότε εκδόθηκε η θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για την αίτηση αυτή και γιατί απουσιάζει ο αριθμός της θετικής γνωμοδότησης από το σχετικό αρχείο της ΡΑΕ.
5. Αν έχουν κατατεθεί αιτήσεις για άδεια παραγωγής από τη ΔΕΗ για την επίσης λιθανθρακική μονάδα 700-800MW στο Αλιβέρι Ευβοίας καθώς και τη λιγνιτική μονάδα 450MW στην Πτολεμαΐδα, όπως ισχυρίζεται η ίδια η ΔΕΗ. Αν όντως έχουν κατατεθεί, πότε έγινε αυτό και γιατί οι αιτήσεις αυτές δεν περιλαμβάνονται στο σχετικό αρχείο της ΡΑΕ.
6. Αν ισχύει η δήλωση του κ. Αθανασόπουλου ότι η ΡΑΕ προτίθεται να γνωμοδοτήσει θετικά και για τις υπόλοιπες ανθρακικές μονάδες σε Φλώρινα, Πτολεμαΐδα και Αλιβέρι, όπως ήδη έκανε για τη Λάρυμνα.
Γνωρίζουμε ότι τα συμφέροντα γύρω από τον άνθρακα είναι μεγάλα και με πολύ ισχυρή επιρροή. Θα είναι όμως ολέθριο σφάλμα αν τους επιτρέψουμε να υπερισχύσουν των συμφερόντων του συνόλου της ανθρωπότητας που απειλείται από την κλιματική αλλαγή.
Η Θεματική Ομάδα
Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής
Για περισσότερες πληροφορίες:
Σταύρος Σταματούκος, 6936 900276
Εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα:
Όχι στη ρύπανση, ναι στη ζωή
Όχι στη ρύπανση, ναι στη ζωή
Πολίτες κατά του λιθάνθρακα
Δίκτυο κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas@gmail.com
Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα
Δήμοι Αλμυρού, Αστακού, Καβάλας, Κηρέως, Διστόμου
Κοινότητες Αντίκυρας, Κυριακίου
WWF Ελλάς
climate@wwf.gr
Δελτίο Τύπου
12 Μαΐου 2008
Εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα: όχι στη ρύπανση, ναι στη ζωή
Αθήνα-. Οι κινήσεις δήμων και πολιτών κατά του λιθάνθρακα ανακοίνωσαν σήμερα, σε κοινή συνέντευξη τύπου, την έναρξη της “Εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα”, που θα λάβει χώρα από 12 έως 18 Μαΐου 2008, στις περιοχές όπου προβλέπεται ή ακούγεται έντονα η δημιουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο το ρυπογόνο λιθάνθρακα, αλλά και σε άλλες περιοχές, όπου έχει υπάρξει ευαισθητοποίηση των πολιτών. Στο πλαίσιο της εβδομάδας κινητοποιήσεων για το λιθάνθρακα, θα διεξαχθεί πληθώρα εκδηλώσεων κατά περιοχές, ώστε να γίνει γνωστή, για μια ακόμη φορά, η αντίθεση της Καβάλας, του Αλμυρού, του Αστακού, του Μαντουδίου, του Διστόμου, του Κυριακίου και της Αντίκυρας στο ενδεχόμενο κατασκευής λιθανθρακικών μονάδων.
Ταυτόχρονα, με την έναρξη της εβδομάδας κινητοποιήσεων, ξεκινά η διαδικτυακή και έντυπη συλλογή υπογραφών στην έκκληση που απευθύνουν οι δήμοι και οι πολίτες, προς τον Πρωθυπουργό της χώρας, για αποτροπή των επενδύσεων σε λιθάνθρακα και έμφαση στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το κείμενο της έκκλησης είναι προσβάσιμο μέσω των ιστοσελίδων http://www.gopetition.com/online/19116.html, http://climate.wwf.gr, και http://lithanthrakas.wordpress.com. Στη συνέντευξη τύπου παρουσιάστηκαν και οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το θέμα του λιθάνθρακα.
Η κ. Ελένη Ματίκα, Αντιδήμαρχος Αλμυρού, που αποτελεί μέλος της “Συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα”, σε γραπτή της δήλωση σημείωσε ότι «ως Τοπική Αυτοδιοίκηση και πρώτη βαθμίδα διοίκησης παρακολουθούμε τα προβλήματα περιβάλλοντος από πολύ κοντά και είναι χρέος μας να ξεκινάμε πρώτοι τους αγώνες, είτε για την ευαισθητοποίηση των πολιτών είτε για την ανατροπή σχεδίων που καταστρώνονται για μας χωρίς εμάς και απειλούν το επίπεδο της ζωής μας».
Ο Τάσος Κεφαλάς, συντονιστής της κίνησης πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, σημείωσε ότι οι κινητοποιήσεις ενάντια στο λιθάνθρακα, καθώς και το συνεχώς διευρυνόμενο ενδιαφέρον, δείχνουν τη διάθεση των πολιτών να ξεφύγουν από την “αδράνεια του καναπέ” και να μετάσχουν πιο ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος και του μέλλοντος των επόμενων γενεών, και τόνισε το κλίμα ομοθυμίας κατά του λιθάνθρακα που επικρατεί σε όλες τις “υποψήφιες” περιοχές εγκατάστασης αυτών των ρυπογόνων μονάδων. Ο κ. Κεφαλάς χαρακτήρισε σαν παραπλανητικές τις αντιλήψεις περί, δήθεν, ναυαγίου του σχεδίου εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας και κάλεσε τους ενεργούς πολίτες, σε κάθε σημείο της χώρας, να κλείσουν τα αυτιά τους στις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις και να πλαισιώσουν το μέτωπο κατά του λιθάνθρακα. Ζήτησε, τέλος, την ενεργό συμμετοχή όλων στην παράλληλη καμπάνια συλλογής υπογραφών κατά του λιθάνθρακα, σαν ένα ακόμη ισχυρό μέσο πίεσης.
Ο Κώστας Χαϊνάς, εκπρόσωπος των Ενεργών Πολιτών Εύβοιας, σημείωσε με έμφαση ότι υπάρχουν άλλες λύσεις για τη χώρα και είναι άμεσα διαθέσιμες, αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πολιτική βούληση. Η εκπλήρωση του δεσμευτικού εθνικού στόχου συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) κατά 18% στην τελική κατανάλωση και εξοικονόμησης ενέργειας1 κατά 20% έως το 2020, αρκούν για να κάνουν “αχρείαστες” τις μονάδες λιθάνθρακα. Χαρακτήρισε απαράδεκτη και επικίνδυνη την επαναφορά, από υπεύθυνα χείλη, της προοπτικής της πυρηνικής ενέργειας. Ανεξάρτητα αν αυτό αντανακλά πραγματικό ενδιαφέρον ή αν χρησιμοποιείται, απλά, για την κάμψη των αντιδράσεων κατά του λιθάνθρακα.
Ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος εκστρατειών του WWF Ελλάς και συντονιστής της “Συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα” επεσήμανε ότι η παγκόσμια επιστημονική και πολιτική κοινότητα είναι ιδιαίτερα ανήσυχη από την αδράνεια στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής και την εμμονή στον λιθάνθρακα. Ο κ. Πληθάρας ανέφερε χαρακτηριστικά τη νέα μελέτη Stern, που χαρακτηρίζει μονόδρομο τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στις ανεπτυγμένες χώρες κατά 80% έως το 2050, καθώς και τις δηλώσεις του κορυφαίου επιστήμονα της NASA, κ. James Hansen, που τονίζει ότι οι υφιστάμενες τεχνολογίες καύσης λιθάνθρακα είναι αναποτελεσματικές και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη διόγκωση της κλιματικής αλλαγής. “Πλέον, αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, που θα εκδόσει το Υπουργείο Ανάπτυξης τις επόμενες ημέρες. Ελπίζουμε ότι θα λάβει υπόψη όλες τις δεσμεύσεις της χώρας για την καταπολέμηση της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής, καθώς και τη θέληση των πολιτών να ζήσουν σε ένα καθαρότερο περιβάλλον. Υπάρχουν άλλες λύσεις και ο λιθάνθρακας δεν είναι μια από αυτές”.
Για περισσότερες πληροφορίες
Αχιλλέας Πληθάρας, WWF Ελλάς, 2103314893, 6974334442, climate@wwf.gr
Τάσος Κεφαλάς, Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, 6942984299, lithanthrakas@gmail.com
1 Ο στόχος αυτό έχει οριστεί από την ΕΕ στο πλαίσιο του νέου ενεργειακού πακέτου για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου την περίοδο 2013-2020
Σημείωση προς συντάκτες
1. Συλλογή υπογραφών
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα συλλογής υπογραφών στην έκκληση κατά του λιθάνθρακα: http://www.gopetition.com/online/19116.html
2. Πρόγραμμα δράσεων κατά του λιθάνθρακα
Δείτε στις ιστοσελίδες http://climate.wwf.gr, και http://lithanthrakas.wordpress.com τις προγραμματισμένες δράσεις στην εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα.
3. “Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα”
Στις 29 Ιανουαρίου 2008, δήμοι και κοινότητες των περιοχών στις οποίες προγραμματίζεται ή υπάρχει σκέψη για κατασκευή μονάδων λιθάνθρακα (Δήμος Καβάλας, Δήμος Αλμυρού Μαγνησίας, Δήμος Αστακού Αιτωλοακαρνανίας, Δήμος Κηρέως Ευβοίας, Δήμος Διστόμου Βοιωτίας, Κοινότητα Αντίκυρας Βοιωτίας, Κοινότητα Κυριακίου Βοιωτίας), σε συνεργασία με το WWF Ελλάς ανακοίνωσαν τη δημιουργία συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα, δηλώνοντας την πεποίθησή τους ότι στο ενεργειακό μείγμα της χώρας δεν χωρά ο λιθάνθρακας. Με ισχυρό αίσθημα ευθύνης, η συμμαχία τονίζει ότι λύσεις υπάρχουν και είναι διαθέσιμες, αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πολιτική βούληση και το ανάλογο επενδυτικό ενδιαφέρον.
4. “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Οι “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” είναι ένα πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών, που συγκροτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2008, σαν μια φυσιολογική ανάγκη συντονισμού των δράσεων των πολιτών, διεύρυνσης και ισχυροποίησης του μετώπου κατά του λιθάνθρακα, εξασφάλισης πληρέστερης ενημέρωσης και εμβάθυνσης στο συνολικότερο ζήτημα της ενέργειας. Τον αρχικό πυρήνα της πρωτοβουλίας απετέλεσαν οι: Εθελοντική περιβαλλοντική ομάδα Αλμυρού “Εν δράσει”, Ενεργοί πολίτες Εύβοιας, Ένωση Ταμυναίων πολιτών η “ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ” (Αλιβέρι), Οικολογική εταιρεία Έβρου, Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο για το περιβάλλον, Περιβαλλοντική πρωτοβουλία Μαγνησίας, Σύλλογος περιβάλλον και πολιτισμός δήμου Κηρέως (Μαντούδι), Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος Αλιβερίου, Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, Συντονιστική επιτροπή αγώνα Καβάλας. Στην πορεία έχει διευρυνθεί, με τη συμμετοχή της Πρωτοβουλίας για τη σωτηρία του Κορινθιακού (ν. Κορινθίας) και με ομάδες πρωτοβουλίας πολιτών στη Λάρισα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (και έπεται συνέχεια …).
5. Οι κακές επιδόσεις της Ελλάδας
Οι κακές ενεργειακές επιδόσεις της Ελλάδας δείχνουν ότι έχει περιθώριο να προβεί σε εξοικονόμηση ενέργειας, μείωση της ενεργειακής έντασης και προώθηση των ΑΠΕ. Ενδεικτικά, η Ελλάδα κατέχει μια από τις χειρότερες θέσεις παγκοσμίως αναφορικά με τις εκπομπές CO2 ανά παραγόμενη κιλοβατώρα (σχεδόν 800 γραμμάρια), τη στιγμή που π.χ. η Γερμανία εκπέμπει 499 γραμμάρια CO2/KWh. Επίσης, για κάθε μονάδα παραγόμενου ΑΕΠ η Ελλάδα εκπέμπει 37% περισσότερες εκπομπές CO2, σε σχέση με το μέσο όρο της ΕΕ-27. Ακόμα, η συμμετοχή των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή ανέρχεται μόλις στο 10%, τη στιγμή που έχουμε υποχρέωση για κάλυψη του 20,1% του ηλεκτρισμού έως το 2010.
Η κ. Ματίκα χαιρέτισε, επίσης, την πρόσφατη πρωτοβουλία των Ευρωβουλευτών κ. Ποδηματά και κ. Παπαδημούλη, να καταθέσουν γραπτή δήλωση στην Ευρωβουλή, όπου τονίζεται ότι τα προβλήματα που θα προκαλέσουν οι μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία θα είναι μεγαλύτερα από εκείνα που καλούνται να επιλύσουν
6. Ποιες μονάδες προγραμματίζονται;
Οι μονάδες για τις οποίες υπάρχουν ή υπήρξαν σκέψεις για την κατασκευή τους είναι οι εξής:
1. Εύβοια
Στον Δήμο Κηρέως (Μαντούδι) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 460 MW, από την εταιρία Ήρων Θερμοηλεκτρική (όμιλος ΤΕΡΝΑ). Για τη συγκεκριμένη μονάδα, ο Υπουργός Ανάπτυξης εξέδωσε την απόφαση Δ5/ΗΛ/Γ/Φ6/9633/21-4-2008, με την οποία επιστρέφει την αίτηση της Ήρων στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) για επανεξέταση. Σημειωτέον, ότι η ΡΑΕ είχε γνωμοδοτήσει θετικά για τη συγκεκριμένη επένδυση
Στον Δήμο Ταμυνέων (Αλιβέρι) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 700-800 MW, από τη ΔΕΗ ΑΕ. Η ΔΕΗ ΑΕ εμμένει στην κατασκευή της μονάδας, που πρόκειται να γίνει σε μια εξαιρετικά βεβαρημένη περιοχή, τη στιγμή που στην περιοχή προγραμματίζονται ήδη μονάδες φυσικού αερίου.
2. Βοιωτία
Στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου Διστόμου και των Κοινοτήτων Αντίκυρας και Κυριακίου, προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα ισχύος 600 MW, από την Endesa Hellas. Και αυτή η μονάδα έχει λάβει θετική γνωμοδότηση από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, παρά την αντίθεση των πολιτών και το γεγονός ότι βρίσκεται σε, ήδη, βεβαρημένη περιβαλλοντικά περιοχή.
3. Αιτωλοακαρνανία
Στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα ισχύος 600 MW, από την Edison Hellas. Για τη μονάδα έχει κατατεθεί αίτηση στη ΡΑΕ, παρά την αντίθεση των πολιτών και το γεγονός ότι το λιμάνι της περιοχής δεν μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο εκφόρτωσης του ρυπογόνου άνθρακα.
4. Φθιώτιδα
Στον Δήμο Οπουντίων (Λάρυμνα) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 700-800 MW, από τη ΔΕΗ ΑΕ. Και για αυτή τη μονάδα η ΔΕΗ εμμένει στην υλοποίησή της, παρά το γεγονός ότι οι πολίτες του Δήμου και το Δημοτικό Συμβούλιο έχουν ταχθεί ενάντια σε αυτό το ενδεχόμενο.
5. Μαγνησία, και 6. Καβάλα
Η Νέα Καρβάλη στην Καβάλα και ο Αλμυρός στη Μαγνησία εμφανίζονταν ως τα επικρατέστερα σημεία όπου θα κατέληγε η ρυπογόνος μονάδα ισχύος 1600 MW, την οποία ήθελε να κατασκευάσει η ΔΕΗ, σε συνεργασία με τη RWE. Πρόκειται για την ίδια μονάδα της γερμανικής εταιρίας ηλεκτροπαραγωγής RWE, που οι κάτοικοι της περιοχής Ensdorf στη Γερμανία, απέτρεψαν την εγκατάστασή της στα μέρη τους. Μετά τη Γερμανία και η Ελλάδα είπε όχι σε αυτή την επένδυση, αναγκάζοντας τη ΔΕΗ να ακυρώσει την κατασκευή της
Πλέον, μετά την απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και την ανακοίνωση της ΔΕΗ, ανοιχτά παραμένουν τα μέτωπα σε Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Λάρυμνα Φθιώτιδας και Αλιβέρι Εύβοιας, χωρίς, ωστόσο, να έχει εκλείψει οριστικά ο κίνδυνος και για το Μαντούδι.
Δίκτυο κινήσεων πολιτών κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas@gmail.com
Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα
Δήμοι Αλμυρού, Αστακού, Καβάλας, Κηρέως, Διστόμου
Κοινότητες Αντίκυρας, Κυριακίου
WWF Ελλάς
climate@wwf.gr
Δελτίο Τύπου
12 Μαΐου 2008
Εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα: όχι στη ρύπανση, ναι στη ζωή
Αθήνα-. Οι κινήσεις δήμων και πολιτών κατά του λιθάνθρακα ανακοίνωσαν σήμερα, σε κοινή συνέντευξη τύπου, την έναρξη της “Εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα”, που θα λάβει χώρα από 12 έως 18 Μαΐου 2008, στις περιοχές όπου προβλέπεται ή ακούγεται έντονα η δημιουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο το ρυπογόνο λιθάνθρακα, αλλά και σε άλλες περιοχές, όπου έχει υπάρξει ευαισθητοποίηση των πολιτών. Στο πλαίσιο της εβδομάδας κινητοποιήσεων για το λιθάνθρακα, θα διεξαχθεί πληθώρα εκδηλώσεων κατά περιοχές, ώστε να γίνει γνωστή, για μια ακόμη φορά, η αντίθεση της Καβάλας, του Αλμυρού, του Αστακού, του Μαντουδίου, του Διστόμου, του Κυριακίου και της Αντίκυρας στο ενδεχόμενο κατασκευής λιθανθρακικών μονάδων.
Ταυτόχρονα, με την έναρξη της εβδομάδας κινητοποιήσεων, ξεκινά η διαδικτυακή και έντυπη συλλογή υπογραφών στην έκκληση που απευθύνουν οι δήμοι και οι πολίτες, προς τον Πρωθυπουργό της χώρας, για αποτροπή των επενδύσεων σε λιθάνθρακα και έμφαση στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το κείμενο της έκκλησης είναι προσβάσιμο μέσω των ιστοσελίδων http://www.gopetition.com/online/19116.html, http://climate.wwf.gr, και http://lithanthrakas.wordpress.com. Στη συνέντευξη τύπου παρουσιάστηκαν και οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το θέμα του λιθάνθρακα.
Η κ. Ελένη Ματίκα, Αντιδήμαρχος Αλμυρού, που αποτελεί μέλος της “Συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα”, σε γραπτή της δήλωση σημείωσε ότι «ως Τοπική Αυτοδιοίκηση και πρώτη βαθμίδα διοίκησης παρακολουθούμε τα προβλήματα περιβάλλοντος από πολύ κοντά και είναι χρέος μας να ξεκινάμε πρώτοι τους αγώνες, είτε για την ευαισθητοποίηση των πολιτών είτε για την ανατροπή σχεδίων που καταστρώνονται για μας χωρίς εμάς και απειλούν το επίπεδο της ζωής μας».
Ο Τάσος Κεφαλάς, συντονιστής της κίνησης πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, σημείωσε ότι οι κινητοποιήσεις ενάντια στο λιθάνθρακα, καθώς και το συνεχώς διευρυνόμενο ενδιαφέρον, δείχνουν τη διάθεση των πολιτών να ξεφύγουν από την “αδράνεια του καναπέ” και να μετάσχουν πιο ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος και του μέλλοντος των επόμενων γενεών, και τόνισε το κλίμα ομοθυμίας κατά του λιθάνθρακα που επικρατεί σε όλες τις “υποψήφιες” περιοχές εγκατάστασης αυτών των ρυπογόνων μονάδων. Ο κ. Κεφαλάς χαρακτήρισε σαν παραπλανητικές τις αντιλήψεις περί, δήθεν, ναυαγίου του σχεδίου εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας και κάλεσε τους ενεργούς πολίτες, σε κάθε σημείο της χώρας, να κλείσουν τα αυτιά τους στις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις και να πλαισιώσουν το μέτωπο κατά του λιθάνθρακα. Ζήτησε, τέλος, την ενεργό συμμετοχή όλων στην παράλληλη καμπάνια συλλογής υπογραφών κατά του λιθάνθρακα, σαν ένα ακόμη ισχυρό μέσο πίεσης.
Ο Κώστας Χαϊνάς, εκπρόσωπος των Ενεργών Πολιτών Εύβοιας, σημείωσε με έμφαση ότι υπάρχουν άλλες λύσεις για τη χώρα και είναι άμεσα διαθέσιμες, αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πολιτική βούληση. Η εκπλήρωση του δεσμευτικού εθνικού στόχου συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) κατά 18% στην τελική κατανάλωση και εξοικονόμησης ενέργειας1 κατά 20% έως το 2020, αρκούν για να κάνουν “αχρείαστες” τις μονάδες λιθάνθρακα. Χαρακτήρισε απαράδεκτη και επικίνδυνη την επαναφορά, από υπεύθυνα χείλη, της προοπτικής της πυρηνικής ενέργειας. Ανεξάρτητα αν αυτό αντανακλά πραγματικό ενδιαφέρον ή αν χρησιμοποιείται, απλά, για την κάμψη των αντιδράσεων κατά του λιθάνθρακα.
Ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος εκστρατειών του WWF Ελλάς και συντονιστής της “Συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα” επεσήμανε ότι η παγκόσμια επιστημονική και πολιτική κοινότητα είναι ιδιαίτερα ανήσυχη από την αδράνεια στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής και την εμμονή στον λιθάνθρακα. Ο κ. Πληθάρας ανέφερε χαρακτηριστικά τη νέα μελέτη Stern, που χαρακτηρίζει μονόδρομο τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στις ανεπτυγμένες χώρες κατά 80% έως το 2050, καθώς και τις δηλώσεις του κορυφαίου επιστήμονα της NASA, κ. James Hansen, που τονίζει ότι οι υφιστάμενες τεχνολογίες καύσης λιθάνθρακα είναι αναποτελεσματικές και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη διόγκωση της κλιματικής αλλαγής. “Πλέον, αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το νέο μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, που θα εκδόσει το Υπουργείο Ανάπτυξης τις επόμενες ημέρες. Ελπίζουμε ότι θα λάβει υπόψη όλες τις δεσμεύσεις της χώρας για την καταπολέμηση της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής, καθώς και τη θέληση των πολιτών να ζήσουν σε ένα καθαρότερο περιβάλλον. Υπάρχουν άλλες λύσεις και ο λιθάνθρακας δεν είναι μια από αυτές”.
Για περισσότερες πληροφορίες
Αχιλλέας Πληθάρας, WWF Ελλάς, 2103314893, 6974334442, climate@wwf.gr
Τάσος Κεφαλάς, Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, 6942984299, lithanthrakas@gmail.com
1 Ο στόχος αυτό έχει οριστεί από την ΕΕ στο πλαίσιο του νέου ενεργειακού πακέτου για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου την περίοδο 2013-2020
Σημείωση προς συντάκτες
1. Συλλογή υπογραφών
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα συλλογής υπογραφών στην έκκληση κατά του λιθάνθρακα: http://www.gopetition.com/online/19116.html
2. Πρόγραμμα δράσεων κατά του λιθάνθρακα
Δείτε στις ιστοσελίδες http://climate.wwf.gr, και http://lithanthrakas.wordpress.com τις προγραμματισμένες δράσεις στην εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα.
3. “Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα”
Στις 29 Ιανουαρίου 2008, δήμοι και κοινότητες των περιοχών στις οποίες προγραμματίζεται ή υπάρχει σκέψη για κατασκευή μονάδων λιθάνθρακα (Δήμος Καβάλας, Δήμος Αλμυρού Μαγνησίας, Δήμος Αστακού Αιτωλοακαρνανίας, Δήμος Κηρέως Ευβοίας, Δήμος Διστόμου Βοιωτίας, Κοινότητα Αντίκυρας Βοιωτίας, Κοινότητα Κυριακίου Βοιωτίας), σε συνεργασία με το WWF Ελλάς ανακοίνωσαν τη δημιουργία συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα, δηλώνοντας την πεποίθησή τους ότι στο ενεργειακό μείγμα της χώρας δεν χωρά ο λιθάνθρακας. Με ισχυρό αίσθημα ευθύνης, η συμμαχία τονίζει ότι λύσεις υπάρχουν και είναι διαθέσιμες, αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πολιτική βούληση και το ανάλογο επενδυτικό ενδιαφέρον.
4. “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Οι “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” είναι ένα πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών, που συγκροτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2008, σαν μια φυσιολογική ανάγκη συντονισμού των δράσεων των πολιτών, διεύρυνσης και ισχυροποίησης του μετώπου κατά του λιθάνθρακα, εξασφάλισης πληρέστερης ενημέρωσης και εμβάθυνσης στο συνολικότερο ζήτημα της ενέργειας. Τον αρχικό πυρήνα της πρωτοβουλίας απετέλεσαν οι: Εθελοντική περιβαλλοντική ομάδα Αλμυρού “Εν δράσει”, Ενεργοί πολίτες Εύβοιας, Ένωση Ταμυναίων πολιτών η “ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ” (Αλιβέρι), Οικολογική εταιρεία Έβρου, Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο για το περιβάλλον, Περιβαλλοντική πρωτοβουλία Μαγνησίας, Σύλλογος περιβάλλον και πολιτισμός δήμου Κηρέως (Μαντούδι), Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος Αλιβερίου, Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, Συντονιστική επιτροπή αγώνα Καβάλας. Στην πορεία έχει διευρυνθεί, με τη συμμετοχή της Πρωτοβουλίας για τη σωτηρία του Κορινθιακού (ν. Κορινθίας) και με ομάδες πρωτοβουλίας πολιτών στη Λάρισα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (και έπεται συνέχεια …).
5. Οι κακές επιδόσεις της Ελλάδας
Οι κακές ενεργειακές επιδόσεις της Ελλάδας δείχνουν ότι έχει περιθώριο να προβεί σε εξοικονόμηση ενέργειας, μείωση της ενεργειακής έντασης και προώθηση των ΑΠΕ. Ενδεικτικά, η Ελλάδα κατέχει μια από τις χειρότερες θέσεις παγκοσμίως αναφορικά με τις εκπομπές CO2 ανά παραγόμενη κιλοβατώρα (σχεδόν 800 γραμμάρια), τη στιγμή που π.χ. η Γερμανία εκπέμπει 499 γραμμάρια CO2/KWh. Επίσης, για κάθε μονάδα παραγόμενου ΑΕΠ η Ελλάδα εκπέμπει 37% περισσότερες εκπομπές CO2, σε σχέση με το μέσο όρο της ΕΕ-27. Ακόμα, η συμμετοχή των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή ανέρχεται μόλις στο 10%, τη στιγμή που έχουμε υποχρέωση για κάλυψη του 20,1% του ηλεκτρισμού έως το 2010.
Η κ. Ματίκα χαιρέτισε, επίσης, την πρόσφατη πρωτοβουλία των Ευρωβουλευτών κ. Ποδηματά και κ. Παπαδημούλη, να καταθέσουν γραπτή δήλωση στην Ευρωβουλή, όπου τονίζεται ότι τα προβλήματα που θα προκαλέσουν οι μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία θα είναι μεγαλύτερα από εκείνα που καλούνται να επιλύσουν
6. Ποιες μονάδες προγραμματίζονται;
Οι μονάδες για τις οποίες υπάρχουν ή υπήρξαν σκέψεις για την κατασκευή τους είναι οι εξής:
1. Εύβοια
Στον Δήμο Κηρέως (Μαντούδι) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 460 MW, από την εταιρία Ήρων Θερμοηλεκτρική (όμιλος ΤΕΡΝΑ). Για τη συγκεκριμένη μονάδα, ο Υπουργός Ανάπτυξης εξέδωσε την απόφαση Δ5/ΗΛ/Γ/Φ6/9633/21-4-2008, με την οποία επιστρέφει την αίτηση της Ήρων στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) για επανεξέταση. Σημειωτέον, ότι η ΡΑΕ είχε γνωμοδοτήσει θετικά για τη συγκεκριμένη επένδυση
Στον Δήμο Ταμυνέων (Αλιβέρι) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 700-800 MW, από τη ΔΕΗ ΑΕ. Η ΔΕΗ ΑΕ εμμένει στην κατασκευή της μονάδας, που πρόκειται να γίνει σε μια εξαιρετικά βεβαρημένη περιοχή, τη στιγμή που στην περιοχή προγραμματίζονται ήδη μονάδες φυσικού αερίου.
2. Βοιωτία
Στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου Διστόμου και των Κοινοτήτων Αντίκυρας και Κυριακίου, προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα ισχύος 600 MW, από την Endesa Hellas. Και αυτή η μονάδα έχει λάβει θετική γνωμοδότηση από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, παρά την αντίθεση των πολιτών και το γεγονός ότι βρίσκεται σε, ήδη, βεβαρημένη περιβαλλοντικά περιοχή.
3. Αιτωλοακαρνανία
Στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα ισχύος 600 MW, από την Edison Hellas. Για τη μονάδα έχει κατατεθεί αίτηση στη ΡΑΕ, παρά την αντίθεση των πολιτών και το γεγονός ότι το λιμάνι της περιοχής δεν μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο εκφόρτωσης του ρυπογόνου άνθρακα.
4. Φθιώτιδα
Στον Δήμο Οπουντίων (Λάρυμνα) προγραμματίζεται μονάδα λιθάνθρακα, ισχύος 700-800 MW, από τη ΔΕΗ ΑΕ. Και για αυτή τη μονάδα η ΔΕΗ εμμένει στην υλοποίησή της, παρά το γεγονός ότι οι πολίτες του Δήμου και το Δημοτικό Συμβούλιο έχουν ταχθεί ενάντια σε αυτό το ενδεχόμενο.
5. Μαγνησία, και 6. Καβάλα
Η Νέα Καρβάλη στην Καβάλα και ο Αλμυρός στη Μαγνησία εμφανίζονταν ως τα επικρατέστερα σημεία όπου θα κατέληγε η ρυπογόνος μονάδα ισχύος 1600 MW, την οποία ήθελε να κατασκευάσει η ΔΕΗ, σε συνεργασία με τη RWE. Πρόκειται για την ίδια μονάδα της γερμανικής εταιρίας ηλεκτροπαραγωγής RWE, που οι κάτοικοι της περιοχής Ensdorf στη Γερμανία, απέτρεψαν την εγκατάστασή της στα μέρη τους. Μετά τη Γερμανία και η Ελλάδα είπε όχι σε αυτή την επένδυση, αναγκάζοντας τη ΔΕΗ να ακυρώσει την κατασκευή της
Πλέον, μετά την απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και την ανακοίνωση της ΔΕΗ, ανοιχτά παραμένουν τα μέτωπα σε Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, Λάρυμνα Φθιώτιδας και Αλιβέρι Εύβοιας, χωρίς, ωστόσο, να έχει εκλείψει οριστικά ο κίνδυνος και για το Μαντούδι.
12 Μαϊ 2008
Πραξικοπηματική (;) θετική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για τη Λάρυμνα
Δημοσιεύθηκε στο http://lithanthrakas.wordpress.com/, 12/5/2008
Στην τελευταία ανανέωση (5/5/2008) του μητρώου θετικών γνωμοδοτήσεων της ΡΑΕ εμφανίζεται η ΔΕΗ ΑΕ να λαμβάνει θετική γνωμοδότηση για εγκατάσταση λιθανθρακικής μονάδας στη Λάρυμνα, 700 - 800 MW, σε απάντηση αίτησής της με αριθμό Γ3375. Η προηγούμενη αίτηση, με αριθμό Γ3374 αφορά αίτηση, πάλι της ΔΕΗ ΑΕ, για μονάδα φυσικού αερίου 850 MW, στη Μεγαλόπολη και εφανίζεται να έχει υποβληθεί στις 17/12/2007. Όμως: σε όλες τις ανανεώσεις του αρχείου των αιτήσεων, προς τη ΡΑΕ (με τελευταία αυτή της 5/5/2008), εμφανίζεται η αίτηση για τη Μεγαλόπολη, ποτέ όμως η αίτηση για τη Λάρυμνα.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα:
· Υπάρχει η προαναφερόμενη αίτηση της ΔΕΗ και με ποια ημερομηνία έχει κατατεθεί;
· Αν ναι, γιατί δεν έχει δημοσιοποιηθεί; (και, απ’ ότι φαίνεται, μιλάμε για διάστημα πολλών μηνών). Τι ήθελαν να αποφύγουν; Γιατί αυτή η διαδικασία απόκρυψης μιας επιδίωξης, που, σε τελευταία ανάλυση είναι γνωστή από το στρατηγικό σχεδιασμό της ΔΕΗ;
· Αν, πάλι, δεν υπάρχει, πως δόθηκε η θετική γνωμοδότηση;
· Στο αρχείο των θετικών γνωμοδοτήσεων, η συγκεκριμένη γνωμοδότηση είναι η μόνη που δεν συνοδεύεται από τον αντίστοιχο αριθμό απόφασης της ΡΑΕ. Τι σημαίνει αυτό; Υπάρχει, πράγματι, απόφαση θετικής γνωμοδότησης ή μήπως, κάποιοι έσπευσαν να την προκαταλάβουν. Αν υπάρχει, γιατί δεν δημοσιεύεται;
· Οι δημόσιες εξαγγελίες της ΔΕΗ, για τη Λάρυμνα, κάνουν λόγο για συνεργατικό σχήμα με τη ΛΑΡΚΟ. Γιατί εμφανίζεται η αίτηση και η θετική γνωμοδότηση να αφορούν, αποκλειστικά, τη ΔΕΗ;
Ότι και να συμβαίνει, τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι ο σχεδιασμός του ενεργειακού αύριο της χώρας, γίνεται με απαράδεκτους και αδιαφανείς όρους. Μακριά, και σε αντίθεση από την κοινωνία των πολιτών και τις πραγματικές της ανάγκες.
Επιβεβαιώνουν, σε κάθε περίπτωση, το βασικό μήνυμα των δραστηριοτήτων της “εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα, 12-18 Μαΐου”, ότι η υπόθεση του λιθάνθρακα δεν έχει κλείσει (κάθε άλλο, μάλιστα) και ότι πρέπει να διευρυνθεί και να δράσει ακόμη πιο μαχητικά το πανελλαδικό μέτωπο κατά του λιθάνθρακα.
Στην τελευταία ανανέωση (5/5/2008) του μητρώου θετικών γνωμοδοτήσεων της ΡΑΕ εμφανίζεται η ΔΕΗ ΑΕ να λαμβάνει θετική γνωμοδότηση για εγκατάσταση λιθανθρακικής μονάδας στη Λάρυμνα, 700 - 800 MW, σε απάντηση αίτησής της με αριθμό Γ3375. Η προηγούμενη αίτηση, με αριθμό Γ3374 αφορά αίτηση, πάλι της ΔΕΗ ΑΕ, για μονάδα φυσικού αερίου 850 MW, στη Μεγαλόπολη και εφανίζεται να έχει υποβληθεί στις 17/12/2007. Όμως: σε όλες τις ανανεώσεις του αρχείου των αιτήσεων, προς τη ΡΑΕ (με τελευταία αυτή της 5/5/2008), εμφανίζεται η αίτηση για τη Μεγαλόπολη, ποτέ όμως η αίτηση για τη Λάρυμνα.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα:
· Υπάρχει η προαναφερόμενη αίτηση της ΔΕΗ και με ποια ημερομηνία έχει κατατεθεί;
· Αν ναι, γιατί δεν έχει δημοσιοποιηθεί; (και, απ’ ότι φαίνεται, μιλάμε για διάστημα πολλών μηνών). Τι ήθελαν να αποφύγουν; Γιατί αυτή η διαδικασία απόκρυψης μιας επιδίωξης, που, σε τελευταία ανάλυση είναι γνωστή από το στρατηγικό σχεδιασμό της ΔΕΗ;
· Αν, πάλι, δεν υπάρχει, πως δόθηκε η θετική γνωμοδότηση;
· Στο αρχείο των θετικών γνωμοδοτήσεων, η συγκεκριμένη γνωμοδότηση είναι η μόνη που δεν συνοδεύεται από τον αντίστοιχο αριθμό απόφασης της ΡΑΕ. Τι σημαίνει αυτό; Υπάρχει, πράγματι, απόφαση θετικής γνωμοδότησης ή μήπως, κάποιοι έσπευσαν να την προκαταλάβουν. Αν υπάρχει, γιατί δεν δημοσιεύεται;
· Οι δημόσιες εξαγγελίες της ΔΕΗ, για τη Λάρυμνα, κάνουν λόγο για συνεργατικό σχήμα με τη ΛΑΡΚΟ. Γιατί εμφανίζεται η αίτηση και η θετική γνωμοδότηση να αφορούν, αποκλειστικά, τη ΔΕΗ;
Ότι και να συμβαίνει, τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι ο σχεδιασμός του ενεργειακού αύριο της χώρας, γίνεται με απαράδεκτους και αδιαφανείς όρους. Μακριά, και σε αντίθεση από την κοινωνία των πολιτών και τις πραγματικές της ανάγκες.
Επιβεβαιώνουν, σε κάθε περίπτωση, το βασικό μήνυμα των δραστηριοτήτων της “εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα, 12-18 Μαΐου”, ότι η υπόθεση του λιθάνθρακα δεν έχει κλείσει (κάθε άλλο, μάλιστα) και ότι πρέπει να διευρυνθεί και να δράσει ακόμη πιο μαχητικά το πανελλαδικό μέτωπο κατά του λιθάνθρακα.
11 Μαϊ 2008
Συλλαλητήριο στη Λιβαδειά 16 Μαίου
Συμπαράταξη Βοιωτών
για το Περιβάλλον
Ενημέρωση – Πρόσκληση
Εδώ και ένα περίπου χρόνο, πολίτες από διάφορες περιοχές της Βοιωτίας, συνειδητοποιήσαμε ότι οι χώροι μας υποδέχονταν ένα τρομακτικό αριθμό από κάθε είδους ενεργειακές μονάδες. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι είχε ξεκινήσει μια αντίστροφη πορεία για ολόκληρο το νομό και τις γειτονικές του περιοχές:
- Βρισκόμαστε στο βρόγχο ενός σχεδιαζόμενου φονικού κλοιού 4 λιθανθρακικών μονάδων σε Άσπρα Σπίτια, Λάρυμνα, Μαντούδι, Αλιβέρι.
- Μονάδες συνολικής ισχύος πάνω από 4 GW εγκαθίστανται στη Βοιωτία και πάνω από 8 στις γύρω περιοχές. Για τη σύγκριση 10 GW χρησιμοποιεί όλη η χώρα.
- Δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει αυτή η ξέφρενη κούρσα των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής! 11 εργοστάσια σχεδιάζονται μέχρι σήμερα στο νομό Βοιωτίας και άλλα 5 σε Εύβοια- Φθιώτιδα.
Με την απελευθέρωση της ενέργειας η Βοιωτία, που διασχίζεται από τα βασικά δίκτυα μεταφοράς (οδικά, φυσικού αερίου, ρεύματος) μετατρέπεται σε καμίνι. Οι εκπομπές ρύπων και θερμότητας θα είναι ασύλληπτες και θα επηρεάσουν άμεσα το λεκανοπέδιο της Αττικής. Oι κλειστές θάλασσες του Κορινθιακού και του Ευβοϊκού απειλούνται με ολοσχερή καταστροφή.
Και όλα αυτά ενώ η περιοχή μας ζει με τον πιο τραγικό τρόπο τα αποτελέσματα της ασύδοτης βιομηχανικής ρύπανσης: στον Ασωπό και στον μισό περίπου νομό τα νερά είναι μολυσμένα με καρκινογόνες ουσίες. Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη: στα νέα χωροταξικά σχέδια το σύνολο του νομού προσδιορίζεται ως περιοχή ανεξέλεγκτης επέκτασης βιομηχανικών δραστηριοτήτων, χωρίς καμία άλλη πρόβλεψη ανάπτυξης.
Για να αμυνθούμε σε όλα αυτά, κινήσεις πολιτών που δημιουργήθηκαν σε διάφορες περιοχές του νομού, συγκροτήσαμε το Μάιο του 2007, το δίκτυο Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον. Από τον Φεβρουάριο του 2008, συγκροτήσαμε μαζί με άλλες κινήσεις το Πανελλαδικό δίκτυο «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα». 12-18 Μαΐου ορίστηκε πανελλαδικά ως εβδομάδα δράσης κατά του λιθάνθρακα: Σας καλούμε όλους στο Παμβοιωτικό συλλαλητήριο που οργανώνουν φορείς του νομού στη Λιβαδειά, την Παρασκευή 16 Μαίου 2008 και ώρα 7 μ.μ.
Σας στέλνουμε ενημερωτικό υλικό (χάρτης με τα νέα ενεργειακά εργοστάσια, φυλλάδιο, αφίσα).
Δέσποινα Σπανούδη τηλ.6972850659
Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
http://symparataxi.blogspot.com/
symparataxi@gmail.com
για το Περιβάλλον
Ενημέρωση – Πρόσκληση
Εδώ και ένα περίπου χρόνο, πολίτες από διάφορες περιοχές της Βοιωτίας, συνειδητοποιήσαμε ότι οι χώροι μας υποδέχονταν ένα τρομακτικό αριθμό από κάθε είδους ενεργειακές μονάδες. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι είχε ξεκινήσει μια αντίστροφη πορεία για ολόκληρο το νομό και τις γειτονικές του περιοχές:
- Βρισκόμαστε στο βρόγχο ενός σχεδιαζόμενου φονικού κλοιού 4 λιθανθρακικών μονάδων σε Άσπρα Σπίτια, Λάρυμνα, Μαντούδι, Αλιβέρι.
- Μονάδες συνολικής ισχύος πάνω από 4 GW εγκαθίστανται στη Βοιωτία και πάνω από 8 στις γύρω περιοχές. Για τη σύγκριση 10 GW χρησιμοποιεί όλη η χώρα.
- Δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει αυτή η ξέφρενη κούρσα των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής! 11 εργοστάσια σχεδιάζονται μέχρι σήμερα στο νομό Βοιωτίας και άλλα 5 σε Εύβοια- Φθιώτιδα.
Με την απελευθέρωση της ενέργειας η Βοιωτία, που διασχίζεται από τα βασικά δίκτυα μεταφοράς (οδικά, φυσικού αερίου, ρεύματος) μετατρέπεται σε καμίνι. Οι εκπομπές ρύπων και θερμότητας θα είναι ασύλληπτες και θα επηρεάσουν άμεσα το λεκανοπέδιο της Αττικής. Oι κλειστές θάλασσες του Κορινθιακού και του Ευβοϊκού απειλούνται με ολοσχερή καταστροφή.
Και όλα αυτά ενώ η περιοχή μας ζει με τον πιο τραγικό τρόπο τα αποτελέσματα της ασύδοτης βιομηχανικής ρύπανσης: στον Ασωπό και στον μισό περίπου νομό τα νερά είναι μολυσμένα με καρκινογόνες ουσίες. Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη: στα νέα χωροταξικά σχέδια το σύνολο του νομού προσδιορίζεται ως περιοχή ανεξέλεγκτης επέκτασης βιομηχανικών δραστηριοτήτων, χωρίς καμία άλλη πρόβλεψη ανάπτυξης.
Για να αμυνθούμε σε όλα αυτά, κινήσεις πολιτών που δημιουργήθηκαν σε διάφορες περιοχές του νομού, συγκροτήσαμε το Μάιο του 2007, το δίκτυο Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον. Από τον Φεβρουάριο του 2008, συγκροτήσαμε μαζί με άλλες κινήσεις το Πανελλαδικό δίκτυο «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα». 12-18 Μαΐου ορίστηκε πανελλαδικά ως εβδομάδα δράσης κατά του λιθάνθρακα: Σας καλούμε όλους στο Παμβοιωτικό συλλαλητήριο που οργανώνουν φορείς του νομού στη Λιβαδειά, την Παρασκευή 16 Μαίου 2008 και ώρα 7 μ.μ.
Σας στέλνουμε ενημερωτικό υλικό (χάρτης με τα νέα ενεργειακά εργοστάσια, φυλλάδιο, αφίσα).
Δέσποινα Σπανούδη τηλ.6972850659
Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
http://symparataxi.blogspot.com/
symparataxi@gmail.com
09 Μαϊ 2008
Εβδομάδα δράσης κατά του λιθάνθρακα:
Λέμε όχι στον λιθάνθρακα, λέμε ναι στη ζωή
Λέμε όχι στον λιθάνθρακα, λέμε ναι στη ζωή
Δίκτυο κινήσεων πολιτών
κατά του λιθάνθρακα
lithanthrakas@gmail.com
Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα
Δήμοι Αλμυρού, Αστακού, Καβάλας, Κηρέως, Διστόμου
Κοινότητες Αντίκυρας, Κυριακίου
WWF Ελλάς
climate@wwf.gr
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Οι κινήσεις πολιτών και δήμων ενάντια στο λιθάνθρακα σας προσκαλούν στην κοινή συνέντευξη τύπου
“Εβδομάδα δράσης κατά του λιθάνθρακα:
Λέμε όχι στον λιθάνθρακα, λέμε ναι στη ζωή”
Τη Δευτέρα, 12 Μαΐου 2008, και ώρα 11.00 π.μ.
Στην αίθουσα της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, Καρ. Σερβίας 4, 5ος όροφος, Αθήνα
Η συνέντευξη τύπου σηματοδοτεί την έναρξη της “εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα”, που θα λάβει χώρα από 12 έως 18 Μαΐου 2008, στις περιοχές όπου προβλέπεται ή ακούγεται έντονα η δημιουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο τον ρυπογόνο λιθάνθρακα.
Στη διάρκεια της εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα, οι πολίτες της Καβάλας, του Αλμυρού, του Αστακού, του Μαντουδίου, του Διστόμου, του Κυριακίου και της Αντίκυρας θα δηλώσουν για μια ακόμα φορά την αντίθεσή τους στο ενδεχόμενο κατασκευής αυτών των μονάδων.
Στη συνέντευξη τύπου θα συζητηθούν και οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τις επενδύσεις σε λιθάνθρακα.
Στη συνέντευξη τύπου θα μιλήσουν:
Ματίκα Ελένη, αντιδήμαρχος Αλμυρού
Αχιλλέας Πληθάρας, WWF Ελλάς, συντονιστής της “Συμμαχίας ενάντια στον λιθάνθρακα”
Τάσος Κεφαλάς, Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, συντονιστής της κίνησης “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”
Κώστας Χαϊνάς, Ενεργοί πολίτες Εύβοιας
Για περισσότερες πληροφορίες
Τάσος Κεφαλάς, tkef@otenet.gr - 6942984299
Αχιλλέας Πληθάρας, climate@wwf.gr - 6974 33 44 42
07 Μαϊ 2008
STOP στο βρώμικο λιθάνθρακα
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Κοινωνικές ενέργειες για την ενέργεια.
Γιατί να παράγουμε περισσότερη ενέργεια; Ποιος αποφασίζει τον ενεργειακό σχεδιασμό. Στο βωμό ποιας ανάπτυξης;
Γιατί τώρα λιθάνθρακας στην Ελλάδα τη στιγμή που κανείς στην ΕΕ δεν τον θέλει;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στην εκδήλωση του Σαββάτου 10 Μαΐου, ώρα 20:30 στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Nosotros (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια). Οι "πολίτες ενάντια στο λιθάνθρακα" έρχονται στο κέντρο της Αθήνας, στον πιο ενεργοβόρο αστικό χώρο της Ελλάδας, θέτοντας το ζήτημα της ενέργειας. Θα καταδειχθεί ο ανορθολογικός ενεργειακός σχεδιασμός και η καταστροφική κερδοσκοπική επίθεση των εταιριών στους φυσικούς πόρους της χώρας επιβαρύνοντας την ευρύτερη ατμόσφαιρα.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν: ο Τάσος Κεφαλάς από την συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, ο Ηλίας Γεωργαλής από το παναιτολοακαρνανικό μέτωπο για το περιβάλλον και ο Νίκος Ιωάννου από την ομάδα "Πόλη: Λαβύρινθος προς την Ελευθερία". Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στην εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα 12-18 Μαΐου όπου συμμετέχουν μέχρι τώρα πάνω από 15 πόλεις: Αστακός, Αγρίνιο, Ξυλόκαστρο, Κιάτο, Πάτρα, Κόρινθος, Αντίκυρα, Λιβαδειά, Μαντούδι, Αλιβέρι, Αλμυρός, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Ξάνθη, Δράμα, Αθήνα. Θα ανακοινωθούν οι δράσεις από διάφορες πόλεις και θα συζητηθούν αυτές που αφορούν την Αθήνα.
ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ
http://lithanthrakas.wordpress.com/
info@nosotroscommunity.gr
lithanthrakas@gmail.com
τηλ. επικοινωνίας: 6942476998
Κοινωνικές ενέργειες για την ενέργεια.
Γιατί να παράγουμε περισσότερη ενέργεια; Ποιος αποφασίζει τον ενεργειακό σχεδιασμό. Στο βωμό ποιας ανάπτυξης;
Γιατί τώρα λιθάνθρακας στην Ελλάδα τη στιγμή που κανείς στην ΕΕ δεν τον θέλει;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στην εκδήλωση του Σαββάτου 10 Μαΐου, ώρα 20:30 στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Nosotros (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια). Οι "πολίτες ενάντια στο λιθάνθρακα" έρχονται στο κέντρο της Αθήνας, στον πιο ενεργοβόρο αστικό χώρο της Ελλάδας, θέτοντας το ζήτημα της ενέργειας. Θα καταδειχθεί ο ανορθολογικός ενεργειακός σχεδιασμός και η καταστροφική κερδοσκοπική επίθεση των εταιριών στους φυσικούς πόρους της χώρας επιβαρύνοντας την ευρύτερη ατμόσφαιρα.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν: ο Τάσος Κεφαλάς από την συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον, ο Ηλίας Γεωργαλής από το παναιτολοακαρνανικό μέτωπο για το περιβάλλον και ο Νίκος Ιωάννου από την ομάδα "Πόλη: Λαβύρινθος προς την Ελευθερία". Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στην εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα 12-18 Μαΐου όπου συμμετέχουν μέχρι τώρα πάνω από 15 πόλεις: Αστακός, Αγρίνιο, Ξυλόκαστρο, Κιάτο, Πάτρα, Κόρινθος, Αντίκυρα, Λιβαδειά, Μαντούδι, Αλιβέρι, Αλμυρός, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Ξάνθη, Δράμα, Αθήνα. Θα ανακοινωθούν οι δράσεις από διάφορες πόλεις και θα συζητηθούν αυτές που αφορούν την Αθήνα.
ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ
http://lithanthrakas.wordpress.com/
info@nosotroscommunity.gr
lithanthrakas@gmail.com
τηλ. επικοινωνίας: 6942476998
06 Μαϊ 2008
ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ
ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ(1):ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ(1):ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
GREENPEACE
Αθήνα, 5 Μαΐου 2008
ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ(1):
ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
Έκθεση της Greenpeace αποκαλύπτει το μεγάλο κόλπο της βιομηχανίας άνθρακα για την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών
Η νέα έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες(2,3)’ αποκαλύπτει την υποκρισία της βιομηχανίας άνθρακα. H Greenpeace καλεί τις κυβερνήσεις να απορρίψουν την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών και να επενδύσουν στις τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ).
Η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (carbon capture and storage, CCS) υπόσχεται πως θα καταφέρει τη συγκράτηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που εκπέμπεται από τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής και την αποθήκευσή του στο υπέδαφος. Η μελλοντική ανάπτυξη της τεχνολογίας CCS προωθείται ευρέως από τη βιομηχανία του άνθρακα ως πρόφαση για την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών, οι οποίοι αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για το κλίμα παγκοσμίως. Όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να λειτουργήσει σε βιομηχανική κλίμακα και μάλιστα εγκαίρως, ή ότι είναι ασφαλής ενώ το κόστος είναι υψηλό και εμποδίζει την επένδυση στις πραγματικές λύσεις, δηλαδή τις ΑΠΕ και την εξοικονόμηση ενέργειας.
‘Η επένδυση στην τεχνολογία CCS είναι τόσο αναποτελεσματική και ανόητη, όσο το να αποζητάς την προσβολή από μία ανίατη ασθένεια με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή η ιατρική επιστήμη θα βρει τη θεραπεία’, δήλωσε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος της εκστρατείας της Greenpeace για τις κλιματικές αλλαγές και την ενέργεια.
Τα βασικά σημεία στην έκθεση της Greenpeace που αποδεικνύουν την αδυναμία της τεχνολογίας CCS να δώσει λύσεις στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών είναι τα εξής:
Η τεχνολογία CCS δεν αναμένεται να έχει βιομηχανική εφαρμογή το νωρίτερο πριν από το 2030. Η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών απαιτεί όμως οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου να έχουν κορυφωθεί το αργότερο έως το 2015 και να μειωθούν τουλάχιστον κατά 50% έως το 2050. Η κατασκευή των ανθρακικών σταθμών που σχεδιάζονται σήμερα, θα αυξήσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 60% έως το 2030.
Η τεχνολογία CCS σπαταλά ενέργεια. Υπολογίζεται ότι η τεχνολογία CCS καταναλώνει 10 – 40% της ενέργειας που παράγει ένας σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθιστώντας σε πολλές περιπτώσεις τη λειτουργία του οικονομικά ασύμφορη.
Η τεχνολογία CCS είναι επικίνδυνη. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το διοξείδιο του άνθρακα που θα αποθηκευτεί στο υπέδαφος δε θα διαρρεύσει στο μέλλον, με καταστροφικές συνέπειες για την υγεία και το περιβάλλον. Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (ΙΕΑ) εκτιμά ότι προκειμένου η τεχνολογία CCS να συμβάλει στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, έως το 2050 απαιτείται η κατασκευή 6.000 σταθμών, οι οποίοι θα αποθηκεύουν ο καθένας ένα εκατομμύριο τόνους CO2 στο υπέδαφος ετησίως. Ωστόσο δεν είναι βέβαιο αν είναι τεχνικά εφικτό να αποθηκευτεί τέτοια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα.
Η τεχνολογία CCS είναι ακριβή. Η τεχνολογία CCS αναμένεται να διπλασιάσει το κόστος κατασκευής και λειτουργίας ενός ανθρακικού σταθμού, ενώ θα οδηγήσει στην αύξηση των τιμών πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 21% - 91%. Επιπλέον, η μεταφορά του διοξειδίου του άνθρακα σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων καθιστά την τεχνολογία CCS οικονομικά απαγορευτική.
Οι πραγματικές λύσεις για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών υπάρχουν σήμερα. Η παλαιότερη έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Ενεργειακή Επανάσταση’(4) αποδεικνύει ότι η εξοικονόμηση ενέργειας σε συνδυασμό με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν να μειώσουν τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως και 50% και να καλύψουν περισσότερο από 50% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών έως το 2050.
‘Είναι προφανές ότι η βιομηχανία άνθρακα ενδιαφέρεται μόνο για τη μεγιστοποίηση των κερδών της. Η ‘νέα’ τεχνολογία της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα είναι μία πρόφαση για να συνεχιστεί μία επιχείρηση που ξεκίνησε το δέκατο ένατο αιώνα και ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την καταστροφή του κλίματος. Οι ηγέτες του πλανήτη πρέπει να δράσουν υπεύθυνα και να απορρίψουν την προοπτική κατασκευής νέων ανθρακικών σταθμών. Μόνο η εξοικονόμηση ενέργειας σε συνδυασμό με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν ταυτόχρονα να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες του πλανήτη και να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές’, είπε ο Δημήτρης Ιμπραήμ.
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (τεχνολογία CCS, carbon capture and storage) επιτρέπει στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής να δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπουν, να το μεταφέρουν –συνήθως με αγωγούς- και στη συνέχεια να το αποθηκεύουν σε κατάλληλες γεωλογικές τοποθεσίες, στο υπέδαφος ή κάτω από το βυθό της θάλασσας.
2. Δείτε την περίληψη της έκθεσης με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες’ στα ελληνικά στην ιστοσελίδα
http://www.greenpeace.org/greece/press/118523/CCS
3. Δείτε την έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες’ στα αγγλικά στην ιστοσελίδα
http://www.greenpeace.org/international/press/reports/false-hope
4. Δείτε την έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Ενεργειακή Επανάσταση’ στην ιστοσελίδα http://www.greenpeace.org/greece/campaigns/climate-change/energy-revolution
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 38 06 374 & 5, 6979 443 305
Αθήνα, 5 Μαΐου 2008
ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ(1):
ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
Έκθεση της Greenpeace αποκαλύπτει το μεγάλο κόλπο της βιομηχανίας άνθρακα για την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών
Η νέα έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες(2,3)’ αποκαλύπτει την υποκρισία της βιομηχανίας άνθρακα. H Greenpeace καλεί τις κυβερνήσεις να απορρίψουν την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών και να επενδύσουν στις τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ).
Η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (carbon capture and storage, CCS) υπόσχεται πως θα καταφέρει τη συγκράτηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που εκπέμπεται από τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής και την αποθήκευσή του στο υπέδαφος. Η μελλοντική ανάπτυξη της τεχνολογίας CCS προωθείται ευρέως από τη βιομηχανία του άνθρακα ως πρόφαση για την κατασκευή νέων ανθρακικών σταθμών, οι οποίοι αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για το κλίμα παγκοσμίως. Όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να λειτουργήσει σε βιομηχανική κλίμακα και μάλιστα εγκαίρως, ή ότι είναι ασφαλής ενώ το κόστος είναι υψηλό και εμποδίζει την επένδυση στις πραγματικές λύσεις, δηλαδή τις ΑΠΕ και την εξοικονόμηση ενέργειας.
‘Η επένδυση στην τεχνολογία CCS είναι τόσο αναποτελεσματική και ανόητη, όσο το να αποζητάς την προσβολή από μία ανίατη ασθένεια με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή η ιατρική επιστήμη θα βρει τη θεραπεία’, δήλωσε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος της εκστρατείας της Greenpeace για τις κλιματικές αλλαγές και την ενέργεια.
Τα βασικά σημεία στην έκθεση της Greenpeace που αποδεικνύουν την αδυναμία της τεχνολογίας CCS να δώσει λύσεις στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών είναι τα εξής:
Η τεχνολογία CCS δεν αναμένεται να έχει βιομηχανική εφαρμογή το νωρίτερο πριν από το 2030. Η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών απαιτεί όμως οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου να έχουν κορυφωθεί το αργότερο έως το 2015 και να μειωθούν τουλάχιστον κατά 50% έως το 2050. Η κατασκευή των ανθρακικών σταθμών που σχεδιάζονται σήμερα, θα αυξήσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 60% έως το 2030.
Η τεχνολογία CCS σπαταλά ενέργεια. Υπολογίζεται ότι η τεχνολογία CCS καταναλώνει 10 – 40% της ενέργειας που παράγει ένας σταθμός ηλεκτροπαραγωγής, καθιστώντας σε πολλές περιπτώσεις τη λειτουργία του οικονομικά ασύμφορη.
Η τεχνολογία CCS είναι επικίνδυνη. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το διοξείδιο του άνθρακα που θα αποθηκευτεί στο υπέδαφος δε θα διαρρεύσει στο μέλλον, με καταστροφικές συνέπειες για την υγεία και το περιβάλλον. Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (ΙΕΑ) εκτιμά ότι προκειμένου η τεχνολογία CCS να συμβάλει στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, έως το 2050 απαιτείται η κατασκευή 6.000 σταθμών, οι οποίοι θα αποθηκεύουν ο καθένας ένα εκατομμύριο τόνους CO2 στο υπέδαφος ετησίως. Ωστόσο δεν είναι βέβαιο αν είναι τεχνικά εφικτό να αποθηκευτεί τέτοια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα.
Η τεχνολογία CCS είναι ακριβή. Η τεχνολογία CCS αναμένεται να διπλασιάσει το κόστος κατασκευής και λειτουργίας ενός ανθρακικού σταθμού, ενώ θα οδηγήσει στην αύξηση των τιμών πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 21% - 91%. Επιπλέον, η μεταφορά του διοξειδίου του άνθρακα σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων καθιστά την τεχνολογία CCS οικονομικά απαγορευτική.
Οι πραγματικές λύσεις για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών υπάρχουν σήμερα. Η παλαιότερη έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Ενεργειακή Επανάσταση’(4) αποδεικνύει ότι η εξοικονόμηση ενέργειας σε συνδυασμό με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν να μειώσουν τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως και 50% και να καλύψουν περισσότερο από 50% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών έως το 2050.
‘Είναι προφανές ότι η βιομηχανία άνθρακα ενδιαφέρεται μόνο για τη μεγιστοποίηση των κερδών της. Η ‘νέα’ τεχνολογία της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα είναι μία πρόφαση για να συνεχιστεί μία επιχείρηση που ξεκίνησε το δέκατο ένατο αιώνα και ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την καταστροφή του κλίματος. Οι ηγέτες του πλανήτη πρέπει να δράσουν υπεύθυνα και να απορρίψουν την προοπτική κατασκευής νέων ανθρακικών σταθμών. Μόνο η εξοικονόμηση ενέργειας σε συνδυασμό με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν ταυτόχρονα να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες του πλανήτη και να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές’, είπε ο Δημήτρης Ιμπραήμ.
Σημειώσεις προς συντάκτες:
1. Η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (τεχνολογία CCS, carbon capture and storage) επιτρέπει στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής να δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπουν, να το μεταφέρουν –συνήθως με αγωγούς- και στη συνέχεια να το αποθηκεύουν σε κατάλληλες γεωλογικές τοποθεσίες, στο υπέδαφος ή κάτω από το βυθό της θάλασσας.
2. Δείτε την περίληψη της έκθεσης με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες’ στα ελληνικά στην ιστοσελίδα
http://www.greenpeace.org/greece/press/118523/CCS
3. Δείτε την έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα: ψεύτικες ελπίδες’ στα αγγλικά στην ιστοσελίδα
http://www.greenpeace.org/international/press/reports/false-hope
4. Δείτε την έκθεση της Greenpeace με τίτλο ‘Ενεργειακή Επανάσταση’ στην ιστοσελίδα http://www.greenpeace.org/greece/campaigns/climate-change/energy-revolution
Για περισσότερες πληροφορίες: Δημήτρης Ιμπραήμ, 210 38 06 374 & 5, 6979 443 305
22 Απρ 2008
ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
Η «ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ»
Η «ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ»
Γραπτή Δήλωση, υπέρ της «διαφοροποίησης της σύνθεσης του ενεργειακού μίγματος της Ε.Ε.» προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της βιώσιμης ανάπτυξης και της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατέθεσαν (χθες) με κοινή τους πρωτοβουλία οι ευρωβουλευτές Άννυ Ποδηματά (Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα), Δημήτρης Παπαδημούλης (Ευρωπαϊκή Αριστερά) και Rebecca Harms (Πράσινοι).
Η Δήλωση, η οποία άρχισε να διανέμεται για συλλογή υπογραφών στην Ολομέλεια του Ε.Κ., στο Στρασβούργο, αποτελεί συνέχεια της Πρωτοβουλίας «Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα» που ξεκίνησαν επτά ελληνικοί Δήμοι και κοινότητες με την υποστήριξη της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς. Στόχος, να ενθαρρυνθούν οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών να διαφοροποιήσουν τη σύνθεση του ενεργειακού τους μίγματος και να προχωρήσουν σε ένα μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με γνώμονα τη μείωση των εκπομπών αερίων.
Τα βασικά σημεία της Γραπτής Δήλωσης έχουν ως εξής:
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
- λαμβάνοντας υπόψη ότι ακόμη και με τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για μονάδες μη συνδυασμένης παραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας από άνθρακα οι εκπομπές CO2 δεν πρόκειται μειωθούν σε επίπεδα χαμηλότερα των 0,75 kg CO2/kWh,
- έχοντας υπόψη τις σοβαρές ανησυχίες που έχουν εκδηλωθεί και τις κινητοποιήσεις των κατοίκων στην Γερμανία και την Ελλάδα σε περιοχές όπου έχει αναγγελθεί η δημιουργία νέων μονάδων παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα,
- έχοντας υπόψη τη γενική πεποίθηση ότι τα προβλήματα που θα προκαλέσουν οι μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία θα είναι μεγαλύτερα από εκείνα που καλούνται να επιλύσουν,
- λαμβάνοντας υπόψη ότι η τεχνολογία για τη συγκράτηση και μόνιμη αποθήκευση του CO2 που παράγεται από τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και πρέπει να αναπτυχθεί περισσότερο,
1. θεωρεί ότι η βιώσιμη ανάπτυξη είναι ασύμβατη με τη χρήση ρυπογόνων καυσίμων
2. ζητεί από όλες τις κυβερνήσεις της Ε.Ε. να διαφοροποιήσουν ριζικά τη σύνθεση του ενεργειακού μίγματός τους και να προχωρήσουν σε φιλόδοξο και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με γνώμονα τη μείωση των εκπομπών•
3. χαιρετίζει τη δημιουργία της Συμμαχίας Ενάντια στο Λιθάνθρακα στην Ελλάδα, που υπογραμμίζει ότι ο ενεργειακός προσανατολισμός της χώρας πρέπει να σχεδιαστεί μετά από διαβούλευση με την κοινωνία•
4. καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να χρηματοδοτεί κατάλληλα ερευνητικά προγράμματα στους τομείς της ενέργειας, της βελτιστοποίησης των δικτύων και της μείωσης των εκπομπών•
5. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα δήλωση, συνοδευόμενη από τα ονόματα των υπογραφόντων, στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κοινοβούλια των κρατών μελών».
Οι Ευρωβουλευτές Δημήτρης Παπαδημούλης και Άννυ Ποδηματά, δήλωσαν σχετικά:
«Η “συμμαχία ενάντια στο λιθάνθρακα”, αποκτά με την πρωτοβουλία μας και Ευρωπαϊκό ορίζοντα και έχει στόχο να πιέσει τις κυβερνήσεις και την Κομισιόν για ένα πιο φιλικό προς το περιβάλλον μίγμα ενεργειακής πολιτικής.
Η ΔΕΗ μπορεί, υπό την πίεση της κοινωνίας των πολιτών, να αφαίρεσε τη δημιου
Η Δήλωση, η οποία άρχισε να διανέμεται για συλλογή υπογραφών στην Ολομέλεια του Ε.Κ., στο Στρασβούργο, αποτελεί συνέχεια της Πρωτοβουλίας «Συμμαχία ενάντια στον λιθάνθρακα» που ξεκίνησαν επτά ελληνικοί Δήμοι και κοινότητες με την υποστήριξη της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς. Στόχος, να ενθαρρυνθούν οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών να διαφοροποιήσουν τη σύνθεση του ενεργειακού τους μίγματος και να προχωρήσουν σε ένα μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με γνώμονα τη μείωση των εκπομπών αερίων.
Τα βασικά σημεία της Γραπτής Δήλωσης έχουν ως εξής:
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
- λαμβάνοντας υπόψη ότι ακόμη και με τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για μονάδες μη συνδυασμένης παραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας από άνθρακα οι εκπομπές CO2 δεν πρόκειται μειωθούν σε επίπεδα χαμηλότερα των 0,75 kg CO2/kWh,
- έχοντας υπόψη τις σοβαρές ανησυχίες που έχουν εκδηλωθεί και τις κινητοποιήσεις των κατοίκων στην Γερμανία και την Ελλάδα σε περιοχές όπου έχει αναγγελθεί η δημιουργία νέων μονάδων παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα,
- έχοντας υπόψη τη γενική πεποίθηση ότι τα προβλήματα που θα προκαλέσουν οι μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία θα είναι μεγαλύτερα από εκείνα που καλούνται να επιλύσουν,
- λαμβάνοντας υπόψη ότι η τεχνολογία για τη συγκράτηση και μόνιμη αποθήκευση του CO2 που παράγεται από τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και πρέπει να αναπτυχθεί περισσότερο,
1. θεωρεί ότι η βιώσιμη ανάπτυξη είναι ασύμβατη με τη χρήση ρυπογόνων καυσίμων
2. ζητεί από όλες τις κυβερνήσεις της Ε.Ε. να διαφοροποιήσουν ριζικά τη σύνθεση του ενεργειακού μίγματός τους και να προχωρήσουν σε φιλόδοξο και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με γνώμονα τη μείωση των εκπομπών•
3. χαιρετίζει τη δημιουργία της Συμμαχίας Ενάντια στο Λιθάνθρακα στην Ελλάδα, που υπογραμμίζει ότι ο ενεργειακός προσανατολισμός της χώρας πρέπει να σχεδιαστεί μετά από διαβούλευση με την κοινωνία•
4. καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να χρηματοδοτεί κατάλληλα ερευνητικά προγράμματα στους τομείς της ενέργειας, της βελτιστοποίησης των δικτύων και της μείωσης των εκπομπών•
5. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα δήλωση, συνοδευόμενη από τα ονόματα των υπογραφόντων, στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κοινοβούλια των κρατών μελών».
Οι Ευρωβουλευτές Δημήτρης Παπαδημούλης και Άννυ Ποδηματά, δήλωσαν σχετικά:
«Η “συμμαχία ενάντια στο λιθάνθρακα”, αποκτά με την πρωτοβουλία μας και Ευρωπαϊκό ορίζοντα και έχει στόχο να πιέσει τις κυβερνήσεις και την Κομισιόν για ένα πιο φιλικό προς το περιβάλλον μίγμα ενεργειακής πολιτικής.
Η ΔΕΗ μπορεί, υπό την πίεση της κοινωνίας των πολιτών, να αφαίρεσε τη δημιου